Ստանիսլաո Կանիցարո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Ստանիսլաո Կանիցարո
Cannizzaro Stanislao.jpg
Ծնվել է հուլիսի 13, 1826({{padleft:1826|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[1][2][3]
Պալերմո, Kingdom of the Two Sicilies[4]
Մահացել է մայիսի 10, 1910({{padleft:1910|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:10|2|0}})[1][5][2][3] (83 տարեկանում)
Հռոմ, Իտալիա[4]
Քաղաքացիություն Flag of Italy (1861-1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Մասնագիտություն քիմիկոս և համալսարանի պրոֆեսոր
Գործունեության ոլորտ քիմիա
Անդամակցություն Լոնդոնի թագավորական ընկերություն, Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիա, Շվեդիայի թագավորական գիտությունների ակադեմիա, Լինչեի ազգային ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա, Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Բավարիական գիտությունների ակադեմիա և Թուրինի Գիտությունների Ակադեմիա
Ալմա մատեր Պալերմոյի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներին իտալերեն[6]
Պարգևներ Կոպլիի մեդալ և Ֆարադեյի դասախոսության նրցանակ
Stanislao Cannizzaro Վիքիպահեստում


Ստանիսլաո Կանիցարո (իտալ.՝ Stanislao Cannizzaro, հուլիսի 13, 1826({{padleft:1826|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[1][2][3], Պալերմո, Kingdom of the Two Sicilies[4] - մայիսի 10, 1910({{padleft:1910|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:10|2|0}})[1][5][2][3], Հռոմ, Իտալիա[4]), իտալացի քիմիկոս, ատոմա-մոլեկուլային տեսության հիմնադիրներից, Ալեքսանդրիայի Ազգային քոլեջի (1851), Ջենովայի (1856), Պալերմոյի (1861) և Հռոմի (1871-1910) համալսարանների պրոֆեսոր։

Ստացել է ցիանամիդ (1851) և հայտնաբերել Կանիցարոյի ռեակցիան։ Ճշտել է մի քանի տարրերի (հատկապես մետաղների) ատոմական զանգվածները և ցույց տվել Ավոգադրոյի օրենքի կիրառման սահմանները։ Սահմանազատել է «ատոմ», «համարժեք» և «մոլեկուլ» հասկացությունները։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Encyclopædia Britannica
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 SNAC
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Канниццаро Станислао // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  5. 5,0 5,1 5,2 Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834.
  6. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb12560268q

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Биографии великих химиков. Перевод с нем. под редакцией Быкова Г. В. — М.։ Мир, 1981. 320 с.
  • Волков В. А., Вонский Е. В., Кузнецова Г. И. Выдающиеся химики мира. — М.։ ВШ, 1991. 656 с.
  • Энциклопедический словарь юного химика/ Сост. В.А, Крицман, В.В. Станцо. -М.։ Педагогика, 1982.- С.39
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 237 CC-BY-SA-icon-80x15.png