«Ժուռնալիստիկա»–ի խմբագրումների տարբերություն

Jump to navigation Jump to search
Ավելացվել է 106 բայտ ,  6 ամիս առաջ
չ
Colon֊ը (:, U+003A) փոխարինում եմ հայերեն վերջակետով (։, U+0589)
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8)
չ (Colon֊ը (:, U+003A) փոխարինում եմ հայերեն վերջակետով (։, U+0589))
 
{{Ժուռնալիստիկայի կողաքարտ}}
 
'''Լրագրություն (ժուռնալիստիկա)''' ({{lang-fr|journaliste}}, {{lang-fr|journal}}, {{lang-lat|diurnalis, diurnalе}}` «ամենօրյա նորություն, տեղեկություն» բառերից<ref>Ռուսերենի ստուգաբանական բառարան (խմբ.` Ն.Մ. Շանսկի) Մոսկվայի համալսարան, 1973, էջ 304 с</ref>), սոցիալական խմբերի աշխարհայացքի ակտուալացում փաստերի ընտրության, գնահատականների ու մեկնաբանությունների միջոցով, որոնք կարևոր ու հնչեղ են տվյալ ժամանակամիջոցում:ժամանակամիջոցում։ Լրագրություն հասկացության մեջ ընկալվում են նաև ժամանակակից կյանքի իրադարձությունների, թեմաների ու միտումների մասին տեղեկությունների հավաքման ու ներկայացման փորձը, դրա ներկայացումը տարբեր ժանրերով ու ձևերով և որպես արդյունք` տարածումը զանգվածային լսարանում:լսարանում։ Լրագրությունը համարվում է զանգվածային տեղեկատվության մաս, այսինքն, մտնում է հասարակության այնպիսի բազմագործառութային համակարգերի մեջ, ինչպիսիք են մամուլը, հեռուստատեսությունը, ռադիոն, համացանցը և այլն:այլն։
 
Հասարակական հետաքրքրությունների տեսակետից լրագրությունը հարմարեցնում է գիտելիքի գիտա-պրակտիկ մի մասը` այլ սոցիալական խմբերի կողմից վարքի, գաղափարախոսության (մշակույթ, բարոյականություն, էթիկա, գեղագիտություն) ընկալման համար:համար։
 
Հետազոտողների մի մասը կարծում է, որ գոյություն ունի լրագրության երկու հիմնական ուղղություն` հետազոտական լրագրություն և [[հետաքննական լրագրություն]]:։ Լրագրող-հետազոտողը, որպես կանոն, աշխատում է տեղեկատվության բաց (հասանելի) աղբյուրների հետ, իսկ հետաքննող լրագրողը ներխուժում է փակ (անհասանելի) [[Տեղեկատվություն|տեղեկատվության]] ոլորտ:ոլորտ։ Ըստ մեթոդների` այս կամ այն ուղղությամբ տարվող աշխատանքները տարբերվում են:են։ [[Ժողովրդավարություն|Ժողովրդավարական]] երկրներում հետաքննող լրագրողներին կոչում են «ժողովրդավարության շղթայակապ շներ» կամ «կրծող շներ»:։ Պետք է նշել, որ լրագրության ուղղությունների հանդեպ կրկնաբևեռ մոտեցումն այսօր վիճարկվում է և պարզեցված է համարվում:համարվում։
 
Լրագրությունը որպես գիտություն գեղարվեստական, մշակութաբական, պատմական, սոցիոլոգիական և այլ գիտական ճյուղերի համակարգ է, որ ներառում է հանրության մեջ պրակտիկ լրագրության ձևավորման և կառավարման ամբողջական շրջանը, դրա ազդեցությունը հասարակական երևույթների փոփոխության վրա:վրա։
 
== Տերմինի նշանակություն ==
Ժուռնալիստիկան հանրության սոցիալական ինստիտուտ է, որն ներառում է օրաթերթերի ու ամսագրերի հրատարակություններ, գրքերի հրատարակություններ, հեռուստառադիոընկերություններ, որոնց աշխատանքն ապահովվում է ժուռնալիստիկայի տեխնիկական, տեղեկատվական, կազմակերպչա-ղեկավարման ենթակառուցվածքներով, ենթակառուցվածքների մեջ են մտնում նաև ուսումնական և գիտական կենտրոնները<ref>Վորոշիլով Վ. Վ., Ժուռնալիստիկա, դասագիրք, Միխայլով Վ.Ա.-ի հրատարակությունը, 1999, էջ 204</ref>:։
 
Ժուռնալիստիկան տեղեկույթի որոնում, ստացում, արտադրում և տարածում ներառող գործունեության տեսակների համակարգ է:է։ Այն զանգվածային տեղեկատվության միջոցների սահմանումն է, դրանց տիրապետումը, օգտագործումն ու տնօրինումը, տեխնիկական միջոցների ու սարքավորումների, նյութերի պատրաստումը, ձեռքբերումն ու շահագործումը, որոնք նախատեսված են զանգվածային տեղեկատվության ստեղծման ու տարածման համար, չեն ենթարկվում սահմանափակումների` չհաշված օրենքով նախատեսված դեպքերը:դեպքերը։
 
Ժուռնալիստիկան իր գործունեության ոլորտների համար կարևոր բոլոր մասնագիտությունների ամբողջությունն է:է։ Ժուռնալիստիկայի գործունեությունն ապահովող հիմնական աշխատանքից (թղթակցային, խմբագրական, կազմակերպչական) բացի ժամանակակից լրագրության մեջ ավելի ու ավելի կարևոր դեր են ձեռք բերում [[մենեջմենթ]]ի, [[մարքեթինգ]]ի, [[գովազդ]]ի, ինժեներական ապահովման մասնագիտությունները, որոնց հաջողության համար պահանջվում է մասնագիտական լրագրության կողմնորոշում<ref name="ReferenceA">Прохоров Е. П. Введение в теорию журналистики. — М.: Аспект Пресс, 2003. — 367 с.</ref>:։
 
Ժուռնալիստիկան տարբեր զանգվածային հաղորդակցման միջոցների (տպագրություն, ռադիո, հեռուստատեսություն, համացանց) և տարբեր տեսակի ծրագրերի ու հրատարակչությունների (ազգային և տեղական, ընդհանուր և մասնագիտացված) ամբողջություն է, որ գործում է ազգային և վերազգային տեղեկատվական տարածության մեջ<ref name="ReferenceA"/>:։
 
Ժուռնալիստիկան ստեղծագործությունների համակարգ է, որոնց պատրաստման համար պահանջվում են հատուկ գիտելիք ունեցող, հմտությունների տիրապետող աշխատակիցներ:աշխատակիցներ։ Ստեղծագործություն անվան տակ պետք է նկատի ունենալ ոչ միայն հեղինակների կողմից գրվող և հրատարակիչների կողմից հրապարակվող թերթերն ու ամսագրերը, հեռուստա և ռադիո հաղորդումները, այլ նաև` լրագրության տարաբնույթ չհրապարակվող ստեղծագործությունները, տարբեր ներխմբագրական նյութերը, ընթերցողների նամակների պատասխանները, տարբեր հաստատություններին ուղղված դիմումները<ref name="ReferenceA"/>:։
 
Ժուռնալիստիկան որպես գիտություն գեղարվեստական, մշակութաբանական, պատմական, սոցիոլոգիական և այլ ոլորտների համակարգ է, որ գրավում է հանրության մեջ պրակտիկ լրագրության ստեղծման ու վերահսկման ողջ շրջապտույտը, դրա ազդեցությունը հասարակական գործընթացների փոփոխության վրա:վրա։
{{քաղվածք|Ժուռնալիստիկան նույնքան հին մասնագիտություն է, որքան.... մի խոսքով, սա երկրորդ հնագույն մասնագիտությունն է։|Ռոբերտ Սիլվեստեր, «Երկրորդ հնագույն մասնագիտություն»}}
 
== Արտադրություն ==
Ժուռնալիստիկա հասկացությունը տարբերվում է` ըստ պետության:պետության։ [[ԱՄՆ|ԱՄՆ-ում]] լրագրությունը ստեղծվում է կազմակերպությունների կամ անհատների կողմից:կողմից։ [[Բլոգգեր|Բլոգերները]] ոչ միշտ, բայց հաճախ լրատվամիջոց են համարվում:համարվում։ Առևտրի դաշնային հանձնաժողովը պահանջում է, որ այն բլոգերները, ովքեր որևէ ապրանքի մասին գրելու համար նվերներ են ստանում, պետք է հայտարարեն իրենց ստացած նվերների մասին:մասին։ Սա արվում է [[շահերի բախում]]ը վերացնելու և հաճախորդների պաշտպանության համար<ref>[https://www.ftc.gov/tips-advice/business-center/guidance/ftcs-endorsement-guides-what-people-are-asking The FTC’s Endorsement Guides: What People Are Asking]</ref>:։
[[Կեղծ լուրեր]]ն այն լուրերն են, որոնք ճշմարիտ չեն կամ ներկայացվել են ոչ վստահելի լրատվական կազմակերպությունների կողմից:կողմից։ Կեղծ լուրերը հեշտորեն տարածվում են [[սոցիալական կայք]]երով:երով։ Ընթերցողը կարող է որոշել լուրի վստահելիությունը` գնահատելով այն հրապարակող [[լրատվական գործակալություն|լրատվական գործակալության]] վստահելիության աստիճանը:աստիճանը։ ԱՄՆ-ում վստահելի լրատվական գործակալություն է համարվում այն գործակալությունը, որը միավորված ամբողջություն է, ունի խմբագրական խորհուրդ և հստակ բաժանում խմբագրական և գովազդի բաժինների միջև:միջև։ Վստահելի լրատվական գործակալությունները կամ դրանց աշխատակիցները պատկանում են մեկ կամ մի քանի մասնագիտական կազմակերպությունների, այնպիսիք, ինչպիսիք են Լրատվական խմբագիրների ամերիկյան ասոցիացիան, Պրոֆեսիոնալ լրագրողների համայնքը, Հետաքննող լրագրողներ և խմբագիրներ կամ Առցանց լրատվական կազմակերպությունը:կազմակերպությունը։ Այս բոլոր կազմակերպություններն ունեն կանոններ, որոնց հետ հաշվի են նստում կազմակերպության անդամները:անդամները։ Շատ լրատվական կազմակերպություններ ունեն իրենց սեփական [[էթիկա]]յի կանոնագրերը, որոնք առաջնորդում են լրագրողների հրապարակումները:հրապարակումները։ Նյու Յորք Թայմսի ({{lang-en|The New York Times }}) էթիկայի կանոնագիրը հատկապես խստապահանջ է համարվում:համարվում։
Երբ լրագորղները պատմություններ են գրում, նրանք [[օբյեկտիվություն|օբյեկտիվության]] վերաբերյալ մտահոգություններ ունեն:ունեն։ Որոշ պատմություններում ներկայացվում է լրագրողի սեփական կարծիքը, այլ դեպքերում պատմություններն առավել բնական ու հավասարակշռված են:են։ Տպագրվող թերթում տեղեկատվությունը համակարգված է բաժիններով և հեշտ է տեսնել, թե որ պատմություններում կա կարծիք և որոնց մեջ կան փաստեր:փաստեր։ Առցանց լրատվականների դեպքում այս տարբերություններից շատերը վերանում են:են։ Ընթերցողը պետք է ուշադիր լինի հոդվածի վերնագրերին և այլ մանրամասներին` հասկանալու համար լրագրողի դիրքորոշումը:դիրքորոշումը։ Կարծիքների հատվածները սովորաբար գրվում են սյունակագիրների կողմից կամ հայտնվում են [["op-ed"]] նշումով:նշումով։ Պատմությունները, շտապ նորությունները կամ լրատվական պատմությունները հիմնականում կարծիքների բաժնում չեն լինում:լինում։
Ըստ Ռոբերտ ՄքՉեսնիի, ժողովրդավարական երկրում առողջ լրագրությունը պետք է ներկայացնի իշխանություն ունեցող մարդկանց կարծիքը և նրանց կարծիքը, ովքեր իշխանություն են ցանկանում, պետք է ներկայացնի կարծիքների տարբերություն և տեղեկատվություն բոլոր մարդկանց համար<ref>McChesney, Robert W. (2012-10-01). [http://dx.doi.org/10.1080/17512786.2012.683273 "Farewell to Journalism?"]. Journalism Practice. 6 (5-6): 614–626.</ref>:։
Շատ քննարկումներ են տեղի ունենում «օբյեկտիվ» և «բնական» լրագրության վերաբերյալ:վերաբերյալ։ Լրագրողները մարդիկ են, ովքեր նորություններ են ստեղծում որևէ հատուկ սոցիալական համատեքստում և դրանից դուրս:դուրս։ Նրանք առաջնորդվում են էթիկայի մասնագիտական կանոնագրերով և առավելագույնն են անում` իրենց տեսակետներն օրինականացնելու համար:համար։
 
=== Մկնանիվի պարադոքս ===
Նորությունների բովանդակությունը որոշող չափանիշները փոխվում են:են։ Լրագրողներն այսօր աշխատում են ըստ շահույթի մոդելն ընդդեմ հանրային մոդելի, և մկնանիվի սկզբունքը բացատրում է, որ ավելի կարճ բովանդակությունը ցույց է տալիս, թե մարդիկ ինչ են ցանկանում և ինչպես են նրանք սպառում մեկօրյա նորությունները<ref>Bennett, Lance (2011). News: the politics of illusion. Chicago: Pearson Education (US). pp. 223–249.</ref>:։ Անիվը պտտվում է «նորությունների արտադրությունում հանգիստ չկա» սկզբունքով:սկզբունքով։ Մարդիկ պահանջում են փոքր չափաբաժիններով նորություններ, որի բովանդակությունը, փաստ չէ, որ վստահելի է, կամ անգամ` իրական, փոխարենն այն աչքի ընկնող է և դիտումներ ապահովող:ապահովող։ Լրագրորղները պետք է մրցեն նորությունների արագությամբ, եթե ցանկանում են աշխատանք ունենալ:ունենալ։ Այդ է պատճառը, որ նրանք հաճախ կրկնում են պահանջված հոդվածները տարբեր լրատվական գործակալություններում<ref>Dean, Starkman (2010). [http://archives.cjr.org/cover_story/the_hamster_wheel.php "The Hamster Wheel: Why running as fast as we can is getting us nowhere"]</ref>:։ Համարվում է, որ այսօր նորություններն ստեղծվում են 24/7` «նոր ցիկլոնային» ռեժիմով և լրատվական գործակալությունները մրցակցում են` միլիոնավոր դիտումների համար, շատ հաճախ հոդվածներում բացակայում է վերլուծությունը` ընթերցողի համար հեշտացնելով լուրերի սպառումն ու բավարարելով լրատվական գործակալությունների` շահույթ ստանալու նպատակը<ref>Alexander, Jeffrey C.; Breese, Elizabeth Butler; Luengo, Marîa (2016-06-20). [https://books.google.ca/books?id=F1Y2DAAAQBAJ&pg=PA173&lpg=PA173&dq=hamster+wheel+dean+starkman&source=bl&ots=g5kouQ_nZX&sig=LyZJw52lofipuWEFXr9ax-KHI_o&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiroOLDjbDTAhVlrVQKHfrGDHsQ6AEIYTAO#v=onepage&q=hamster%20wheel%20dean%20starkman&f=false The Crisis of Journalism Reconsidered. Cambridge University Press].</ref>:։
 
== Տեսակներ ==
{{Main|Լրագրության ժանրեր}}
 
Կան լրագրության մի քանի տեսակներ, և բոլորն էլ ունեն տարբեր լսարաններ:լսարաններ։ Համարվում է, որ լրագրությունը ծառայում է որպես «չորրորդ իշխանություն», ստանձնում է հսկող շան դերը կառավարության համար:համար։ Յուրաքանչյուր հրապարակման մեջ (ինչպիսին է, օրինակ, լրագրային նորությունը) կան լրագրության մի քանի տեսակներ, որոնցից յուրաքանչյուրը կարող է ներկայացվել առանձին ձևաչափով:ձևաչափով։ Ամսագրերի, օրաթերթերի կամ կայքերի ամեն բաժին ունի տարբեր լսարան<ref>Harcup 2009, p. 4.</ref><ref>Gerald Stone, Kaye O’Donnell, K., & Stephen A. Banning (Winter/Spring 1997). Public perceptions of a newspaper’s watchdog role. Newspaper Research Journal, 18(1-2), 86-102.</ref>:։
 
Լրագրության տեսակներից են.
* [[Քարոզչություն|Քարոզչական]] լրագրություն, նյութեր, որոնք գրվում են լսարանի վրա որոշակի ազդեցություն ունենալու համար:համար։
* Հեռարձակվող լրագրություն, հեռուստա և ռադիո լրագրություն:լրագրություն։
[[Պատկեր:Suleiman Kova and media, 2013 DSM Building Collapse.jpg|250px|մինի|Ֆոտո և հեռարձակող լրագրողները մեկնաբանություն են վերցնում պաշտոնյայից շենքի պայթյունից հետո, Դար էս Սալամ, Տանզանիա]]
* [[Քաղաքացիական լրագրություն]], մասնակցային լրագրություն:լրագրություն։
* Տվյալների լրագրություն, թվերով պատմությունները ներկայացնելու լրագրություն:լրագրություն։ Տվյալների լրագրությունը կարող է օգտագործել տվյալների բազան հրապարակումներում:հրապարակումներում։ Այն նաև կարող է հաղորդել տվյալների օգտագործման և թերօգտագործման վերաբերյալ:վերաբերյալ։
* Ինտերակտիվ լրագրություն, առցանց լրագրության տեսակ, որը ներկայացվում է կայքերում:կայքերում։
* Հետաքննական լրագրություն, խորը հրապարակումներ, որոնք բացահայտում են սոցիալական խնդիրները:խնդիրները։ Հաճախ այս հրապարակումների միջոցով սոցիալական խնդիրներ են լուծվում:լուծվում։
[[Պատկեր:Photojournalists photograph President Barack Obama.jpg|250px|մինի|ֆոտոլրագրողները ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամային լուսանկարելիս, նոյեմբեր, 2016]]
* [[Լուսանկարչություն]], պատկերի միջոցով ճշմարիտ պատմություններ ներկայացնելու փորձը:փորձը։
* Թաբլոիդ լրագրություն, թեթև և ժամանացային թեմաներով հրապարակումներ:հրապարակումներ։
* [[Դեղին մամուլ|Դեղին լրագրություն]], բամբասանքների վրա հիմնված հրապարակումներ:հրապարակումներ։
Սոցիալական մեդիա աճի ու զարգացման հետ մեկտեղ առաջ են գալիս քննարկումներ այն մասին, որ լրագրությունն առավելապես գործընթաց է, ոչ թե` լուրերի արտադրություն:արտադրություն։ Այս տեսանկյունից` լրագրությունը մասնակցություն է, բազմաթիվ հեղինակների մասնակցությամբ գործընթաց, որտեղ ներառված են ինչպես լրագրողներ, այնպես էլ` սոցիալական մեդիայի հանրությունը<ref>Robinson, Sue (2011). ""Journalism as Process": The Organizational Implications of Participatory Online News.". Journalism & Communication Monographs. 13 (3): 137.</ref>:։
 
== Պատմություն ==
{{Main|Լրագրության պատմություն}}
[[1605]] թվականին [[Ստրասբուրգ]]ում տպագրված Johann Carolus's Relation aller Fürnemmen und gedenckwürdigen Historien-ը հաճախ համարվում է առաջին տպագրված ամսագիրը:ամսագիրը։ Անգլիական առաջին հաջողված օրաթերթը` Դեյլի Քուրանթը ({{lang-en|Daily Courant}}), տպագրվել է 1702-1735 թվականներին<ref>1rst Journalism School". Columbia.: University of Missouti Press. p. 1</ref>:։ 1950-ականներին տպագրված Diário Carioca օրաթերթը հաճախ համարվում է ժամանակակից լրագրության ծնունդը [[Բրազիլիա]]յում<ref>e Albuquerque, Afonso; Gagliardi, Juliana (2011). "THE COPY DESK AND THE DILEMMAS OF THE INSTITUTIONALIZATION OF "MODERN JOURNALISM" IN BRAZIL". Journalism Studies. 12 (1).</ref>:։
 
== Դերակատարում ==
{{Main|Մամուլի ազատություն}}
1920-ականներին, երբ ժամանակակից լրագրությունը հենց նոր էր սկսել ձևավորվել<ref>[http://history.journalism.ku.edu/1920/1920.shtml journalism.ku.edu]</ref>, գրող Վոլտեր Լիփմանն ու ամերիկացի փիլիսոփա Ջոն Դյուն բանավիճում էին ժողովրդավարության մեջ լրագրության դերի վերաբերյալ:վերաբերյալ։ Նրանց տարբերվող փիլիսոփայությունը դեռևս բնութագրվում է որպես հասարակության և ազգ-պետության մեջ լրագրության դերի վերաբերյալ բանավեճ:բանավեճ։
[[Պատկեր:Walter Lippmann 1914.jpg|250px|մինի|Վոլտեր Լիփմանը 1914 թվականին]]
Ըստ Լիփմանի, լրագրողն ընդհանուր հանրության և քաղաքական էլիտայի միջև ունի միջնորդի կամ թարգմանչի դեր:դեր։ Լիփմանը պատճառաբանում է, որ հանրությունը չի կարող կողմնորոշվել ժամանակակից հասարակության աճող փաստերի խառնաշփոթում, այսպիսով, այն կարիք ունի լուրերի միջնորդավորված ֆիլտրման:ֆիլտրման։ Լրագրողները ծառայում են որպես միջնորդ` էլիտայի կողմից փոխանակվող տեղեկատվությունը հասցնելով հասարակությանը:հասարակությանը։ Ըստ Լիփմանի փիլիսոփայության, հասարակությունը իշխանական շղթայի ամենաներքևում է` ստանալով տեղեկատվությունը էլիտայից:էլիտայից։
Լիփմանի ընտրողականության հետևանքվ նրա տեսությունը շատ է դատապարտվել:դատապարտվել։
Լիփմանն իր «Ազատությունը և նորությունները» (1919) և «Հանրային կարծիք» աշխատություններում հույս է հայտնել, որ ազատությունը կարող է վերասահմանվել` հաշվի առնելով գիտական ու պատմական զարգացումները և այդ հանրային կարծիքը կարող է ղեկավարվել հետախուզական համակարգի կողմից կառավարության ներսում և դրանից դուրս:դուրս։ Լիփմանը դատապարտում էր հզոր օրաթերթերի ազդեցությունն ու նախընտրում էր «համբերատար ու անվախ գիտության մարդու» դատողությունները:դատողությունները։ Այսպիսով, նա արհամարհում էր ոչ միայն մեծամասնության կարծիքը, այլ նաև նրանց կարծիքը, ովքեր ազդեցություն կամ իշխանություն ունեին:ունեին։ Կառավարման հանրապետական ձևում ներկայացուցիչներն ընտրվում էին մարդկանց կողմից և նրանց հետ կիսում էին պետական կառուցվածքի հիմնական սկզբունքների ու քաղաքական հաստատությունների ամբողջությունը:ամբողջությունը։ Պատմականության և գիտականության առաքյալը համարվող Լիփմանը չէր համարում, թե ժողովրդավարական կառավարությունը խնդրահարույց հարց է, այլ համարում էր, թե դրան հասնելու միակ տարբերակն այլակարծիք քաղաքական ուժից ուղղորդումն է՝ ճշգրիտ և անկողմնակալ տեղեկատվություն ստանալու համար:համար։
Լիփմանի հիմնական վեճն սկզբունքների ու հաստատությունների դեմ էր, քանի որ դրանք նախագիտական ու նախապատմական տեսակետի արտադրանք էին, ինչը նրա համար անհիմն քաղաքական փիլիսոփայություն էր:էր։
[[Պատկեր:Eva Watson Schütze John Dewey.jpg|250px|մինի|Ջոն Դյու]]
Դյուն, մյուս կողմից, ոչ միայն հավատում էր, թե հասարակությունն ի վիճակի է հասկանալ էլիտայի կողմից ստեղծված ու ներկայացված թեմաները, այլ նաև որոշումները պետք է կայացվեն հանրային քննարկումների ու բանավեճերի արդյունքում:արդյունքում։ Թեմաները խորությամբ քննարկելուց հետո դրանցից լավագույնները պետք է ներկայացվեն:ներկայացվեն։ Դյուն հավատում էր, որ լրագրողները պետք է պարզապես ներկայացնեն տեղեկատվությունը:տեղեկատվությունը։ Նա հավատում էր, որ նրանք պետք է կշռադատեն ընդունված քաղաքականության հետևանքները:հետևանքները։ Ժամանակի ընթացքում նրա միտքը գործածվել է տարբեր աշխատություններում և առավել հայտնի է «հանրային լրագրություն»:։ Հանրային լրագրության այս հասկացությունը լրագրության նոր զարգացումների կենտրոնում է:է։ Այս նոր ուղեցույցով լրագրողներն ի վիճակի են ներգրավել քաղաքացիներին և փորձագետներին` բովանդակության ստեղծման գործում:գործում։ Դյուն հավատում էր, որ բոլորի հետ կիսվող տեղեկատվությունը առավել գերիշխող է, քան մեկ անհատի ունեցած տեղեկատվությունը:տեղեկատվությունը։ Ըստ Դյուի սկզբունքի, փորձագետներն ու գիտնականները կարևոր դերակատարում ունեն, սակայն այստեղ չի գործում Լիփմանի ներկայացրած հիերարխիայի սկզբունքը:սկզբունքը։ Ըստ Դյուի, խոսակցությունը, բանավեճն ու երկխոսությունն ընկած են ժողովրդավարության հիմքում:հիմքում։
Եթե Լիփմանի լրագրողական փիլիսոփայությունը կարող է ավելի ընդունելի լինել կառավարության առաջնորդների համար, ապա Դյուի մոտեցումները առավել շատ բնութագրում են այն մոտեցումը, որ շատ լրագրողներ ունեն իրենց աշխատանքի, հանրության մեջ իրենց ունեցած դերի վերաբերյալ և ցույց է տալիս այն ակնկալիքը, որ հանրությունն ունի լրագրողներից:լրագրողներից։ Ամերիկացիներն, օրինակ, կարող են քննադատել լրագրողների կողմից արվող որոշ ծայրահեղ քայլեր, սակայն նրանք ակնկալում են, որ լրագրողները պետք է հսկեն կառավարությանը, բիզնեսմեններին ու դերասաններին պահապան շների նման` մարդկանց ստիպելով տեղյակ պահել իրենց որոշումների մասին:մասին։
 
== Մասնագիտական և էթիկայի կանոնանագրեր ==
Չնայած գոյություն ունեցող կանոնագրերն ունեն որոշակի տարբերություններ, հիմնականում դրանք ունեն ճշգրտության, ճշմարտացիության, օբյեկտիվության, անաչառության, արդարության ու հանրային պատասխանատվության վերաբերյալ միևնույն սկզբունքները<ref>[https://www.fourthestate.co/about-us/journalism-principles-standards-practices/ "Fourth Estate - Core Journalism Principles, Standards and Practices"] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20161203124012/https://www.fourthestate.co/about-us/journalism-principles-standards-practices/ |date=2016-12-03 }}. Fourth Estate Public Benefit Corporation. Retrieved 2 December 2016.</ref><ref>[https://web.archive.org/web/20080605161914/http://www.asne.org/kiosk/archive/principl.htm "ASNE (American Society of Newspapers Editors) – Statement of Principles"]. Web.archive.org. Archived from the original on 5 June 2008.</ref>:։
Լրագրողական էթիկայի որոշ կանոնագրեր, հատկապես եվրոպական լրատվամիջոցների կանոնագրերը, անդրադառնում են նաև սեռական կողմնորոշման, ֆիզիկական և մտավոր կարողությունների խնդիրներով պայմանավորված խտրականություն քարոզող ու պարունակող հրապարակումներին<ref>[https://web.archive.org/web/20080412103717/http://www.fnsi.it/Contenuto/Documentazione/CarteDeontologiche/Carta_dei_Doveri.htm "Italy – FNSI's La Carta dei Doveri (The Chart of Duties)"]</ref>{{ref-it}}<ref>[http://fape.es/?option=com_content&task=view&id=101&Itemid=120 Spain – FAPE's Código Deontológico (Deontological Code)]</ref>{{ref-es}}<ref>{{Cite web |url=http://fenaj.org.br/federacao/cometica/codigo_de_etica_dos_jornalistas_brasileiros.pdf |title="Brazil – FENAJ's Code of Ethics" |accessdate=2017-07-11 |archive-date=2016-04-08 |archive-url=https://web.archive.org/web/20160408080421/http://www.fenaj.org.br//federacao/cometica/codigo_de_etica_dos_jornalistas_brasileiros.pdf |dead-url=yes }}</ref>{{ref-pt}}: [[ԵԽԽՎ|Եվրոպայի Խորհրդի Խորհրդարանական Հանձնաժողովը]] [[1993]] թվականին հաստատել է Լրագրողական էթիկայի 1003-րդ բանաձևը, որը խորհուրդ է տալիս լրագրողներին հարգել անմեղության կանխավարկածը, հատկապես, եթե դատավարությունը դեռևս չի ավարտվել<ref>[http://assembly.coe.int//main.asp?link=http://assembly.coe.int/documents/adoptedtext/ta93/ERES1003.HTM PACE Resolution 1003 (1993) on the Ethics of Journalism]</ref>:։
[[Պատկեր:News photographers and reporters wait outside Jacqueline Kennedy Onassis' apartment.jpg|250px|մինի|Լրագրողներն ու լուսանկարիչներն սպասում են ոստիկաններին, [[Նյու Յորք]], [[1994]] թվական, մայիս]]
[[Միացյալ Թագավորություն]]ում բոլոր օրաթերթերը սահմանափակված են Անկախ մամուլի չափանիշների կազմակերպության կանոնագրությամբ:կանոնագրությամբ։ Այստեղ սահմանվում են, օրինակ, մարդկանց անձնական կյանքի գաղտնիության իրավունքն ու ճշմարտացիության կարևորությունը:կարևորությունը։
Այս մոտեցումը կատարյալ հակադրություն է 20-րդ դարի իրողությանը, երբ մեդիաշուկայում գերակշռում էին փոքրիկ օրաթերթերն ու պամֆլետները, որոնք հիմնականում ծայրահեղական օրակարգ ունեին` առանց հավասարակշռվածության ու օբյեկտիվության տարրերի:տարրերի։
Լրագրողներին պարտադրվում է նորությունները գրել արագ ու առաջ անցնել իրենց մրցակիցներից, այդ պատճառով փաստական սխալները կարող են ավելի հաճախ հանդիպել նրանց շարադրանքում և հետո խմբագրվել առավել հանգիստ ժամանակահատվածում:ժամանակահատվածում։ Ահա թե ինչու շատ օրաթերթեր կարող են պարունակել նախորդ օրերին տպագրված նյութերի վերաբերյալ ուղղումներ:ուղղումներ։
 
=== Չափանիշների պահպանման ձախողում ===
Աշխատանքի այսպիսի կանոնագիրն իրական կյանքում դժվար է հստակորեն պահել:պահել։ Հրապարակումներն ու խմբագրումները տեղի չեն ունենում վակուումային պայմաններում, այլ միշտ արտացոլում են այն քաղաքական համատեքստը, որում լրագրողներն են ապրում ոչ պակաս, քան մյուս քաղաքացիները:քաղաքացիները։
Լրատվական կազմակերպության բյուջեն անխուսափելիորեն ազդում է նորություններ գրելու որոշումների ընդունման վրա, մասնավորապես, ի՞նչ նորություններ գրել, ի՞նչ լսարանի համար և ի՞նչ խորությամբ:խորությամբ։ Երբ բյուջեն կրճատվում է, խմբագիրները կարող են զոհաբերել հեռավոր լրատվական բյուրոների լրագրողներին, կրճատել քիչ եկամուտ ապահովող ոլորտների մասին գրող լրագրողների թիվը կամ ամբողջական սյունակներ հանել թերթերից։
 
Հրատարակիչները, սեփականատերերը կամ այլ կորպորատիվ տնօրեններ, հատկապես՝ գովազդային բաժնի ղեկավարները կարող են փորձել օգտագործել իրենց իշխանությունը՝ նորություններ գրելիս լրագրողների վրա ազդելու համար։ Հենց այս պատճառով էլ լրագրողներն ավանդաբար խմբագրության գլխավոր ղեկավարությանն են վստահում լրատվական և այլ բաժինների միջև «պատ» ստեղծելու գործը, որպեսզի լրատվական բաժինն ազդեցությունների չենթարկվի<ref>[http://archives.cjr.org/the_audit/bloomberg_news_and_the_problem.php Bloomberg News and the problem of church-state separation]</ref>։

Նավարկման ցանկ