«Հադես»–ի խմբագրումների տարբերություն

Jump to navigation Jump to search
Ավելացվել է 75 բայտ ,  5 տարի առաջ
չ
վերջակետների ուղղում, փոխարինվեց: վ: → վ։ (75) oգտվելով ԱՎԲ
չ (կետադրական, փոխարինվեց: ։Ո → ։ Ո, ։Հ → ։ Հ, : → ։ (109))
չ (վերջակետների ուղղում, փոխարինվեց: վ: → վ։ (75) oգտվելով ԱՎԲ)
Հադեսը հասավ իր կնոջը և թագուհի՝[[Պերսեփոնե]]ին խաբեությամբ և բռնի միջոցով, առևանգելով նրան։ Առասպելը մասնավորապես ներկայացված է Հոմերոսյան օրհներգում [[Դեմետրա]]յին։ [[Հելիոս]]ը ասել էր տառապող [[Դեմետրա]]յին, որ Հադեսը արժանի է որպես ամուսին [[Պերսեփոնե]]ի համար. </b>
 
{{quote|Մեծն աստվածուհի, դու գիտես, թե ես ինչպես եմ պատվում քեզ, տեսնում ես, թե ինչպես եմ տխրում քո վիշտը տեսնելով:տեսնելով։ Իմացիր, ուրեմն, որ մեծն ամպահալած [[Զևս]]ը քո դստերը կնության տվեց իր դժխեմ եղբորը՝ Հադեսի տիրակալին:տիրակալին։ Նա առևանգեց [[Պերսեփոնե]]ին ու տարավ սոսկումներով լի իր թագավորությունը:թագավորությունը։ Ամոքիր, ուրեմն, քո ծանր վիշտը, աստվածուհի. Չէ՛ որ մեծահամբավ է քո դստեր ամուսինը, դուտրդ մեծն [[Զևս]]ի հզորազոր եղբոր կինն է դարձել:դարձել։}}
<center>'''Հոմերի օրհներգ Դեմետրային'''</center></b>
 
Հադեսը իշխում է մեռյալներին։ Նա խստորեն արգելել էր հոգիներին լքել իր տիրույթը և շատ զայրանում էր, երբ որև է մեկը փորձում էր հեռանալ, կամ եթե ինչ - որ մեկը փորձում էր գողանալ հոգիները իր թագավորությունից։ Նրա բարկությունը հավասարապես սարսափելի էր բոլորի համար, ովքեր փորձում էին խաբել մահը կամ այլ կերպ խուսափել նրանից։ Սիզիփոս և Պիրիթոսը վառ օրինակ էին բոլորի համար։ </b>
 
{{quote|Ահեղորեն զայրացավ Հադեսը, կրկին անգամ [[Թանատոս]]ին ուղարկեց Սիզիփոսի հոգին առնելու:առնելու։ Հայտնվեց [[Թանատոս]]ը մահկանացուներից ամենախորամանկի պալատում, և նրան գտավ ճոխ խրախճանք անելիս:անելիս։ Դուրս կորզեց Սիզիփոսի հոգին աստվածների ու մարդկանց ատելին՝ [[Թանատոս]]ը:ը։ Հիմա արդեն Սիզիփոսի հոգին առմիշտ անցավ ստվերների թագավորություն:թագավորություն։}}
<center>'''Շարադրված է ըստ Հոմերոսի Իլիական և Օվկիդիոսի "Հերոսուհիներ" պոեմների։ ''' </center></b>
 
Միայն փոքրաթիվ մահկանացուների աստվածներին թույլատրել են իջնել Հադես և այնտեղից ողջ դուրս գալ։ Օրփեոսը [[Զևս]]ից ստացել է թույլտվություն Հադեսից դուրս բերելու իր մահացած կնոջը՝ Եվրիդիկեին, Հերակլեսը հադեսից դուրս է բերել Կերբերոսին։ [[Ոդիսևս]]ը և Էնեասը իջել են Հադես որպեսզի տեսակցեն իրենց մերձավորների հետ։ </b>
 
{{quote|Վերջապես հասանք ճերմակահեր Օվկիանոսի ջրերին և մոտեցանք կիմերիացիների թախծալի երկրի ափը, ուր մարդիկ երբեք չեն տեսնում [[Հելիոս]] աստծո լույսը:լույսը։ Այդ երկիրը մշտապես պատած է ցուրտ մառախուղով:մառախուղով։ Գիշերային աղջամուղջը թանձր խավարով է պարուրում այդ երկիրը:երկիրը։ Այնտեղ ափ հանեցինք մենք մեր նավը, վերցրինք ասորերկրյա աստվածներին ցոհաբերելու համար Կիրկեի տված ոչխարն ու սև խոյը, և գնացինք այնտեղ, ուր բարձրաբերձ մի ժայռի մոտ Աքերոնի մեջ են թափվում Կոկիտոսն ու Պիրիփլեգետոնոսը:Պիրիփլեգետոնոսը։ Երբ այնտեղ հասանք, ես սրով մի խորունկ փոս փորեցի, երեք անգամ մըղրի, գինու և ջրի հեղում կատարեցի. Այդ բոլորի վրա գարու ալյուր ցանեցի . փոսի վրա մորթեցի զոհերը:զոհերը։ Արյունը լցվեց փոսը:փոսը։ Մեռյալների հոգիների հսկայական ամբոխը թռավ-եկավ փոսի մոտ և սկսեցին վիճել, թե ո'վ պիտի առաջինը խմի զոհի արյունը:արյունը։}}
<center>'''Շարադրված է ըստ Հոմերոսի "Ոդիսականի" պոեմի։ ''' </center></b>
 
===Դժնդակ Հադեսի (Պլուտոնի) թագավորությունը===
:Երկրի ընդերքում թագավորում է [[Զևս]]ի դժնադեմ եղբայրը՝ Հադեսը:Հադեսը։ Նրա թագավորությունը լի է խավարով ու սարսափներով:սարսափներով։ Անհատակ անդունդները երկրի երեսից տանում են դեպի Հադեսի տխուր թագավորությունը:թագավորությունը։ Մթամած գետեր են հոսում այնտեղ:այնտեղ։ Այնտեղ է հոսում նաև սառցի պես պաղ Ստիքս սրբազան գետը, որի ջրերով երդվում են աստվածները:աստվածները։ </b>
 
:Այնտեղ ալիք են տալիս Կոկիտոսն ու Աքերոնը:Աքերոնը։ Հանգուցյալների հոգիների հեծեծանքները՝ թախծալից ու վշտարլի, հնչում են նրանց մռայլ ափերին:ափերին։ Ստորերկրյա թագավորության մեջ ցայտում են նաև ամենայն երկրայինը մոռացության մատնող [[Լետո]] աղբյուրի ջրերը:ջրերը։ Հադեսի թագավորության մռայլ, և ասփոդելի (վայրի կակաչ) դժգույն ծաղիկներով պատած դաշտերով թափառում են մեռյալների անմարմին ու թեթևասահ ստվերները:ստվերները։ Նրանք ողբում են իրենց անլույս, ցանկություններից զուրկ կյանքը:կյանքը։ Հազիվ լսելի՝ կամացուկ են հնչում նրանց հեծեծանքները, որպես աշնանային քամուց քշվող թորշոմած տերևների շրջյունը:շրջյունը։ Դժոխային եռագլուխ շունը՝ [[Կերբեր]]ը, որի վզին գալարվում են սոսկմնալի սուլոցներ արձակող օձերը, հսկում է Հադեսի թագավորության մուտքը:մուտքը։ Երեք գլխանի Կերբեր շունը բոլորին թույլ է տալիս մտնել Հադես, բայց ոչ ոքի թույլ չի տալիս այնտեղից դուրս գալ։ Անողորմ, զառամյալ [[Քարոն]]ը՝ մեռածների հոգիներն է տեղափոխում. Աքերոնի մռայլ ջրերով նա ոչ մի հոգի վերստին ետ չի տանի այնտեղ, ուր պայծառ շողում է կյանքի արևը:արևը։ Մեռածների հոգիները Հադեսի խավար թագավորության մեջ դատապարտված են մշտնջենական անուրախ գոյության:գոյության։
====Դժոխքի տեղագրություն====
 
===Հադեսի շրջապատը===
:Հենց այդ թագավորության մեջ, ուր չէն հասնում երկնային կյանքի ո'չ լույսը, ո'չ հրճվանքը, ո'չ թախիծը, թագավորում է [[Զևս]]ի եղբայրը Հադեսը:Հադեսը։ Նա իր կնոջ՝ [[Պերսեփոնե]]ի հետ միասին նստում է ոսկեղեն գահին:գահին։ Նրան ծառայում են վրեժխնդրության անողորմ աստվածուհիներ [[Էրինիներ]]ը:ը։ Ահեղ են նրանք. Խարազաններն ու օձերը ձեռքերին հետապնդում են մեղսագործին, ոչ մի պահ հանգիստ չէն տալիս նրան և հոգեմաշ են անում խղճի տառապանքներով:տառապանքներով։ Ոչ մի տեղ չի կարելի ապաստանել նրանց հետապնդումներից, Էրինիներն ամենուրեք գտնում են իրենց զոհին:զոհին։ Հադեսի գահի մոտ նստում են մեռյալների թագավորության դատավորներ Մինոսը և Հռադամանթոսը:Հռադամանթոսը։ Հենց այստեց, գահի մոտ է նաև մահվան աստված [[Թանատոս]]ը՝ սուրը ձեռքին, սև թիկնոցով, լայնատարած սև թևերով:թևերով։ Անդրշիրիմյան պաղություն է փչում այդ թևերից, երբ [[Թանատոս]]ը թռչում է մահամերձի մահճի մոտ, որպեսզի իր սրով մի փունջ մազ կտրի նրա գլխից ու հափշտակի հոգին:հոգին։ [[Թանատոս]]ի կողքին են և մռայլատես Կերերը:Կերերը։ Նրանք մոլեգնորեն սավառնում են ճակատամարտի դաշտերով. Հրճվում են տեսնելով, թե ինչպես են մեկը մյուսի հետևից ընկնում հերոսները, ապա իրենց շառագույն շուրթերով հպվում են վերքերին, ագահաբար ըմպում ընկածների տաք արյունը և մարմինների միջից դուրս կորզում նրանց հոգիները:հոգիները։
:Այստեղ, Հադեսի գահի մոտ է նաև գեղեցկատես [[Հիպնոս]]ը՝ քնի պատանի աստվածը:աստվածը։ Նա անշշուկ թևածում է երկրի վրայով՝ կակաչի գլխիկները ձեռքին և եղջյուրի միջից քնաբեր հեղուկ է ցողում:ցողում։ Նա իր հրաշագործ ձողիկով քնքշաբար հպվում է մարդկանց աչքերին, կամացուկ փակում կոպերը և մահկանացուներին ընկղմում քաղցր քնի մեջ:մեջ։ Հզոր է [[Հիպնոս]] աստվածը. Նրան չէն կարող ընդդիմանալ ո'չ մահկանացուները, ո'չ աստվածները, ո'չ էլ մինչև իսկ [[Զևս]]ը.Հիպնոսը նրա ահեղնացայտ աչքերն էլ է փակում և ընկղմում խոր քնի մեջ:մեջ։ </b>
 
:Հադեսի խավարչտին թագավորության մեջ սավառնում են նաև երազների աստվածները:աստվածները։ Նրանց մեջ կան իմաստուն և հրճվալից երազներ տվող աստվածներ, բայց կան նաև այնպիսիները, որոնք մարդկանց ահավոր, ճնշող, երկյուղով ու տանջալից երազներ են բերում:բերում։ Կան և կեղծ ու պատիր երազների աստվածներ, որոնք մարդկանց մոլորության մեջ են գցում, հաճախ էլ՝ կորստյան մատնում:մատնում։ </b>
 
:Անողորմ հադեսի թագավորությունը լի է խավարով ու սարսափներով:սարսափներով։ Այնտեղ, խավարի մեջ, թափառում է սոսկալի ուրվական Էմպուսան ՝ ավանակի ոտքերով:ոտքերով։ Նա, գիշերային խավարում մարդուն խորամանկությամբ հմայելով մի թաքուն տեղ, խմում է նրա ամբողջ արյունը և խժռում նրա դեռևս թպրտացող մարմինը:մարմինը։ Այնտեղ թափառում է և հրեշավոր Լամիան. նա գիշերը մտնում է երջանիկ մայրերի ննջարանը և գողանում նրանց երեխաներին՝ սրանց արյունը խմելու համար:համար։ Բոլոր այդ ուրվականների և հրեշների վրա իշխում է [[Հեկատե]] մեծ աստվածուհին:աստվածուհին։ Նա երեք մարմին ունի և երեք գլուխ:գլուխ։ Անլուսին գիշերներին, թանձր խավարրի մեջ, թափառում է նա ճանապարհների վրա ու գերեզմանների մոտ իր ամբողջ սոսկալի շքախմբով, ստիքսյան շներով շրջապատված, սարսափներ ու տանջալից երազներ է ուղարկում երկրի և կորստյան մատնում մարդկանց:մարդկանց։ [[Հեկատտե]]ին հաճախ օգնության են կանղում կախարդելիս, բայց հենց ինքն էլ միակ օգնականն է:է։ կախարդանքի դեմ բոլոր նրանց համար, ովքեր հարգում են նրան և ճամփաբաժանին, ուր բաժանվում են երեք ճանապարհներ, շներ զոհաբերում նրան:նրան։ </b>
 
Սոսկալի է Հադեսի թագավորությունը և ատելի է մարդկանց։
=== Հադես և Դանայուհիներ===
Դանայուհիները ջուր են լցնում անհատակ կարասի մեջ։
{{quote|Բայց և այնպես Դանայուհիները չխուսափեցին պատժից իրենց կատարած չարագործության համար:համար։ Կրում են այդ պատիժը իրենց մահից հետո:հետո։ Հադեսի խավարամած թագավորության մեջ:մեջ։ Դանայուհիները պետք է ջրով լցնեն հատակ չունեցող մի վիթխարի կարաս:կարաս։ Հավերժորեն նրանք ջուր են կրում ստորերկրյա գետից և լցնում կարասի մեջ:մեջ։ Ահա, թվում է թե կարասն արդեն լիքն է, բայց ջուրը կրկին ու կրկին դուրս է հոսում և կարասը դարձյալ դատարկ է:է։ Կրկին ու կրկին գործի են անցնում Դանայուհիները, վերստին ջուր են կրում ու լցնում անհատակ կարասը:կարասը։ Եվ այսպես, շարունակվում է անվախճան նրանց աշխատանքը:աշխատանքը։ }}
<center>'''Հիմնականում շարադրված է ըստ Էսքիլեսի "Պաշտպանություն աղերսողներ" ողբերկության։ ''' </center>
 
Աստվածներին անարգողները Հադեսում դատապարտվում են տանջանքների։ Տանտալոսը մինչև վիզը կանգնած է ջրի մեջ, նրա գլխավերևում կախված են հասուն մրգեր, բայց նա հավիտյան տառապում է քաղցից ու ծարավից։
 
{{quote|Քաղցից ու ծառավից տանջահար՝ կանգնած է նա վճիտ ջրի մեջ:մեջ։ Ջուրը գրեչե հասնում է նրա կզակին:կզակին։ Բավական է մի փոքր միայն կռանալ, և նա կարող է հագեցնել իր տանջալից ծառավը:ծառավը։ Բայց Տանտալոսի կռանալուն պես ջուրը չքանում է, և ոտքերի տակ մնում է միայն պապակ, սևացած հողը:հողը։
Տանտալոսի գլխավերևը կախ են ընկել պտղատու ծառերի ճյուղերը:Հյութալիճյուղերը։Հյութալի թուզ, կարմիր խնձոր, նուռ, տանձ և ձիթապտուղ՝ կռացել են նրա գլխին վրա, խաղողի ծանրաբեր ու հասուն ողկույզները գրեթե հպվում են մազերին, բայց հենց նույն պահին կատաղի մի հողմ է սուրում ու հեռու քշում պտղավորված ճյուղերը:ճյուղերը։ Բայց միայն սովն ու ծառավը չէն, որ տանջահար են անում Տանտալոսին. Հավերժական երկյուղը մշտապես ճմլում է նրա սիրտը:սիրտը։ Գլխավերևը մի վիթխարի քարաժայր կա կախված, որ հազիվ է մնում տեղում և ամեն պահ սպառնում է վայր ընկնել և իր ծանրության տակ ճղմել Տանտալոսին:Տանտալոսին։ Եվ այսպես, հավերժական երկյուղից, սովից ու ծարավից տառապում է Սիպիլոսի արքա և Զևսի որդի Տանտալոսը՝ դժնադեմ Հադեսի թագավորության մեջ:մեջ։}}
<center>'''Շարադրված է ըստ Հոմերոսի "Ոդիսականի" պոեմի։ ''' </center>
 
Երբ [[Ասկլեպիոս]]ը հասել էր իր արվեստի վարպետության այն մակարդակին, որ կարողանում էր վերակենդանացնել մարդկանց, Հադեսը վիրավորված դիմում է [[Զևս]]ին և պահանջում է սպանել Ասկլեպիոսին, նրա համար, որ նա գողանում է նրա հպատակներին և խաղթում է ընթանուր տիեզերական հարմոնիան։ [[Զևս]] սպանում է/վիրավորում է [[Ասկլեպիոս]]ին շանթով։ </b>
 
{{quote| Ասկլեպիոսը ոչ միայն ապաքինում էր բոլոր հիվանդներին, այլև մինչև իսկ մեռածներին էր կենդանություն տալիս:տալիս։ Դրանով նա կատաղեցրեց մեռյալների թագավորությանը տիրող Հադեսին և շանթարձակ Զևսին, քանի որ խախտում էր երկրի վրա՝ Զևսի սահմանված կարգն ու օրենքը:օրենքը։ Մոլեգնած Զևսը նետեց շանթը և վիրավորեց Ասկլեպիոսին:Ասկլեպիոսին։}}
 
=== Հադես և [[Հերակլես]]===
144 973

edits

Նավարկման ցանկ