Սոֆյա Նալկովսկայա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Սոֆյա Նալկովսկայա
լեհ.՝ Zofia Nałkowska
Ծննդյան անունլեհ.՝ Zofia Nałkowska
Ծնվել էնոյեմբերի 10, 1884(1884-11-10)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՎարշավա, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էդեկտեմբերի 17, 1954(1954-12-17)[1][2][3][…] (70 տարեկան)
Վախճանի վայրՎարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն
ԳերեզմանՊովոնզկի ռազմական գերեզմանատուն
Մասնագիտությունգրող, դրամատուրգ, լրագրող, բանաստեղծուհի, ակնարկագիր, քաղաքական գործիչ և արձակագիր
Լեզուլեհերեն
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն և  Լեհաստան
Ուշագրավ աշխատանքներMedallions?
ԱնդամակցությունԼեհաստանի գրականության ակադեմիա, Polish PEN Club?, Լեհաստանի գրողների միություն և Związek Zawodowy Literatów Polskich?
Պարգևներ
Изображение автографа
 Zofia Nałkowska Վիքիպահեստում

Սոֆյա Նալկովսկայա (լեհ.՝ Zofia Nałkowska, նոյեմբերի 10, 1884(1884-11-10)[1][2][3][…], Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 17, 1954(1954-12-17)[1][2][3][…], Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ գրող, լրագրող, հրապարակախոս, դրամատուրգ։

Կենսագրություն [խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիտնական և գրող Վ. Նալկովսկայայի դուստրը։ Սոֆյան սովորել է մասնավոր դպրոցում։

Իր առաջին ամուսնու մանկավարժ և բանաստեղծ Լ. Ռիգերի հետ ապրել է Կրակովում և Կիելցեում 1922 թվականին, որոշ ժամանակ՝ Գրադնոյում։

1922 թվականին երկրորդ անգամ Սոֆյան ամուսնացել է նախկին ռազմատենչ առաջնորդ Յ. Գոժեխավսկիի հետ, ով հետագայում դարձավ Լեհաստանի ոստիկանության հրամանատար։ 1929 թվականին նրանք ամուսնալուծվեցին։

1928 թվականին Սոֆյան ՊԵՆ ակումբի փոխնախագահն էր։ 1930-ական թվականներին նա ակտիվորեն մասնակցել է ռեժիմի վերացման դեմ ցույցերին։

Սոֆյա Նալկովսկայան մահացել է 1954 թվականին։ Նրան թաղել են Վարշավայի Պովոնզկի զինվորական գերեզմանատանը։

Շքանշաններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Լեհաստանի վերածննդի սպայի խաչ շքանշան (1930)
  • Ոսկե խաչ արժանիքներով (1946)
  • Լեհաստանի վեարծննդի աստղի հրամանատարի շքանշան (1952)
  • Պետական մրցանակ ԱԺԿ  (1953)
  • Ժողովրդական Լեհաստանի 10-րդ տարեդարձի կապակցությամբ շքանշան (1954)

Վեպեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Կին (1906)
  2. Իշխանը (1907)
  3. Ժամանակակիցները (1909)
  4. Նարգիզ (1911)
  5. Երկնային գիշեր (1911)
  6. Օձը և վարդը (1914)
  7. Կոմս Էմիլ (1920)
  8. Ռոմանտիկ Թերեզա Հեններտ (1923)
  9. Տուն մարգագետինների վրա (1925)
  10. Վատ սեր (1928)
  11. Սահման (1935)
  12. Մտահոգ (1938)
  13. Ապրող կապերը (1948)
  14. Իմ Հայրիկ (1953)

Բեմադրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Վերադարձի օրը (1931)
  • Ռենետա Լուզանսկա (1935)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]