Սոֆիա Նալկովսկայա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սոֆիա Նալկովսկայա
լեհ.՝ Zofia Nałkowska
Zofia Nalkowska.jpg
Ծննդյան անունլեհ.՝ Zofia Nałkowska
Ծնվել էնոյեմբերի 10, 1884(1884-11-10)[1][2]
ԾննդավայրՎարշավա, Ռուսական կայսրություն[1]
Վախճանվել էդեկտեմբերի 17, 1954(1954-12-17)[1][2] (70 տարեկանում)
Վախճանի վայրՎարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն[1]
Մասնագիտությունգրող, դրամատուրգ, օրագրի հեղինակ, լրագրող, բանաստեղծ, ակնարկագիր և քաղաքական գործիչ
Լեզուլեհերեն[2]
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
Լեհաստան
Ուշագրավ աշխատանքներMedallions?
ԱնդամակցությունԼեհաստանի գրականության ակադեմիա
ՊարգևներԺողովրդական Լեհաստանի 10-րդ տարեդարձի մեդալ Ակադեմիական ոսկե դափնի Վեածնունդի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ Լեհաստանի վերածննդի շքանշանի աստղով կոմանդոր Լեհաստանի վերածննդի շքանշանի սպա «Աշխատանքի դրոշ» 1-ին աստիճանի շքանշան և Ծառայության ոսկե խաչ
Zofia Nałkowska Signatur 1929.jpg
Zofia Nałkowska Վիքիպահեստում

Սոֆիա Նալկովսկայա (լեհ.՝ Zofia Nałkowska, նոյեմբերի 10, 1884(1884-11-10)[1][2], Վարշավա, Ռուսական կայսրություն[1] - դեկտեմբերի 17, 1954(1954-12-17)[1][2], Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն[1]), լեհ գրող, լրագրող, հրապարակախոս, դրամատուրգ:

Կենսագրություն [խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիտնական և գրող Վ.Նալկովսկայայի դուստրը: Սոֆիան սովորել է մասնավոր դպրոցում:

Իր առաջին ամուսնու մանկավարժ և բանաստեղծ Լ.Ռիգերի հետ ապրել է Կրակովում և Կիելցեում 1922 թվականին, որոշ ժամանակ Գրադնոյում:

1922 թվականին երկրորդ անգամ ամուսնացել է Սոֆիան նախկին ռազմատենչ առաջնորդ Յ.Գոժեխավսկիի հետ, ով հետագայում դարձավ Լեհաստանի ոստիկանության հրամանատար: 1929 թվականին ամուսնալուծվեց Սոֆիան:

1928 թվականին նա ՊԵՆ ակումբի փոխնախագահն էր: 1930-ական թվականներին նա ակտիվորեն մասնակցել է ռեժիմի վերացման դեմ ցույցերին:

1954 թվականին վախճանվում է Սոֆիա Նալկովսկայան:

Շքանշաններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Լեհաստանի վերածննդի սպայի խաչ շքանշան (1930)
  • Ոսկե խաչ արժանիքներով (1946)
  • Լեհաստանի վեարծննդի աստղի հրամանատարի շքանշան (1952)
  • Պետական մրցանակ ԱԺԿ  (1953)
  • Ժողովրդական Լեհաստանի 10-րդ տարեդարձի կապակցությամբ շքանշան (1954)

Վեպեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Կին (1906թ.)
  2. Իշխանը (1907թ.)
  3. Ժամանակակիցները (1909թ.)
  4. Նարգիզ (1911թ.)
  5. Երկնային գիշեր (1911թ.)
  6. Օձը և վարդը (1914թ.)
  7. Կոմս Էմիլ (1920թ.)
  8. Ռոմանտիկ Թերեզա Հեններտ (1923թ.)
  9. Տուն մարգագետինների վրա (1925թ.)
  10. Վատ սեր (1928թ.)
  11. Սահման (1935թ.)
  12. Մտահոգ (1938թ.)
  13. Ապրող կապերը (1948թ.)
  14. Իմ Հայրիկ (1953թ.)

Բեմադրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Վերադարձի օրը (1931թ.)
  • Ռենետա Լուզանսկա (1935թ.)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]