Սոլոր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սոլոր արշիպելագ

Սոլոր, հրաբխային կղզի: Այն տեղակայված է Ֆլորես կղզու արևելյան մասում փոքր Սունդիայի կղզիներում, Ինդոնեզիա, Սոլոր Արչիպելագա: Կղզին աջակցում է փոքր բնակչությանը, որը կետորսությամբ են զբաղվել հազարամյակներ առաջ: Նրանք խոսել են Ադոներեն ու Լամահոլոթերեն: Այս կղզում առնվազն 5 հրաբուխ կա, որը 6 կմ(3.7մղոն) համաչափ իրարից հեռու են ընդամենը 40կմ (25 մղոն): Կղզու տարածքը 222 կիլոմետր քառակուսի է(86 քառակուսի միլիոն):[1]

Պատմությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պորդուգալական արևի բերդը
Բերդի ավերակները 1930-ականներին

1520 թվականին, պորտուգալացիները առևտրի կետ են հիմնել կղզու արևելյան մասում, Լամակերա գյուղում, որպես տարանցիկ նավահանգիստ Մոլուքյան և Մալաքայի կղզիների միջև: 1562 թվականին, Դոմինիկյան միաբանները կառուցեցին արմավենու միջնաբերդ ամրոց, որը հաջորդ տարի այրեցին ճավայի մուսուլմանները: Ամրոցը վերակառուցվել է ավելի ամուր նյութերից, և դոմացիները սկսեցին տեղի բնակչության քրիստոնացումը:1590 թվականին պորտագալացիները և քրիստոնիաները միասին կազմում էին 25000 մարդ: Այնուամենայնիվ, կային դիմադրության կրկնվող դրսևորումներ, պորտուգալացիների և նրանց կրոնի միջև, օրինակ 1598-1599 թվականներին պորտուգալացիները 90 նավերով զինադադար էր պահանջում Սոլորեսյան ապստամբությունը վայր դնելու համար[2]: Այս ժամանակ առևտրականների և քահանաների միջև կոնֆլիկտ էր առաջացել, ուստի առևտրականները լքեցին Սոլորը և բնակություն հաստատեցին Լարանտուկայում՝ Ֆլորես կղզում: Երբ 1613 թվականին եկան նիդերլանդացիները, առաջին հարձակման ժամանակ քահանաները հանձնվեցին և նույնպես բերվեցին Լարանտուկա:

Արևելյան մարտիկներ,1915

Հոլանդացիները պահում էին ամրոցը, բայց Պորտուգալիայի նավահանգստին եկամուտ չէին բերում: Երկու հրամանատար Պորտուգալացիներին արատավորվելուց հետո, նրանք հրաժարվեցին Սոլորից: 1636 թվականին պորտուգալացիները հարձակվեցին հոլանդացիների կողմից և ստիպված եղան լքել բերդը: 1646 թվականին հոլանդացիները կրկին գրավեցին բերդը: Նոր հրամանատարներից առաջինը կասեցվեց, քանի որ նա ամուսնացավ բնիկ կնոջ հետ: Երկրորդ հրամանատարը պորտուգալացի հրամանատարին մարտական առաջ քաշեց և սպանվեց: 1648 թվականին հոլանդացիները հեռացան, և Դոմինիկյան քահանաները վերադարձան[3]:

Քաղաքները և գյուղերը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ապլամ
  • Բալավելին
  • Քիլայք
  • Քուքուվերանգ
  • Լամակերա,Ինդոնեզիա
  • Լամավոլո
  • Լեվոգրարան
  • Լիկո
  • Պամակայա Բալավելին առային-Ռիանգտալիհա և Լամալևո
  • Բալավելին երկրորդ-Ռիանգմուդա և Ռիանգլակա
  • Դանիվատո
  • Էնատուկան
  • Սուլենգվասենգ
  • Կեներա
  • Լեմանու
  • Կելայք-Լեվոլո և Լամագոհան
  • Կարավատունգ
  • Օնգալերենգ
  • Մենանգա
  • Լիվո
  • Լեբաո
  • Լամբոլենգ
  • Ապելեմ
  • Բուվու-Ատագամու
  • Լեվոգրարար
  • Լեվոհեդո
  • Ամակեբո
  • Վուլուբլոլոնգ
  • Լոհայոնգ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Monk K.A., Fretes, Y., Reksodiharjo-Lilley, G. (1996)։ The Ecology of Nusa Tenggara and Maluku։ Hong Kong: Periplus Editions Ltd.։ էջ 8։ ISBN 962-593-076-0 
  2. Ricklefs M.C. (1991)։ A History of Modern Indonesia Since c.1300, 2nd Edition։ London: MacMillan։ էջ 25։ ISBN 0-333-57689-6 
  3. Daus Ronald (1983)։ Die Erfindung des Kolonialismus։ Wuppertal: Hammer։ էջեր 325–327։ ISBN 3-87294-202-6 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]