Սնանկություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Սնանկություն, ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձի փաստացի անկարողությունը մարելու բոլոր պարտատերերի պարտքերը։ Սնականության հետ կապված հարաբերությունները նախկինում կարգավորվում էին «Անվճարունակության (սնանկության) մասին» Հայաստանի Հանրապետության 2003 թվականի դեկտեմբերի 17-ի ՀՕ-17-Ն օրենքով, իսկ ներկայումս գործում է «Սնանկության մասին» Հայաստանի Հանրապետության 2006 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ընդունված ՀՕ-51-Ն օրենքը։ Օրենքն ուժի մեջ է մտել 2007 թվականի փետրվարի 10-ից[1]։ Սնանկությունը լինում է երկու տեսակ՝ կամավոր՝ սեփական նախաձեռնությամբ (կամավոր սնանկության դիմում) և հարկադրված (պարտատիրոջ պահանջով), եթե պարտապանն անվճարունակ է։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Սնանկության մասին» ՀՀ օրենք