Սինջար (Իրաք)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բնակավայր
արաբ․՝ سنجار‎‎
Views around the city center of Shingal (Sinjar) in summer of 2019, following the war with the Islamic State 16.jpg
ԵրկիրԻրաք Իրաք
ԲԾՄ522 մետր
Բնակչություն88 023 մարդ (2013)
Ժամային գոտիUTC+3
##Սինջար (Իրաք) (Իրաք)
Red pog.png

Սինջար[1][2] (արաբ․՝ سنجار‎‎, քրդ.՝ Şingal), քաղաք Իրաքի հյուսիս-արևմուտքում՝ Նայնավա մուհաֆազայում։ Համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է հանդիսանում։ Սինջարը իրաքյան եզդիների բնակության խոշոր կենտրոններից մեկն է։

Քաղաքում թեժ մարտեր են ընթացել Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության և տեղաբնակ եզդիների միջև, որի պատճառով բնակավայրն ու բնակիչները զգալիորեն տուժել են։

Աշխարհագրական դիրք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սինջարը գտնվում է մուհաֆազայի արևմտյան հատվածում՝ լեռնային տեղադիրքում՝ համանուն լեռներից դեպի հարավ։ Քաղաքի բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 522 մետր։

Բնակավայրը 107 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Մոսուլից՝ Նայնավա մուհաֆազայի վարչական կենտրոնից և 395 կմ հյուսիս-արևմուտք մայրաքաղաք Բաղդադից։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1965 թվականին իրականացրած մարդահամարի տվյալներով Սինջարի բնակչությունը կազմել է 7.984 մարդ։ Բնակչության փոփոխությունը ըստ տարիների՝

1965 2012 2015
7 984 22 549[3] 80.000

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հռոմեապարսկական պատերազմների ժամանակ այս հայկական քաղաքը մի քանի անգամ ձեռքից ձեռք է անցել և հայտնի է եղել Սինգարա անվանումով։ Այն ռազմավարական մեծ նշանակություն ունեցող և բավականին ամուր ամրոց էր։

2007 թվականի օգոստոսի 14-ին հարակից բնակավայրերում՝ Թել Ուզայրում ու Սիբա Շեհ Հիդրեում, որոնք բնակեցված էին բացառապեց եզդիներով, պայթյուններ եղան, որոնց զոհ գնաց 300 մարդ[4] (ըստ այլ աղբյուրների ավելի քան 500)[5]։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Физико-географические данные(անգլ.)
  2. World Gazetteer(անգլ.)
  3. расчётное
  4. «Езиды России»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-08-15-ին։ Վերցված է 2017-03-08 
  5. Российская газета

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • A.Birley, Septimius Severus, Londra 1971-1999, p. 132.