Սիլվանո Բուսոտի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սիլվանո Բուսոտի
Maestro Sylvano Bussotti.jpg
Բնօրինակ անունիտալ.՝ Sylvano Bussotti
Ծնվել էհոկտեմբերի 1, 1931(1931-10-01)[1][2][3][…] (89 տարեկան)
Ֆլորենցիա, Իտալիայի թագավորություն[4]
ԵրկիրFlag of Italy.svg Իտալիա
Ժանրերօպերա
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր, արվեստների գործիչ, նկարիչ, բեմանկարիչ, բանաստեղծ և հագուստ ձևագծող
Գործիքներդաշնամուր
ԱշխատավայրՍանտա Չեչիլիայի ազգային ակադեմիա
ԼեյբլRicordi?
Կայքsylvanobussotti.org/home.html

Սիլվանո Բուսոտի (իտալ.՝ Sylvano Bussotti, հոկտեմբերի 1, 1931(1931-10-01)[1][2][3][…], Ֆլորենցիա, Իտալիայի թագավորություն[4]), իտալացի կոմպոզիտոր, նկարիչ և օպերային ռեժիսոր։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

4 տարեկանից սովորել է ջութակ նվագել: 1940-1948 թվականներին սովորել է Լուիջի Քերուբինիի անվան Ֆլորենցիայի կոնսերվատորիայում: 1956-1958 թվականներին Փարիզում ուսանել է Մաքս Դոյչի մոտ, այնտեղ էլ մտերմացել է երաժշտական ավանգարդի տեսաբան Հայնց Կլաուս Մեցգերի հետ։ 1954 թվականից եղել է կոմպոզիտոր Բրունո Բարտոլոցիի կողմից հիմնադրված «Ֆլորենցիայի դպրոց» ստեղծագործական միության անդամ: 1958-1961 թվականներին մասնակցել է Դարմշտադտում կազմակերպվող նոր երաժշտությանը նվիրված ամառային դասընթացներին, որտեղ ծանոթացել է Պիեր Բուլեզի և Ջոն Քեյջի հետ, որոնց ազդեցությունն զգացել է իր ստեղծագործության վրա:

Առաջին ստեղծագործությունները, որոնք նշանավորվել են Լուիջի Դալապիկկոլիի և Ռոբերտո Լուպիի ազդեցությամբ, գրված են դոդեկաֆոնիայի տեխնիկայով: Ավանգարդի հոսանքների ներկայացուցիչներից մեկն է: Լինելով Ջոն Ջեյջի հետևորդ` նա լայնորեն օգտագործում էր ալեատորիկայի մեթոդը: «Հակա-երաժշտության» համերգների մասնակից է, որոնց համար հորինում էր ստեղծագործություններ առանց որևէ հնչյունների: Ստեղծագործությունների շարքում են բազմաթիվ վոկալ, գործիքային և խառը կազմի պիեսներ: 1963 թվականին դարձել է «70 խումբ» (Ֆլորենցիա) հիմնադիրներից մեկը. խումբը մասնագիտացած էր կոնկրետ և վիզուալ պոեզիայի վրա, հրատարակել է բանաստեղծությունների մի շարք ժողովածուներ:

1964-1965թթ. վերապատրաստվել է ԱՄՆ-ում: 1968-2001 թվականներին եղել է ռեժիսոր, զգեստների դիզայներ և դիզայներ Իտալիայի առաջատար այնպիսի օպերային թատրոններում, ինչպիսք են «Լա Սկալան» (Միլան), «Լա Ֆենիչեն» (Վենետիկ) (1975-1979 թվականներին եղել է այս թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը), «Մասսիմո» (Պալերմո), «Ռեջո» (Թուրին) և այլն: Ընդհանուր առմամբ բեմադրել է 40 օպերային ներկայացում: Աշխատել է նաև որպես խորհրդատու, իսկ 1982-1983 թվականներին եղել է Տորե դել Լագոյի Ջակոմո Պուչինի փառատոնի տնօրեն: 1987-1991 թվականներին ղեկավարել է Վենետիկի բիենալեի երաժշտական բաժինը: 1971-1974 թվականներին օպերայի պատմություն է դասավանդել Լ'Աքվիլայի կերպարվեստի ակադեմիայում, իսկ 1980-ին` կոմպոզիցիա և երաժշտական ձև` Ֆիեզոլեի երաժշտական դպրոցում:

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Երկու ձայն» սոպրանոյի և Մարտենոյի ալիքների համար (1958 թվական)
  • «Յոթ թերթիկ» / Sette fogli (1959)
  • «Սիցիլիանո» (1962)
  • «Կրքեր դե Սադուի հանդեպ»/La Passion selon Sade (Պալերմո, 1965, ամբողջական խմբագրությամբ` Ստոկհոլմ, 1968)
  • «Լորենցաչո»/Lorenzaccio օպերա (ըստ Ալֆրեդ դը Մյուսեի, Վենետիկ, 1972), օպերայի երաժշտության հիման վրա` նաև «Լորենցաչո» սիմֆոնիան (1972)
  • Rara-Requiem («Լա Ֆենիչ», 1969)
  • «Ոգեշնչում»/L'ispirazione (Ֆլորենցիա, 1988)
  • "Սիլվանո Սիլվանո: Կենսապատում/Silvano Sylvano: Rappresentazione della vita (Հռոմ, 2007)

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Музыкальный энциклопедический словарь / Гл. ред. Г. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — с. 88 — ISBN 5-85270-033-9

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]