Սերտիֆիկատ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Սերտիֆիկատ (ֆրանսերեն՝ certificat, լատիներեն՝ certificare — հավաստիացնել), տարբեր տեսակի հավաստագրերի անվանում։ Հավաստում է փաստը (օրինակ, նավի լողունակության, բժշկի՝ արտասահման մեկնելիս պատվաստումների մասին)։ Կապիտալիստական երկրներում փողի խիստ արժեզրկման ժամանակ ֆինանսավարկային հարաբերությունների ոլորտում որպես սերտիֆիկատ են հանդես գալիս փողի սուռոգատները (փոխարինիչները), հաշվարկային պալատների հավաստագրերը, պետական հատուկ փոխառությունների բաժնետոմսերը։ ԽՍՀՄ-ում սերտիֆիկատներ էին կոչվում հաղորդակցության ճանապարհների ժողկոմատի անտոկոս պարտավորությունները (տրանսպորտային սերտիֆիկատներ, 1923 թվական), պետական աշխատանքային խնայդրամարկղերի պարտավորությունները (1927 թվական)։ Ապահովագրական սերտիֆիկատներն արտահայտում են ապահովագրական պայմանագրի պայմանները և փոխարինում ապահովագրական պոլիսին (վկայականին)։ Արտաքին առևտրային պրակտիկայում սերտիֆիկատներն իրավասու մարմինների տված փաստաթղթեր են, որոնք հավաստում են ապրանքների որակը (օրինակ, ԽՍՀՄ-ում որակի սերտիֆիկատներ տալիս են արտաքին առևտրի բանկը, առևտրաարդրական պալատը)։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png