Սերգեյ Վոլկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սերգեյ Վոլկով
Անձնական տեղեկություն
Սեռ`արական
Բնօրինակ անուն`ռուս.՝ Сергей Николаевич Волков
Մասնագիտացում`գեղասահորդ
Երկիր`Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Ծննդյան ամսաթիվ`ապրիլի 19, 1949(1949-04-19)
Ծննդավայր`Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Մահվան ամսաթիվ`օգոստոսի 31, 1990(1990-08-31) (41 տարեկան)
Մահվան վայր`Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մարզիչ(ներ)`

Սերգեյ Վոլկով (ռուս.՝ Серге́й Никола́евич Во́лков), ապրիլի 19, 1949(1949-04-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 31, 1990(1990-08-31), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ. գեղասահքի խորհրդային գեղասահորդ և մարզիչ: 1975 թվականի Աշխարհի չեմպիոն, Աշխարհի (1974) և Եվրոպայի փոխչեմպիոն (1974), ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն, երկու Օլիմպիադայի մասնակից: Տղամարդկանց մենասահքում Աշխարհի առաջին խորհրդային չեմպիոնը: ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1975):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գեղասահքով սկսել է զբաղվել երեք տարեկանից՝ «Սպարտակ» մարզադաշտում, ուր տարել էր նրան տատիկը: Առաջին մարզիչը եղել է Պյոտեր Պետրովիչ Տիխոնովը[1]: 1959 թվականից մարզվել է Վիկտոր Կուդրյավցև (մարզիչ)ի ղեկավարությամբ:

1966 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն պատանիների կարգում:

1970-77 թվականներին անընդմեջ ԽՍՀՄ առաջնությունների հաղթող էր, այդ թվում` 1974 և 1976 թվականներին` ԽՍՀՄ չեմպիոն: Եվրոպայի առաջնությունում դեբյուտը 1968 թվականին էր (12-րդ հորիզոնական): Վոլկովի մարզական նվաճումների գագաթնակետը 1974–76 թվականներին էր: 1974 թվականին նա գրավեց 2-րդ հորիզոնականը Եվրոպայի և Աշխարհի առաջնություններում: Եվրոպայի առաջնությանը մարզիկը հանդես էր գալիս ոտքի մատի կոտրվածքով[1]: Ունենալով վնասվածք՝ 1975 թվականին նա դարձավ տղամարդկանց մենասահքի առաջին սովետական ​​աշխարհի չեմպիոնը՝ ազատ ծրագրում մաքուր կատարելով երեք եռակի թռիչքները (երկու տուլուպ և սալխ):

1976-78 թվականներին Վոլկովը մարզվել է Ս. Ա. Ժուկի ղեկավարությամբ, սակայն նշանակալի հաջողությունների չհասավ: Վոլկովը պարտադիր ֆիգուրների վարպետ էր՝ ստանալով մեծ առավելություն:

Մարզիկը մի քանի անգամ փորձել է դադարեցնլ գեղասահքով զբաղվելը և երկու տարի անընդմեջ, գաղտնի Կուդրյավցևից, Սերգեյը փաստաթղթերն ուղարկել է Դոնի Ռոստովում գտնվող օդաչուների դպրոցի ընդունելության հանձնաժողովին, բայց երկու անգամ էլ «մերժվել» է առողջական պատճառներով[1]:

Սպորտային կարիերայի ավարտից հետո (1978 թ.) մինչև 1982 թվականը աշխատել է Համամիութենական մարզական կոմիտեում` որպես ԽՍՀՄ երիտասարդական հավաքականի ավագ մարզիչ, իսկ իսկ ավելի ուշ՝ «Սպարտակում»: Մարզել է, մասնավորապես, Ալեքսանդր Ֆադեևին (1987-1988), Ալեքսանդր Աբտին և այլոց:

1990 թվականի փետրվարին նա պայմանագրով աշխատելու է մեկնել Ավստրիա, սակայն հունիսին վերադարձել է Մոսկվա[2]:

Մահացել է 1990 թվականին Խարկովին մոտ ստամոքսի քաղցկեղից, թաղվել է Մոսկվայի Կունցևո գերեզմանատանը:

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին կինը` Լյուդմիլա Վոլկովան (Օլեխովա), գեղասահքի սպորտի վարպետ է (հանդես է եկել զուգասահքում), նույնպես աշխատել է որպես մարզիչ: Նրանք ունեն մի որդի` Ալեքսանդրը (ծնվել է 1977 թ.): [2]Երկրորդ կինը Մոսկվայի պողպատի և համաձուլվածքների ինստիտուտի ուսուցիչ է: Այս ամուսնությունից ծնվել են զույգ աղջիկներ (ծնվ.` 1985 թ.): Քույրը` Ելենա Բուրյակը (Վոլկովա), գեղասահքի միջազգային դատավոր է[2]:

Սպորտային ձեռքբերումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մրցումներ 1967/68 1968/69 1969/70 1970/71 1971/72 1972/73 1973/74 1974/75 1975/76 1976/77 1977/78
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 18 5
Գեղասահքի Աշխարհի առաջնություն 7 10 2 1
Գեղասահքի Եվրոպայի առաջնություն 12 7 5 6 5 2 4 5
Գեղասահքի ԽՍՀՄ առաջնություն 4 3 2 2 2 3 1 2 1 3 5
Գեղասահքի Ձմեռային ունիվերսիադայի մեդալակիրների ցուցակ 3
«Московские новости» թերթի մրցանակ 2 1 2 3 2 3 2
ԽՍՀՄՙ ժողովուրդների սպարտակիադա 1

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Сергей Волков, Е.Вайцеховская, газета «Спорт-Экспресс», 14.03.2005
  2. 2,0 2,1 2,2 Крутая спираль Сергея Волкова, газета «Советский Спорт», 19 апреля 2003, № 72(16023)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]