Սերգեյ Վավիլով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Սերգեյ Վավիլով
Сергей Вавилов
VavilovSI LebedevAA 1940 th.jpg
Ծնվել է մարտի 12 (24), 1891[1]
Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2]
Մահացել է հունվարի 25, 1951({{padleft:1951|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[2][1] (59 տարեկանում)
Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[2]
բնական մահով
Գերեզման Նովոդեվիչյան գերեզմանոց
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union (1936–1955).svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն ֆիզիկոս և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Պ․ Ն․ Լեբեդևի անվ, ֆիզիկայի ինստիտուտ, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Մոսկվայի պետական համալսարան, Vavilov State Optical Institute, Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտ և Մոսկվայի Ֆիզիկատեխնիկական Ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտ օպտիկա
Պաշտոն(ներ) տնօրեն և ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի պատգամավոր
Անդամակցություն Բեռլինի գիտությունների ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա և Սլովենական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա
Ալմա մատեր Մոսկվայի պետական համալսարան
Գիտական աստիճան ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր
Տիրապետում է լեզուներին ռուսերեն[3]
Եղել է գիտական ղեկավար Q12540762?
Հայտնի աշակերտներ Իլյա Ֆրանկ, Պավել Չերենկով, Q4107938?, Q4480325?, Q4482902?, Emmanuel Adirovich, Q3918554?, Q24009734?, Aleksey Bonch-Bruyevich, Andrey Vlasov, Mikhail Galanin, Q4272916?, Նիկիտա Տոլստոյ և Q15063027?
Պարգևներ Ստալինյան մրցանակ Լենինի շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան «Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ և Մոսկվայի 800-րդ ամյակին նվիրված մեդալ
Sergey Ivanovich Vavilov Վիքիպահեստում

Սերգեյ Իվանովիչ Վավիլով (ռուս.՝ Сергей Иванович Вавилов, մարտի 12 (24), 1891[1], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2] - հունվարի 25, 1951({{padleft:1951|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[2][1], Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[2]), ականավոր խորհրդային ֆիզիկոս, պետական և հասարակական գործիչ, ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի նախագահը՝ 1945-1951 թթ։

Վավիլովի հիմնական գիտական աշխատությունները նվիրված են ֆիզիկական օպտիկային և առաջին հերթին լուսալյումինեսցենցին։ Վավիլովը հետազոտեց լյումինեսցենտային լույսի բևեռացումը։ Նրա ղեկավարությամբ մշակվեց ցերեկային լույսի լամպերի պատրաստման տեխնոլոգիան։ Վավիլովի ղեկավարությամբ Պավել Չերենկովը 1934 թվականին հայտնագործեց լույսի ճառագայթումը էլէկտրոնների կողմից, որոնք միջավայրում շարժվում են այնպիսի արագությամբ, որը գերազանցում է լույսի արագությունն այդ միջավայրում։

Աղբյուր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Գ. Յա. Մյակիշև, Բ. Բ. Բուխովցև «Ֆիզիկա», 1992 թ., «Լույս» հրատարակչություն


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Вавилов Сергей Иванович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1971. — Т. 4 : Брасос — Веш. — С. 216.
  3. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb106723139