Սերգեյ Վավիլով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Սերգեյ Վավիլով
СергейВавилов
VavilovSI LebedevAA 1940 th.jpg
Ծնվել է մարտի 12 (24), 1891[1]
Մոսկվա[2]
Մահացել է հունվարի 25, 1951({{padleft:1951|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[3][1] (59 տարեկանում)
Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[2]
բնական պատճառով
Գերեզման Նովոդեվիչյե գերեզմանոց
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union (1923-1955).svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն ֆիզիկոս և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Պ․ Ն․ Լեբեդևի անվ, ֆիզիկայի ինստիտուտ
Պաշտոն(ներ) տնօրեն
Անդամակցություն Բեռլինի գիտությունների ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա և Սլովենական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա
Ալմա մատեր Մոսկվայի պետական համալսարան
Տիրապետում է լեզուներին ռուսերեն[4]
Եղել է գիտական ղեկավար Q12540762?
Պարգևներ Ստալինյան մրցանակ, Լենինի շքանշան, Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան կամ մեդալ «Անձնվեր աշխատանքի համար Մեծ հայրենական պատերազմի ժամանակ»
Sergey Ivanovich Vavilov Վիքիպահեստում

Սերգեյ Իվանովիչ Վավիլով (ռուս.՝ Сергей Иванович Вавилов, 1891-1951), ականավոր խորհրդային ֆիզիկոս, պետական և հասարակական գործիչ, ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի նախագահը՝ 1945-1951 թթ։

Վավիլովի հիմնական գիտական աշխատություները նվիրված են ֆիզիկական օպտիկային և առաջին հերթին լուսալյումինեսցենցին։ Վավիլովը հետազոտեց լյումինեսցենտային լույսի բևեռացումը։ Նրա ղեկավարությամբ մշակվեց ցերեկային լույսի լամպերի պատրաստման տեխնոլոգիան։ Վավիլովի ղեկավարությամբ Պավել Չերենկովը 1934-ին հայտնագործեց լույսի ճառագայթումը էլէկտրոնների կողմից, որոնք միջավայրում շարժվում են այնպիսի արագությամբ, որը գերազանցում է լույսի արագությունն այդ միջավայրում։

Աղբյուր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Գ. Յա. Մյակիշև, Բ. Բ. Բուխովցև «Ֆիզիկա», 1992 թ., «Լույս» հրատարակչություն


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]