Սերգեյ Կորոլյով (բանաստեղծ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սերգեյ Կորոլյով
Սերգեյ Կորոլյով (բանաստեղծ).jpg
Ծնվել էապրիլի 4, 1934(1934-04-04)
ԾննդավայրԴոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանվել էօգոստոսի 23, 1985(1985-08-23) (51 տարեկան)
Վախճանի վայրԴոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ԳերեզմանԴոնի Ռոստովի հյուսիսային գերեզման
Մասնագիտությունբանաստեղծ, գրող և լրագրող
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
ԿրթությունՌոստովի պետական մանկավարժական համալսարան
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն

Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Կորոլյով (ռուս.՝ Серге́й Алекса́ндрович Королёв, ապրիլի 4, 1934(1934-04-04), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 23, 1985(1985-08-23), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային բանաստեղծ, արձակագիր և լրագրող։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1934 թվականի ապրիլի 4-ին Դոնի Ռոստովում[1], որտեղ Դոնի ժառանգական կազակ նրա հայրը ընտանիքը տեղափոխել է Կագալնիցկայա ստանիցայից[2]։ Ամռանն ապագա բանաստեղծը հաճախ հյուրընկալվել է Կագալնիցկայայում գտնվող հարազատներին, և այն մտել է նրա պոեզիայի մեջ որպես «գյուղական հայրենիք»։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին գտնվել է օկուպացիայի մեջ[3]։

1949 թվականին նա ավարտել է յոթնամյա միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել Ռոստովի երկաթուղային տրանսպորտի տեխնիկում[3]։ Հենց այդ ժամանակ նա սկսել է բանաստեղծություններ գրել և վարել օրագիր։ Հեռանալով տեխնիկումից՝ լրիվ միջնակարգ կրթություն է ստացել բանվորական երիտասարդության դպրոցում։ Այնուհետև ընդունվել է Ռոստովի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետ[4]։ Այնտեղից տեղափոխվել է Ռոստովի պետական մանկավարժական ինստիտուտի գրականության ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1958 թվականին[5]։

Ինստիտուտն ավարտելուց հետո Ռոստովի մշակույթի մարզային բաժնում աշխատել է որպես մեթոդաբան, այնուհետև՝ արհմիությունների Ռոստովի շրջանային խորհրդի մշակութակրթական աշխատանքի մեթոդական կաբինետի ղեկավար։ Դրանից հետո նա անցել է լրագրողական աշխատանքի՝ համագործակցելով «Ռեչնիկ Դոնա», «Նա ստրոյկե», «Սվյազիստ», «Ավտոտրանսպորտնիկ», «Կոոպերատոր Դոնա», «Կոմսոմոլեց» թերթերի հետ[4]։ Որոշ ժամանակ աշխատել է Ջրերում խեղդվողների փրկության ընկերությունում։

Ամսագրերում և կոլեկտիվ ժողովածուներում Սերգեյ Կորոլյովի առաջին հրապարակումները հայտնվել են 1960-ական թվականներին։ 1978 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին բանաստեղծական ժողովածուն՝ «Ճուռակի երկինքը», որը բարյացակամորեն է ընդունվել գրաքննադատների կողմից։ Սակայն այդ ժամանակ Կորոլյովն արդեն ծանր հիվանդ էր. զարգացրել էր փտախտը, և նրա ոտքը ստիպված էին անդամահատել[6]։

1981 թվականին լույս է տեսել բանաստեղծի երկրորդ և կյանքի օրոք վերջին գիրքը՝ «Ուշ ամառը», որի համար 1982 թվականին նա ընդունվել է ԽՍՀՄ գրողների միություն[5]։

Կորոլյովը մահացել է Ռոստովի իր բնակարանում 1985 թվականի օգոստոսի 23-ին, կյանքի 52-րդ տարում[7]։

Ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կորոլյովի բանաստեղծությունների մասին գրել և բարձր գնահատանքի են արժանացրել Օլգա Ֆոկինան, Եվգենի Դոլմատովսկին, Վիկտոր Կորոտաևը, Ալեքսանդր Ռոգաչովը, Լեոնիդ Գրիգորյանը, Նիկոլայ Սկրյոբովը, Ելենա Նեստերովան[8]։ Դրանց մասին ջերմորեն արտահայտվել են Վիտալի Զակրուտկինը, Անատոլի Կալինինը, Բորիս Կուլիկովը, Վիկտոր Բոկովը, Վլադիմիր Ֆիրսովը, Դանիիլ Դոլինսկին, Ֆիլիպ Սուխորուկովը[8]։

Պարգևներ և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Գրականության լավագույն ստեղծագործության մրցույթի խրախուսական մրցանակ (Դոնի Ռոստով, 1981[9])
  • Վ. Զակրուտկինի անվան մարզային մրցանակ (1996, «Երկնային քոչվորականներ» գրքի համար[10])

Հիշատակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Սերգեյ Կորոլյովի մահից հետո լույս են տեսել նրա բանաստեղծությունների երեք ժողովածուներ՝ «Հիշողություն երգի մասին» (1987), «Հակառակ ժամանակը» (1989) և «Երկնային քոչվորականներ» (1996), որոնցից առաջինը՝ Մոսկվայում, «Սովրեմեննիկ» հրատարակչությունում։
  • 2002 թվականին Ռոստովում լույս է տեսել «Նախագուշակ գավազան» գիրքը, որում հավաքվել է Սերգեյ Կորոլյովի ստեղծած գրեթե ամեն ինչ, ներառյալ՝ նախկինում չհրապարակված բանաստեղծությունները, ինչպես նաև արձակը՝ էսքիզներ, ֆանտաստիկ պատմություններ։
  • Այն տան պատին (Դոնի Ռոստով քաղաքի Վորոշիլովի պողոտա), որտեղ վերջին տարիներին ապրել է բանաստեղծը, քաղաքի վարչակազմի որոշմամբ տեղադրվել է հուշատախտակ[11]։
  • 1999 թվականին Սերգեյ Կորոլյովի անունով է կոչվել Կագալնիցկայայի շրջանային գրադարանը։
  • Կագալնիցկայայում ամեն տարի անցկացվում են Սերգեյ Կորոլյովի պոեզիայի օրեր։
  • Բանաստեղծի մորը՝ Նինա Գեորգիևնա Կորոլյովային, 2001 թվականին շնորհվել է «Կագալնիցկայա ստանիցայի պատվավոր բնակիչ» կոչումը՝ ստանիցայի մշակույթում ունեցած մեծ ավանդի և որդու գրական ժառանգությունը քարոզելու համար[12]։

Գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ястребиное небо / [Предисловие А. А. Рогачёва]. — Ростов н/Д: Книжное издательство, 1978. — 46 с. — 5000 экз.
  • Позднее лето: Книга стихов. — Ростов н/Д: Книжное издательство, 1981. — 78 с. — 5000 экз.
  • Воспоминание о песне: Книга стихов. — М.: Современник, 1987. — 108 с. — (Новинки «Современника»). — 6000 экз.
  • Обратное время: Стихи / [Сост. и предисловие Л. М. Юдина; худож. Н. Я. Бойко]. — Ростов н/Д: Книжное издательство, 1989. — 222 с. — (Донская поэзия). — 5000 экз.
  • Небесное кочевье: Стихи и проза. — Ростов н/Д: Личный интерес, 1996. — 191 с. — 1000 экз. — ISBN 5-86340-028-5
  • Вещий посох: Сочинения / [Худож В. П. Высочин]. — Ростов н/Д: ООО «Ростиздат», 2002. — 559 с. — 200 экз. — ISBN 5-7509-0606-X

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Юдин Л. М. Возвращение поэта (от составителя) // Королёв С. А. Вещий посох: Сочинения / [Худож В. П. Высочин]. — Ростов н/Д: Ростиздат, 2002. — С. 7—16. — 559 с. — 200 экз. — ISBN 5-7509-0606-X
  • Культура Дона в лицах: Экскл. досье / Редкол.: Ф. Ф. Баев и др.. — Ростов н/Д: Ростиздат, 1997. — С. 420. — 431 с. — ISBN 5-7509-0818-6.
  • Писатели Дона: Биобиблиогр. указ / [О. И. Кузина и др.]. — изд. 2-е, испр. и доп. — Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. — С. 191—193. — 416 с. — 20 000 экз.
  • Казьмин Л. М. Есть птицы певчие — немногие // Казьмин Л. М. Колодец. — Ростов н/Д: Новая книга, 2008. — С. 236—240. — 284 с.
  • Рогачёв А. А. Живые корни // Королёв С. А. Ястребиное небо. — Ростов н/Д, 1978. — С. 3—4.
  • Франкенберг Л. «…В далеком имени Россия я — известный, признанный поэт!» [О С. Королёве и В. Стрелкове] // Молот. — 8 марта 2000.
  • Премии: [Об итогах конкурса за 1981 г. на лучшее произведение литературы. г. Ростов. Две поощрительные премии получили поэты В. Фролов и С. Королёв] // Литературная газета. — 20 января 1982. — С. 6.
  • Анисимова Л. Беспокойные дороги // Молот. — 7 марта 1979.
  • Баев Ф. Ф. Мир, открытый снова // Комсомолец. — 10 августа 1979.
  • Леонидов Г. [Рецензия на сборник стихов «Ястребиное небо»] // Дон. — 1980. — № 6. — С. 169—170.
  • Скрёбов Н. М. Избыток спелых сил // Молот. — 29 апреля 1981.
  • Юдин Л. М. [Рецензия на сборник стихов «Позднее лето»] // Дон. — 1982. — № 1. — С. 156.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Культура Дона в лицах: Экскл. досье / Редкол.: Ф. Ф. Баев и др.. — Ростов н/Д: Ростиздат, 1997. — С. 420. — 431 с. — ISBN 5-7509-0818-6
  2. Юдин Л. М. Возвращение поэта (от составителя) // Королёв С. А. Вещий посох: Сочинения / [Худож В. П. Высочин]. — Ростов н/Д: Ростиздат, 2002. — С. 7. — 559 с. — 200 экз. — ISBN 5-7509-0606-X
  3. 3,0 3,1 Вещий посох. — С. 13.
  4. 4,0 4,1 Вещий посох. — С. 14.
  5. 5,0 5,1 Писатели Дона: Биобиблиогр. указ / [О. И. Кузина и др.]. — изд. 2-е, испр. и доп. — Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. — С. 191. — 416 с. — 20 000 экз.
  6. Вещий посох. — С. 11.
  7. Вещий посох. — С. 14—15.
  8. 8,0 8,1 Вещий посох. — С. 12.
  9. Вещий посох. — С. 551.
  10. Вещий посох. — С. 552.
  11. Вещий посох. — С. 7.
  12. Вещий посох. — С. 16.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]