Սերգեյ Գովորուխին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Սերգեյ Գովորուխին
Սերգեյ Գովորուխին.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 1, 1961(1961-09-01)
ԾննդավայրԽարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մահացել էհոկտեմբերի 27, 2011(2011-10-27) (50 տարեկան)
Մահվան վայրՄոսկվա, Ռուսաստան
ԿրթությունՄոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտ (1988)
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտացումկինոռեժիսոր, գրող և սցենարիստ
Պարգևներ
Արիության շքանշան, «Խիզախության համար» մեդալ (ԽՍՀՄ), «Մոսկվայի 850-ամյակի հիշատակի» մեդալ, «Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ, մեդսալ «Պաշտպանության նախարարության 200-ամյակի առթիվ», Defender of the Motherland Medal, MilitaryValour-MVD rib.png, medal «For merit in upholding the memory of fallen defenders of the Homeland», RUS FSB Medal For Participation in Counter Terrorist Operations ribbon 2001.svg և BLR Medal 'In Commemoration of the 10th Anniversary of the Withdrawal of Soviet Troops from Afghanistan' ribbon.svg
IMDbID ID 3351155

Սերգեյ Ստանիսլավովիչ Գովորուխին (ռուս.՝ Сергей Станиславович Говорухин, սեպտեմբերի 1, 1961(1961-09-01), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 27, 2011(2011-10-27), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր և գրող։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սերգեյ Գովորուխինը ծնվել է 1961 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Խարկովում, ռեժիսոր Ստանիսլավ Գովորուխինի և դերասանուհի Յունոնա Կարևայի ընտանիքում[1][2]։ Մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել է Կազանում։ 1988 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ի սցենարական ֆակուլտետը։ Աշխատել է որպես եռակցող, մոնտաժող, շինարար Հեռավոր հյուսիսում, աշղղեկ։

1994-2005 թվականներին որպես ռազմական թղթակից մասնակցել է Տաջիկստանի, Չեչնիայի, Աֆղանստանի և Հարավսլավիայի տարածքում ռազմական գործողությունների։ Մասնակցել է 20 մարտական և երեք հատուկ գործողությունների։ Արժանացել է մի քանի մարտական պարգևների։ 2000 թվականին ռազմական թղթակից Եվգենի Կիրիչենկոյի հետ միասին երկար ժամանակ վարել է ՆՏՎ հեռուստաալիքի «Մոռացված գունդը» (ռուս.՝ «Забытый полк») թոք-շոուն[3]։

1994 թվականին սկսել է Ռուսաստանում ժամանակակից պատերազմների մասին ֆիլմի նկարահանումները։ 1995 թվականի փետրվարին Գրոզնիում անցկացված նկարահանումներից վերադառնալիս գնդակոծման է ենթարկվել չեչեն գրոհայինների կողմից և ստացել հրազենային վնասվածք, որը հանգեցրել է ոտքի անդամահատման[4]։ Իննա Վանեևայի համահեղինակությամբ ստեղծված «Անիծված են և մոռացված» (ռուս.՝ «Прокляты и забыты») գեղարվեստական-հրապարակախոսական ֆիլմով նշել է նորամուտը որպես ռեժիսոր։

1996 թվականին ստեղծել է Տաջիկստանում և Չեչնիայում միջտարածաշրջանային հակամարտությունների հաշմանդամ վետերանների տարածաշրջանային հասարակական կազմակերպություն։ Զբաղեցրել է զինված հակամարտությունների վետերանների և հաշմանդամների «Ռոկադա» հիմնադրամի նախագահի պաշտոնը։

Ռուսաստանի գրողների միության և կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ է։ Եղել է «Послесловие» կինոընկերության ղեկավար։ Եղել է Ռուսաստանի նախագահին առընթեր քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների և մարդու իրավունքների զարգացմանն աջակցող խորհրդի անդամ։

Հեղինակել է «Պղտոր մայրցամաք» (ռուս.՝ «Мутный материк»), «Ոչ ոք, բացի մեզանից...» (ռուս.՝ «Никто, кроме нас…»), «Ինձ հետ և առանց ինձ» (ռուս.՝ «Со мной и без меня»), «Թափանցիկ անտառներ Լյուքսեմբուրգի մոտ» արձակի ժողովածուները, տպագրել մի շարք հրապարակումներ Ռուսաստանի կենտրոնական մամուլու և ամսագրերում։

Սերգեյ Գովորուխինը մահացել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։ Մահվան պատճառ է դարձել կաթվածը, որից հետո Գովորուխինը մի քանի օր եղել է կոմայի մեջ[2]։ Թաղվել է հոկտեմբերի 29-ին Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Երկրորդ կինը՝ Իննա[5][6],
    • Որդին՝ Ստանիսլավ (ծնվ.՝ 1990)[1][5][6],
  • Երրորդ կինը՝ Վերա Ցարենկո[5][7],
    • Որդին՝ Վասիլի (ծնվ.՝ 1998)[1][5][6],
  • Արտամուսնական դուստր՝ Վարվառա (ծնվ.՝ 2010)[6]։

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր[8][9]

  • «Անիծված են և մոռացված» (ռուս.՝ «Прокляты и забыты», 1997)
  • «Ոչ ոք բացի մեզնից․․․» (ռուս․՝ «Никто, кроме нас...», 2008)
  • «Մարդկանց երկիրը» (ռուս․՝ «Земля людей», 2011)

Գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Никто, кроме нас… — М.։ Молодая гвардия, 2004
  • Со мной и без меня. — Киев։ Наири, 2008 ISBN 978-966-8838-22-4
  • Прозрачные леса под Люксембургом. — М.։АСТ, 2010 ISBN 978-5-17-064823-8

Մրցանակներ և պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պետական պարգևներ

  • Արիության շքանշան(1995)
  • «Արիության համար» մեդալ (1998)[10]
  • Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալագիր (2008 թվականի ապրիլի 30) – քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և մարդու ու քաղաքացու իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության ապահովման համար[11]

Մրցանակներ

  • Մոսկվայի քաղաքի մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում «Շարադրություն հեռացող թեմայի վերաբերյալ» (ռուս.՝ «Сочинение на уходящую тему») ֆիլմի համար
  • «Անիծված են ու մոռացված» ֆիլմի համար։
    • 1998 - «Ռոսիա» ոչ գեղարվեստական կինոյի IX բաց փառատոնի գրան պրի (Եկատերինբուրգ)
    • 1999 - «Նիկա» մրցանակ լավագույն ոչ խաղարկային ֆիլմի համար
  • 2005 - «Ոսկե կադր» մրցանակ («Կինոտարեգրություն» միջազգային փառատոն)
  • «Ոչ ոք, բացի մեզանից...» ֆիլմի համար․
    • Ռուսական կինոյի «Պատուհան դեպի Եվրոպա» փառատոնի երկու «Արծաթե նավակ» մրցանակ
  • Ռուսաստանի կինոռեժիսորների գիլդիայի մրցանակ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 ГОВОРУХИН Станислав Сергеевич — Диктат.Ру
  2. 2,0 2,1 «Умер режиссёр Сергей Говорухин»։ www.interfax.ru։ 27 октября 2011 года 10:43։ Վերցված է 2011-10-27 
  3. «Новости телевидения»։ Телеобъектив։ 2000-06-15։ Արխիվացված է օրիգինալից 2000-06-15-ին։ Վերցված է 2022-01-28 
  4. Сергей Говорухин. Сто сорок лет одиночества // «Знамя» № 5, 2003
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Другой Говорухин Archived 2012-10-23 at the Wayback Machine.: [Интервью с Сергеем Говорухиным] // СПИД-инфо. — 2007.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Розанова Лия. У сына Станислава Говорухина перед смертью родилась внебрачная дочь // Собеседник, 14 ноября 2012
  7. Сны Ахиллеса, 2005 — Документальное кино — Первый канал
  8. «Земля людей» на megacritic.ru
  9. «Земля людей» на РусКино
  10. Указ Президента Российской Федерации № 1251 от 14 октября 1998(չաշխատող հղում)
  11. Распоряжение Президента Российской Федерации от 30 апреля 2008 № 234-рп «О поощрении членов Совета при Президенте Российской Федерации по содействию развитию институтов гражданского общества и правам человека»

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]