Սերգեյ Գարմաշ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սերգեյ Գարմաշ
Garmash Sergey.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 1, 1958(1958-09-01)[1][2] (61 տարեկան)
ԾննդավայրԽերսոն, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ԿրթությունՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիա
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտությունդերասան
Պարգևներ և մրցանակներՌուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ, Լեհաստանի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար շքանշան, Նիկա և «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան
Սերգեյ Գարմաշն ու Նիկիտա Միխալկովը Վլադիմիր Պուտինի հետ հանդիպման ժամաանկ («12» ֆիլմի պրեմիերայից հետո), 2007 թվական}}
Սերգեյ Գարմաշն ու ռեժիսոր Ֆեոդոր Բոնդարչուկը «Մարդաբնակ կղզի» ֆիլմի նկարահանումների ժամաանկ

Սերգեյ Լեոնիդովիչ Գարմաշ (ռուս.՝ Сергей Леонидович Гармаш, սեպտեմբերի 1, 1958(1958-09-01)[1][2], Խերսոն, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի, կինոյի և կրկնօրինակման ռուս դերասան, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ ՌԴ ժողովրդական արտիստ (2006)[3]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սերգեյ Գարմաշը ծնվել է 1958 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Ուկրաինական ԽՍՀ Խերսոն քաղաքում, աշխատավորական ընտանքիում։ Հայրը՝ Լեոնիդ Տրոֆիմովիչ Գարմաշը (ծնվ.՝ 1933[4]), սկզբում եղել է վարորդ, հետո ավարտել է ինստիտուտն ու սկսել է աշխատել ղեկավար պաշտոններում։ Մայրը՝ Լյուդմիլա Իպոլիտովնա Գարմաշը (ծնվ.՝ 1935[5]), ծնունդով եղել է Արևմտյան Ուկրաինայի ոչ մեծ գյուղից, ավարտել է յոթերորդ դասարաննում ու ամբողջ կյանքում աշխատել որպես ենթակարգավար ավտոբուսային կանգառում (մորական պապը եղել է լեհ[6]

Սերգեյ Գարմաշն մի քանի անգամ հեռացվել է դպրոցից։ Երազել է ընդունվել ծովագնացության ուսումնարան, սակայն դիմել է Դնեպրոպետրովսկի թատերական ուսումնարան, որտեղ ստացել է տիկնիկային թատրոնի արտիստի մասնագիտացում։ Աշխատել է Խերսոնում և շրջագայությունների մեկնել մոտակա գյուղեր ու կոլտնտեսություններ։ Երկու տարի անց Սերգեյ Գարմաշը զորակոչվել է Խորհրդային բանակ՝ ծառայելու շինգումարտակում։ Ծառայել է Բոլոգոե քաղաքում (այդ մասին դերասանը նշել է Սմոլենսկի «Ոսկե փյունիկ» կինոփառատոնի ժամանակ)։

1980 թվականին զորացրվելուց հետո Սերգեյ Գարմաշը մեկնել է Մոսկվա՝ սովորելու բարձրագույն թատերական ուսումնարանում։ Սկզբում նա դիմել է միանգամից երեք թատերական բուհ, սակայն հետո ընտրել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան։ Քննության ժամանակ նեկայացրել է քսան րոպեանոց հատված Ֆեոդոր Դոստոևսկուց։

1984 թվականին Սերգեյ Գարմաշն ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի դերասանական ֆակուլտետը (Իվան Թարխանովի արվեստանոց)[7] և ընդունվել Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» դրամատիկական թատրոնի թատերախումբ[8]։ Սերգեյ Գարմաշը դարձել է թատրոնի առաջատար դերասաններից մեկը՝ կատարելով այնպիսի դերեր, ինչպիսիք են Լոպախինը Անտոն Չեխովի «Բալի այգում», ավագ եղբայրը Դոստոևսկու ստեղծագործության մոտիվներով բեմադրված «Կարամազովներն ու դժոխքը» ներկայացման մեջ, Ալֆոնսը Էրիխ Մարիա Ռեմարկի «Երեք ընկեր» ներկայացման մեջ, Միխայիլը Նիկոլայ Կոլյադայի «Մուրլին Մուրլոյում» և առաջին նախարարը Լեոնիդ Ֆիլատովի «Եվս մեկ անգամ մերկ թագավորի մասին» ներկայացման մեջ։

Սերգեյ Գարմաշի հետ աշխատել են այնպիսի կինոռեժիսորներ, ինչպիսիք են Վադիմ Աբդրաշիտովը, Սերգեյ Բոդրովը, Անջեյ Վայդան, Ստանիսլավ Գովորուխինը, Պավել Լունգինը, Նիկիտա Միխալկովը, Իգոր Տալանկինը, Վալերի Տոդորովսկին, Վլադիմիր Խոտինենկոն, Սերգեյ Սոլովյովը, Թիմուր Բեկմամբետովը, Յուրի Կարան։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պապը՝ Տրոֆիմ Գարմաշ (մահացել է 1937 թվականին), աշխատել է որպես շինարարական կազմակերպության գլխավոր հաշվապահ Խարկովում, նախապապը եղել է գյուղացի[4],
  • Տատը (հորական) աշխատել է որպես հաշվետար երկաթուղային կայարանում[4].
  • Կրտսեր եղբայրը՝ Ռոման Լեոնիդովիչ Գարմաշ[4][9][10]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կինը՝ Իննա Գերմանովնա Գարմաշ (օրիորդական ազգանունը՝ Տիմոֆեևա, ծնվ.՝ 15 մայիսի, 1963), Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտ, Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի,
    • Դուստրը՝ Դարյա Սերգեևնա Գարմաշ (ծնվ.՝ 1988),
      • Թոռը՝ Պավել (ծնվ.՝ 2016),
    • Որդին՝ Իվան Սերգեևիչ Գարմաշ (ծնվ.՝ 2006)[5]։

Ճանաչում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պարգևներ և կոչումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2004 — ՌԴ վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում (10 մարտի, 2004 թվական) — արվեստի բնագավառում ունեցած ավանդի համար[11],
  • 2006 — ՌԴ ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչում (14 ապրիլի, 2006 թվական) — թատերական արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ ավանդի և ստեղծագործական հաջողությունների համար[3],
  • 2019 — «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան (29 ապրիլի, 2019 թվական) — հայրենական մշակույթի և արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ ներդրման, բազմամյա բեղմնավոր գործունեության համար[12],
  • 2011 — Լեհաստանի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար շքանշանի ասպետ (9 մայիսի, 2011 թվական)[13]։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Ֆիլմ Մրցանակ Կատեգորիա Արդյունք
1999 Վորոշիլովյան հրաձիգը «Նիկա» կինոմրցանակ Երկրորդ պլանի լավագույն դերակատարում Առաջադրված
2000 Նուրբ տարիք «Նիկա» կինոմրցանակ Երկրորդ պլանի լավագույն դերակատարում Հաղթանակ
«Ոսկե խոյ» կինոմրցանակ Երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարում Հաղթանակ
2001 Մեխանիկական սյուիտ Միութենական պետության մշտական կոմիտեի հատուկ մրցանակ «Герой нашего времени» — за экранное воплощение настоящего мужского характера[14] Հաղթանակ
«Նիկա» կինոմրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում Առաջադրված
2002 Սիրեկանը «Նիկա» կինոմրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում Առաջադրված
2003 Իսկ առավոտյան նրանք արթնացան «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակ Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Առաջադրված
2004 «Դևեր» «Ճայ» թատերական մրցանակ «Շլացուցիչ պահ» (ռուս.՝ «Ослепительный миг») Հաղթանակ
Յուրայինները «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում կինոյում Հաղթանակ
72 մետր Երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարում Առաջադրված
Իմ խորթ եղբայր Ֆրանկենշտեյնը «Նիկա» կինոմրցանակ Հաղթանակ
2005 Աղքատ հարազատները «Սպիտակ փիղ» կինոմրցանակ Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Հաղթանակ
«Նիկա» կինոմրցանակ Երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարում Առաջադրված
2007 12 «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում կինոյում Հաղթանակ
«Նիկա» կինոմրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում Հաղթանակ
2008 Ստիլյագները Кинопремия «Ոսկե արծիվ» Երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարում Հաղթանակ
«Նիկա» կինոմրցանակ Առաջադրված
2009 «Խելքից պատուհաս»
(«Սովրեմեննիկի» ներկայացում)
Հասարակայնության և գործարար շրջանների «Կուռք» մրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում թատրոնում (Ֆամուսովի դերի համար)[15][16] Հաղթանակ
2011 Տուն «Նիկա» կինոմրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում Հաղթանակ
«Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում կինոյում Առաջադրված
2012 Սպիտակ գվարդիա «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակ Տղամարդու լավագույն դերակատարում հեռուստատեսությունում Առաջադրված
2015 Լենինգրադ 46 Կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսերների ասոցիացիայի պրոֆեսիոնալ մրցանակ հեռուստատեսային կինոյի բնագավառում Հեռուստաֆիլմի/սերիալի լավագույն դերասան[17][18][19] Հաղթանակ
2018 Սառը տանգո «Նիկա» կինոմրցանակ Երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարում Հաղթանակ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #143842994 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 Discogs — 2000.
  3. 3,0 3,1 Указ Президента Российской Федерации В. Путина от 14 апреля 2006 года № 368 "О награждении государственными наградами Российской Федерации работников государственного учреждения культуры города Москвы «Московский театр „Современник“»".
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Родители актёра Сергея Гармаша познакомились… на репетиции. Արխիվացված է Հուլիս 2, 2017 Wayback Machine-ի միջոցով: Издательская группа «Гривна» // grivna.ks.ua
  5. 5,0 5,1 Гармаш Сергей Леонидович. Биография. // biograph.ru
  6. Автор: Евгений Ю. Додолев. Настоящий полковник Сергей Гармаш. Արխիվացված է Հուլիս 15, 2014 Wayback Machine-ի միջոցով: Газета «Московская правда» // mospravda.ru (4 сентября 2013 года)
  7. Актёрский факультет Школы-студии МХАТ. Выпускники 1980-х годов. Официальный сайт Школы-студии МХАТ // mhatschool.theatre.ru
  8. Труппа театра. Сергей Гармаш. Биография, фильмография, премии и награды. Официальный сайт Московского драматического театра «Современник» // sovremennik.ru
  9. Против брата Гармаша возбуждено дело. // lifenews.ru (6 октября 2010 года)
  10. СМИ: актёр Сергей Гармаш вызволил брата из колонии — тот отсидел всего 10 дней. // newsru.com (15 ноября 2011 года)
  11. Указ Президента Российской Федерации В. Путина от 10 марта 2004 года № 340 «О награждении госуда наградами Российской Федерации». АО «Кодекс» // docs.cntd.ru
  12. Указ Президента Российской Федерации от 29 апреля 2019 года № 199 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»
  13. Monitor Polski 2011 nr 73 poz. 731. — Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 maja 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń. // isap.sejm.gov.pl
  14. Информация о фильме режиссёра Дмитрия Месхиева «Механическая сюита» (Россия, 2001 год). Официальный сайт Минского международного кинофестиваля «Лістапад» // listapad.com
  15. Роман Должанский. Лауреаты XIII премии «Кумир» 2009 года. Сергей Гармаш — лауреат премии «Кумир» 2009 года в номинации «Лучшая мужская роль в театре». Официальный сайт Благотворительного фонда «Премия „Кумир“» // premiakumir.ru
  16. Кумиры стали народными. Общественно-политическая газета «Труд» // trud.ru (3 июля 2009 года)
  17. Профессиональный приз Ассоциации продюсеров кино и телевидения в области телевизионного кино (IV торжественная церемония вручения призов — 29 марта 2016 года). Лауреаты 2015 года. Արխիվացված է Ապրիլ 29, 2016 Wayback Machine-ի միջոցով: Официальный сайт Ассоциации продюсеров кино и телевидения России (АПКиТ) // rusproducers.ru
  18. Михаил Рябиков. Лучшие сериалы 2015 года — «Ленинград 46», «Измены» и «Василиса». Газета «Комсомольская правда» // kp.ru (30 марта 2016 года)
  19. Анастасия Рогова. Гармаш и Хабенский — оба лучше. Газета «Известия» // izvestia.ru (30 марта 2016 года)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]