Սառա Սանդերս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սառա Սանդերս
անգլ.՝ Sarah Elisabeth Huckabee Sanders
Sarah Sanders (49290685006) (cropped).jpg
 
Կուսակցություն՝ ԱՄՆ Հանրապետական կուսակցություն
Կրթություն՝ Ouachita Baptist University?
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, press secretary և political campaign staff
Դավանանք բապտիստություն
Ծննդյան օր օգոստոսի 13, 1982(1982-08-13)[1][2] (38 տարեկան)
Ծննդավայր Hope, Արկանզաս, ԱՄՆ
Քաղաքացիություն Flag of the United States.svg ԱՄՆ
Ի ծնե անուն անգլ.՝ Sarah Elizabeth Huckabee
Հայր Mike Huckabee?
Մայր Janet Huckabee?

Սառա Սանդերս (անգլ.՝ Sarah Elisabeth Huckabee Sanders, օգոստոսի 13, 1982(1982-08-13)[1][2], Hope, Արկանզաս, ԱՄՆ), ամերիկացի պետական և քաղաքական գործիչ, Սպիտակ տան մամուլի քարտուղար 2017 թվականի հուլիսի 21-ից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ տարիներ և կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սառա Էլիզաբեթ Խակաբին ծնվել է 1982 թվականի օգոստոսի 13-ին՝ Հոուպայում (Արկանզաս նահանգ)[3][4]։ Ընտանիքում ավենակրտսեր երեխան է եղել և Ջանեթ Մաքքեյնի և Արկանզասի նախկին նահանգապետ՝ Մայք Հակաբիի միակ դուստրը[5][6]։ Ունի երկու եղբայր՝ Ջոն Մարկը և Դեյվիդ Հաքաբին[5]։

Սանդերսը սովորել է Լիթլ Ռոք Կենտրոնական միջնակարգ դպրոցում (Արկանզասի նահանգ)[7]։ Նա ավարտել է Արկադելֆիայի Ուոշիտո բապտիստական համալսարանը, որտեղ ընտրվել է ուսանողական կորպուսի նախագահ և ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Հանրապետական կուսակցության ուսանողական կազմակերպության աշխատանքներին[6][7]։

Սանդերսը քաղաքականությամբ հետաքրքրվել է դեռևս 9 տարեկան հասակում, երբ նրա հայրն 1992 թվականին առաջին անգամ իր թեկնածությունն է առաջադրել Արկանզասի նահանգապետի պաշտոնում[5][8]։ Նկարագրելով այս անհաջող քարոզարշավը, Սառան նշել է, որ «նա շատ անձնակազմ չուներ, ուստի մեր ամբողջ ընտանիքը ներգրավված էր աշխատանքի մեջ: Ես ծրարներ եմ ուղարկել, դուռը թակում էի, ես նախընտրական ցուցանակներ էի կազմել»[8]։ Ինքը՝ Հաքաբին, իր դստեր մասին ասել է «ես միշտ մտածում էի, որ երբ յոթ կամ ութ տարեկան երեխաների մեծ մասը պարան էր ցատկում, նա նստում էր խոհանոցի սեղանի շուրջ և լսում, թե ինչպես են քաղաքական մեկնաբանները վերլուծում քվեարկությունների արդյունքները»[9]։ Հաքաբին նաև հավելել է, որ Սառային, որպես կրտսեր երեխա, երբեմն չարաճճիություններ էին թույլ տալիս, բայց միևնույն ժամանակ կնոջ հետ միասին նա աշխատում էր, որպեսզի իրենց բոլոր երեխաները հասկանային, թե ինչ աշխատանք է[10]։

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սկիզբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սանդերսը քաղաքականության մեջ է մտել՝ 2002 թվականին իր հոր՝ Արկանզասի նահանգապետերի պաշտոնում վերընտրվելու արշավում դառնալով տեղերի համակարգող[11]։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է որպես Կոնգրեսի հարցերով տարածաշրջանային խորհրդական կրթության նախարարությունում[12], իսկ հետո եղել է կոորդինատորը 2004 թվականին Օհայոյում վերընտրվելու քարոզարշավի ժամանակ նախագահ Ջորջ Բուշի կողմից[13]։ 2008 թվականին նա եղել է իր հոր նախագահական ընտրարշավի ազգային քաղաքական տնօրենը[14][15]։ Սանդերսը եղել է նաև Ջոն Բուրմենի մենեջերը 2010 թվականի իր սենատական արշավում[16], Թիմ Պոլենտիի ավագ խորհրդականը 2012 թվականի նախագահական ընտրություններում[17], Թոմ Քոթոնի խորհրդականը 2014 թվականի նրա սենատական արշավում[18]։

2010 թվականին Սանդերսը ներառվել է «Time» ամսագրի կազմած «40-ից մինչև 40» ամերիկյան քաղաքականության ծագող աստղերի ցուցակում[19]։ 2011 թվականին նա աշխատանքի է ընդունվել Ֆրենկ Ցամուտալեսի մոտ նրա լոբբիստական «Tsamoutales Strategies» ընկերությունում, որտեղ զբաղեցրել է Ռազմավարական նախաձեռնությունների գծով տնօրենի պաշտոնը, իսկ 2014 թվականին դարձել է ընկերության փոխնախագահ[20]։ 2015 թվականին Սանդերսը հեռացել է այդ աշխատանքից՝ սեփական ընկերությունը բացելու համար[21]։ Նա նաև եղել է «Hack PACK» հայրական կազմակերպության, պահպանողական ուղղության քաղաքական գործողությունների ազգային կոմիտեի գործադիր տնօրենը, որն ուղղված է բոլոր 50 նահանգներում հանրապետականների ընտրությանը[22][23]։ 2016 թվականին ամուսնու հետ Սանդերսը Լիթլ-Ռոքում հիմնել է «Second Street Strategies» ընկերությունը, որը զբաղվում է քաղաքական խորհրդատվությամբ[6][24]։

2016 թվականին Սանդերսը դարձել է իր հոր նախագահական ընտրարշավի մենեջեր[25]։ Այն բանից հետո, երբ Հաքաբին դուրս մնաց պայքարից Այովայում[26], Սանդերսը միացավ Դոնալդ Թրամփի արշավին[27], որն ակտիվորեն իր օգնականներին հավաքեց Բուշի վարչակազմի նախկին աշխատակիցներից[28]։ Փետրվարի 25-ին Թրամփը Սանդերսին նշանակել է իր ավագ խորհրդական[29][30]։

Աշխատանք Թրամփի վարչակազմում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2017 թվականի հունվարի 19-ին նախագահական ընտրություններում հաղթանակիղ հետո Թրամփը Սանդերսին նշանակել Է Սպիտակ տան մամուլի քարտուղարի տեղակալ[31][32]։ Մայիսի 5-ին նա իր առաջին մամուլի ճեպազրույցն է անցկացրել Սպիտակ տանը, փոխարինել է մամուլի քարտուղար Շոն Սփայսերին, որը Պենտագոն էր մեկնել[33][34]։ Սանդերսը Սփայսերին փոխարինել է մինչև մայիսի 12-ը, և հենց այդ ժամանակ սկանդալ է տեղի ունեցել Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյի տնօրեն Ջեյմս Քոմիի պաշտոնանկության հետ կապված, ինչի կապակցությամբ նա ստիպված է եղել լրագրողներին բազմաթիվ բացատրություններ տալ[35]։ Մայք Հաքաբին այն ժամանակ նշել էր, որ Սանդերսը սիրում է աշխատել Սփայսերի հետ և ոչ մի ցանկություն չունի իր աշխատանքը ստանձնել[36]։ Սակայն մամուլում շուտով հաղորդագրություններ են հայտնվել Սփայսերի՝ Սանդերսով հնարավոր փոխարինման մասին[37][38]։ Լրագրողների առջև հաճախակի հայտնվելու կապակցությամբ Սանդերսը դարձել է «Saturday Night Live» հումորային հեռուստահաղորդման ծաղրերգության առարկա, որտեղ նրա դերը կատարել է Էյդի Բրայանտը Մելիսա Մաքքարթնիի հետ միասին՝ որպես Շոն Սփայսեր[39][40]։ Մայք Հաքաբին նմանակումն անվանել է «հիմար, սեքսիստական և ժենոնավիստական»[41][42], այն դեպքում, երբ ավելի վաղ նա ասել էր, որ «կյանքի մեծագույն պատիվներից մեկն այն է, որ այն պետք է նմանակված լինի: Սա մի տեսակ վկայությունն է այն բանի, որ դուք դարձել եք իրական իշխանության մի մասը»[43]։

Հունիսի 5-ին այն բանից հետո, երբ Սպիտակ տան հաղորդակցությունների գծով տնօրեն Մայքլ Դուբկեն հրաժարական տվեց և իր պարտականությունների մի մասը ստանձնեց Սփայսերը, Սանդերսը նորից սկսեց մամուլում ճեպազրույցներ անցկացնել նրա համար[44][45][46]։ Լրագրողների տվյալներով՝ Թրամփը դժգոհ էր հասարակության քննադատությունը առաջացնող Սփայսերի աշխատանքից, որն ինքնուրույն սկսել էր փոխարինող փնտրել. նրա պաշտոնի հնարավոր թեկնածուների թվում էր նաև Սանդերսը[47][48][49]։ Հունիսի 27-ին կայացած հերթական մամուլի ճեպազրույցի ժամանակ Սանդերսը քննադատել է լրագրողներին և նրանց մեղադրել Թրամփի նկատմամբ կեղծ լուրերի տարածման մեջ՝ կոչ անելով դիտել պահպանողական լրագրող Ջեյմս Օ'Կիֆի նոր տեսահոլովակը, որը CNN-ին մեղադրել է ամերիկյան ընտրություններին ռուսական միջամտությունը լուսաբանելու մեջ՝ «վարկանիշները ռասկրուտկա անելու» համար: Սանդերսը հատուկ նշել է իր ներկայացրած տեղեկատվության ճշտության երաշխավորման անհնարինությունը, այն դեպքում, երբ ավելի վաղ Օ'Քիֆը բազմիցս մեղադրվել է իր տեսածրագրերը մոնտաժելու և խմբագրելու մեջ, ինչպես նաև դատվել է գործող սենատոր-դեմոկրատ Մերի Լենդրյուին հետևելու համար Դաշնային շենք ներխուժելու փորձի համար: Այն փաստը, որ Սանդերսը գովազդային նպատակներով օգտվել Է Սպիտակ տան ամբիոնից, լրագրողների շրջանում քննադատություն է առաջացրել[50][51][52][53][54]։ Հունիսի 29-ին Սանդերսը կրկին փոխարինել է Սփայսերին, թեև նա գտնվում էր Սպիտակ տանը[55]։ Չնայած Սանդերսը Սփայսերի պես սկանդալների մեջ չի հայտնվել, նա Թրամփի վարչակազմին ակտիվորեն պաշտպանել է լրագրողների քննադատությունից[56]։

Սպիտակ տան մամուլի քարտուղարի պաշտոնում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սառա Հաքաբի Սանդերսը Սպիտակ տանը ճեպազրույցի ժամանակ, 2017 թվական

2017 թվականի հուլիսի 21-ին Սփայսերը մամուլի ճեպազրույցի ժամանակ հայտարարել էր պաշտոնաթողության մասին՝ ի նշան այն անհամաձայնության, որ նախօրեին Թրամփը ֆինանսիստ Էնթոնի Սկարամուչիին նշանակել էր Սպիտակ տան հաղորդակցությունների գծով տնօրենի պաշտոնում[57][58][59][60]։ Fox News-ին տված հարցազրույցում Սփայսերն ասել է, որ չի զղջում Սպիտակ տանը աշխատելու իր վեցամսյա փորձի համար՝ նշելով, որ իր հրաժարականով Թրամփի վարչակազմին «նոր սկիզբ» է տվել[61][62][63]։ Մի քանի ժամ անց Սկարամուչին Սանդերսի հետ մամուլի ճեպազրույցի ժամանակ հայտարարել է, որ նա Սփայսերի փոխարեն Սպիտակ տան մամուլի քարտուղարի պաշտոնում է նշանակվել[64][65][66]։ Սանդերսն ինքը նշել է, որ այդ շենքում աշխատելն ու նախագահի ձայնը լինելն «մեծագույն պատիվներից մեկն է»[67][68], ինչպես նաև կարդացել Է Թրամփի ուղերձը, որում նա շնորհակալություն է հայտնել Սփայսերին աշխատանքի համար[69][70]։ Ավելի ուշ Սփայսերը Twitter-ի իր էջում գրել էր, որ պաշտոնից կհեռանա միայն օգոստոսին[71][72]։ Սակայն նույն օրը Թրամփը ընդունել է նրա հրաժարականը[73], և հաստատել Սանդերսի նշանակումը[74], որի մասին հայտարարությունը Սպիտակ տան կողմից տարածվել է մամուլում[75]։ Նա դարձել Է ԱՄՆ-ի պատմության մեջ Սպիտակ տան երրորդ կին մամուլի քարտուղարը, Դի Դի Մայերսից և Դանա Պերինոյից հետո[67]։

Հուլիսի 23-ին մամուլի քարտուղար Սանդերսը ABC News հեռուստաալիքի «This Week» հաղորդաշարին տված հարցազրույցում Ռուսաստանի նկատմամբ պատժամիջոցների ընդլայնման մասին Կոնգրես ներկայացված օրենքի վերաբերյալ հայտարարել էր, որ «վարչակազմը կոշտ դիրքորոշում է պաշտպանում Ռուսաստանի նկատմամբ, հատկապես պատժամիջոցների կիրառման առումով։ Օրենքի սկզբնական տարբերակը վատ է գրվել, բայց մենք աշխատել ենք Ներկայացուցիչների պալատի և Սենատի հետ, վարչակազմը գոհ է այդ համագործակցությունից և կատարված ուղղումներից, և մենք այս տեսքով պաշտպանում ենք օրինագիծը»[76][77][78][79]։ Օրինագիծը հավանության է արժանացել Կոնգրեսի երկու պալատների կողմից, սակայն մինչ այդ ռուսական իշխանությունները սահմանափակող միջոցներ են սահմանել ամերիկացի դիվանագետների նկատմամբ, որից հետո Սանդերսը հատուկ տարածված տպագիր հաղորդագրության մեջ նշել է, որ նախագահ Թրամփը «ծանոթացել է վերջնական վարկածին, և քանի որ նրա դիտողությունները հաշվի են առնվել, հավանություն է տալիս օրինագծին և մտադիր է ստորագրել այն»[80][81][82]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խոսում է Հարավային լեզվով[83]: Դեռևս արկանզասյան ժամանակներից ընկերություն է անում Բիլ Քլինթոնի օրոք Սպիտակ տան շտաբի նախկին պետ Մաքլարթիի հետ[84]։ Բարաք Օբամայի նախագահության նվաճումների մասին բարձր կարծիք չկա, բայց գովում է նրան, որ նա լավ ծնող է[85]։

2010 թվականին Սենթ Ջոն կղզու Կրուս Բեյում գտնվող Լյութերական Նազարեթ եկեղեցում Սառա Հաքաբին ամուսնացել է Բրայան Չեթֆիլդ Սանդերսի հետ, որը հանրապետական քաղաքական գործիչ է և  խորհրդատվություն է տվել նրա հորը 2008 թվականի քարոզարշավի ժամանակ[6][86][87]։ Նրանք ունեն երեք երեխա՝ աղջիկ և երկու տղա՝ Սքարլեթը, Հաքը և Ջորջը[88][89]։

2017 թվականի հունիսի 10-ին Սառա Սանդերսի Twitter-ի էջում հայտնվել է «թվիթ», որն ամբողջությամբ լի է էմոձիով։  Լրագրողները հաղորդագրության մեջ նկատել են 16 լուսացույցներ, աշխարհի 8 քարտեզներ և 4 կողպեք, սկսելով այնտեղ գաղտնի իմաստ փնտրել՝ «covfefe» խորհրդավոր բառի նմանությամբ,որը երկու շաբաթ առաջ հրապարակվել էր Դոնալդ Թրամփի Twitter-ում։ Մի քանի ժամ անց Սանդերսը նոր թվիթում բացատրել է, որ հեռախոսը վերցրել է իր 3-ամյա որդին՝ Հաքը և մյուս օգտատերերին խորհուրդ տվել ապագայում արգելափակել իրենց էլեկտրոնային սարքերը[90][91][92][93]։

2018 թվականի հունիսի 22-ին Սառա Սանդերսը ընտանիքի հետ ընթրել է Վիրջինիա նահանգի Լեքսինգտոն քաղաքի The Red Hen ռեստորանում։ Հաստատության սեփականատեր Ստեֆանի Ուիլկինսոնը Սանդերսին ստիպել է լքել ռեստորանը՝ պատճառաբանելով դա նրանով, որ Սպիտակ տան մամուլի քարտուղարի պաշտոնում իր գործողություններով նա պաշտպանում է Թրամփի քաղաքականությունը, այդ թվում՝ միգրանտների ընտանիքների բաժանման վերաբերյալ[94][95][96]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 https://pantheon.world/profile/person/Sarah_Sanders
  2. 2,0 2,1 https://www.geneastar.org/genealogie/?refcelebrite=huckabees
  3. «Huckabee Sanders, Sarah»։ Our Campaigns։ Վերցված է 21 июля 2017 
  4. Adam Roberts։ «Arkansas' Sarah Huckabee Sanders named White House Press Secretary»։ 40/29[en]։ Վերցված է 21 июля 2017 
  5. 5,0 5,1 5,2 Jessica McBride (11 мая 2017)։ «Yes, Sarah Huckabee Sanders Is Mike Huckabee’s Daughter»։ Heavy.com[en]։ Վերցված է 21 июля 2017 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Lisa Gutierrez (11 мая 2017)։ «Nine things to know about Sarah Huckabee Sanders, deputy White House press secretary»։ The Kansas City Star[en]։ Վերցված է 21 июля 2017 
  7. 7,0 7,1 Max Brantley (19 января 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders to be deputy White House press secretary»։ Arkansas Times[en]։ Վերցված է 21 июля 2017 
  8. 8,0 8,1 Kris Kitto (23 марта 2010)։ «Sarah Huckabee for campaign manager»։ The Hill[en]։ Վերցված է 21 июля 2017 
  9. Meghan Keneally, Adam Kelsey (21 июля 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders named press secretary after Sean Spicer resignation»։ ABC News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  10. Kaitlyn Schallhorn (12 мая 2017)։ «Who is Sarah Huckabee Sanders? How her family prepped her for the White House briefing room»։ Fox News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  11. Raul Farhi (11 мая 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders is suddenly the star of the feel-bad story of the day»։ The Washington Post։ Վերցված է 21 июля 2017 
  12. Chris Bucher (10 мая 2017)։ «Bryan Sanders, Sarah Huckabee’s Husband: 5 Fast Facts You Need to Know»։ Heavy.com։ Վերցված է 21 июля 2017 
  13. Brendan Morrow (6 марта 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders: 5 Fast Facts You Need to Know»։ Heavy.com։ Վերցված է 21 июля 2017 
  14. Eliza Relman (30 июня 2017)։ «The rise of Sarah Huckabee Sanders, the new star of the Trump administration»։ Business Insider։ Վերցված է 21 июля 2017 
  15. Jay Newton-Small, Des Moines (11 декабря 2007)։ «Huckabee's Family Field General»։ Time։ Վերցված է 21 июля 2017 
  16. Shaila Dewan (10 июня 2010)։ «In Arkansas, Battle Over, It Is Time for Another»։ The New York Times։ Վերցված է 21 июля 2017 
  17. Alexander Burns (5 июля 2011)։ «Sarah Huckabee Sanders joins Pawlenty»։ Politico։ Վերցված է 21 июля 2017 
  18. Paul Farhi (11 мая 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders is suddenly the star of the feel-bad story of the day»։ The Philadelphia Inquirer։ Վերցված է 21 июля 2017 
  19. «Sarah Huckabee. 40 Under 40»։ Time։ Վերցված է 21 июля 2017 
  20. Kevin Derby (21 января 2014)։ «Mike Haridopolos and Sarah Huckabee Sanders Have New Jobs»։ Sunshine State News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  21. Aaron Bandler (14 марта 2017)։ «8 Things You Need To Know About Sarah Huckabee Sanders»։ The Daily Wire[en]։ Վերցված է 21 июля 2017 
  22. Allison Nielsen (8 июня 2014)։ «Tsamoutales Strategies a One-Stop Shop For Lobbying, Political Needs»։ Sunshine State News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  23. Eric Lutz (6 марта 2017)։ «Who is Sarah Huckabee Sanders? Meet the Trump spokesperson and daughter of Mike Huckabee»։ Mic.com[en]։ Վերցված է 21 июля 2017 
  24. Kayleigh Roberts (21 июля 2017)։ «Who Is Sarah Huckabee Sanders? 11 Things to Know About the White House's Press Secretary»։ Cosmopolitan։ Վերցված է 21 июля 2017 
  25. Jonathan Eisley (7 мая 2015)։ «Huckabee's daughter to run '16 campaign»։ The Hill։ Վերցված է 21 июля 2017 
  26. Tessa Berenson (25 февраля 2016)։ «Mike Huckabee's Daughter Joins Donald Trump's Campaign»։ Time։ Վերցված է 21 июля 2017 
  27. David Nakamura (10 мая 2017)։ «Meet Sean Spicer’s deputy: White House’s Sarah Huckabee Sanders aims to charm, disarm the media»։ The Washington Post։ Վերցված է 21 июля 2017 
  28. Tara Palmeri (17 апреля 2017)։ «Trump learning to love Bush aides»։ Politico։ Վերցված է 21 июля 2017 
  29. Maggie Haberman (25 февраля 2016)։ «Sarah Huckabee, Mike’s Daughter, Joins Donald Trump Campaign»։ The New York Times։ Վերցված է 21 июля 2017 
  30. Tal Kopan (26 февраля 2016)։ «Donald Trump hires Mike Huckabee's daughter as senior adviser»։ CNN։ Վերցված է 21 июля 2017 
  31. Tom Kludt (19 января 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders, daughter of Mike Huckabee, gets job in Trump White House»։ CNN։ Վերցված է 21 июля 2017 
  32. Alex Pappas (19 января 2017)։ «Trump announces White House staffers, including Mike Huckabee's daughter»։ The Washington Examiner[en]։ Վերցված է 21 июля 2017 
  33. Dan Merica (5 мая 2017)։ «Deputy press secretary substitutes for Spicer»։ CNN։ Վերցված է 21 июля 2017 
  34. Jordan Fabian (5 мая 2017)։ «Huckabee Sanders pinch hits for Spicer at White House»։ The Hill։ Վերցված է 21 июля 2017 
  35. Jennifer G. Hickey, Serafin Gomez (12 мая 2017)։ «Is Sarah Huckabee Sanders 'auditioning' for bigger White House role?»։ Fox News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  36. Mark Hensch (12 мая 2017)։ «Huckabee: Daughter 'has no desire' to take Spicer's job»։ The Hill։ Վերցված է 21 июля 2017 
  37. Josh Dawsey, Annie Karni։ «Trump weighs downsizing Spicer’s public role»։ Politico։ Վերցված է 21 июля 2017 
  38. Jonathan easley (26 мая 2017)։ «White House considering vetting Trump’s tweets: report»։ The Hill։ Վերցված է 21 июля 2017 
  39. Daniel Kreps (14 мая 2017)։ «See Melissa McCarthy's Sean Spicer Try to Save His Job on 'SNL'»։ Rolling Stone։ Վերցված է 21 июля 2017 
  40. Chris Riotta (15 мая 2017)։ «Is Sarah Huckabee Sanders Better Than Sean Spicer? Her Old Tweets May Be As Controversial As His Breefings»։ Newsweek։ Վերցված է 21 июля 2017 
  41. Nick Romano (16 мая 2017)։ «Mike Huckabee calls SNL's impression of his daughter 'misogynist'»։ Entertainment Weekly։ Վերցված է 21 июля 2017 
  42. Jackie Strause (16 мая 2017)։ «Mike Huckabee Says 'SNL' Parody of His Daughter Was "Sexist"»։ The Hollywood Reporter։ Վերցված է 21 июля 2017 
  43. «How Sarah Huckabee became President Trump's most unflinching spokesperson and her father says an SNL parody would be the ultimate honor»։ Daily Mail։ 12 марта 2017։ Վերցված է 21 июля 2017 
  44. Eddie Scarry (5 июня 2017)։ «White House hints Sean Spicer may run fewer press briefings»։ The Washington Examiner։ Վերցված է 21 июля 2017 
  45. Nolan D. McCaskil (5 июня 2017)։ «Pressed on Spicer's absence from briefing room, Sanders says he got 'probably upgraded'»։ Politico։ Վերցված է 21 июля 2017 
  46. Chris Cillizza (6 июня 2017)։ «The mysterious disappearance of Sean Spicer»։ CNN։ Վերցված է 21 июля 2017 
  47. Tara Palmeri (19 июня 2017)։ «Spicer searching for candidates to take over White House briefing»։ Politico։ Վերցված է 21 июля 2017 
  48. Jennifer Jacobs (19 июня 2017)։ «Trump Communications Shake-Up May Start With New Role for Spicer»։ Bloomberg։ Վերցված է 21 июля 2017 
  49. Jim Acosta, Jeremy Diamond (20 июня 2017)։ «Sean Spicer might be leaving White House podium»։ CNN։ Վերցված է 21 июля 2017 
  50. Aaron Blake (27 июня 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders lambastes fake news — and then promotes a journalist accused of deceptive videos»։ The Washington Post։ Վերցված է 21 июля 2017 
  51. Jordan Fabian (27 июня 2017)։ «White House encourages viewing of anti-CNN James O'Keefe video»։ The Hill։ Վերցված է 21 июля 2017 
  52. Ben Jacobs (27 июня 2017)։ «White House urges viewing of anti-CNN video 'whether it's accurate or not'»։ The Guardian։ Վերցված է 21 июля 2017 
  53. Eddie Scarry (27 июня 2017)։ «Sarah Sanders: CNN a 'disgrace' to journalism»։ The Washington Examiner։ Վերցված է 21 июля 2017 
  54. Charles P. Pierce (27 июня 2017)։ «The White House Just Declared War on CNN»։ Esquire։ Վերցված է 21 июля 2017 
  55. Brendan Morrow (29 июня 2017)։ «Why Isn’t Sean Spicer Conducting the White House Press Briefing Today?»։ Heavy.com։ Վերցված է 21 июля 2017 
  56. «Пресс-секретарь Дональда Трампа, постоянно попадавший в неприятные истории, уволился. И это тоже неприятная история»։ Meduza։ 22 июля 2017։ Վերցված է 23 июля 2017 
  57. Glenn Thrush, Maggie Haberman (21 июля 2017)։ «Sean Spicer Resigns as White House Press Secretary»։ The New York Times։ Վերցված է 24 июля 2017 
  58. Jeremy Diamond, Kaitlan Collins, Jeff Zeleny, Dana Bash (21 июля 2017)։ «Sean Spicer, White House press secretary, resigns»։ CNN։ Վերցված է 21 июля 2017 
  59. Ali Vitali (21 июля 2017)։ «White House Press Secretary Sean Spicer Resigns After Trump Shakeup»։ NBC News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  60. «White House press secretary Sean Spicer resigns»։ BBC News։ 21 июля 2017։ Վերցված է 21 июля 2017 
  61. «Spicer says Trump didn't want him to quit, but 'too many cooks' at White House»։ Fox News։ 21 июля 2017։ Վերցված է 21 июля 2017 
  62. «Sean Spicer quits: White House press secretary plays down 'row'»։ BBC News։ 21 июля 2017։ Վերցված է 21 июля 2017 
  63. Steve Holland (22 июля 2017)։ «The Sean Spicer Show: White House spokesman's brief season»։ Reuters։ Վերցված է 22 июля 2017 
  64. Alex Pappas (21 июля 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders replaces Spicer as White House press secretary»։ Fox News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  65. Eliza Relman (21 июля 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders will replace Sean Spicer as White House press secretary»։ Business Insider։ Վերցված է 21 июля 2017 
  66. Mythili Sampathkumar (21 июля 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders appointed White House Press Secretary»։ The Independent։ Վերցված է 21 июля 2017 
  67. 67,0 67,1 Jessica Estepa (21 июля 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders is the next White House press secretary»։ USA Today։ Վերցված է 21 июля 2017 
  68. Al Weaver (21 июля 2017)։ «Sarah Sanders replaces Sean Spicer as White House press secretary»։ The Washington Examiner։ Վերցված է 21 июля 2017 
  69. Zeke J Miller (21 июля 2017)։ «Sean Spicer Resigns as White House Press Secretary»։ Time։ Վերցված է 21 июля 2017 
  70. Jeff Mason, David Alexander (21 июля 2017)։ «Spicer resigning at White House, Scaramucci to be communications chief: Trump statement»։ Reuters։ Վերցված է 21 июля 2017 
  71. Erica R. Hendry (21 июля 2017)։ «WATCH: Sarah Huckabee Sanders named White House press secretary»։ PBS։ Վերցված է 21 июля 2017 
  72. Cecilia Vega, Katherine Faulders, John Santucci, Meghan Keneally (21 июля 2017)։ «Sean Spicer feeling 'relieved' after resignation as White House press secretary»։ ABC News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  73. «President Donald J. Trump Accepts the Resignation of White House Press Secretary Sean Spicer»։ Белый дом։ 21 июля 2017։ Վերցված է 24 июля 2017 
  74. «President Donald J. Trump Elevates Sarah Sanders to the Role of White House Press Secretary»։ Белый дом։ 21 июля 2017։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-07-24-ին։ Վերցված է 24 июля 2017 
  75. «Сару Сандерс официально назначили главой пресс-службы Белого дома»։ РИА Новости։ 22 июля 2017։ Վերցված է 23 июля 2017 
  76. Mallory Shelbourne (23 июля 2017)։ «Sanders: White House backs Russia sanctions legislation»։ The Hill։ Վերցված է 24 июля 2017 
  77. Eli Watkins (24 июля 2017)։ «Huckabee Sanders: White House supports sanctions bill»։ CNN։ Վերցված է 24 июля 2017 
  78. Mark Moore, Marisa Schultz (23 июля 2017)։ «White House will support sanctions against Russia: Sanders»։ The New York Post։ Վերցված է 24 июля 2017 
  79. Юри Вендик (25 июля 2017)։ «Конгресс США рассматривает закон о борьбе с Россией»։ BBC Russian։ Վերցված է 24 июля 2017 
  80. Peter Baker (28 июля 2017)։ «Trump to Sign Russia Sanctions Bill, White House Says»։ The New York Times։ Վերցված է 29 июля 2017 
  81. Anne Gearan, Andrew Roth (28 июля 2017)։ «Trump plans to sign new Russia sanctions bill, White House says»։ The Washington Post։ Վերցված է 29 июля 2017 
  82. «Трамп намерен подписать законопроект о санкциях против России»։ BBC Russian։ 29 июля 2017։ Վերցված է 29 июля 2017 
  83. Julia Glum (23 июля 2017)։ «Meet Sarah Huckabee Sanders, Trump's New Press Secretary Who Has Long Defended Bombastic Conservatives»։ Newsweek։ Վերցված է 24 июля 2017 
  84. Jonathan Lemire, Catherine Lucey (22 июля 2017)։ «For Sanders, path to Trump press secretary began in Arkansas»։ ABC News։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-07-23-ին։ Վերցված է 24 июля 2017 
  85. Ledyard King (22 июля)։ «Sarah Huckabee Sanders: Once in political shadows, now in White House spotlight»։ USA Today։ Վերցված է 23 июля 2017 
  86. Constance Gibbs (10 мая 2017)։ «Nine things to know about Sarah Huckabee Sanders, deputy press secretary»։ New York Daily News։ Վերցված է 21 июля 2017 
  87. «Huckabee daughter weds in Virgin Islands ceremony»։ Arkansas Democrat-Gazette[en]։ 27 июня 2010։ Վերցված է 21 июля 2017 
  88. Jessica McBride (10 мая 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders Family: 5 Fast Facts You Need to Know»։ Heavy.com։ Վերցված է 21 июля 2017 
  89. Chris Bucher (12 мая 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders’ Children: 5 Fast Facts You Need to Know»։ Heavy.com։ Վերցված է 21 июля 2017 
  90. Greg Price (10 июня 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders Tweets Emojis Everywhere, What Does It Mean?»։ Newsweek։ Վերցված է 21 июля 2017 
  91. Sean Rossman (10 июня 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders' 3-year-old just tweeted a bunch of covfefe»։ USA Today։ Վերցված է 21 июля 2017 
  92. Doha Madani (10 июня 2017)։ «Sarah Huckabee Sanders’ Emoji-Filled Tweet Brings Joy And Confusion»։ The Huffington Post։ Վերցված է 21 июля 2017 
  93. «Sarah Huckabee Sanders has 'covfefe' moment, sends puzzling emoji-filled tweet»։ Fox News։ 11 июня 2017։ Վերցված է 21 июля 2017 
  94. «Пресс-секретарь Белого дома пришла в ресторан. Ее попросили удалиться, потому что она поддерживает Трампа»։ Meduza։ 24 июня 2018։ Վերցված է 24 июня 2018 
  95. «Пресс-секретаря Трампа Сару Сандерс выставили из ресторана в США»։ BBC Russian։ 24 июня 2018։ Վերցված է 24 июня 2018 
  96. «Трамп раскритиковал ресторан, отказавшийся обслуживать его пресс-секретаря»։ Голос Америки։ 25 июня 2018։ Վերցված է 25 июня 2018