Սամորայի Մայր տաճար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սամորայի Մայր տաճար
Catedra de Zamora panoramica.JPG
Հիմնական տվյալներ
Տեսակ catholic cathedral և հուշարձան[1]
Երկիր Իսպանիա Իսպանիա
Տեղագրություն Սամորա[1]
Դավանանք կաթոլիկություն
Թեմ Roman Catholic Diocese of Zamora in Spain
Ժառանգության կարգավիճակ Bien de Interés Cultural[1]
Ճարտարապետական նկարագրություն
Ճարտարապետական ոճ Romanesque architecture in Spain
Հիմնադրված 12-րդ դար
Սամորայի Մայր տաճարը գտնվում է Իսպանիաում
Սամորայի Մայր տաճար
Կոորդինատներ: 41°29′56.330000101609″ հս․ լ. 5°45′16.700000100041″ ամ. ե. / 41.49898055558377763° հս․. լ. 5.75463888891667796° ավ. ե. / 41.49898055558377763; 5.75463888891667796
catedraldezamora.wordpress.com

Սամորայի Մայր Տաճար (իսպ.՝ Catedral de Zamora), կաթոլիկ եկեղեցի Սամորայում Իսպանիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Դուերո գետի աջ ափին, հին քաղաքի հարավային և բարձրադիր մասում, և դեռևս շրջապատված է հին պատերով և դարպասներով։

Կառուցվել է 1151-1174 թվականներին, և Ռոմանական ճարտարապետության լավագույն օրինակներից մեկն է։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սամորայի Մայր տաճար

Նախկին եկեղեցին, որը նաև կոչվում էր Էլ Սալվադոր, եղել է Կաստիլիայի թագավոր Ալֆոնսո VII-ի ժամանակաշրջանում, բայց ըստ երևույթին, այն մասամբ ավերված է եղել, և արքան եկեղեցու ավերակները նվիրաբերել է Սուրբ Թովմաս եկեղեցուն։

Եկեղեցին կառուցվել է եպիսկոպոս Էստեբանի, Ալֆոնսո VII-ի և նրա քրոջ հովանու ներքո։ Շինարարության տարեթիվը (1151-1174 թվականներ) մակագրված է տրանսեպտի հյուսիսային մասում, չնայած վերջին հետազոտություններն ապացուցում են, որ տաճարը սկսվել է կառուցվել 1139 թվականին, եպիսկոպոս Բերնարդոյի ժամանակաշրջանում։

Տաճարը 1174 թվականին օծվել է եպիսկոպոս Էստեբանի կողմից, չնայած աշխատանքները շարունակվում էին դեռևս նրա հաջորդ Գուլիմերոյի ժամանակաշրջանում։ Եկեղեցու կամարակապ սյունասրահն ու զանգակատունը թվագրվում են 13-րդ դարին։ Եկեղեցու նախագծողը անհայտ է։

Ակնարկ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

PM 070975 E Zamora.jpg

Տաճարը կառուցված է Ռոմանական ճարտարապետական ոճով, լատինական հատակագծով։ Տաճարում կա նավ և երկու ենթակողմ, կարճ խաչաթևեր և երեք կամարաձև աբսիդներ։ Վերջիներս 15-րդ դարում փոխարինվել են Գոթական ճարտարապետության ոճով։ Խաչաթևը պատված է գլանաձև կամարով, նավը՝ խաչաձև կամարով, լատին-ռոմանական կամ պրոտո-գոթական ոճով։

Տրանսեպտի վերևում խաչաթևը գմբեթ-աշտարակն է, որը բաղկացած է 16 կողային նեղ և բարձր կիսակառույց պատուհաններից, և գտնվում է չորս մանր աշտարակների միջև։

Եկեղեցու հարավային կողմում, գտնվում է Պալասիոն եպիսկոպոսի (Եպիսկոպոսի պալատ) պալատը և Պուերտա դել Օբիսպոն (Եպիսկոպոսի դուռը)։ Այն բաժանված է երեք ուղղահայաց հատվածներով, որոնք բաժանված են սյուներով, և պատված են կամարաշարքերով։ Ստորին կողմերում կան լունետներ և Ռոմանական ճարտարապետական ոճով քանդակներ։

Ինտերիերի ուշագրավ առանձնահատկություններից է 1512-1516 թվականներին Խուան դե Բրուսելասի կողմից կառուցված երգչախմբին հատկացված մասը։ Քանդակվեցին ոչ միայն սրբերի և հայտնի մարդկանց կերպարները, այլ նաև երկրային կյանքի տեսարաններ։ Capilla Major ունի մարմարյա սեղան, բարձր խորան, որի կողքին կան երկու բեմ, որոնք կառուցված են մուդեխառ ճարտարապետական ոճով։ Capilla del Cristo de las Injurias՝ Կապիլա դել Կրիստո դե լաս Ինխուրիասը գտնվում է հարավային դռան կողմում, կառուցված է Գասպար Բեսսերայի կողմից։

Զանգը, որը գտնվում է 45 մետր բարձրության վրա, կառուցվել է 13-րդ դարում՝ Ռոմանական ճարտարապետական ոճով։

Տաճարի թանգարան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տաճարի թանգարանը, 17-րդ դարի կամարակապ սրահ է, առանձնահատուկ է հատկապես 15-17-րդ դարերի ֆլամանդական գոբելեններով։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Monuments database — 2017.