Ռուդոլֆ Աթամալյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Football pictogram.svg
Ռուդոլֆ Աթամալյան
Անձնական տվյալներ
Ամբողջական անուն Ռուդոլֆ Սերգոյի Աթամալյան
Ազգությունը Հայ
Քաղաքացիությունը Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
Ռուսաստան Ռուսաստան
Ծննդյան ամսաթիվ մայիսի 7, 1946 (74 տարեկան)
Ծննդավայր Բաքու, ԽՍՀՄ
Հասակ 182 սմ
Քաշ 89 կգ
Դիրք հարձակվող
Ակումբային տեղեկություններ
Ներկա ակումբ Ավարտել է կարիերան
Պատանեկան կարիերա
Տռուդովիե Ռեզերվի
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1965
1966
1966—1967
1968—1972
1972

1973—1974
1975
Պոլադ
Նեֆտյանիկ (Բաքու)
Արարատ (Երևան)
Լոկոմոտիվ (Մոսկվա)
Ուռալմաշ
Նիստռու (Կիշինյով)
Նեֆտյանիկ (Տյումեն)
0 (0)
16 (2)
100 (30)
12 (2)
41 (14)
31 (10)
Մարզչական կարիերա
1981-1982
1987
1988-1991
1994-1997
1999-2000
2000
Ֆակել (Վորոնեժ)
Գեոլոգ (Տյումեն)
Գեոլոգ (Տյումեն)
Իռտիշ (Տոբոլսկ)
Տյումեն
Տյումեն
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Ռուդոլֆ Սերգեյի Աթամալյանը ծնվել է 1947 թվականի հուլիսի 5-ին, Բաքու, ԽՍՀՄ: Մեծագույն հայկական, սովետական և ռուս ֆուտբոլիստ և մարզիչ։ Խաղացել է հարձակվողի դիրքում։ 1973 թվականին սպորտի վարպետ։ 1971 թվականին եղել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» ավագը[1]:

Կարիերան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռուդոլֆ Աթամալյանը Բաքուի «Տռուդնիե Ռեզերվի» ակումբի սան է։ 1965 թվականին նա սկսեց իր կարիերան Սումգայիթի «Ղազար» ակումբում։ Հետո վերադարձել է Բաքու և խաղացել է «Նեֆտյանիկի» ակումբում։ 1966 թվականին Աթամալյանը տեղափոխվել է Երևանի «Արարատ» ակումբը։ Երևանի այս ակումբում Աթամալյանը շատ քիչ էր խաղում։

1968 թվականին Աթամալյանը Մոսկվայի Լոկոմոտիվի գլխավոր մարզչին՝ Վալենտին Բուբուկինին խնդրեց դիտարկել իրեն։

«Դե', հանվիր: Գնանք խաղալու: Հենց սկսեցինք, նա գնաց: Ես նրան փոխանցումներ եմ կատարում, նա պայքարում է, հաղթում գլխով, լավ քայլով գցում, վազում Կարծում եմ գտել եմ: Անվճար եմ գտել: Նա խաղացող տղա է: Հասակը 189 սմ: Խաղում է կենտրոնում: Հրավիրեցի նրան և չափսոսեցի»: Վալենտին Բուբուկին

Լոկոմոտիվի կազմում Աթամալյանը խաղացել է 5 տարի։ Գրեթե բոլոր տարիներում նա աչքի է ընկել իր ուժգին հարվածներով և հակառակորդի վախը լինելով[2]: Ռուդոլֆը լավ էր խաղում գլխով։ 1971 թվականին Աթամալյանը դարձավ ակումբի ավագը, բայց խաղաշրջանի սկզբում նա վնասվածք ստացավ[3], որը նրան ֆուտբոլից հեռու պահեց գրեթե ամբողջ տարին[4]:

1972 թվականի ամռանը Աթամալյանը տեղափոխվեց Ուռալմաշ, որտեղ «Նիստրուի» կազմում անցկացրեց կես մրցաշրջան։ Առաջին իսկ տարում նա ակումբին օգնեց մյուս մրցաշրջանում խաղալ ԽՍՀՄ-ի բարձրագույն առաջնությունում։ Բարձրագույն առաջնությունում Ռուդոլֆը 11 խաղում խփեց 1 գոլ, որը խփեց Կիևի «Դինամոյին» իր ակումբին հաղթանակ բերելով[5]: Աթամալյանի կարիերայի վերջին ակումբը եղել է Տյումենի «Նեֆտյանիկ» ակումբը։

Ավարտվեց ֆուտբոլիստի կարիերան, Աթամալյանը մնաց Տյումենում և դարձավ տեղի ՍԴՅՈՒՇՈՐ-ի աշխատող։ 1981 թվականին Աթամալյանը դարձավ «Ֆակել» ակումբի մարզչի օգնական։ Այդտեղ նա աշխատեց 2 տարի։ Որից հետո ավարտեց մարզչական դպրոցը և երրորդ անգամ տեղափոխվեց Տյումեն, սակայն այս անգամ արդեն որպես մարզիչ։ 1988 թվականին Աթամալյանը գլխավորեց Տյումենի «Գեոլոգ» ակումբը և ակումբին մարզեց 3 տարի։ Դրանցի հետո նա մարզեց Տյումենի մեկ այլ ակումբի՝ «Իռտիշին»: Ներկա պահին Աթամլյանը մարզում է «Լոկոմոտիվ-Սոչի» ակումբի 12-13 տարեկաններին[6]:

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աթամալյանին ունի մեկ աղջիկ՝ Մարիաննա, որը բնակվում է «Լոկոմոտիվ» ակումբի կողմից նվիրված տանը[2]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • В центре нападения
  • Григорян А.Г. Футбольная одиссея Рудольфа Атамаляна - Газета «Урарту» №31 2000 г.