Ռուբիկ Եղոյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռուբիկ Եղոյան
1960-1992
ԾննդավայրՀայաստան Հայաստան, Արմավիր
Մահվան վայրԼՂՀ ԼՂՀ, Մարտակերտի շրջան, Լենինավան, (Հասանդայա)
ՔաղաքացիությունՀայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն Հայկական ԽՍՀ
Հայաստան Հայաստան
ԼՂՀ ԼՂՀ
Ծառայության տարիներ1989-1992
Կոչում
ՀՀ ԶՈՒ լեյտենանտ
Հրամանատարն էրԱրմավիրի ԵԿՄ «Արծիվ-13» ջոկատի
Մարտեր/
պատերազմներ
ՀՀ Երասխի, Իջևանի, Նոյեմբերյանի ինքնապաշտպանությանը, ԼՂՀ Լաչինի, Հադրութի,ապա Մարտակերտի շրջանի Հաթերք, Մաղավուզ, Մադաղիս, Ջրաբերդ, Հակոբ-Կամար, Վերին Շեն և Չայլու գյուղերի ազատագրմանը։
Պարգևներ


1992-1994 Մարտական գործողությունների մասնակից.png

Ռուբիկ Վաչիկի Եղոյան (ապրիլի 20, 1960, Արմավիր, Արմավիրի մարզ - հունիսի 29, 1992, Լենինավան, Մարտակերտի շրջան, Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն), հայ ազատամարտիկ, Երկրապահ կամավորականների միության հիմնադիրներից, Երկրապահ Արծիվ 13 ջոկատի հիմնադիր հրամանատար, կոչումը՝ լեյտենանտ (պահեստազորի)։ Ռուբիկը իր աշխատավայրը դարձրել էր զենքի արտադրամաս. իր նախագծով արտադրում էր ինքնաձիգներ, ատրճանակներ, ականներ և պայթուցիկ սարքեր։ Իր ստեղծած զենքերով զինում էր իր Արծիվ-13 ջոկատը, զինում էր նաև ուրիշ ջոկատների։

Ռուբիկի գլխավորությամբ 120 ականանետ և 17 հրանոթ ուղարկվեց Արցախ։ Պատերազմի դաշտից ռմբակոծված տանկեր էին բերում, վերանորոգվում Արցախ վերադարձնելու նպատակով։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1960 թվականի ապրիլի 20-ին, Արմավիր (նախկինում՝ Հոկտեմբերյան) քաղաքում։ 1966 թվականին ընդունվել է տեղի I միջնակարգ դպրոցը (այժմ Ռուբիկ Եղոյանի անվան)։ 1976 թ.-ին գերազանց առաջադիմությամբ ավարտել է դպրոցը և նույն թվականին ընդունվել է Երևանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Մեխանիկական ֆակուլտետը։ Միառժամանակ ընդունվել, սովորել և ավարտել է Պոլիտեխնիկական ինստիտուտին կից Իրավագիտական ֆակուլտետը։ 1983 թվականին ավարտել է բարձրագույն կրթությունը և ստացել է ինժեներ-մեխանիկի որակավորում։ Ռուբիկ Եղոյանը 5 տարի ինստիտուտում սովորելու ընթացում անցել է զինվորական դասընթացներ։ 1981-1983 թթ. ծառայել է Ստեփանակերտում, ԽՍՀՄ բանակում, և 3 ամիս ծառայելուց հետո ստանում է լեյտենանտի կոչում։ 1989-1991 թվականներին՝ Արմավիրի հաստոցաշինական գործարանի, 1991 թվականից՝ «Հայկ-1» ձեռնարկության հատուկ տեխնիկական միջոցների արտադրության գծով փոխտնօրեն։

1988 թ-ին նախկին Հոկտեմբերյանի շրջանից Ռուբիկ Եղոյանը առաջինն էր, որ կազմակերպեց ցույց Հոկտեմբերյան քաղաքի հրապարակում, նույն պահանջով այդ ցույցերին հաջորդեց նրա մասնակցությունը Երևանի ցույցերին։ Նա և՛ քաղաքական գործիչ էր, և՛ զինվորական։ Արմավիր քաղաքում հիմնեց Երկրապահ կամավորականների «Արծիվ-13» ջոկատը և իր ջոկատով մասնակցեց հայրենիքի պաշտպանությանը։ Նա Երկրապահ կամավորականների ջոկատի կազմակերպիչն էր։ Ջոկատների հիմքի վրա ստեղծեց Երկրապահ կամավորականների միությունը։

1989-1992 թվականներին մասնակցել է ՀՀ Արարատի շրջան (Երասխ) և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Հադրութի, Մարտակերտի (Մաղավուզ, Ջրաբերդ, Հակոբ Կամարի, Մարաղա, Չայլու և այլն), Լաչինի (Ղոչազ) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ 1991 թվականին Ռուբիկը ընտրվեց Արմավիր քաղաքի խորհրդի պատգամավոր։ Զոհվել է Լենինավանի ազատագրման համար ընթացող մարտի ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով, «Մայրերի երախտագիտություն», Արիության մեդալներով, «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով, «Մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով։

Մարտական ուղի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռուբիկ Եղոյանը՝ իր ջոկատով մասնակցել է, ինչպես Հայաստանի այնպես էլ Արցախի սահմանամերձ բնակավայրերի պաշտպանական ու ազատագրական մարտերին, պայքարել ու վտանգել սեփական կյանքը, փրկել ու պաշտպանել խաղաղ բնակիչներին։ Ռուբիկն Արցախ էր մեկնել իր Արծիվ 13 ջոկատով, որը կազմված էր Արմավիրի կամավորականներից։ 1989 թ.-ի մայիս-հունիս ամսիներն էր. Ռուբիկը Արծիվ-13 ջոկատով մասնակցեց Երասխի ինքնապաշտպանական մարտերին, և սկսվեց նրա մարտական ուղին։ Դրան հաջորդեց 1990 թ.-ի հունվար-փետրվար ամիսների Իջևանի սահմանային բախումները։ 1990 թ.-ի հոկտեմբերին Արծիվ-13 ջոկատը Ռուբիկի գլխավորությամբ մասնակցեց Նոյեմբերյանի ինքնապաշտպանական մարտերին։ 1991 թ.-ի ապրիլին Արծիվ-13 ջոկատը նորից Իջևանում էր և ինքնապաշտպանական մարտեր էր վարում։ 1991 թ.-ի օգոստոսին Արծիվ-13 ջոկատը, Մարտակերտից մարտեր մղելով հակառակորդի դեմ, հասավ մինչև Հաթերք։ 1992 թ.-ի հունվար-փետրվար ամիսներին Արծիվ-13 ջոկատը մասնակցեց Լաչինի ազատագրմանը։ Նա մարտեր մղեց Մաղավուզ, Մադաղիս, Ջրաբերդ, Հակոբ-Կամար, Վերին Շեն և Չայլու գյուղերի ազատագրման համար։ Ռուբիկի ջոկատում էին կռվում նաև նրա եղբայր Հայկազ Եղոյանը և նրա հորեղբոր որդի Խաչիկ Եղոյանը։ Հաջորդը, որ պիտի ազատագրվեր, Մարտակերտի շրջանի Լենինավան գյուղն էր։

Հերոսական մահը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1992 թ.-ի հունիսի 29-ին Ռուբիկ Եղոյանը, համալրելով իր ջոկատը՝ Ջրաբերդի կամավորականների, Զեյթուն և Արաբո ջոկատների հետ միասին, թվով 79 հոգի, պետք է ազատագրեին՝ Մարտակերտի շրջանի Լենինավան (Հասանդայա) գյուղը։ Հունիսի 29-ի լուսաբացին, անցնելով ջրատարի վրայով, խաղողի այգիներում հակառակորդի հետ սկսում են մարտնչել։ Թվաքանակով շատ թշնամին, աննընդհատ համալրում ստանալով, շրջափակման մեջ է վերցնում հայ կամավորականներին։ Մարտը տևում է մոտ 2 ժամ, հայ կամավորները, հասկանալով, որ ընկել են շրջափակման մեջ, որոշում են կռվել մինչև վերջին փամփուշտը։ Հայկական ուժերին մի քանի անգամ գերազանցող ադրբեջանական Գյանջայի գումարտակը սեղմում էր շրջափակման օղակը, սակայն հայ կամավորները ոչ մի քայլ չնահանջեցին և հերոսաբար անմահացան։ Հերոսի մահով ընկավ նաև «Արծիվ-13» ջոկատի հրամանատար Ռուբիկ Եղոյանը։ Նա թաղված է հարազատ քաղաքի քաղաքային գերեզմանատանը։

Ֆոտոարխիվ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png