Ռովին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Քաղաք
Ռովին
խորվ.՝ Rovinj
Դրոշ
Zastava Rovinja.svg

Town of Rovinj, Croatia (20063724820).jpg
Կոորդինատներ: 45°05′0″ հս․ լ. 13°38′0″ ավ. ե. / 45.08333° հս․. լ. 13.63333° ավ. ե. / 45.08333; 13.63333
ԵրկիրԽորվաթիա Խորվաթիա
Մակերես77,89 կմ²
ԲԾՄ0 մետր
Բնակչություն14 234 մարդ (2001)
Ժամային գոտիUTC+1, ամառը UTC+2
Հեռախոսային կոդ052
Փոստային ինդեքս52210
Փոստային ինդեքսներ52210
Պաշտոնական կայքrovinj.hr
##Ռովին (Խորվաթիա)
Red pog.png
Ռովինի տեսքը վերևից
Քաղաքի հին տեսքը
Քաղաքի կենտրոնը

Ռովին [1][2] (խորվ.՝ Rovinj), քաղաք Խորվաթիայում, գտնվում է Իստրիա թերակղզու արևմտյան ափին, թերակղզում գտնվող ինը խոշոր քաղաքներից մեկը: Ռովին ունեցել է մի քանի պատմական անուններ ՝ Ruigno, Ruvigno, Ruginio: Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 14 234 մարդ:

Ռովին քաղաքի կենտրոնում է տաճարը: Քաղաքի կղզախումբը, որն ունի իր պատմական կենտրոնի ափամերձ գեղատեսիլ տեսարժան վայրերը, բաղկացած է 22 կղզիներից, որոնց թվում ամենամեծ և առավել գեղեցիկ են Անդրեյ և Եկատերինա կղզիները:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքի առաջին հիշատակումը վերագրում են III – VII դարերերին: Հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնի է դարձել, որ քաղաքը բնակեցված է եղել դեռևս բրոնզե և երկաթե դարերից:

Քաղաքն ունի իր պատմության հետաքրքիր էջերը: Տարբեր ժամանակներում քաղաքը եղել է Բյուզանդական կայսրության, Վենետիկի Հանրապետության, Ֆրանսիայի և Գերմանիայի տիրապետության տակ: Սակայն երկար տարիներ քաղաքը ձգտում էր անկախության և սեփական ինքնավարության: 1283 թվականին Ռովինը, Պորեչից, Նովիգրադից և Ումագից հետո դարձավ Վենետիկի մի մասը: Այս ընտրությունը կատարելուց հետո քաղաքը ձեռք է բերել որոշակի սահմանափակումներով անկախություն: Օրինակ, Վենետիկյան Հանրապետությունը վերապահում էր դատավոր նշանակելու իրավունքին, որը, իր իրավասության համաձայն, իրականացրել է բոլոր հոգևոր, քաղաքական, վարչական, առևտրային և այլ հարցեր: Քաղաքացիների խորհուրդը թույլատրվել է միայն արտոնյալ ընտանիքներին, և խորհրդի կողմից ընտրված դատավորները բացառապես քաղաքացիական և քրեական գործեր են հարուցել Վենետիկի կողմից նշանակված դատավորի ղեկավարությամբ:

Քաղաքացիները սոցիալապես բաժանվեցին երկու դասի՝ արիստոկրատներ և պլեբեյներ ( ազատ բնակչության խավ): Կառավարությունը, ներառյալ խորհուրդը և ժողովը, ունեցել են համապատասխան ստորաբաժանումներ: Անդամակցությունը խորհրդում հաղորդվում էր, ըստ ժառանգման: Դատավորի և Պրետորի մանդատը սահմանափակվեց մեկ տարի, և 1306 թվականին Վենետիկի սենատը իր ժամկետը բարձրացրեց մինչև 16 ամիս:

Ժամանակի ընթացքում Ռովինում հայտնվում է ապրանքային բորսա, առևտրականներն ու նավաստիները համալրեցին ցուցակին բնորոշ քաղաքային մասնագիտությունները, որոնցից հիմնականները եղել են ձկնորսությունը և գյուղատնտեսությունը: Նավագնացությունը քաղաքների միջև առաջացրեց մրցակցություն, որը 1379 թվականին հանգեցրեց Ռովին Ջենովայի նվաճմանը: Որից երկու դար անց (1579 և 1599 թվականներին ) քաղաքը կրկին գրավվել է: XV դարի վերջում ակտիվ բնակչության աճ սկսվեց Իստրրիայի ափին`թերակղզու կենտրոնական մասում փախստականների հաշվին, ինչպես նաև Բոսնիայից և Դալմաթից, Հունաստանից, Ալբանիայից և Հյուսիսային Իտալիայից: 1595 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 2,800 մարդ, 1650 թվականին՝ 5000 մարդ, 1741 թվականին՝ 7966 մարդ , իսկ 1775 թվականին`13788 մարդ:

XVIII դարում քաղաքը դարձավ կարևոր նավահանգիստ և տեղացի նավանիստները հայտնի դարձանի իրենց հմտություններով և XV դարում թուրքերի դեմ քաջաբար պատերազմում: 1819 թվականին քաղաքում կառուցվեց դպրոցական շենք, 1850 թվականին՝ առևտրի պալատ, 1852 թվականին՝ ցեմենտի գործարան, 1872 թվականին՝ ծխախոտի գործարան, 1888 թվականին՝ քաղաքային հիվանդանոց: 1876 թվականին բացվում է երկաթուղային հաղորդակցություն այլ քաղաքների հետ, իսկ 1905 թվականին քաղաքը լուսավորված էր գազային լապտերներով: 1906 թվականին ստեղծվում է քաղաքային հեռախոսակապը: Ավստրո-Հունգարական միապետության անհետացման հետևանքով Ռովին ընկնում է Իտալիայի ազդեցության տակ, որը տևում է մինչև 1943 թվականի սեպտեմբերը: Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը քաղաքը ղեկավարում էին գերմանացի զավթիչները: Պատերազմի արդյունքում Իստրրիան դարձավ Հարավսլավիայի մի մասը: 1990 թվականին սկսվեց ՀՍՀՖ-ի փլուզումը, որի արդյունքում 1991 թվականի հունիսի 25-ին Խորվաթիան հայտարարեց ինքնիշխան անկախ պետություն: Քաղաքը, ինչպես Իստրիայի ողջ թերակղզում այդպես էլ Խորվաթիայում, շարունակում էր իր խաղաղ գոյությունը:

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Զբոսաշրջությունը բերում է քաղաքի եկամուտների մեծ մասը: Քաղաքի տարածքում և նրա շրջակայքում են գտնվում բազմաթիվ հյուրանոցներ, առանձնատներ և այլն: Բացի տուրիստական ծառայություններից բնակչությունը զբաղվում է ձկնորսությամբ, ձկնաբուծությամբ և սննդի արդյունաբերությամբ: Քաղաքում նաև գործում է ծխախոտային գործարան:

Տրանսպորտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռովին կապված է խոշոր տրանսպորտային ճանապարհներով ոչ միայն Խորվաթական քաղաքների այլ նաև Իտալիայի և Սլովենիայի քաղաքների հետ: Ռովին կապված է ափամերձ Պորեչ, Պուլա և Ումագ քաղաքների ավտոմայրուղիների հետ, ինչպես նաև Ռիեկայի և Խորվաթիայի հետ:

Տեսարժան վայրեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքի հիմնական տեսարժան վայրերը կենտրոնացած են նրա հին մասում: Քաղաքը հարուստ է բազմաբնույթ հուշարձաններով, որն աչքի են ընկնում զբոսաշրջիկների կողմից: Ճարտարապետությունը հաջողությամբ համատեղում է գոթիկա, վերածնունդ, բարոկկո և նեոդասականության հետ: Յոթ քաղաքների դարպասներից երեքը պահպանում են իրենց նախնական ձևը:

  • Սուրբ Եփեմիա եկեղեցի- Բարոկկոայի ոճով կառուցվել և վերականգնվել է 1725 և 1736 թվականներին, 62 մետրանոց զանգակատան շենքը համարվում է քաղաքի գլխավոր տեսարժան վայրերից մեկը: Իր տեղում, մինչև X-րդ դարի սկիզբը, գտնվում էր Սուրբ Գեորգի եկեղեցին, որի արձանը մինչ օրս զարդարում է գլխավոր խորանը: Տաճարի վերակառուցման աշխատանքները տևել են մինչև 950 թվականը: 1651 թվականի դեկտեմբերի 3-ին սկսվեց տաճարի շինարարությունը, որը տևեց 26 տարի: Ամեն տարի սեպտեմբերի 16-ին Ռովինում տեղի է ունենում ուխտագնացություն ի պատիվ Սուրբ Եփեմիանի:
  • Սուրբ Երրորդության մատուռը:
  • Մարիամ Աստվածածնի եկեղեցին- պատմական փաստաթղթերում հստակ չեն նշվում եկեղեցու կառուցման ամսաթիվը, սակայն հստակ հայտնի է, որ Carducci փողոցում գտնվող շենքը նվիրաբերվել է 1487 թվականին և վերականգնվել 1584 թվականին: Վերականգնման ընթացքում տարածքը ընդարձակվել է, խորացնելով զոհասեղանի ետևում գտնվող տարածքը: Պատերին պատված են ծովային տեսարաններով:
  • Քաղաքապետարան՝ գտնվում է նավահանգստի մոտ գտնվող կենտրոնական հրապարակում:
  • Կալիֆֆի պալատ- Վենետիկյան ոճով մի պալատ, որտեղ այժմ գտնվում է քաղաքի թանգարանը:
  • Դոկտոր Մարտինի հիվանդանոցը: Հիվանդանոցը կառուցվել է 1888 թվականի մայիսի 22-ին իսկ XX դարի սկզբից շենքը վերակառուցվել է:

Թանգարաններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Քաղաքի պատմության թանգարան- հիմնադրվել է 1954 թվականին մի խումբ տեղացի նկարիչների պալատում, որոնք XVII-XVIII-րդ դարերում պատկանում էին Կալիֆֆիի ընտանիքին: Թանգարանում մշտապես ցուցադրվում են արվեստի գործեր: Ավելի քան 50 տարվա գոյության ընթացքում թանգարանում պահպանվել են արվեստի մեծ գործեր: Սակայն ցուցահանդեսների բացակայության պատճառով թանգարանի հավաքածուների մեծ մասը գտնվում է պահեստային սենյակներում:
  • Հատտերոտ ընտանիքի թանգարանը- թանգարանի վերականգնման համար ծախսվել է մեծ թվով գումար: Թանգարանի այցելուներին հնարավորություն է տրվում ծանոթանալու մոտակա անտառի կենդանական աշխարհին:
  • Բատանա տուն- Թանգարանը ունի նվերների խանութ, որտեղ այցելուները կարող են ձեռք բերել նավերի, բացիկների, գրաֆիկական աշխատանքներ և խեցեգործարանների մեծ և փոքր օրինակներ `բատոնների տեսքով:
  • Ֆրանցիսկան վանք, գտնվում է քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում: Վանքը կառուցվել է XX դարի 70-ական թվականներին: Զբոսաշրջիկներին գրավում է վանքի պատերին վենետիկյան վարպետների կողմից կատարված նկարազարդումները, որը զարդարում է վանքի ներքին պատերը:

Կլիմա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կլիման քաղաքում միջերկրածովյան միջին ջերմաստիճանն է` 4,8 °C-ից (հունվար) մինչև 22,3 °C (հուլիս) Է: Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 16 ° C է: Ադրիատիկ ծովի ջրի ջերմաստիճանը, հունիսի կեսերից մինչև սեպտեմբերի կեսը գերազանցում է 20 ° C-ը, իսկ միջին տարեկան ջերմաստիճանը, 16.6 ° C-ը: Տեղումների տարեկան մակարդակը 940 մմ է, որի միջին տարեկան խոնավությունը կազմում է 72%:

Լուսավոր օրը մայիսի կեսից մինչև սեպտեմբերի կեսը գերազանցում է 10 ժամը:

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Словения, Хорватия, Сербия, Черногория, Босния и Герцеговина, Македония, Албания // Атлас мира / сост. и подгот. к изд. ПКО «Картография» в 2009 г. ; гл. ред. Г. В. Поздняк. — М. : ПКО «Картография» : Оникс, 2010. — С. 70—71. — ISBN 978-5-85120-295-7 (Картография). — ISBN 978-5-488-02609-4 (Оникс).
  2. Արտասահմանյան երկրների աշխարհագրական անվանումների բառարան / խմբ․ Ա․ Մ․ Կոմիկով. — 3֊րդ հրատարակություն. — Մոսկվա: Նեդրա, 1986. — С. 305.