Ռիչարդ Տրևիտիկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto Info sciences exactes.png
Ռիչարդ Տրևիտիկ
անգլ.՝ Richard Trevithick
Trevithick Richard Linnell.jpg
Ծնվել է ապրիլի 13, 1771(1771-04-13)[1][2]
Tregajorran, Կոռնուոլ, Հարավարևմտյան Անգլիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն
Մահացել է ապրիլի 22, 1833(1833-04-22)[1][2] (62 տարեկանում)
Դարթֆորդ, Dartford, Kent, Քենթ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն[3]
բնական մահով
Գերեզման Քենթ
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն
Flag of Great Britain (1707–1800).svg Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն
Մասնագիտություն ճանապարհորդ հետազոտող, գյուտարար, լեռնային ճարտարագետ և ճարտարագետ
Տիրապետում է լեզուներին անգլերեն
Երեխա(ներ) Francis Trevithick
Richard Trevithick Վիքիպահեստում

Ռիչարդ Տրևիտիկ (անգլ.՝ Richard Trevithick, ապրիլի 13, 1771(1771-04-13)[1][2], Tregajorran, Կոռնուոլ, Հարավարևմտյան Անգլիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն - ապրիլի 22, 1833(1833-04-22)[1][2], Դարթֆորդ, Dartford, Kent, Քենթ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն[3]), բրիտանացի գյուտարար:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տրևիտիկի շոգեքարշը և դրա ցուցադրման համար կառուցված օղակաձև ճանապարհ-ատրակցիոնը, ձախակողմյան նկարը՝ Թոմաս Ռոուլենդսոնի

Ռիչարդ Տրևիտիկը ծնվել է 1771 թվականի ապրիլի 13-ին Իլլուգանում (Կոռնուոլ)

Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Կամբորնում, ջերմոցային տեխնիկայի բնագավառում ինքնակրթությամբ է գիտելիքներն ստացել, ինչը նրան թույլ տվեց ինժեների պաշտոն զբաղեցնել զանազան կազմակերպություններում: Բարձր ճնշմամբ աշխատող շարժական մեքենաների ստեղծման և կիրառման նախաձեռնողն է («բարձր ճնշման մեքենայի» արտոնագիրն ստացել է 1800 թվականին): 1917 թվականից կառուցել է ջերմոցային սայլակառքերի մոդելներ, իսկ 1801 թվականին սկսեց կառուցել սայլակառքերի բնօրինակները, որոնցից վերջինը հաջողությամբ փորձարկվեց Կոռնուոլում և Լոնդոնում (1802-1803):

Պատմության մեջ առաջին շոգեքարշը՝ «Puffing Devil»-ը, կառուցեց 1801 թվականին, իսկ հետո՝ 1802 թվականին, կառուցեց «Coalbrookdale» շոգեքարշը՝ համանուն ածխի կազմակերպության համար: 1801 թվականին սրան հաջորդեց անձնակազմով ճանապարհային շոգեքարշը: Չնայած այս փորձարկման ձախողմանը՝ 1804 թվականին նա Ջ. Սթիլի օգնությամբ կառուցեց անանուն, նեղուղի շոգեքարշ (ավելի ուշ անվանվեց Պենիդարեն («Pen-y-Darren»)՝ ըստ արտադրության վայրի անվանման)՝ Հարավային Ուելսի Մերթիր-Թիդվիլ երկաթուղային ճանապարհի համար: Այս գնացքաքարշն օգտագործում էր բարձր ճնշման գլան՝ առանց կոնդենսորի՝ օգտագործելով մշակված գոլորշի՝ վառելիքի քարշուժը մեծացնելու համար՝ դրանով իսկ ավելի մեծացնելով մեխանիզմի արդյունավետությունը: Առաջին շոգեմեքենայի այս ֆունդամենտալ հայտնագործություններն անփոփոխ մնացին մինչև շոգեքարշերի օգտագործման վերջը: Հասարակության մեծ հետաքրքրվածությամբ պայմանավորված՝ շոգեքարշը հաջողությամբ տեղափոխեց 10 տոննա երկաթ, 5 վագոն և 70 մարդ՝ 4 ժամ 5րոպե տևողությամբ և 15,69 կմ հեռավորությամբ՝ միջինում 8 կմ/ժ արագությամբ:

1803-1804 թվականներին Ջ. Սթիլի օգնությամբ Տրևիտիկը Մերթիր-Թիդվիլ թուջե ճանապարհի համար կառուցեց «Pen-y-Darren» շոգեքարշը, որը բավականին ծանր էր թուջե երկարգծերի համար և չօգտագործվեց:

Ավելի կատարյալ կառուցվածքով շոգեքարշ Տրևիտիկը կառուցեց միայն 1808 թվականին , որը գերազանցեց 30 կմ/ժ արագությունը: Այն ցուցադրեց Լոնդոնի արվարձանում: Շոգեքարշն ստացավ «Catch Me Who Can» անվանումը («Բռնիր ինձ, թե կարող ես»): Շոգեքարշի պրոպագանդայի նպատակով Տրևիտիկն իր հաշվին այգում կառուցեց օղակապտույտ ճանապարհ , որտեղ «Բռնիր ...»-ն իր արագությամբ մրցում էր ձիերի հետ և զվարճության համար տեղափոխում էր մարդկանց: Բայց խոշոր ֆինանսիստների կողմից աջակցություն չստանալով՝ Տրևիտիկը սնանկացավ (1811) և 1816 թվականին մեկնեց Հարավային Ամերիկա՝ Պերու, իսկ իսպանա-պերուական պատերազմին անհաջող մասնակցությունից հետո՝ 1827 թվականին, վերադարձավ Անգլիա:

Ռիչարդ Տրևիտիկը մահացել է 1833 թվականի ապրիլի 22-ին Դարթֆորդում՝ աղքատության մեջ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]