Ռիչարդ Բախ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ռիչարդ Բախ
Ռիչարդ Դեյվիդ Բախ
Ծնվել է հունիսի 23, 1936
Ծննդավայր Օուք Փարք, Իլինոյս
Քաղաքացիություն ԱՄՆ
Կայք richardbach.com

Ռիչարդ Դեյվիդ Բախը (ծ. հունիսի 23, 1936) ամերիկացի գրող, փիլիսոփա, «Ջոնաթան Լիվինգստոն ճայը» և «Պատրանքներ» հանրահայտ բեստ-սելլերներների հեղինակ։ Բախի ստեղծագործությունները ապացուցում են իր փիլիսոփայությունը ֆիզիկական սահմանների բացակայության և մահվան գաղափարի անէության մասին: Բախը հայտնի է իր սիրով դեպի թռիչքը և իր գրեթե բոլոր ստեղծագործությունները վերաբերում են թռիչքին և կրում են փոխաբերական խորը ենթատեքստ: 2012 թ.-ի օգոստոսի վերջին Բախը ծանր վիրավորվել է՝ Վաշինգթոնի Ֆրայդեյ Հարբորում վայրէջք կատարելիս:

Կենսագրություն[խմբագրել]

Կյանքն ու աշխատանքը[խմբագրել]

Բախը ծնվել է Իլինոյս նահանգում՝ Օուք-Պարկում։ 1955 թ.-ին նա ընդունվել է Կալիֆորնիա նահանգի Լոնգ-Բիչ համալսարանը:

17 տարեկանից Բախը իր մեծագույն նախասիրությունը համարել է թռիչքը: Օդանավով առաջին թռիչքը իրականացրել է 15 տարեկանում, երբ իր մայրը Կալիֆորնիա նահանգի Լոնգ-Բիչ խորհրդի անդամ էր: Մոր աշխատակիցը, որը վարում էր օդանավեր, հրավիրեց Ռիչարդին իր Globe Swift-ով թռիչքին:[1]

Բախը ծառայել է ԱՄՆռազմաօդային ուժերում, ապա Նյու Ջերսեյի ազգային պահպանության ուժերի 108րդ Fighter Wing ջոկատում և 141st Fighter Squadron ջոկատում որպես F-84F օդաչու. Ծառայությունից հետո Բախը ունեցել է տարբեր մասնագիտություններ, ինպիսիք էին Douglas Aircraft-ի տպագիր և Flying ամսագրի խմբագիր: Բախը ծառայել է նաև 1960թ-ին Ֆրանսիա-յում ստեղծված USAF-ի պահեստային ուժերում:

Ընտանիքը[խմբագրել]

Առաջին ամուսնությունից Բախն ունեցել է 6 երեխա։ 1970-ին նա ամուսնալուծվել է։ «Ջոնաթան Լիվինգստոն ճայը» ֆիլմի (1973) նկարահանումների ժամանակ ծանոթացել է Լեսլի Պերրիշ դերասանուհու հետ, և 1981-ին նրանք ամուսնացել են։ Լեսլին դարձել է «Կամուրջ հավերժության վրայով» (1984), «Միակը» (1988) գրքերի հերոսուհին։ 1990-ական թվականներին նրանք բաժանվեցին և 1999 թ.-ին Բախի երրորդ կինը դարձավ Աաբրինա Նելսոն-Ալեքսապուլոսը:[2]


Ստեղծագործությունը[խմբագրել]

Բախը երևակայական և իրական ժանրերի մի շարք գրքերի հեղինակ է: Նրա գրեթե բոլոր ստեղծագործությունները անդրադառնում են թռիչքին՝ սկսած իր առաջին գրքից՝ Օտարը ցամաքի վրա-ից, որտեղ նա անմիջականորեն անդրադառնում է օդանավով թռիչքին, մինչև իր վերջին գործերը, որտեղ նա կիրառում է թռիչքը որպես փոխաբերություն: Բախի գրքերի մեծամասնությունը պարունակում է ինքնակենսագրական տարրեր, որոնք՝ միաձուլվելով իր կյանքի իրական և երևակայական իրադարձությունների հետ արտացոլում են իր անհատի խոր փիլիսոփայությունը:

Բախին մեծագույն ճանաչում բերեց 1970թ.-ին Macmillan Publishers տպագրատանը լույս տեսած "Ջոնաթան Լիվինգսթոն ճայը" գիրքը: Վերջինս ներառում էր Ռուսսելլ Մուսոնի հեղինակությամբ ճայերի յուրօրինակ լուսանկարներ: Գիրքը դարձել էր համար առաջին բեսթսելլերը: Թեև պատմվածքն ուներ 10,000 բառից պակաս բառաքանակ, այնուամենայնիվ այն ամենալայն վաճառքն ունեցող գիրքն էր Քամու հետ գնացած-ից հետո: 1972 թ.-ի տվյալներով միայն ԱՄՆ-ի տարածքում վաճառվել էր գրքի 1,000,000 օրինակ:[3] The surprise success of the book was widely reported in the media in the early 1970s.[4]


Գրքեր[խմբագրել]

  • Օտարը ցամաքի վրա (1963)
  • Բիպլան (1966)
  • Ոչինչ պատահական չէ (1969)
  • Ջոնաթան Լիվինգստոն ճայը (1970)
  • Թևերի պարգևը (1974)
  • Չկա այդպիսի վայր՝ հեռու (1976)
  • Պատրանքներ (1977)
  • Կամուրջ հավերժության վրայով
  • Միակը (1988)
  • Փախուստ անվտանգությունից
  • Իմ բանականությունից դուրս (2000)
  • Կզաքիսների օրագրերը։
    • Կզաքիսները (2002)
    • Կզաքիսները՝ ծովի փրկիչներ (2002)
    • Գրող-կզաքիսները մուսայի որոնումներում
    • Ռանչպար կզաքիսներ
    • Վերջին պատերազմը. խուզարկու-կզաքիսները և Ոսկե Սխրագործության դեպքը (2003)
  • Կզաքիսների արկածները (2005)
  • Թռիչք. տրիլոգիա (2003)
  • Հիպնոզացնելով Մարիային (2009)


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • [1] richardbach.com

Տես նաև[խմբագրել]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են
  1. Scott, Phil, My First Time, Air & Space/Smithsonian, Vol. 17 No. 2 (June/July 2002), p. 47
  2. What’s New
  3. «20th-Century American Bestsellers»։ http://www3.isrl.uiuc.edu/~unsworth/courses/bestsellers/search.cgi?title=Jonathan+Livingston+Seagull։ Վերցված է 2006 թ․ սեպտեմբերի 09–ին։ 
  4. Walters, Raymond, Jr., New York Times Book Review, July 23, 1972, 43