Ռեմեդիոս Վարո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռեմեդիոս Վարո
իսպ.՝ Remedios Varo
( V ) Remedios Varo - Ascensin Al Monte Anlogo (5579572452).jpg
Ի ծնեիսպ.՝ María de los Remedios Alicia Rodriga Varo y Uranga
Ծնվել էդեկտեմբերի 16, 1908(1908-12-16)[1][2][3][…]
ԾննդավայրԱնգլես[4][5]
Վախճանվել էհոկտեմբերի 8, 1963(1963-10-08)[1][6][2][…] (54 տարեկան)
Մահվան վայրՄեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ[7]
ՔաղաքացիությունFlag of Spain (1945–1977).svg Իսպանիա[8] և Աքսոր
ԿրթությունՍան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա (1929)
Մասնագիտություննկարչուհի և քանդակագործ
Ոճսյուրռեալիզմ[7]
Թեմաներգեղանկարչություն
ԱնդամակցությունSociedad de Artistas Ibéricos? և Grupo Logicofobista?
Remedios Varo Վիքիպահեստում

Ռոմեդիոս Վարո Ուրանգա (իսպ.՝ Remedios Varo Uranga, դեկտեմբերի 16, 1908(1908-12-16)[1][2][3][…], Անգլես[4][5] - հոկտեմբերի 8, 1963(1963-10-08)[1][6][2][…], Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ[7]), իսպանացի նկարչուհի, սյուրռեալիզմի ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռեմեդիոս Վարոն ծնվել է ինժեներ-ջրաբաշխի ընտանիքում։ Կրթությունը ստացել է վանքային դպրոցում։ 1934 թվականին ընդունվել է Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա։ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի սկզբին Վարոն հանդիպել է իր առաջին ամուսնուն՝ ֆրանսիացի գրող Բենիամին Պերեյի հետ, ով տեղափոխվել էր Բարսելոնա քաղաքացիներին աջակցելու համար և նրա հետ տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ էլ ոգեշնչվել է սյուրռեալիզմ ոճով։ Նացիոնալիստների գալուց հետո, այդ ոճի նկարիչների համար դժվար ժամանակաշրջանը սկսվեց։ 1942 թվականին Վարոն հեռանում է Ֆրանսիայից և արտագաղթում է Մեքսիկա։ Սկզբում նա Մեխիկո տեղափոխվել էր ժամանակավոր, բայց այնտեղ ապրել է մինչև կյանքի վերջ։ Նա վերջնականապես տեղափոխվեց Մեխիկո և այդքան էլ հայտնի չէր Մեքսիկայից դուրս։

Մեխիկոյում նա հանդիպել է Ֆրիդա Կալոյին և Դիեգո Ռիվերային, մոտ ընկերություն էր անում Լեոնորա Կարինգտոնի հետ։ Մեքսիկայում նա ամուսնացել է հրատարակիչ Վալտեր Գրյունի հետ։ Գրյուենը կայացած անձ էր, հավատում էր Վարոյի տաղանդին և աջակցում էր նրան, որը նրան թույլ էր տալիս ամբողջովին նվիրվել գեղանկարչությանը։ 1949 թվականից հետո Վարոն գտավ իր անձնական ոճը։ Նա մահացել է իր հայտնիության աճի շրջանում։

Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են ԱՄՆ-ում և Մեքսիկայում։

Նկարչական և փիլիսոփայական ազդեցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալեգորյան բնությունը Վարոյի ստեղծագործությունների մեծ մասն է, որը նման է Հիերոնիմոս Բոսխի նկարներին, և որոշ քննադատներ նրա ստեղծագործությունները անվանել են «պոստմոդերնիստյան ալեգորիա»։

Վարոն նաև ոգեշնչվել է այնպիսի նկարիչներից, ինչպիսիք են Ֆրանցիսկո Գոյան, Էլ Գրեկոն, Պաբլո Պիկասոն և Պիտեր Բրեյգել Ավագը։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1938 Սով
  • 1943 Մարդաձիու աշտարակը
  • 1943 Գոյության կռիվ
  • 1947 Անքնություն
  • 1948 Ձմեռային այլաբանություն
  • 1955 Արևային երաժշտություն
  • 1955 Ֆլեյտա նվագողը
  • 1955 Ֆուրգոն
  • 1956 Երեք ճակատագրեր
  • 1956 Վերոնյան ջուլհակ
  • 1956 Հանգստություն
  • 1956 Կանացի երջանկություն
  • 1956 Աստղերի որսորդ
  • 1957 Բժիշկ Ինասիո Շավեզի դիմանկարը
  • 1957 Թռչունների ստեղծում
  • 1957 Թափառաշրջիկ
  • 1958 Կախարդական թռիչք
  • 1958 Անսպասելի այց
  • 1958 Անձ
  • 1958 Անօգուտ գիտություն կամ Ալքիմիա
  • 1959 Օրինոկոյի աղբյուրների ուսումնասիրում
  • 1959 Անհասանելի գործողություն
  • 1959 Բախում
  • 1960 Նմանակում
  • 1960 Այց պլաստիկ վիրաբույժի մոտ
  • 1961 Կանչ
  • 1961 Երկրակեղևի կիսումը
  • 1961 Երկրաբան մւտանտի բացահայտում
  • 1961 Կերպար
  • 1961 Աշտարակի կողմում
  • 1962 Գիշերային փախուստ
  • 1963 Անկշռության ֆենոմեն
  • 1963 Սիրահարվածները
  • 1963 Պտտվող նատյումորտ
  • 1967 Անհնազանդ գործարան

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Cartas, sueños y otros textos. Mexico: Era, 1997 (վերահրատարակված 2002)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]