Ռեմեդիոս Վարո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox artiste.png
Ռեմեդիոս Վարո
իսպ.՝ Remedios Varo
( V ) Remedios Varo - Ascensin Al Monte Anlogo (5579572452).jpg
Ծնվել է դեկտեմբերի 16, 1908({{padleft:1908|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:16|2|0}})[1][2][3][4]
Ծննդավայր Անգլես
Վախճանվել է հոկտեմբերի 8, 1963({{padleft:1963|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:8|2|0}})[1][5][2][3][4] (54 տարեկանում)
Մահվան վայր Մեխիկո, Մեքսիկա[6]
Քաղաքացիություն Իսպանիա
Կրթություն Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա
Մասնագիտություն նկարիչ
Ոճ սյուրռեալիզմ
Remedios Varo Վիքիպահեստում

Ռոմեդիոս Վարո Ուրանգա (իսպ.՝ Remedios Varo Uranga, դեկտեմբերի 16, 1908({{padleft:1908|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:16|2|0}})[1][2][3][4], Անգլես - հոկտեմբերի 8, 1963({{padleft:1963|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:8|2|0}})[1][5][2][3][4], Մեխիկո, Մեքսիկա[6]), իսպանացի նկարչուհի, սյուրռեալիզմի ներկայացուցիչ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռեմեդիոս Վարոն ծնվել է ինժեներ-ջրաբաշխի ընտանիքում: Կրթությունը ստացել է վանքային դպրոցում: 1934 թվականին ընդունվել է Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա: Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի սկզբին Վարոն հանդիպել է իր առաջին ամուսնուն՝ ֆրանսիացի գրող Բենիամին Պերեյի հետ, ով տեղափոխվել էր Բարսելոնա քաղաքացիներին աջակցելու համար և նրա հետ տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ էլ ոգեշնչվել է սյուրռեալիզմ ոճով: Նացիոնալիստների գալուց հետո, այդ ոճի նկարիչների համար դժվար ժամանակաշրջանը սկսվեց: 1942 թվականին Վարոն հեռանում է Ֆրանսիայից և արտագաղթում է Մեքսիկա: Սկզբում նա Մեխիկո տեղափոխվել էր ժամանակավոր, բայց այնտեղ ապրել է մինչև կյանքի վերջ: Նա վերջնականապես տեղափոխվեց Մեխիկո և այդքան էլ հայտնի չէր Մեքսիկայից դուրս:

Մեխիկոյում նա հանդիպել է Ֆրիդա Կալոյին և Դիեգո Ռիվերային, մոտ ընկերություն էր անում Լեոնորա Կարինգտոնի հետ: Մեքսիկայում նա ամուսնացել է հրատարակիչ Վալտեր Գրյունի հետ: Գրյուենը կայացած անձ էր, հավատում էր Վարոյի տաղանդին և աջակցում էր նրան, որը նրան թույլ էր տալիս ամբողջովին նվիրվել գեղանկարչությանը: 1949 թվականից հետո Վարոն գտավ իր անձնական ոճը: Նա մահացել է իր հայտնիության աճի շրջանում:

Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են ԱՄՆ-ում և Մեքսիկայում:

Նկարչական և փիլիսոփայական ազդեցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալեգորյան բնությունը Վարոյի ստեղծագործությունների մեծ մասն է, որը նման է Հիերոնիմոս Բոսխի նկարներին, և որոշ քննադատներ նրա ստեղծագործությունները անվանել են «պոստմոդերնիստյան ալեգորիա»:

Վարոն նաև ոգեշնչվել է այնպիսի նկարիչներից, ինչպիսիք են Ֆրանցիսկո Գոյան, Էլ Գրեկոն, Պաբլո Պիկասոն և Պիտեր Բրեյգել Ավագը:

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1938 Սով
  • 1943 Մարդաձիու աշտարակը
  • 1943 Գոյության կռիվ
  • 1947 Անքնություն
  • 1948 Ձմեռային այլաբանություն
  • 1955 Արևային երաժշտություն
  • 1955 Ֆլեյտա նվագողը
  • 1955 Ֆուրգոն
  • 1956 Երեք ճակատագրեր
  • 1956 Վերոնյան ջուլհակ
  • 1956 Հանգստություն
  • 1956 Կանացի երջանկություն
  • 1956 Աստղերի որսորդ
  • 1957 Բժիշկ Ինասիո Շավեզի դիմանկարը
  • 1957 Թռչունների ստեղծում
  • 1957 Թափառաշրջիկ
  • 1958 Կախարդական թռիչք
  • 1958 Անսպասելի այց
  • 1958 Անձ
  • 1958 Անօգուտ գիտություն կամ Ալքիմիա
  • 1959 Օրինոկոյի աղբյուրների ուսումնասիրում
  • 1959 Անհասանելի գործողություն
  • 1959 Բախում
  • 1960 Նմանակում
  • 1960 Այց պլաստիկ վիրաբույժի մոտ
  • 1961 Կանչ
  • 1961 Երկրակեղևի կիսումը
  • 1961 Երկրաբան մւտանտի բացահայտում
  • 1961 Կերպար
  • 1961 Աշտարակի կողմում
  • 1962 Գիշերային փախուստ
  • 1963 Անկշռության ֆենոմեն
  • 1963 Սիրահարվածները
  • 1963 Պտտվող նատյումորտ
  • 1967 Անհնազանդ գործարան

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Cartas, sueños y otros textos. Mexico: Era, 1997 (վերահրատարակված 2002)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]