Ռամմելսբերգ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռամմելսբերգ
Rammelsberg.jpg
Տեսակmining museum? և geotope?
ԵրկիրFlag of Germany.svg Գերմանիա
ՎարչատարածքGoslar?
ԲԾՄ635 մետր
Մակերես1009,89 հեկտար[1]
Մասն էMines of Rammelsberg, Historic Town of Goslar and Upper Harz Water Management System?
ԼեռնաշղթաՀարց
Կոորդինատներ: 51°53′15.00000010001″ հս․ լ. 10°25′54.000000101202″ ավ. ե. / 51.8875000000277780° հս․. լ. 10.43166666669477749° ավ. ե. / 51.8875000000277780; 10.43166666669477749
WorldHeritageBlanc.svg
Ռամմելսբերգի հանքավայրեր
Mines of Rammelsberg*
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգություն

Goslar - UNESCO-Weltkulturerbe Rammelsberg (03-2).jpg
Երկիր Գերմանիա
Տիպ
Չափանիշներ i, iv
Ցանկ ՅՈՒՆԵՍԿՕ֊ի ցանկ
Աշխարհամաս** Եվրոպա
Ընդգրկման պատմություն
Ընդգրկում 1992  (16 նստաշրջան)
Համար 623
* Անվանումը պաշտոնական անգլերեն ցանկում
** Երկրամասը ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի դասակարգման
Համաշխարհային UNESCO logo.svg ժառանգություն
HerzbergerTeich.jpg

Ռամմելսբերգ (գերմ.՝ Rammelsberg), լեռ, որը գտնվում է Հարցի հյուսիսային եզրում, Հյուսիսային Գերմանիայի Ներքին Սաքսոնիա մարզի Գոսլար պատմական քաղաքի հարավում: Լեռն ունի 635 մետր բարձրություն: Լեռը կարևոր վայր է արծաթի, պղնձի և կապարի հանքային գործի համար, միակ հանքն էր, որ գործում էր ավելի քան 1000 տարի շարունակ: Հանքը փակվել է միայն 1988 թվականին: 1992 թվականից Ռամմելսբերգի հանքավայրը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕՀամաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում:

Անուն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ լեգենդի, լեռը կոչվել է «Ռամմ» ասպետի անունով, ով Օտտոն I կայսեր պաշտպանն էր: 968 թվականին, մինչ որսորդությանն անցնելը ասպետը կապում է իր ձին ծառից, որպեսզի կարողանար ինչ-որ եղջերու հետապնդել գրեթե անանցանելի տեղանքում: Նրա մարտական ձին մի անգամ սպասում էր իր տիրոջ վերադարձին, մինչ այդ նա սկսել էր սմբակներով փորել հողը և այդպիսով հայտնաբերվել է արծաթի հանքաքար:

Մեկ այլ ավանդույթի համաձայն, լեռան անունը հնարավոր է առաջացել է լեռան լանջերի վրա հայտնաբերված ղանձիլի (գերմ.՝ Ramsen) անվանումից:

Հանքերի ձևավորում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Kupfererz-rammelsberg hg.jpg

Ի տարբերություն Վերին Հարցի հանքավայրերի, Ռամմելսբերգի հանքավայրներն առաջացել են Դևոնի ժամանակաշրջանում՝ ծովի հատակին գտնվող հիդրոթերմալ հանքավայրերից: Այս ձևավորումը կոչվում է մրրային ծծմբային արտազատման պահեստ:

Լեռան հանքանյութն առաջացել է բրոնզե դարում տեղի ունեցած էրոզիայի ժամանակ: Հանքերը սպառվել են միայն 1980-ական թվականներին և փակվել 1988 թվականին:

Հանքագործության պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռամմելսբերգի հանքագործության պատմությունը տեղի է ունեցել մի քանի տարբեր փուլերով: Սկզբում հիմնական արտադրանքը եղել է պղնձի հանքաքար, ավելի ուշ կապարի, և հետագայում՝ արծաթի հանքաքար:

1981-1985 թվականներին Հարավային Հարցում գտնվող Դոնա շրջանում հնագիտական պեղումների ժամանակ հայտաբերված չմշակված հանքաքարի բեկորների և մետաղի աղտի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մ.թ. 3-րդ դարում Ռամմելսբերգում իրականացվել է հանքարդյունաբերական գուրծունեություն:

Միջին դարեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Rammelsberg Goslar Bildkarte 1574 Matz Sincken.jpg

Ռամմելսբերգում հանքարդյունաբերությունն առաջին անգամ հիշատակվել է 968 թվականին Սաքսոնիայի դքսության կողմից: Res gestae saxonicae խոսքերով, Օտտոն I-ը բացեց և արդյունահանեց արծաթի հանքաքարեր: Գոսլարի հանքարդյունաբերությունը չի հիշատակվել մինչև 979 թվականը:

Արդյունավետ հանքերը պատկանում էին Սուրբ Հռոմեական կայսր Reichsgut- ին: Երբ 1175 թվականին Ֆրիդրիխ I Շիկամորուս կայսրը կոչ արեց Լոմբարդյան լիգային աջակցել իր քարոզարշավին՝ իտալական քաղաքների դեմ, Հենրիխ Առյուծը պահանջեց Գոսլարի հանքավայրը, որը Ֆրիդրիխ կայսրը հերքեց: Հենրիխ Առյուծ դուքսը պաշարեց քաղաքը և ավերեց հանքարդյունաբերական կայանները: Վերականգնվելուց հետո՝ 1180 թվականին, Ռամմելսբերգի հանքերը կրկին վիճարկվեցին 1198-1199 թվականներին՝ Հոհենշտաուֆենի որդի՝ Օտտոն IV-ի և Ֆրիդրիխի որդի՝ Շվաբիայի կայսր Ֆիլիպի միջև:

Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Underground Water Mill of Rammelsberg.jpg

1000 տարիների ընթացքում հանքավայրից արդյունահանվել է շուրջ 30 մլն. տոննա հանքաքար: Հանքավայրը փակվել է 1988 թվականի հունիսի 30-ին TUI ընկերության կողմից, քանի որ օգտակար հանածոների հանքավայրերը հիմնականում սպառվել էին: Քաղաքացիական ասոցիացիան առարկում էր մակերեսային տեղակայանքները քանդելու ծրագրերը և լրացնում էին պատմական ստորգետնյա հանքի շահագործումը: Հետևաբար, չօգտագործված հանքավայրը մնացել է որպես թանգարան, պահպանելու իր ժառանգությունը և ցուցադրելու հանքավայրի պատմությունն ու արդյունաբերական սարքավորումները:

1992 թվականին թանգարանը ներառվել է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում՝ Գոսար հին քաղաքի հետ միասին:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]