Ջրմուղ աշտարակ (Սվետլոգորսկ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ջրմուղ աշտարակ
Տեսակտեսարժան վայր, ջրհան աշտարակ և ճարտարապետական հուշարձան
Երկիր Ռուսաստան
ՏեղագրությունՍվետլոգորսկ
Բարձրություն25 մետր
Հիմնադրված է1900
ՃարտարապետOtto Walter Kuckuck?
Ժառանգության կարգավիճակՌուսաստանի մարզային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ[1]
Քարտեզ
Քարտեզ

Ջրմուղ աշտարակ (ռուս.՝ Водонапорная башня), ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Կալինինգրադի մարզի Սվետլոգորսկ քաղաքում։ Քաղաքի խորհրդանիշներից մեկն է[2]։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջրմուղ աշտարակը և նրան հարող ջրացեխաբուժարանի ռոտոնդաձև մասնաշենքը կառուցվել է Սվետլոգորսկում (այն ժամանակ` Ռաուշեն) 1907-1908 թվականներին` ճարտարապետ Օտտո Վալտեր Կուկուկի (գերմ.՝ Otto Walter Kuckuck) նախագծով[3]։ Ճարտարապետական ոճը կարելի է բնութագրել որպես գերմանական ազգային ռոմանտիզմ[2] (յուգենդոճի ձևերը` խառնված տեղական շինարարական ավանդույթների հետ)[4]։ 25-մետրանոց աշտարակը դարձել է քաղաքի վերին` «ավազաբլրային» մասի ճարտարապետական դոմինանտը։ Նրա կողքին առաջացել է հրապարակ, որի շնորհիվ աշտարակը սկսել է կատարել ավանդաբար քաղաքապետարանին կամ տաճարին բնորոշ դեր[4]։

Աշտարակը ծառայել է Ռաուշենը Ալրաղացային լճակի մոտի աղբյուրներից վերցվող ջրով մատակարարելու համար[5]։ Ջրացեխաբուժարանում կարելի էր ընդունել ջերմ ծովային և ածխաթթու վաննաներ, այնտեղ իրականացվում էին ցեխային, էլեկտրական, լուսային բուժում և բուժական մերսում[4]։ Ջրմուղ աշտարակի վերևում, սաղավարտանման տանիքի տակ, դիտահարթակ է, որտեղից բացվում է ծովի համայնապատկերը (այժմ փակ է զբոսաշրջիկների համար)[6]։

1978 թվականին ջրմուղ աշտարակի վրա տեղադրվել է արևային ժամացույց, որը պատրաստվել է ըստ սվետլոգորսկցի նկարիչ և քանդակագործ Նիկոլայ Ֆրոլովի նախագծի[5]։ Ներկայումս աշտարակն ու ցեխաբուժարանը ենթարկվում են Սվետլոգորսկի կենտրոնական զինվորական առողջարանին[6]։ Աշտարակն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ[7]։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Постановление Правительства Калининградской области № 132 от 23.03.2007
  2. 2,0 2,1 Европейская архитектура, рыбные фестивали и янтарь: красоты Калининградской области // Вести.Ru
  3. Светлогорск / Ю. В. Костяшов // Румыния — Сен-Жан-де-Люз. — М. : Большая российская энциклопедия, 2015. — С. 537. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 29). — ISBN 978-5-85270-366-8.
  4. 4,0 4,1 4,2 Архитектурное наследство, Том 51. 2009 — С. 288
  5. 5,0 5,1 Туристический маршрут «Две жемчужины янтарного побережья: Светлогорск и Янтарный» Արխիվացված 2017-07-08 Wayback Machine // visit-kaliningrad.ru
  6. 6,0 6,1 Водонапорная башня&quot. Информационно-туристический центр г. Светлогорск
  7. «Постановление Правительства Калининградской области № 132 от 23.03.2007» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2018 թ․ ապրիլի 21-ին. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 17-ին.