Ջորջա Մելոնի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ջորջա Մելոնի
Giorgia Meloni 2018.jpg
 
Կուսակցություն՝ Brothers of Italy?
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և լրագրող
Դավանանք կաթոլիկություն
Ծննդյան օր հունվարի 15, 1977(1977-01-15) (42 տարեկան)
Ծննդավայր Հռոմ, Իտալիա
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա
 
Կայք՝ giorgiameloni.it

Ջորջա Մելոնի (հունվարի 15, 1977(1977-01-15), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, լրագրող, երիտասարդության գործերի նախարար Սիլվիո Բերլուսկոնիի կառավարությունում (2006-2008):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքական կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջորջա Մելոնին ծնվել է 1977 թվականի հունվարի 15-ին Հռոմում և մեծացել է Գարբատելայի հռոմեական խղճուկ բնակարանում, ստացել է լեզվաբանական միջնակարգ հատուկ կրթություն Ամերիկո Վեսպուչիի անվան համալսարանում: Տասնհինգ տարեկանում ստեղծել է «Նախնիներ» (Gli Antenati) ուսանողական միությունը, որն իր խնդիրն է համարել պայքարել դպրոցական բարեփոխման նախագծի դեմ, որը նախաձեռնել էր կրթության նախարար Երվոլինո-Ռուսսոն: 1996 թվականին ղեկավարել է «Ուսանողական գործողություն» կազմակերպությունը, 1998 թվականին ազգային միության կողմից ընտրվել է Հռոմի պրովինցիայի խորհրդի անդամ և ընդգրկված եղել Մշակույթի, դպրոցի և երիտասարդական քաղաքակության հանձնաժողովում: 2001 թվականին Ազգային միության ղեկավար Ջանֆրանկո Ֆինին Մելոնիին նշանակել է «Երիտասարդական գործողություն» կուսակցության երիտասարդական կազմակերպության ազգային կառավարման կոմիտեի ղեկավար: 2004 թվականին Վիտերո քաղաքում այս կազմակերպության ազգային համաժողովում գլխավորում էր այն: 2008 թվականի մայիսի 8-ին դարձել է երիտասարդության գործերի նախարար առանց պորտֆելի Բերլուսկոնիի չորրորդ կառավարությունում (31 տարեկանում դարձել է ամենաերիտասարտ նախարարը Իտալիայի Հանրապետության պատմության մեջ): Ավելի ուշ ղեկավարել է «Երիտասարդ Իտալիա» երիտասարդական կազմակերպությունը[1]:

Պատգամավորների պալատի XV նստաշրջանում՝ 2006-2008 թվականներին, Մելոնին եղել է Ազգային դաշինք ֆրակցիայի ղեկավար, իսկ պալատի XVI նստաշրջանում՝ 2008-2011 թվականներին՝ Ազատ մարդիկ դաշինքում[2]: XV գումարման պատգամավորների պալատում 2006 թվականի մայիսի 4-ից մինչև 2008 թվականի ապրիլի 28-ը եղել է պալատի փոխնախագահ, 2006 թվականի հունիսի 29-ից 2008 թվականի ապրիլի 28-ը ղեկավարել է Կապի և արտասահմանյան տեղեկատվության կոմիտեն (Comitato per la comunicazione e l'informazione esterna) Կառլո Ֆինցիի հիմնադրամին բիրժայի կարգավիճակ շնորհելու հանձնաժողովը (Commissione per il conferimento delle borse di studio della fondazione «carlo finzi»)[3]:

2011 թվականին Sperling & Kupfer հրատարակչությունը հրատարակել է Ջորջա Մելոնիի «Մենք հավատում ենք, ճանապարհորդություն դեպի Իտալիայի լավագույն երիտասարդ մարդիկ» (Noi crediamo. Viaggio nella meglio gioventù d’Italia)[4]:

«Իտալիայի եղբայրներ»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2012 թվականի հունիսին Ջորջա Մելոնին դուրս եկավ «Ազատ ժողովրդից» և նույն թվականի դեկտեմբերին Ինյացիո լա Ռուսսայի և Գվիդո Կրոզետոյի հետ հիմնադրեցին «Իտալիայի եղբայրներ - Ազգային աջ կենտրոնը»[5]:

2013 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո Մելոնին նորից անցել խորհրդարանի ստորին պալատ, որտեղ 2013 թվականի մարտի 19-ին ընդգրկվեց խառը ֆրակցիայի կազմում, իսկ 2013 թվականի ապրիլի 3-ին անցել է «Իտալիայի եղբայրներ - Ազգային դաշինք» խմբավորում-[6]:

2014 թվականի մարտի 8-ին Մելոնին ընտրվեց «Իտալիայի եղբայրներ» դաշինքի նախագահ[7]:

2014 թվականի գարնանը լրատվամիջոցները սկսեցին շոշափել Ջորջա Մելոնիի անունը Սիլվիո Բերլուսկոնիի իրավահաջորդների ցանկում[8], որպես Իտալիայի կենտրոնական ուժերի առաջնորդ, իսկ նույն թվականի աշնանը հայտնվեց հաղորդագրություն՝ մի քանի հարցումների արդյունքները, որի համաձայն Մելոնին երկրորդ տեղում էր գործող վարչապետ Մատեո Ռենցիից հետո[9]:

2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին հայտարարվեց «Մեր երկիր - իտալացիները Ջորջա Մելոնիի հետ են» (Terra nostra — Italiani con Giorgia Meloni) շարժման նախաձեռնման մասին՝ կոչ անելով համախմբել բոլոր աջակենտրոնական ուժերին:

Հռոմի քաղաքապետի ընտրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2016 թվականի մարտի 16-ին Ջորջա Մելոնին հայտարարել է, որ Մատեո Սալվինիի Հյուսիսի լիգայի աջակցությամբ կմասնակցի Հռոմի քաղաքապետի ընտրություններին: Նա իր որոշմամբ պառակտել է քաղաքական աջակենտրոնական ճամբարը, քանի որ Սիլվիո Բերլուսկոնիի «Առաջ Իտալիան» արդեն ներկայացրել էր իր թեկնածուին՝ Գվիդո Բերտոլազոյին[10]:

2016 թվականի հունիսի 5-ին ընտրության առաջին փուլում կրեց պարտություն՝ հավաքելով 20,64 % և մնալով երրորդ տեղում՝ զիջելով Իտալիայի պատգամավորիների պալատի նախագահի տեղակալ Ռոբերտո Ջակետիին (24,87%) և «Հինգ աստղերի շարժման» թեկնածու Վիրջինիա Ռաջիին (35.25%)[11]:

Կառավարության ճգնաժամ 2018 թվականին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2018 թվականի մարտի 4-ին «Իտալիայի եղբայրները» մասնակցեցին խորհրդարանական ընտրություններին աջակենտրոնական կոալիցիայի կազմում՝ հավաքելով ընտրողներից մեծամասնության ձայները: «Կասեցված» խորհրդարանի ստեղծման պատճառով նոր կառավարության ձևավորումը հետաձգվեց, և ամենայն հավանականությամբ «Հինգ աստղերի շարժում» կոալիցիան բացառապես Հյուսիսային Լիգայի հետ էր, առանց այլ աջակենտրոնական ուժերի մասնակցության: Մայիսի 27-ին Մատտերլան հրաժարվեց հաստատել կառավարության կազմը կողմերի համաձայնությամբ, եվրոսկեպտիցիստ Պաոլո Սավոնայի մասնակցությամբ և առաջարկել է «տեխնիկական» կառավարության և ձևավորում տնտեսագետ Կարլո Կոտարելլիին, որից հետո Մելոնին իշխանության ճյուղերի համար աննախադեպ վիճակում առաջին քաղաքական գործիչ էր, պահանջում էր պետության ղեկավարի իմպիչմենտ[12]:

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջորջա Մելոնին ծնունդով Սարդինիայից իրավաբան Ֆրանչեսկո Մելոնիի և Աննա Պարատորի աղջիկն է: 3 տարեկանում մոր և քրոջ հետ տեղափոխվել է Գարբատելայի խղճուկ բնականարան, իր հիշողությունների համաձայն, պատահաբար քրոջ հետ հրդեհել է նախկին տունը: Նրա հայրը, այդ ժամանակ հեռացավ ընտանիքից (ուղևորվեց Կանարիա «Cavallo pazzo» առագաստանավով): 12 տարեկանից Ջորջան չի շփվում հոր հետ[13]:

2016 թվականի հունվարի 30-ին «Մեծ կրկես»ում նույնասեռականության օրինականացման ընդունման Family Day ցույցերի ժամանակ Ջորջա Մելոնին հայտարարեց իր հղիության մասին իր ընկեր, հեռուստահաղորդավար Անդրեա Ջամբրունոյից[14]: 2016 թվականի սեպտեմբերի 16-ին ծնվեց նրա աղջիկը՝ Ջինևրան[15]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Giorgia Meloni: Gioventù da non bruciare» (իտալերեն)։ biografieonline.it։ Վերցված է 2014-12-06 
  2. «Giorgia Meloni»։ Gruppi parlamentari (իտալերեն)։ Camera dei deputati (Portale storico)։ Վերցված է 2014-12-06 
  3. «Giorgia Meloni»։ Incarichi parlamentari (իտալերեն)։ Camera dei deputati (Portale storico)։ Վերցված է 2014-12-06 
  4. «Noi crediamo. Viaggio nella meglio gioventù d'Italia di Giorgia Meloni» (իտալերեն)։ La Feltrinelli։ Վերցված է 2016-02-27 
  5. «Giorgia Meloni»։ Argomenti del Sole (իտալերեն)։ Il Sole 24 ORE։ 2013-02-08։ Վերցված է 2014-12-06 
  6. «MELONI Giorgia - FDI-AN» (իտալերեն)։ Camera dei deputati։ Վերցված է 2014-12-06 
  7. «Giorgia Meloni eletta presidente di Fratelli d'Italia» (իտալերեն)։ Sky TG 24։ 2014-03-08։ Վերցված է 2016-02-27 
  8. Luigi Caputo (2014-05-29)։ «Centrodestra cerca un nuovo leader: chi prenderà il posto di Silvio Berlusconi? Giorgia Meloni e Guido Brera più popolari» (իտալերեն)։ Huffington Post։ Վերցված է 2014-12-06 
  9. Denise Pardo (2014-10-13)։ «L'irresistibile ascesa di Giorgia Meloni. Una Marine Le Pen di casa nostra»։ L’Espresso (իտալերեն)։ La Repubblica։ Վերցված է 2014-12-06 
  10. «Roma, Giorgia Meloni si candida a sindaco. Salvini la sostiene. Bertolaso: 'Non mi ritiro'» (իտալերեն)։ ANSA։ 2016-03-17։ Վերցված է 2016-05-23 
  11. «Tabella risultati Roma»։ Comunali (իտալերեն)։ la Stampa։ 2016-06-06։ Վերցված է 2016-06-06 
  12. Francesca Schianchi (2018-05-28)։ «Scontro istituzionale mai visto: Conte rinuncia, pronto Cottarelli. Di Maio chiede l’impeachment» (իտալերեն)։ la Stampa։ Վերցված է 2018-05-28 
  13. Giorgio Dell’Arti, Alberto Spada (2014-05-27)։ «Giorgia Meloni»։ Cinquantamila Giorni (իտալերեն)։ Corriere della Sera։ Վերցված է 2016-02-27 
  14. «Giorgia Meloni al Family Day: «Sono incinta»» (իտալերեն)։ Vanity Fair։ 2016-01-30։ Վերցված է 2016-02-27 
  15. «Fiocco rosa per Giorgia Meloni: è nata Ginevra» (իտալերեն)։ la Repubblica։ 2016-09-16։ Վերցված է 2017-02-09 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]