Պոլ Բոկյուզ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պոլ Բոկյուզ
Paul Bocuse
Paul Bocuse2.jpg
Ծնվել է փետրվարի 11, 1926({{padleft:1926|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:11|2|0}})[1]
Ծննդավայր Collonges-au-Mont-d'Or
Մահացել է հունվարի 20, 2018({{padleft:2018|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:20|2|0}})[2] (91 տարեկանում)
Մահվան վայր Collonges-au-Mont-d'Or[2]
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
Մայրենի լեզու ֆրանսերեն
Մասնագիտություն շեֆ խոհարար
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ Սպայական շքանշանի խաչ «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» Պատվո ազգային շքանշանի ասպետ Meilleur Ouvrier de France Knight of the National Order of Merit Պատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա և «Մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի կոմանդոր
Երեխաներ Jérôme Bocuse
Կայք bocuse.com
Paul Bocuse Վիքիպահեստում

Պոլ Բոկյուզ (ֆր.՝ Paul Bocuse, փետրվարի 11, 1926({{padleft:1926|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:11|2|0}})[1], Collonges-au-Mont-d'Or - հունվարի 20, 2018({{padleft:2018|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:20|2|0}})[2], Collonges-au-Mont-d'Or[2]), ֆրանսիացի հանրաճանաչ խոհարար, ըստ խոհարարական քննադատների (Gault և Millau, «Pape de la cuisine»)՝ դարի խոհարար։ Նա ղեկավարել է բազմաթիվ ռեստորաններ հայրենի քաղաքում և Լիոնում։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պոլ Բոկյուզը ծնվել է 1926 թվականի փետրվարի 11-ին Կոլոնժ-օ-Մոն-դ’Օր գյուղում, որը մոտ է Լիոնին, տոհմիկ խոհարարների ընտանիքում, որոնք գործել են 17-րդ դարից: Սակայն 1921 թվականին Ժոզեֆը, նրա պապը ընտանեկան ռեստորանը վաճառել է ընտանիքի ապրանքանիշի օգտագործման իրավունքի հետ միասին:

Խոհարարական հմտությունները սովորել Պոլ Բոկյուզ սկսել է դեռևս մանությունից՝ աշխատելով Լիոնի ռեստորաններից մեկում՝ որպես օգնական: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին նա գնացել է ճակատ` որպես կամավոր: Պատերազմի ընթացքում Էլզասի ճակատամարտում Բոկյուզը վիրավորվել է, որից հետո նրան կատարել են փոխներարկում ամերիկյան հոսպիտալում: Պատերազմից հետո նա վերադարձել է Լիոն, որտեղ աշխատել է «Մայր Բրազի» (ֆր.՝ La Mère Brazier) ռեստորանում, և մի քանի տարի անց նա դարձել է հանրահայտ շեֆ-խոհարար Ֆերնանդ Պուանի աշակերտը: 1961 թվականին Բոկյուզը կարողացել է շարունակել իր ընտանեկան բիզնեսը, և վերադարձել է հայրենի ռեստորան: Նույն տարում նրա ռեստորանը ստացել է առաջին Միշլեն աստղը, իսկ Բոկյուզը արժանացել է «Ֆրանսիայի լավագույն խոհարար» կոչմանը: Մեկ տարի անց նրա ռեստորանը ստացել է երկրորդ Միշլեն աստղը, իսկ 1965 թվականին դարձել է երեք աստղերի սեփականատեր: 1966 թվականին նա կարողացել է գնել ընտանիքի ապրանքանիշը, և նրա տանիքի վրա հայտնվել է «Բոկյուզ» ֆիրմային ցուցատախտակը:

1975 թվականին Պոլ Բոկյուզը պարգևատրվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանով: Այս առիթով տեղի է ունեցել նախագահական հանդիսավոր ընդունելություն Ելիսեյան պալատում, որտեղ մատուցել են Բոկյուզի պատրաստած սնկով ապուրը: Ճաշատեսակն անվանվել է V.G.E. (Վ.Ժ.Է.)՝ ի պատիվ Ֆրանսիայի նախագահ Վալերի Ժիսկար դ'Էստենի: Այդ ժամանակից սկսած սնկերը ռեստորանի խոհարարի հիմնական ճաշատեսակներից մեկն են[3]:

1970-ական թվականներին Բոկյուզը եղել է «նոր խոհանոցի» (ֆր.՝ nouvelle cuisine) հիմնադիրներից մեկը, ուշադրությունը դարձնում էր ապրանքների որակին և ճաշատեսակների քիչ կալորիականությանը: 1987 թվականին նա հիմնադրել է միջազգային «Ոսկի Բոկյուզ» խոհարարական մրցույթը (ֆր.՝ Bocuse d’Or), այժմ համարվում է խոհանոցում ամենահեղինակավոր միջազգային մրցույթը[4][5]։ 1989 թվականին շատ հարգված Gault Millau գիդը Բոկյուզին շնորհել է դարի շեֆ-խոհարարի կոչում[6]։ Թաղվել է Լիոնում[7]։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Paul Bocuse's French Cooking, թարգմանիչ՝ Կոլետ Ռոսա (Pantheon Books 1977)[8]
  • Bocuse a la Carte, թարգմանիչ՝ Կոլետ Ռոսա (Pantheon Books 1987)[9]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]