Պոլ Բոկյուզ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պոլ Բոկյուզ
Paul Bocuse
Դիմանկար
Ծնվել էփետրվարի 11, 1926(1926-02-11)[1][2][3][…]
ԾննդավայրCollonges-au-Mont-d'Or[4]
Մահացել էհունվարի 20, 2018(2018-01-20)[5][1][2][…] (91 տարեկան)
Մահվան վայրCollonges-au-Mont-d'Or[5][4]
Գերեզմանcemetery of Collonges-au-Mont-d'Or
ՔաղաքացիությունFlag of France (lighter variant).svg Ֆրանսիա
Մասնագիտությունշեֆ խոհարար և գործարար
Ծնողներհայր՝ Georges Bocuse?
Պարգևներ և
մրցանակներ
ԵրեխաներJérôme Bocuse?
Կայքbocuse.com
Ստորագրություն
Изображение автографа
Commons-logo.svg Paul Bocuse Վիքիպահեստում

Պոլ Բոկյուզ (ֆր.՝ Paul Bocuse, փետրվարի 11, 1926(1926-02-11)[1][2][3][…], Collonges-au-Mont-d'Or[4] - հունվարի 20, 2018(2018-01-20)[5][1][2][…], Collonges-au-Mont-d'Or[5][4]), ֆրանսիացի հանրաճանաչ խոհարար, ըստ խոհարարական քննադատների (Gault և Millau, «Pape de la cuisine»)՝ դարի խոհարար։ Նա ղեկավարել է բազմաթիվ ռեստորաններ հայրենի քաղաքում և Լիոնում։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պոլ Բոկյուզը ծնվել է 1926 թվականի փետրվարի 11-ին Կոլոնժ-օ-Մոն-դ’Օր գյուղում, որը մոտ է Լիոնին, տոհմիկ խոհարարների ընտանիքում, որոնք գործել են 17-րդ դարից։ Սակայն 1921 թվականին Ժոզեֆը, նրա պապը ընտանեկան ռեստորանը վաճառել է ընտանիքի ապրանքանիշի օգտագործման իրավունքի հետ միասին։

Խոհարարական հմտությունները սովորել Պոլ Բոկյուզ սկսել է դեռևս մանությունից՝ աշխատելով Լիոնի ռեստորաններից մեկում՝ որպես օգնական։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին նա գնացել է ճակատ` որպես կամավոր։ Պատերազմի ընթացքում Էլզասի ճակատամարտում Բոկյուզը վիրավորվել է, որից հետո նրան կատարել են փոխներարկում ամերիկյան հոսպիտալում։ Պատերազմից հետո նա վերադարձել է Լիոն, որտեղ աշխատել է «Մայր Բրազի» (ֆր.՝ La Mère Brazier) ռեստորանում, և մի քանի տարի անց նա դարձել է հանրահայտ շեֆ-խոհարար Ֆերնանդ Պուանի աշակերտը։ 1961 թվականին Բոկյուզը կարողացել է շարունակել իր ընտանեկան բիզնեսը, և վերադարձել է հայրենի ռեստորան։ Նույն տարում նրա ռեստորանը ստացել է առաջին Միշլեն աստղը, իսկ Բոկյուզը արժանացել է «Ֆրանսիայի լավագույն խոհարար» կոչմանը։ Մեկ տարի անց նրա ռեստորանը ստացել է երկրորդ Միշլեն աստղը, իսկ 1965 թվականին դարձել է երեք աստղերի սեփականատեր։ 1966 թվականին նա կարողացել է գնել ընտանիքի ապրանքանիշը, և նրա տանիքի վրա հայտնվել է «Բոկյուզ» ֆիրմային ցուցատախտակը։

1975 թվականին Պոլ Բոկյուզը պարգևատրվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանով։ Այս առիթով տեղի է ունեցել նախագահական հանդիսավոր ընդունելություն Ելիսեյան պալատում, որտեղ մատուցել են Բոկյուզի պատրաստած սնկով ապուրը։ Ճաշատեսակն անվանվել է V.G.E. (Վ.Ժ.Է.)՝ ի պատիվ Ֆրանսիայի նախագահ Վալերի Ժիսկար դ'Էստենի։ Այդ ժամանակից սկսած սնկերը ռեստորանի խոհարարի հիմնական ճաշատեսակներից մեկն են[8]։

1970-ական թվականներին Բոկյուզը եղել է «նոր խոհանոցի» (ֆր.՝ nouvelle cuisine) հիմնադիրներից մեկը, ուշադրությունը դարձնում էր ապրանքների որակին և ճաշատեսակների քիչ կալորիականությանը։ 1987 թվականին նա հիմնադրել է միջազգային «Ոսկի Բոկյուզ» խոհարարական մրցույթը (ֆր.՝ Bocuse d’Or), այժմ համարվում է խոհանոցում ամենահեղինակավոր միջազգային մրցույթը[9][10]։ 1989 թվականին շատ հարգված Gault Millau գիդը Բոկյուզին շնորհել է դարի շեֆ-խոհարարի կոչում[11]։ Թաղվել է Լիոնում[12]։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Paul Bocuse's French Cooking, թարգմանիչ՝ Կոլետ Ռոսա (Pantheon Books 1977)[13]
  • Bocuse a la Carte, թարգմանիչ՝ Կոլետ Ռոսա (Pantheon Books 1987)[14]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]