Պոլ Բոկյուզ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պոլ Բոկյուզ
Paul Bocuse
Paul Bocuse2.jpg
Ծնվել է փետրվարի 11, 1926(1926-02-11)[1]
Ծննդավայր Collonges-au-Mont-d'Or
Մահացել է հունվարի 20, 2018(2018-01-20)[2] (91 տարեկանում)
Մահվան վայր Collonges-au-Mont-d'Or[2]
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
Մայրենի լեզու ֆրանսերեն
Մասնագիտություն շեֆ խոհարար
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ Սպայական շքանշանի խաչ «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» Պատվո ազգային շքանշանի ասպետ Meilleur Ouvrier de France «Վաստակի համար» շքանշանի ասպետ Պատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա և «Մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի կոմանդոր
Երեխաներ Jérôme Bocuse
Կայք bocuse.com
Paul Bocuse Վիքիպահեստում

Պոլ Բոկյուզ (ֆր.՝ Paul Bocuse, փետրվարի 11, 1926(1926-02-11)[1], Collonges-au-Mont-d'Or - հունվարի 20, 2018(2018-01-20)[2], Collonges-au-Mont-d'Or[2]), ֆրանսիացի հանրաճանաչ խոհարար, ըստ խոհարարական քննադատների (Gault և Millau, «Pape de la cuisine»)՝ դարի խոհարար։ Նա ղեկավարել է բազմաթիվ ռեստորաններ հայրենի քաղաքում և Լիոնում։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պոլ Բոկյուզը ծնվել է 1926 թվականի փետրվարի 11-ին Կոլոնժ-օ-Մոն-դ’Օր գյուղում, որը մոտ է Լիոնին, տոհմիկ խոհարարների ընտանիքում, որոնք գործել են 17-րդ դարից: Սակայն 1921 թվականին Ժոզեֆը, նրա պապը ընտանեկան ռեստորանը վաճառել է ընտանիքի ապրանքանիշի օգտագործման իրավունքի հետ միասին:

Խոհարարական հմտությունները սովորել Պոլ Բոկյուզ սկսել է դեռևս մանությունից՝ աշխատելով Լիոնի ռեստորաններից մեկում՝ որպես օգնական: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին նա գնացել է ճակատ` որպես կամավոր: Պատերազմի ընթացքում Էլզասի ճակատամարտում Բոկյուզը վիրավորվել է, որից հետո նրան կատարել են փոխներարկում ամերիկյան հոսպիտալում: Պատերազմից հետո նա վերադարձել է Լիոն, որտեղ աշխատել է «Մայր Բրազի» (ֆր.՝ La Mère Brazier) ռեստորանում, և մի քանի տարի անց նա դարձել է հանրահայտ շեֆ-խոհարար Ֆերնանդ Պուանի աշակերտը: 1961 թվականին Բոկյուզը կարողացել է շարունակել իր ընտանեկան բիզնեսը, և վերադարձել է հայրենի ռեստորան: Նույն տարում նրա ռեստորանը ստացել է առաջին Միշլեն աստղը, իսկ Բոկյուզը արժանացել է «Ֆրանսիայի լավագույն խոհարար» կոչմանը: Մեկ տարի անց նրա ռեստորանը ստացել է երկրորդ Միշլեն աստղը, իսկ 1965 թվականին դարձել է երեք աստղերի սեփականատեր: 1966 թվականին նա կարողացել է գնել ընտանիքի ապրանքանիշը, և նրա տանիքի վրա հայտնվել է «Բոկյուզ» ֆիրմային ցուցատախտակը:

1975 թվականին Պոլ Բոկյուզը պարգևատրվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանով: Այս առիթով տեղի է ունեցել նախագահական հանդիսավոր ընդունելություն Ելիսեյան պալատում, որտեղ մատուցել են Բոկյուզի պատրաստած սնկով ապուրը: Ճաշատեսակն անվանվել է V.G.E. (Վ.Ժ.Է.)՝ ի պատիվ Ֆրանսիայի նախագահ Վալերի Ժիսկար դ'Էստենի: Այդ ժամանակից սկսած սնկերը ռեստորանի խոհարարի հիմնական ճաշատեսակներից մեկն են[3]:

1970-ական թվականներին Բոկյուզը եղել է «նոր խոհանոցի» (ֆր.՝ nouvelle cuisine) հիմնադիրներից մեկը, ուշադրությունը դարձնում էր ապրանքների որակին և ճաշատեսակների քիչ կալորիականությանը: 1987 թվականին նա հիմնադրել է միջազգային «Ոսկի Բոկյուզ» խոհարարական մրցույթը (ֆր.՝ Bocuse d’Or), այժմ համարվում է խոհանոցում ամենահեղինակավոր միջազգային մրցույթը[4][5]։ 1989 թվականին շատ հարգված Gault Millau գիդը Բոկյուզին շնորհել է դարի շեֆ-խոհարարի կոչում[6]։ Թաղվել է Լիոնում[7]։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Paul Bocuse's French Cooking, թարգմանիչ՝ Կոլետ Ռոսա (Pantheon Books 1977)[8]
  • Bocuse a la Carte, թարգմանիչ՝ Կոլետ Ռոսա (Pantheon Books 1987)[9]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]