Պյատրաս Աուշտրյավիչյուս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պյատրաս Աուշտրյավիչյուս
Petras.austrevicius.jpg
 
Կուսակցություն՝ Liberal Movement?
Կրթություն՝ Վիլնյուսի համալսարան
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ և դիվանագետ
Ծննդյան օր մայիսի 16, 1963(1963-05-16) (56 տարեկան)
Ծննդավայր Juodšiliai, Q5766527?, Vilnius District Municipality, Վիլնյուսի կոմսություն, Լիտվա
Քաղաքացիություն Flag of Lithuania.svg Լիտվա
 
Պարգևներ

«Վաստակի համար» ІІІ աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա)

Պյատրաս Աուշտրյավիչյուս (լիտ.՝ Petras Auštrevičius, մայիսի 16, 1963(1963-05-16), Juodšiliai, Q5766527?, Vilnius District Municipality, Վիլնյուսի կոմսություն, Լիտվա), լիտվացի պետական և քաղաքական գործիչ, դիվանագետ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1981 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի № 39 միջնակարգ դպրոցը (այժմ՝ Նաույինինկայի միջնակարգ դպրոց)։ 1986 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։

1986-1991 թվականներին եղել է Գիտությունների ակադեմիայի Տնտեսագիտության ինստիտուտի ասիստենտ: 1988-1991 թվականներին՝ տնտեսագիտության ինստիտուտի ասպիրանտ:

Մինչ անկախության հռչակումը, Լիտվայի արտաքին գործերի նախարարությունում անցել է ծառայության ավագ մասնագետի պաշտոնում, ավելի ուշ դարձել Լիտվայի ԱԳՆ առաջին քարտուղար: 1992 թվականին ուսանել է ԱՄՆ Սթենֆորդի համալսարանի Հուվերի ինստիտուտում։

Վերապատրաստումից հետո նշանակվել է Հյուսիսային երկրների արտաքին գործերի նախարարության դեպարտամենտում: Ֆինլանդիայում նա հիմնել է Լիտվայի դեսպանատուն։ 1994 թվականին՝ 31 տարեկան հասակում, զբաղեցնելով Ֆինլանդիայում Լիտվայի դեսպանի պաշտոնը, դարձել է Լիտվայի ամենաերիտասարդ դեսպանը։

1998 թվականին նշանակվել է Լիտվայի վարչապետի արտաքին քաղաքականության հարցերով խորհրդական: Ստեղծել է Եվրոպական կոմիտե և դարձել ԵՄ-ին Լիտվայի անդամակցության համակարգողը։

1999 թվականից աշխատել է որպես կառավարության կանցլեր, մեկ տարի անց վերադարձել է Լիտվայի ԱԳՆ և նշանակվել հատուկ հանձնարարություններով դեսպան։

2001 թվականից՝ կառավարությանն առընթեր Եվրոպական կոմիտեի գլխավոր տնօրեն և Եվրոպական Միությանը Լիտվայի անդամակցության հարցով գլխավոր բանակցող:

2003-2004 թվականներին դասավանդել է Վիլնյուսի համալսարանի Միջազգային հարաբերությունների և քաղաքական գիտությունների ինստիտուտում։

2004 թվականին նշանակվել է Լիտվայի կառավարության ԵՄ հարցերով փոխկանցլեր։

2004 թվականին մասնակցել է Լիտվայի նախագահական ընտրություններին։ Հանդես է եկել որպես անկախ թեկնածու և ընտրությունների արդյունքներով զբաղեցրել 3-րդ տեղը։

2004-2014 թվականներին եղել է Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի պատգամավոր: Աշխատել է Եվրոպական հարցերով կոմիտեի անդամ, իսկ 2005-2008 թվականներին եղել է այդ կոմիտեի նախագահի տեղակալ։ Եղել է Իգնալինի ատոմային էլեկտրակայանի և ՆԱՏՕ-ի գործերով հանձնաժողովների արտաքին գործերի կոմիտեի անդամ: ՆԱՏՕ-ի Խորհրդարանական վեհաժողովում Սեյմի պատվիրակության անդամ և Ավստրիայի Հանրապետության միջխորհրդարանական կապերի խմբի նախագահ:

2013-2014 թվականներին՝ Սեյմի նախագահի տեղակալ։

Լիտվայի լիբերալ շարժման համահիմնադիրներից մեկը, իսկ 2006-2008 թվականներին՝ այդ կուսակցության նախագահ։

2014 թվականից Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր է։

Խոսում է անգլերեն և ռուսերեն,սովորում՝ ֆրանսերեն:

2015 թվականին հացադուլ է հայտարարել՝ իր կարծիքով Նադեժդա Սավչենկոյի անօրինական բանտարկության դեմ որպես բողոք [1]։ Հացադուլը ոչ մի արդյունք չի տվել և շուտով դադարեցրել է։ 2015 թվականի հուլիսին մի խումբ պատգամավորների կազմում առաջադրել էր Բորիս Նեմցովի թեկնածությունը՝ Անդրեյ Սախարովի անվան մրցանակի համար[2]:

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մեծ իշխան Գյադիմինաս Լիտովսկու շքանշանի հրամանատար (2003 թվական),
  • ԵՄ-ին և ՆԱՏՕ-ին Լիտվայի անդամակցության հուշամեդալ (2004 թվական),
  • Հուշամեդալ Մինդաուգաս թագավորի թագադրման 750-ամյակի կապակցությամբ (2003 թվական),
  • «Արժանիքների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, 2015 թվականի օգոստոսի 21)՝ ուկրաինական պետության միջազգային հեղինակության ամրապնդման, նրա պատմական ժառանգության և ժամանակակից նվաճումների հանրահռչակման և Ուկրաինայի անկախության 24-րդ տարեդարձի կապակցությամբ ծանրակշիռ անձնական ներդրման համար[3],
  • Պատվո շքանշան (Վրաստան, 2014 թվական) [4],
  • Ֆինլանդիայի (1998 թվական) և Ֆրանսիայի (2003 թվական) շքանշաններ,
  • Սուրբ Վլադիմիրի II աստիճանի շքանշան [5]:

Աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Petras Auštrevičius Rinkos ekonomika ir valstybės reguliavimas. — Vilnius: Balticum, 1990.
  • Petras Auštrevičius Šiuolaikinių ekonomikos terminų enciklopedinis žodynas. — Vilnius: Lietuvos laisvosios rinkos institutas, Lietuvos komersantas, 1991.
  • Petras Auštrevičius Lithuania’s Road to the European Union: Unification of Europe and Lithuania’s EU Accession Negotiation. — Vilnius: Eugrimas, 2005.
  • Petras Auštrevičius The Accession Story – The EU from Fifteen to Twenty-five Countries. — 2007.

Ընտանիք, հոբբի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հոբբին դասական երաժշտությունն է և սպորտը։

Կինը՝ Գինտարեն (լիտ.՝ Gintarė) տնտեսագետ է: Որդիների անուներն են Վայնիուս և Վիտենիս։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]