Jump to content

Պիրազինամիդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Պիրազինամիդ
Քիմիական միացություն Խմբագրել Wikidata
քիմիական երևույթի տեսակ Խմբագրել Wikidata
Ենթակատեգորիահակատուբերկուլոզային դեղամիջոց Խմբագրել Wikidata
Կիրառությունըդեղանյութեր Խմբագրել Wikidata
Քիմիական բանաձևC₅H₅N₃O Խմբագրել Wikidata
SMILES կանոնավոր բանաձևC1=CN=C(C=N1)C(=O)N Խմբագրել Wikidata
Հալման ջերմաստիճան190±1 °C Խմբագրել Wikidata
Թթվի չեզոքացման հաստատուն0,5±0,1 Խմբագրել Wikidata
Սահմանված օրական դոզա1,5 գրամ Խմբագրել Wikidata
Բուժվել էտուբերկուլյոզ, տուբերկուլյոզ Խմբագրել Wikidata
Զանգված123,043 զանգվածի ատոմական միավոր Խմբագրել Wikidata
Սուբյեկտի նշանակությունհակատուբերկուլոզային դեղամիջոց, Հիմնական դեղամիջոցներ, բակտերիասպան Խմբագրել Wikidata
Կառուցվածքային բանաձև

Պիրազինամիդ, հակատուբերկուլոզային դեղամիջոց, որը նախատեսված է տուբերկուլոզ (լատիներեն՝ Mycobacterium tuberculosis (MTB)) բակտերիայով հարուցվող ինֆեկցիոն հիվանդության բուժման և կանխարգելման համար[1]։ Տուբերկուլոզի ակտիվ ձևի դեպքում, որը սովորաբար հանդիպում է՝ ՄԻԱՎ կամ ՁԻԱՀ վարակակիրների կամ ծխողների մոտ, հաճախ նաև օգտագործվում է՝ ռիֆամպիցին, իզոնիազիդ և ստրեպտոմիցին կամ էթամբուտոլ[2]։ Ակտիվ տուբերկուլոզի ախտորոշումը հիմնված է՝ կրծքավանդակի շրջանի ռենտգեն ախտորոշման վրա։ Գաղտնի (լատենտ) տուբերկուլոզի հայտնաբերումն իրականացվում է՝ տուբերկուլինային մաշկային փորձերով և արյան անալիզներով[1]։ Պիրազինամիդը կարող է դրսևորել բակտերիոստատիկ կամ մանրէասպան ազդեցություն՝ կախված դեղանյութի կոնցենտրացիայից: Այն ակտիվ է մնում միայն թթվային pH-ի դեպքում (5.6 կամ ավելի ցածր): Բուժման ընթացքում, դեղամիջոցի նկատմամբ կարող է զարգանալ դեղորայքային կայունություն, որի հավանականությունը նվազում է այլ հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցների հետ համատեղելիս:

Այն հատկապես արդյունավետ է նոր ախտորոշված դեստրուկտիվ տուբերկուլոզի, կազեոզ լիմֆադենիտի, տուբերկուլոմայի և կազեոզ-թոքային հիվանդությունների դեպքում: Այն նվազեցնում է միզաթթվի և ուրատների արտազատումը և կարող է առաջացնել հիպերգլիկեմիա: Դեղամիջոցը նախատեսված է՝ օրալ կամ բերանացի ընդունման համար, որի դեղաչափը կախված տարիքից և մարմնի քաշից՝ կարող է փոփոխվել: Մեծահասակներ՝ օրական 1.5–2 գ/օր (20–30 մգ/կգ/օր), (50 կգ-ից պակաս մարմնի քաշի դեպքում՝ 1.5 գ, 50 կգ-ից բարձր քաշի դեպքում՝ 2 գ): Կարող է նշանակվել շաբաթը մեկ անգամ 90 մգ/կգ կամ շաբաթը 3 անգամ 2–2.5 գ կամ շաբաթը 2 անգամ 3–3.5 գ: Առավելագույն օրական դեղաչափը 2.5 գ է: 60 տարեկանից բարձր հիվանդների համար դեղաչափը չպետք է գերազանցի՝ 15 մգ/կգ/օր: Բուժման ընթացքի տևողությունը՝ 6 ամսից մինչև 2 տարի:[3]

Հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցների կիրառման դեպքում, հիվանդների մոտ հաճախ դրսևորվում են կողմնակի ազդեցություններ, այդ թվում՝ սրտխառնոց, ախորժակի կորուստ, մկանացավ և հոդացավ[1][4]։ Պիրազինամիդի երկարատև օգտագործման դեպքում, հաճախ զարգանում է՝ պոդագրա, հեպատոտոքսիկություն և արևի լույսի նկատմամբ զգայունություն[1]։ Հարկ է նշել, որ լյարդի քրոնիկ հիվանդությունների, հղիության կամ պորֆիրիա ունեցող հիվանդներին, խորհուրդ է տրվում զերծ մնալ նման դեղամիջոցներից, քանի որ դրանք հեպատոտոքսիկ են[2]։ Այն ցուցաբերում է մանրէասպան ազդեցություն միկրոօրգանիզմների վրա՝ թե՛ վերարտադրողական, թե՛ ինտակտ փուլերում[2]։ Այս դեղամիջոցի տոքսիկության հետևանքով, կարող են զարգանալ ծանր ալերգիկ ռեակցիաներ, ինչպիսիք են՝ անաֆիլաքսիա և ուշացած գերզգայունության ռեակցիաներ, ներառյալ՝ դեղնախտ և դերմատիտ[1]։ Պիրազինամիդը նվազեցնում է արյան մեջ՝ ցիկլոսպորինների կոնցենտրացիան։[1]

Պիրազինամիդը առաջին անգամ նկարագրվել է՝ 1936 թվականին, իսկ դեղամիջոցի կիրառումը բժշկության մեջ կատարվել է՝ 1972 թվականին[5]։ Այն ներառված է «Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության» կարևորագույն դեղերի ցանկում[1][6]։

Կիրառումը բժշկության մեջ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պիրազինամիդը կիրառվում է այլ դեղամիջոցների համատեղ, ինչպիսիք են՝ իզոնիազիդ և ռիֆամպիցին, (Mycobacterium tuberculosis)-ի բուժման համար, որպես առաջնային թիրախային թերապիայի դեղամիջոց[4]։ Այն արագ և գրեթե ամբողջությամբ ներծծվում է ստամոքսաղիքային համակարգում: Պլազմային սպիտակուցների հետ կապը կազմում է 10-20%: Առավելագույն կոնցենտրացիան (լատիներեն՝ Cmax)-ը հասնում է 1-2 ժամվա ընթացքում և կազմում է համապատասխանաբար 19 և 39 մկգ/մլ՝ 14 մգ/կգ և 27 մգ/կգ միանվագ դեղաչափերից հետո:

Վերը նշված հակացուցումներից բացի (գերզգայունություն, լյարդի և երիկամների ծանր հիվանդություններ), հարկ է նշել, որոշ հիվանդությունների մասին՝ մասնավորապես այն չի օգտագործվում այլ միկոբակտերիաների բուժման համար, որոնց մոտ բնական ճանապարհով ձևավորվել է դեղորայքային կայունություն, այդ թվում՝ ցլի տուբերկուլոզի հարուցիչ և բորոտության (Լեպրա) հարուցիչ[7]։ Թերապևտիկ բուժման ժամանակ, միայն պիրազինամիդի կիրառումը՝ տուբերկուլոզի միկոբակտերիա մոտ, կարող է արագորեն զարգանալ դեղորայքի նկատմամբ կայունություն, ուստի այն սովորաբար համակցվում է այլ հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցների հետ (իզոնիազիդ, ստրեպտոմիցին և այլն)[8][9]։ Այն ազդում է URAT1-ի վրա[9]:[9]

Կողմնակի ազդեցություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պիրազինամիդի երկարատև օգտագործման դեպքում, ամենից հաճախ (մոտ 1%) հանդիպող կողմնակի ազդեցություններից մեկն է հոդացավը (արթրալգիա), սակայն այն սովորաբար այնքան ուժեղ չէ, որ հիվանդները ընդհատեն դեղորայքի ընդունումը[10][11]։ Պիրազինամիդը կարող է վատթարացնել պոդագրան՝ նվազեցնելով միզաթթվի երիկամային արտազատումը[12]։

Կախված պիրազինամիդի դեղաչափից և ընդունման տևողությունից, ամենավտանգավոր կողմնակի ազդեցություններից է համարվում՝ հեպատոտոքսիկություն: Նախկինում՝ պիրազինամիդի օրական դեղաչափը 40-70 մգ/կգ էր, և բարեբախտաբար դեղորայքային հեպատիտի դեպքերը զգալիորեն նվազել են, քանի որ խորհուրդ տրվող դեղաչափը օրական 12-30 մգ/կգ է: Չորս դեղամիջոցներից բաղկացած թերապիայի ընթացքում (իզոնիազիդ, ռիֆամպիցին, պիրազինամիդ, էթամբուտոլ) պիրազինամիդը՝ համարվում է դեղորայքային հեպատիտի ամենատարածված պատճառներից մեկը[13]։ Պիրազինամիդի երկարատև օգտագործման հետևանքով առաջացած դեղորայքային հեպատիտը, կլինիկորեն տարբերակել իզոնիազիդով կամ ռիֆամպիցինով առաջացած հեպատիտից՝ հնարավոր չէ: Անհրաժեշտ է դեղաչափի անընդմեջ վերահսկում (սա մանրամասն քննարկվում է «Տուբերկուլյոզի բուժում» բաժնում): Այլ նշանակալի կողմնակի ազդեցություններից են՝ սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն, անորեքսիա, բերանում մետաղական համ, լյարդի դիսֆունկցիա (ախորժակի կորուստ, հեպատոմեգալիա, դեղնախտ, լյարդի դեղին ատրոֆիա), պեպտիկ խոց, գլխապտույտ, գլխացավ, քնի խանգարում, գրգռվածություն, դեպրեսիա, որոշ դեպքերում՝ հալյուցինացիաներ, ցնցումներ, խառնաշփոթ, թրոմբոցիտոպենիա, սիդերոբլաստային անեմիա, էրիթրոցիտների վակուոլիզացիա, պորֆիրիա, հիպերկոագուլյացիա, հեպատոսպլենոմեգալիա, արթրալգիա, միալգիա, դիզուրիա, միջբջջային նեֆրիտ:

Ֆարմակոկինետիկա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այն արագ և գրեթե ամբողջությամբ ներծծվում է ստամոքսաղիքային տրակտում: Պլազմայի սպիտակուցների հետ կապը կազմում է 10-20%: Դեղորայքի առավելագույն կոնցենտրացիան հասնում է 1-2 ժամվա ընթացքում և կազմում է համապատասխանաբար՝ 19 և 39 մկգ/մլ, 14 մգ/կգ և 27 մգ/կգ միանվագ դեղաչափերի ընդունումից հետո: Բաշխման ծավալը կազմում է՝ 0.57-0.74 լ/կգ, որը արագ ներթափանցում է օրգաններ և հյուսվածքներ, այդ թվում՝ լյարդ, թոքեր, երիկամներ և տուբերկուլոզի վնասվածքների պատիճավորված օջախներ: Վերջինիս կոնցենտրացիան որոշվում է ուղեղ-ողնուղեղային հեղուկում՝ արյան պլազմայի կոնցենտրացիայի 87-105% կազմող կոնցենտրացիաներով:

Այն տրոհվում է լյարդում, առաջացնելով ակտիվ մետաբոլիտ՝ պիրազինաթթու, որը այնուհետև հիդրօքսիլացվում է քսանտին–օքսիդազի կողմից մինչև 5-հիդրօքսիպիրազինաթթու՝ տուբերկուլոստատիկ ակտիվության կորստով: Պիրազինաթթվի պլազմային սպիտակուցների հետ կապը կազմում է 31%: Պիրազինամիդի T1/2-ը 9-10 ժամ է, երիկամային անբավարարության դեպքում՝ ավելանում է մինչև 26 ժամ: Պիրազինաթթվի T1/2-ը 12 ժամ է, երիկամային անբավարարության դեպքում՝ մինչև 22 ժամ: T1/2-ը նույնպես մեծանում է լյարդային անբավարարության դեպքում: Այն արտազատվում է հիմնականում երիկամներով (3%՝ անփոփոխ, 33%՝ պիրազինաթթվի և 36%՝ այլ մետաբոլիտների, հիմնականում 5-հիդրօքսիպիրազինաթթվի տեսքով)։ Պիրազինամիդը ընդգրկված է «Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության» կարևորագույն դեղերի ցանկում[14]։

Ազդեցության մեխանիզմ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պիրազինամիդը ներխուժում է (M. tuberculosis)-ի գրանուլոմա, որտեղ տուբերկուլոզի պիրազինամիդազ ֆերմենտը՝ պիրազինամիդը վերածում է պիրազինաթթվի ակտիվ ձևի[15]։ PH 5-6 թթվային միջավայրում, դանդաղ արտահոսող պիրազինաթուն փոխակերպվում է պրոտոնացված կոնյուգացված թթվի, ինչը, ենթադրվում է, որ հեշտությամբ դիֆուզվում է միկրօրգանիզմների մեջ և կուտակվում: Արդյունքում, թթվային pH-ի դեպքում միկրօրգանիզմների ներսում ավելի շատ պիրազինաթթու է կուտակվում, քան չեզոք pH-ի դեպքում: Ենթադրվում էր, որ պիրազինաթթուն արգելակում է ճարպաթթուների սինթազ (FAS) ֆերմենտը, որը անհրաժեշտ է բակտերիայի կողմից ճարպաթթուների սինթեզի համար, չնայած որ այս թեորեան դեռևս չի հաստատվել[15][16][17][18][19]։ Նաև կարծիք կար, որ պիրազինաթթվի կուտակումը խաթարում է մեմբրանի առաձգականությանը և կանխում է վարակի օջախի թթվային միջավայրում M. tuberculosis-ի գոյատևման համար անհրաժեշտ էներգիայի արտադրությունը։ Սակայն, քանի որ պիրազինամիդի նկատմամբ զգայունության համար թթվային միջավայրը էական դեր չի կատարում, և պիրազինամիդով բուժումը չի հանգեցնում ո՛չ ներբակտերիալ թթվայնացման, ո՛չ էլ մեմբրանային պոտենցիալի արագ խաթարման, այս միտքը նույնպես չեղարկվել է[20]։ Նաև առաջարկվել է, պիրազինաթթուն կապել ռիբոսոմային S1 սպիտակուցի (RpsA) հետ և կանխել տրանսլյացիան, սակայն ավելի մանրամասն հետազոտություններից հետո, պարզվել է, որ այն նման ակտիվություն չի դրսևորում[21][22]։

Այնուամենայնիվ, այս դեղամիջոցը լավ ներթափանցում է տուբերկուլոզային օջախների մեջ, որի ակտիվությունը չի նվազում կազեոզ (կաթնաշոռանման) զանգվածների թթվային միջավայրում, այդ իսկ պատճառով այն հաճախ նշանակվում է կազեոզ լիմֆադենիտի (կաթնաշոռանման զանգվածով լցված ավշային հանգույցների բորբոքում), տուբերկուլոմաների (տուբերկուլոզի բորբոքումից առաջացած ուռուցքներ) և կազեոզ–թոքային պրոցեսների (թոքերի բորբոքային հիվանդություն՝ կաթնաշոռանման զանգվածի առաջացմամբ) դեպքում[23]։

Դեղորայքային կայունություն (ռեզիստենտություն)

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տուբերկուլոզի միկոբակտերիաների pncA գենի մուտացիաները, որը կոդավորում է պիրազինամիդազը և պիրազինամիդը փոխակերպում է իր ակտիվ ձևի՝ պիրազինաթթվի, պատասխանատու է (M. tuberculosis ) շտամների պիրազինամիդի նկատմամբ դեղորայքային կայունության դեպքերի մեծ մասի համար[24]։ Հայտնաբերվել են նաև մի քանի պիրազինամիդ-կայուն շտամներ՝ rpsA գենի մուտացիաներով[21]։ Այնուամենայնիվ, rpsA գենի մուտացիաների և պիրազինամիդի նկատմամբ կայունության միջև ուղղակի կապ չի հաստատվել: Պիրազինամիդ-կայուն (M. tuberculosis շտամ DHMH444), որը կրում է rpsA-ի կարբօքսի-դիստալ կոդավորող շրջանի մուտացիա, լիովին զգայուն է պիրազինաթթվի նկատմամբ, և պիրազինամիդի նկատմամբ կայունությունը նախկինում կապված է եղել պիրազինամիդազ ֆերմենտի ակտիվության նվազման հետ[25][26]։

Այսպիսով, ներկայիս տվյալները ցույց են տալիս, որ rpsA մուտացիաները, հավանաբար, կապված չեն պիրազինամիդի նկատմամբ կայունության հետ: Այժմ, օգտագործվում են պիրազինամիդի նկատմամբ ռեզիստենտության ստուգման երեք հիմնական մեթոդներ՝ 1) ֆենոտիպային լաբորատոր փորձեր, որոնց դեպքում տուբերկուլոզի շտամը աճեցվում է պիրազինամիդի կոնցենտրացիաների բարձրացման առկայության դեպքում, 2) տուբերկուլոզի շտամի կողմից արտադրվող պիրազինամիդազ ֆերմենտի մակարդակի չափում 3) տուբերկուլոզի pncA գենում մուտացիաների որոնում[15][27][28]։ Համաշխարհային մասշտաբով, տուբերկուլոզի դեպքում՝ պիրազինամիդի նկատմամբ կայունությունը գնահատվում է բոլոր դեպքերի 16% և բազմադեղորայքային կայունությամբ տուբերկուլոզով տառապող մարդկանց 60%[15]։

Նկարագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պիրազինամիդը ջեներիկ դեղամիջոց է, որը հասանելի է դեղաչափերի լայն տեսականիով: Պիրազինամիդի դեղահաբերը կազմում են տուբերկուլոզի բուժման ստանդարտ կուրսի հիմնական մասը: Պիրազինամիդի դեղահաբերը չափերով բավականին մեծ են, ուստի որոշ մարդկանց համար դժվար է այն ֆիզիկապես կուլ տալ (պիրազինամիդի օշարակը հեշտ կիրառման տարբերակներից մեկն է): Այն նաև նաև հասանելի է, որպես ֆիքսված դեղաչափերի համակցություն այլ տուբերկուլոզային դեղամիջոցների, ինչպիսիք են՝ իզոնիազիդ կամ ռիֆամպիցին (օրինակ՝ Ռիֆատեր), հետ միասին:

Պատմություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պիրազինամիդը առաջին անգամ հայտնաբերվել և արտոնագրվել է՝ 1936 թվականին, սակայն տուբերկուլոզի բուժման համար չի կիրառվել մինչև 1952 թվականը[19]։ Վերջինիս կիրառումը՝ որպես հակատուբերկուլոզային դեղամիջոց, նշանակալից էր, քանի որ այն (in vitro) պայմաններում, տուբերկուլոզի հարուցիչի դեմ ակտիվություն չուներ, լինելով չեզոք pH-ի միջավայրում, ուստի ընդհանուր առմամբ չէր ենթադրվում, որ այն ակտիվ կլինի (in vivo) պայմաններում[29]։ Այնուամենայնիվ, հայտնի էր, որ նիկոտինամիդն դրսևորում է հակատուբերկուլոզային ակտիվություն, և ենթադրվում էր, որ պիրազինամիդն նույնպես կդրսևորի նմանատիպ ազդեցություն[29]։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 «Pyrazinamide». The American Society of Health-System Pharmacists. Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ դեկտեմբերի 20-ին. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.
  2. 1 2 3 World Health Organization (2009). Stuart MC, Kouimtzi M, Hill SR (eds.). WHO Model Formulary. World Health Organization. էջեր 136, 140, 594, 608. hdl:10665/44053. ISBN 978-9241547659.
  3. ↑ Hamilton R (2015). Tarascon Pocket Pharmacopoeia 2015 Deluxe Lab-Coat Edition. Jones & Bartlett Learning. էջ 415. ISBN 9781284057560.
  4. 1 2 Lewis SM, Dirksen SR, Heitkemper MM, Bucher L, Harding M (2013 թ․ դեկտեմբերի 5). Medical-surgical nursing : assessment and management of clinical problems (9th ed.). St. Louis, MO: Mosby. ISBN 978-0-323-10089-2. OCLC 228373703.
  5. ↑ Donald PR, van Helden PD (2011). Antituberculosis Chemotherapy (անգլերեն). Karger Medical and Scientific Publishers. էջ 8. ISBN 978-3805596282. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 10-ին.
  6. ↑ World Health Organization (2019). World Health Organization model list of essential medicines: 21st list. Geneva: World Health Organization. hdl:10665/325771. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
  7. ↑ «Controlled trial of four thrice-weekly regimens and a daily regimen all given for 6 months for pulmonary tuberculosis». Lancet. 1 (8213): 171–174. 1981 թ․ հունվար. doi:10.1016/S0140-6736(02)95623-0. PMID 6109855.
  8. ↑ Spaia S, Magoula I, Tsapas G, Vayonas G (2000). «Effect of pyrazinamide and probenecid on peritoneal urate transport kinetics during continuous ambulatory peritoneal dialysis». Peritoneal Dialysis International. 20 (1): 47–52. doi:10.1177/089686080002000109. PMID 10716583. S2CID 19352495.
  9. 1 2 Ichida K, Hosoyamada M, Hisatome I, Enomoto A, Hikita M, Endou H, Hosoya T (2004 թ․ հունվար). «Clinical and molecular analysis of patients with renal hypouricemia in Japan-influence of URAT1 gene on urinary urate excretion». Journal of the American Society of Nephrology. 15 (1): 164–173. doi:10.1097/01.ASN.0000105320.04395.D0. PMID 14694169.
  10. ↑ «Controlled clinical trial of 4 short-course regimens of chemotherapy (three 6-month and one 8-month) for pulmonary tuberculosis». Tubercle. 64 (3): 153–166. 1983 թ․ սեպտեմբեր. doi:10.1016/0041-3879(83)90011-9. PMID 6356538.
  11. ↑ British Thoracic Society (1984 թ․ հոկտեմբեր). «A controlled trial of 6 months' chemotherapy in pulmonary tuberculosis. Final report: results during the 36 months after the end of chemotherapy and beyond. British Thoracic Society». British Journal of Diseases of the Chest. 78 (4): 330–336. doi:10.1016/0007-0971(84)90165-7. PMID 6386028.
  12. ↑ American Thoracic Society; CDC; Infectious Diseases Society of America (2003 թ․ հունիս). «Treatment of tuberculosis» (PDF). MMWR. Recommendations and Reports. 52 (RR-11): 1–77. PMID 12836625.
  13. ↑ Yee D, Valiquette C, Pelletier M, Parisien I, Rocher I, Menzies D (2003 թ․ հունիս). «Incidence of serious side effects from first-line antituberculosis drugs among patients treated for active tuberculosis». American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine. 167 (11): 1472–1477. doi:10.1164/rccm.200206-626OC. PMID 12569078.
  14. ↑ Blumberg HM, Burman WJ, Chaisson RE, Daley CL, Etkind SC, Friedman LN, և այլք: (2003 թ․ փետրվար). «American Thoracic Society/Centers for Disease Control and Prevention/Infectious Diseases Society of America: treatment of tuberculosis». American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine. 167 (4): 603–662. doi:10.1164/rccm.167.4.603. PMID 12588714.
  15. 1 2 3 4 Whitfield MG, Soeters HM, Warren RM, York T, Sampson SL, Streicher EM, և այլք: (2015 թ․ հուլիսի 28). «A Global Perspective on Pyrazinamide Resistance: Systematic Review and Meta-Analysis». PLOS ONE. 10 (7): e0133869. Bibcode:2015PLoSO..1033869W. doi:10.1371/journal.pone.0133869. PMC 4517823. PMID 26218737.
  16. ↑ Zhang Y, Mitchison D (2003 թ․ հունվար). «The curious characteristics of pyrazinamide: a review». The International Journal of Tuberculosis and Lung Disease. 7 (1): 6–21. PMID 12701830.
  17. ↑ Zimhony O, Cox JS, Welch JT, Vilchèze C, Jacobs WR (2000 թ․ սեպտեմբեր). «Pyrazinamide inhibits the eukaryotic-like fatty acid synthetase I (FASI) of Mycobacterium tuberculosis». Nature Medicine. 6 (9): 1043–1047. doi:10.1038/79558. PMID 10973326. S2CID 7409751.
  18. ↑ Boshoff HI, Mizrahi V, Barry CE (2002 թ․ ապրիլ). «Effects of pyrazinamide on fatty acid synthesis by whole mycobacterial cells and purified fatty acid synthase I». Journal of Bacteriology. 184 (8): 2167–2172. doi:10.1128/JB.184.8.2167-2172.2002. PMC 134955. PMID 11914348.
  19. 1 2 Zhang Y, Shi W, Zhang W, Mitchison D (2014). «Mechanisms of Pyrazinamide Action and Resistance». Microbiology Spectrum. 2 (4): 1–12. doi:10.1128/microbiolspec.mgm2-0023-2013. PMC 4268777. PMID 25530919.
  20. ↑ Peterson ND, Rosen BC, Dillon NA, Baughn AD (2015 թ․ դեկտեմբեր). «Uncoupling Environmental pH and Intrabacterial Acidification from Pyrazinamide Susceptibility in Mycobacterium tuberculosis». Antimicrobial Agents and Chemotherapy. 59 (12): 7320–7326. doi:10.1128/aac.00967-15. PMC 4649215. PMID 26369957.
  21. 1 2 Shi W, Zhang X, Jiang X, Yuan H, Lee JS, Barry CE, և այլք: (2011 թ․ սեպտեմբեր). «Pyrazinamide inhibits trans-translation in Mycobacterium tuberculosis». Science. 333 (6049): 1630–1632. Bibcode:2011Sci...333.1630S. doi:10.1126/science.1208813. PMC 3502614. PMID 21835980.
  22. ↑ Dillon NA, Peterson ND, Feaga HA, Keiler KC, Baughn AD (2017 թ․ հուլիս). «Anti-tubercular Activity of Pyrazinamide is Independent of trans-Translation and RpsA». Scientific Reports. 7 (1): 6135. Bibcode:2017NatSR...7.6135D. doi:10.1038/s41598-017-06415-5. PMC 5522395. PMID 28733601.
  23. ↑ Gopal P, Sarathy JP, Yee M, Ragunathan P, Shin J, Bhushan S, և այլք: (2020 թ․ ապրիլ). «Pyrazinamide triggers degradation of its target aspartate decarboxylase». Nature Communications. 11 (1): 1661. Bibcode:2020NatCo..11.1661G. doi:10.1038/s41467-020-15516-1. PMC 7125159. PMID 32245967.
  24. ↑ Scorpio A, Zhang Y (1996 թ․ հունիս). «Mutations in pncA, a gene encoding pyrazinamidase/nicotinamidase, cause resistance to the antituberculous drug pyrazinamide in tubercle bacillus». Nature Medicine. 2 (6): 662–667. doi:10.1038/nm0696-662. PMID 8640557. S2CID 8579133.
  25. ↑ Speirs RJ, Welch JT, Cynamon MH (1995 թ․ հունիս). «Activity of n-propyl pyrazinoate against pyrazinamide-resistant Mycobacterium tuberculosis: investigations into mechanism of action of and mechanism of resistance to pyrazinamide». Antimicrobial Agents and Chemotherapy. 39 (6): 1269–1271. doi:10.1128/aac.39.6.1269. PMC 162725. PMID 7574514.
  26. ↑ Klemens SP, Sharpe CA, Cynamon MH (1996 թ․ հունվար). «Activity of pyrazinamide in a murine model against Mycobacterium tuberculosis isolates with various levels of in vitro susceptibility». Antimicrobial Agents and Chemotherapy. 40 (1): 14–16. doi:10.1128/AAC.40.1.14. PMC 163048. PMID 8787871.
  27. ↑ Chedore P, Bertucci L, Wolfe J, Sharma M, Jamieson F (2010 թ․ հունվար). «Potential for erroneous results indicating resistance when using the Bactec MGIT 960 system for testing susceptibility of Mycobacterium tuberculosis to pyrazinamide». Journal of Clinical Microbiology. 48 (1): 300–301. doi:10.1128/JCM.01775-09. PMC 2812260. PMID 19923479.
  28. ↑ Piersimoni C, Mustazzolu A, Iacobino A, Giannoni F, Santoro G, Gherardi G, և այլք: (2016 թ․ դեկտեմբեր). «Pyrazinamide susceptibility testing: proposed new standard with the BACTECTM MGITTM 960 system». The International Journal of Tuberculosis and Lung Disease. 20 (12): 1677–1680. doi:10.5588/ijtld.16.0360. PMID 27931346.
  29. 1 2 Zhang Y, Mitchison D (2003 թ․ հունվար). «The curious characteristics of pyrazinamide: a review». The International Journal of Tuberculosis and Lung Disease. 7 (1): 6–21. PMID 12701830.
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պիրազինամիդ» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Պիրազինամիդ&oldid=10677687» էջից