Պինո Դանիելե
| Պինո Դանիելե | |
|---|---|
| Նաև հայտնի է որպես | Pino Daniele |
| Ծնվել է | մարտի 19, 1955[1][2][3][…] Նեապոլ, Իտալիա |
| Երկիր | |
| Մահացել է | հունվարի 4, 2015[1][2] (59 տարեկան) Հռոմ, Իտալիա |
| Գերեզման | cemetery of Magliano in Toscana |
| Ժանրեր | փոփ, ջազ[4] և բլյուզ |
| Մասնագիտություն | կոմպոզիտոր, երգիչ, ջազ կիթառահար, հեղինակ-կատարող, ստուդիական երաժիշտ և երաժիշտ |
| Գործիքներ | կիթառ[4] և վոկալ[4] |
| Լեյբլ | CGD |
| Ամուսին | Fabiola Sciabbarrasi?[5][6] |
| Կայք | pinodaniele.com |
Ջուզեպպե Դանիելե (իտալ.՝ Giuseppe Daniele), որն առավել հայտնի է Պինո Դանիելե (իտալ.՝ Pino Daniele) բեմական անունով (մարտի 19, 1955[1][2][3][…], Նեապոլ, Իտալիա - հունվարի 4, 2015[1][2], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի երգիչ-երգահան և կիթառահար։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Նա ծնվել է Նեապոլում՝ ընտանիքի հինգ եղբայրներից ավագն է։ 14 տարեկանում սկսել է կիթառ նվագել ընկերների հետ ստեղծված խմբում։ Նվագել սովորել է նախ ինքնուրույն, ապա՝ երաժշտական դպրոցում։ Նա մասնակցել է մի քանի քիչ հայտնի խմբերի գործունեությանը, այդ թվում՝ «New Jet»-ի, որը հիմնել է ընկերոջ՝ Ջինո Ջիլիոյի հետ։ Այս խումբը մասնակցել է մի քանի համերգի և արժանացել է հանրային ճանաչման։ 1977 թվականին EMI-ն թողարկել է Դանիելեի դեբյուտային ալբոմը՝ Terra mia, որը պարունակում էր այն երգերը, որոնք երկար ժամանակ կմնան նրա ամենամեծ հաջողությունները՝ «Na tazzulella'e cafè» և «Napule è»: 1995 թվականին նա սկսել է իր ստեղծագործական ուղու նոր փուլ՝ հեռացել է նեապոլիտանական երգից և սկսել է համագործակցել Ջորջիա Տոդրանիի, Իրենե Գրանդիի, Ջովանոտիի և «Almamegretta» խմբի հետ[7]:
1980 թվականին նա ձայնագրել է նոր ալբոմ՝ Nero a Metà-ն, որը մեծ հաջողություն է ունեցել հանրության շրջանում և երաժշտական քննադատների կողմից ճանաչվել է որպես նրա լավագույն գործը։ Երգչի համար սկսվել է հաջողակ ալբոմների թողարկման և համերգային ելույթների շրջան, այդ թվում՝ Փարիզի «Օլիմպիա» և Նյու Յորքի «Ապոլո» դահլիճներում: Նույն՝ 1980 թվականին նա պատիվ է ունեցել ելույթ ունենալ որպես Բոբ Մարլիի համերգի նախակատար «Սան Սիրո» մարզադաշտում, իսկ 1981 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Նեապոլի «Պիացցա դել Պլեբիշիտո» հրապարակում Դանիելեն հանդես է եկել հայտնի համերգով, որին ներկա է եղել շուրջ 200 000 հանդիսատես։ Մասիմոյի հետ բարեկամության շնորհիվ Տրուիզին մուտք է գործել կինոյի աշխարհ և երաժշտություն է գրել մի քանի ֆիլմերի համար, այդ թվում՝ «Ես կսկսեմ երեքով» (Ricomincio da tre), «Տիրոջ ճանապարհներն ավարտված են» (Le vie del Signore sono finite), «Ես կարծում էի, որ դա սեր է» (Pensavo fosse amore invece era un calesse)[8]:
Անձնական կյանք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Պինո Դանիելեի առաջին կինը եղել է Դորինա Ջանգրանդեն. նա երգել է «Terra mia» ալբոմի երգչախմբում, և զույգն ունեցել է երկու երեխա՝ Ալեսանդրոն և Քրիստինան։ Ավելի ուշ նա ամուսնացել է Ֆաբիոլա Սիաբարասիի հետ, ում հետ ծանոթացել է 1992 թվականին (այդ ժամանակ կինը 24 տարեկան էր և աշխատում էր որպես մոդել)․ նրանք ունեցել են երեք երեխա՝ Սառան, Սոֆիան և Ֆրանչեսկոն։ 2013 թվականին Պինոն թողել է նրան՝ հանուն Ամանդա Բոնինիի, որի մասին մամուլը քիչ բան գիտեր[9]:
Մահ և հուղարկավորություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2015 թվականի հունվարի 4-ին, երբ Դանիելեն գտնվել է Գրոսետոյի նահանգում (Տոսկանա) գտնվող իր տանը, սրտի կաթված է ստացել։ Երգիչը հրաժարվել է հոսպիտալացվել Մալիանո-ին-Տոսկանայում՝ պնդել է, որ իրեն տեղափոխեն Հռոմի «Սանտ Էուջենիո» հիվանդանոց՝ իր սրտաբան Աքիլլե Գասպարդոնեի մոտ․ սակայն շտապօգնության մեքենայում նրա վիճակը կտրուկ վատթարացել է, իսկ հիվանդանոց հասնելուն պես ձեռնարկված վերակենդանացման միջոցառումներն արդյունք չեն տվել[10]: 2015 թվականի փետրվարի 7-ին հրապարակվել է դատախազության հետաքննության նախնական պաշտոնական եզրակացությունները. Դանիելեի մահվան պատճառը սրտի պսակաձև զարկերակի շունտավորման նախկին վիրահատության ընթացքում տեղադրված սինթետիկ շունտի խցանումն էր, և նրա կյանքը կարելի էր փրկել տանը մոտ գտնվող հիվանդանոցում[11].
2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Դանիելեի աճյունը վերահուղարկավորվել է Մալիանո ին Տոսկանայի գերեզմանատանը գտնվող դամբարանում, որը կառուցվել էր հատուկ այդ նպատակով՝ ճարտարապետ Անդրեա Սպինելիի նախագծով[12]:
Ընտրյալ սկավառակագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ստուդիական ալբոմներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1977 — Terra mia (EMI Italiana)
- 1979 — Pino Daniele (EMI Italiana)
- 1980 — Nero a metà (EMI Italiana)
- 1981 — Vai mò (EMI Italiana)
- 1982 — Bella 'mbriana (EMI Italiana)
- 1984 — Musicante (EMI Italiana)
- 1985 — Ferryboat (Sciò Records-EMI Italiana)
- 1987 — Bonne soirée (EMI Italiana)
- 1988 — Schizzechea with love (EMI Italiana)
- 1989 — Mascalzone latino (EMI Italiana)
- 1991 — Un uomo in blues (CGD[it])
- 1991 — Sotto 'o sole (CGD)
- 1993 — Che Dio ti benedica (CGD)
- 1995 — Non calpestare i fiori nel deserto (CGD)
- 1997 — Dimmi cosa succede sulla terra (CGD)
- 1999 — Come un gelato all’equatore (CGD)
- 2001 — Medina (RCA)
- 2004 — Passi d’autore (RCA)
- 2005 — Iguana cafè (RCA)
- 2007 — Il mio nome è Pino Daniele e vivo qui (RCA)
- 2009 — Electric Jam (RCA)
- 2010 — Boogie Boogie Man (RCA)
- 2012 — La grande madre (Blue Drag)
Համերգային ձայնագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1984 — Sció live (EMI Italiana)
- 1994 — E sona mo' (CGD)
- 2001 — Pino Daniele Live @ RTSI
- 2002 — Concerto Medina Tour 2001 (RCA)
- 2002 — In tour (с Франческо Де Грегори, Фьореллой Манойя и Росалино Челламаре[it]) (Blue Drag Records/BMG Ricordi)
- 2013 — Tutta n’ata storia — Vai mo' — Live in Napoli (Blue Drag Records)
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1 2 3 4 http://www.lastampa.it/2015/01/05/spettacoli/musica/morto-pino-daniele-tOEbds3IS4jkYHyLTt6VZI/pagina.html
- 1 2 3 4 https://web.archive.org/web/20150112211009/http://www.lastampa.it/2015/01/05/spettacoli/musica/morto-pino-daniele-tOEbds3IS4jkYHyLTt6VZI/pagina.html
- 1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
- 1 2 3 Montreux Jazz Festival Database
- ↑ Ascione A. Pino Daniele, 9 anni senza di lui: i Batracomiomachia, quando incontrò la moglie Fabiola Sciabbarrasi, 7 segreti (իտալ.) — Milano: RCS MediaGroup, 1876. — ISSN 1120-4982; 1128-2568; 2499-2542
- ↑ Saltalamacchia S. Fabiola Sciabbarrasi, un libro su Pino Daniele: «Un grande amore resta» (իտալ.) — Condé Nast, 2019. — ISSN 1723-6673
- ↑ «Pino Daniele: Contaminazioni napoletane nel mondo» (իտալերեն). biografieonline.it. Արխիվացված օրիգինալից 2015-01-06-ին. Վերցված է 2015-01-06-ին.
- ↑ Nicola Clemente (2015-01-05). «Addio Pino Daniele: ripercorriamo la sua vita» (իտալերեն). Napoli Today. Արխիվացված օրիգինալից 2015-01-06-ին. Վերցված է 2015-01-06-ին.
- ↑ Massimo Zanaria (2015-01-05). «Pino Daniele». Cinquantamila Giorni (իտալերեն). Corriere della Sera. Արխիվացված օրիգինալից 2015-01-07-ին. Վերցված է 2015-01-06-ին.
- ↑ «Morto Pino Daniele, il cordoglio della musica e delle istituzioni» (իտալերեն). la Repubblica. 2015-01-05. Արխիվացված օրիգինալից 2015-01-06-ին. Վերցված է 2015-01-06-ին.
- ↑ Francesco Salvatore (2015-02-07). «Pino Daniele ucciso da un problema al by-pass: "Poteva essere salvato"» (իտալերեն). la Repubblica. Արխիվացված օրիգինալից 2015-02-07-ին. Վերցված է 2015-02-07-ին.
- ↑ «Pino Daniele, il lungo addio: le ceneri portate nel cimitero di Magliano. «Sei sempre con noi»» (իտալերեն). il Mattino. 2015-12-30. Արխիվացված օրիգինալից 2018-09-03-ին. Վերցված է 2016-01-02-ին.
| Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պինո Դանիելե» հոդվածին։ |
| ||||||||||||||||||||||||
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «Pino Daniele» (իտալերեն). MTV Italia. Վերցված է 2015-01-06-ին.
- «PinoDanieleOnline» (իտալերեն). Официальный сайт фан-клуба. Վերցված է 2015-12-31-ին.
- «Danièle, Pino». Enciclopedie on line (իտալերեն). Treccani. Վերցված է 2016-01-02-ին.