Պեր Մորուա
| Պեր Մորուա | |
 | |
| Կուսակցություն՝ | Սոցիալիստական կուսակցություն և Բանվորական ինտերնացիոնալի սրանսիական բաժին |
|---|---|
| Կրթություն՝ | National Normal School of Apprenticeship? |
| Մասնագիտություն՝ | քաղաքական գործիչ և դպրոցի ուսուցիչ |
| Դավանանք | կաթոլիկություն |
| Ծննդյան օր | հուլիսի 5, 1928[1][2][3][…] |
| Ծննդավայր | Cartignies, Նոր[4] |
| Վախճանի օր | հունիսի 7, 2013[1][2][3][…] (84 տարեկան) |
| Վախճանի վայր | Կլամար, Օ դը Սեն[4] |
| Թաղված | cimetière de l’Est |
| Քաղաքացիություն | .svg){kind=small} Ֆրանսիա |
| Պարգևներ | |
Պեր Մորուա (ֆրանսերեն՝ Pierre Mauroy, հուլիսի 5, 1928[1][2][3][…], Cartignies, Նոր[4] - հունիսի 7, 2013[1][2][3][…], Կլամար, Օ դը Սեն[4]), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, սոցիալիստ, Ֆրանսիայի վարչապետ 1981 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 1984 թվականի հուլիսի 17-ը[6]։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ծնվել է Նոր դեպարտամենտի Քարթիի դեպարտամենտում, ուսուցչի ընտանիքում, ավարտել է մանկավարժական ուսումնարանը և արտադրական ուսուցման համակարգում դասախոսություններով հանդես եկել։
Նա աշխատել է ուսուցիչ, ղեկավարել է Սոցիալիստական կուսակցության երիտասարդական շարժումը և ուսուցիչների արհմիությունը։ 1945 թվականին նա մասնակցել է սոցիալիստական շարժմանը։
1950-1958 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական երիտասարդության ազգային քարտուղար։ 1955-1959 թվականներին՝ Ազգային կրթության ֆեդերացիայի արդյունաբերական ուսուցման քոլեջների աշխատողների արհմիության գլխավոր քարտուղար։ 1961 թվականից աշխատել է որպես Սոցիալիստական կուսակցության Դաշնության քարտուղար իր հայրենի Նոր դեպարտամենտում, որը համարվում էր խոշորագույն կուսակցություններից մեկը։ 1963 թվականից՝ քաղբյուրոյի անդամ էր, իսկ 1966 թվականից՝ գլխավոր քարտուղարի տեղակալ (Գայ Մոլլետ)։ 1965-1968 թվականներին դարձել է ժողովրդավարական և սոցիալիստական ուժերի դաշնության գործադիր կոմիտեի անդամ։
1971 թվականին նա սատարել է Ֆրանսուա Միտտերանին և շուտով դարձել նրա տեղակալը վերակազմավորված Սոցիալիստական կուսակցությունում, գլխավորել է հյուսիսային ֆեդերացիան և ընտրվել կուսակցության համակարգման հարցերով ազգային քարտուղար (1971-1979 թվականներին)։ 1973 թվականին նա ընտրվել է Լիլի քաղաքապետ և Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի անդամ։
Շուտով, սակայն, նա հայտնվել է Միտտերանի հակառակ թևում։ 1979 թվականի ընտրություններում նա դաշնակցել է Միտտերանի ներկուսակցական հակառակորդ Միշել Ռոկարդին։ Այնուամենայնիվ, Միտտերանը չի հեռացրել նրան, Ռոկարդին և Մարուային կուսակցությունից, և նույնիսկ վերջինիս դարձրել է որպես վստահված անձ՝ 1981 թվականին ընտրություններից առաջ։
Վարչապետի պաշտոնում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1981 նախագահական ընտրություններիի հաղթանակից հետո Ֆրանսուա Միտտերանը Մորուային նշանակել է վարչապետ և լուծարել խորհրդարանը՝ օրենսդիր մարմնում մեծամասնություն ստանալու համար։ Հաջորդ ընտրություններին խորհրդարանում ստացան միատարր նախագահական մեծամասնություն։
Մորուայի աշխատանքային գործունեության ընթացքում ընդունվել են մի շարք սոցիալական օրենքներ, աշխատանքային շաբաթը կրճատվել է և դարձել 39 ժամ, կենսաթոշակ են սահմանել 60 տարիքային խմբերին։ Այնուամենայնիվ, Մորուան փորձել է դեմ լինել 1983 թվականին Միտտերանի կողմից ընդունված սոցիալիստական քաղաքական ծրագրին։ Հաջորդ տարի նա հրաժարական է տվել։
1988-1992 թվականներին (Միտտերանի երկրորդ անգամ վերընտրվելուց հետո, երբ Ռոկարը դարձել էր վարչապետ), Մորուան Ֆրանսիական սոցիալիստական կուսակցություն առաջին քարտուղար էր։
Սոցինտերնի նախագահ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1992-1999 թվականներին Ֆրանսիայի սենատում ընտրվել է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի նախագահ։ 2001 թվականին որպես Լիլի քաղաքապետ նա հրաժարական է տվել, նրան հաջորդել է Մարտին Օբրին, որը նույնպես հայտնի էր որպես սոցիալիստ ակտիվիստ։ Ֆրանսիայի նախագահական ընտրություններին մասնակցելու ժամանակ նա սատարել է Սեգոլեն Ռուայալին։
Նրա անունով է կոչվում Ֆրանսիայի Պեր Մորուա մարզադաշտը։
Պարգևներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Քվեբեկի ազգային շքանշանի սպա
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1 2 3 4 senat.fr (ֆր.)
- 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
- 1 2 3 4 Sycomore (ֆր.) / Assemblée nationale
- 1 2 3 4 Fichier des personnes décédées mirror
- ↑ http://www.ordens.presidencia.pt/?idc=154
- ↑ «Умер бывший премьер Франции Пьер Моруа». Интерфакс. 07.06.2013. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 7-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Pierre Mauroy at the French Senate
- Biographie du Premier ministre Pierre Mauroy sur gouvernement.fr
- Notice biographe de Pierre Mauroy dans le Dictionnaire biographique, mouvement ouvrier, mouvement social]
- Pierre Mauroy, de l'enfant à l'éléphant, documentaire biographique à partir de son témoignage et d'archives Արխիվացված 2022-01-04 Wayback Machine
 | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պեր Մորուա» հոդվածին։ |
| ||||||||||||||||
- Հուլիսի 5 ծնունդներ
- 1928 ծնունդներ
- Հունիսի 7 մահեր
- 2013 մահեր
- «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
- Անձինք այբբենական կարգով
- Ֆրանսիայի վարչապետներ
- Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
- Ֆրանսիացի սոցիալիստներ
- Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
- Քաղցկեղից մահացածներ
- Ֆրանսիայի նախարարներ
- Ֆրանսիացի մանկավարժներ