Պեր Մորուա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պեր Մորուա
Pierre Mauroy 1990.jpg
 
Կուսակցություն՝ Սոցիալիստական կուսակցություն և Բանվորական ինտերնացիոնալի սրանսիական բաժին
Կրթություն՝ National Normal School of Apprenticeship?
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, դպրոցի ուսուցիչ և ուսուցիչ
Դավանանք կաթոլիկություն
Ծննդյան օր հուլիսի 5, 1928(1928-07-05)[1][2][3][…]
Ծննդավայր Cartignies
Վախճանի օր հունիսի 7, 2013(2013-06-07)[1][2][3][…] (84 տարեկան)
Վախճանի վայր Կլամար[4]
Գերեզման cimetière de l’Est
Թաղված cimetière de l’Est
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
 
Պարգևներ

Պատվո լեգեոնի շքանշանի մեծ սրահ, «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի հրամանատարական խաչ, «Մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետ, Knight of the Order of Leopold?, Թագի շքանշանի կոմանդոր, Ֆինլանդիայի Առյուծի շքանշան, Լեհաստանի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար շքանշան, Grand Cross of the Military Order of Christ?, Քվեբեկի Ազգային շքանշանի սպա, National Order of the Lion of Senegal?, Ասպետական մեծ խաչի շքանշան. «Իտալիայի Հանրապետության համար ունեցած վաստակի համար» և Մայրու ազգային շքանշանի մեծ ժապավեն

Պեր Մորուա (ֆր.՝ Pierre Mauroy, հուլիսի 5, 1928(1928-07-05)[1][2][3][…], Cartignies - հունիսի 7, 2013(2013-06-07)[1][2][3][…], Կլամար[4]), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, սոցիալիստ, Ֆրանսիայի վարչապետ 1981 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 1984 թվականի հուլիսի 17[5]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Նոր դեպարտամենտի Քարթիի դեպարտամենտում, ուսուցչի ընտանիքում, ավարտել է մանկավարժական ուսումնարանը և արտադրական ուսուցման համակարգում դասախոսություններով հանդես եկել:

Նա աշխատել է ուսուցիչ, ղեկավարել է Սոցիալիստական ​​կուսակցության երիտասարդական շարժումը և ուսուցիչների արհմիությունը: 1945 թվականին նա մասնակցել է սոցիալիստական ​​շարժմանը:

1950-1958 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական ​​երիտասարդության ազգային քարտուղար: 1955-1959 թվականներին՝ Ազգային կրթության ֆեդերացիայի արդյունաբերական ուսուցման քոլեջների աշխատողների արհմիության գլխավոր քարտուղար: 1961 թվականից աշխատել է որպես Սոցիալիստական ​​կուսակցության Դաշնության քարտուղար իր հայրենի Նոր դեպարտամենտում, որը համարվում էր խոշորագույն կուսակցություններից մեկը: 1963 թվականից՝ քաղբյուրոյի անդամ էր, իսկ 1966 թվականից՝ գլխավոր քարտուղարի տեղակալ (Գայ Մոլլետ): 1965-1968 թվականներին դարձել է ժողովրդավարական և սոցիալիստական ​​ուժերի դաշնության գործադիր կոմիտեի անդամ:

1971 թվականին նա սատարել է Ֆրանսուա Միտտերանին և շուտով դարձել նրա տեղակալը վերակազմավորված Սոցիալիստական ​​կուսակցությունում, գլխավորել է հյուսիսային ֆեդերացիան և ընտրվել կուսակցության համակարգման հարցերով ազգային քարտուղար (1971-1979 թվականներին)։ 1973 թվականին նա ընտրվել է Լիլի քաղաքապետ և Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի անդամ:

Շուտով, սակայն, նա հայտնվել է Միտտերանի հակառակ թևում: 1979 թվականի ընտրություններում նա դաշնակցել է Միտտերանի ներկուսակցական հակառակորդ Միշել Ռոկարդին: Այնուամենայնիվ, Միտտերանը չի հեռացրել նրան, Ռոկարդին և Մարուային կուսակցությունից, և նույնիսկ վերջինիս դարձրել է որպես վստահված անձ՝ 1981 թվականին ընտրություններից առաջ:

Վարչապետի պաշտոնում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1981 նախագահական ընտրություններիի հաղթանակից հետո Ֆրանսուա Միտտերանը Մորուային նշանակել է վարչապետ և լուծարել խորհրդարանը՝ օրենսդիր մարմնում մեծամասնություն ստանալու համար: Հաջորդ ընտրություններին խորհրդարանում ստացան միատարր նախագահական մեծամասնություն:

Մորուայի աշխատանքային գործունեության ընթացքում ընդունվել են մի շարք սոցիալական օրենքներ, աշխատանքային շաբաթը կրճատվել է և դարձել 39 ժամ, կենսաթոշակ են սահմանել 60 տարիքային խմբերին: Այնուամենայնիվ, Մորուան փորձել է դեմ լինել 1983 թվականին Միտտերանի կողմից ընդունված սոցիալիստական ​​քաղաքական ծրագրին: Հաջորդ տարի նա հրաժարական է տվել:

1988-1992 թվականներին (Միտտերանի երկրորդ անգամ վերընտրվելուց հետո, երբ Ռոկարը դարձել էր վարչապետ), Մորուան Ֆրանսիական սոցիալիստական կուսակցություն առաջին քարտուղար էր։

Սոցինտերնի նախագահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1992-1999 թվականներին Ֆրանսիայի սենատում ընտրվել է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի նախագահ։ 2001 թվականին որպես Լիլի քաղաքապետ նա հրաժարական է տվել, նրան հաջորդել է Մարտին Օբրին, որը նույնպես հայտնի էր որպես սոցիալիստ ակտիվիստ: Ֆրանսիայի նախագահական ընտրություններին մասնակցելու ժամանակ նա սատարել է Սեգոլեն Ռուայալին:

Նրա անունով է կոչվում Ֆրանսիայի Պեր Մորուա մարզադաշտը։

Պեր Մորուայի գերեզմանը

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Քվեբեկի ազգային շքանշանի սպա
Նախորդող՝
Ռեյմոն Բար
Ֆրանսիայի վարչապետ
22 մայիսի 1981 թվական17 հուլիսի 1984 թվական
Հաջորդող՝
Լորան Ֆաբիուս
Նախորդող՝
Լիոնել Ժոսպեն
Ֆրանսիայի Սոցիալիստական ​​կուսակցության առաջին քարտուղար
1988 — 1992
Հաջորդող՝
Լորան Ֆաբիուս
Նախորդող՝
Վիլի Բրանդտ
Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի նախագահող
19921999
Հաջորդող՝
Անտոնիու Գուտեռեշ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 http://www.senat.fr/senateur/mauroy_pierre92037v.html
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Sycomore (фр.) / Assemblée nationale
  4. 4,0 4,1 4,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #119338599 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  5. «Умер бывший премьер Франции Пьер Моруа»։ Интерфакс։ 07.06.2013։ Վերցված է 2013-06-07 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]