Պերպինյան

Պերպինյան
Քաղաք
	Պերպինյան
	ֆրանսերեն՝ Perpignan
	Զինանշան
	42°41′51″N 2°53′41″E / 42.69750°N 2.89472°E
Երկիր	Ֆրանսիա
Շրջան	Արևելյան Պիրենեյներ
Համայնք	canton of Perpignan-7?, canton of Perpignan-8?, canton of Perpignan-9?, Արևելյան Պիրենեյներ, Perpignan Méditerranée Métropole? և arrondissement of Perpignan?
Ղեկավար	Louis Aliot
Հիմնադրված է	1901 թ.
Առաջին հիշատակում	927
Մակերես	68,07 կմ²
ԲԾՄ	100 ± 1 մ
Պաշտոնական լեզու	կատալաներեն
Բնակչություն	120 489 մարդ (2012)
Հեռախոսային կոդ	+33 468
Փոստային ինդեքս	66000
Փոստային դասիչ	66000 և 66100
Պաշտոնական կայք	mairie-perpignan.fr
	Պերպինյան (Ֆրանսիա)
	Պերպինյան (Ֆրանսիա)
	Պերպինյան Վիքիպահեստում

Պերպինյան (ֆրանսերեն՝ Perpignan [pɛʁpi'ɲɑ̃], կատ.՝ Perpinyà), քաղաք Ֆրանսիայում` Թետ գետի ափին, Արևելյան Պիրենեյների գավառի վարչական կենտրոնը։ Պատմականորեն հանդիսանում է Ռոսելյո նահանգի գլխավոր քաղաքը։ Միջերկրական ծովից 13 կմ և ֆրանսա-իսպանական հյուսիսային սահմանից 31 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը` 120 489 բնակիչ (2012)։

Աշխարհագրություն

Պատմություն

Բերքառատ հարթավայրում տեղակայված քաղաքը հին ժամանակներից ի վեր համարվել է տեղական գինեգործության կենտրոնը։ Առաջին անգամ հիշատակվել է 927 թվականին։ Ռուիլոնական կոմսերն այն ընտրեցին որպես իրենց նստավայր և ղեկավարեցին Պերպինյանը մինչև 1172 թվականը, որից հետո այն ժառանգեցին Բարսելոնյան կոմսերը։ Հայմե I կողմից իրականացված կատալոնիական հողերի բաժանման ժամանակ Պերպինյանը Բալեարյան կղզիների հետ միասին բաժին հասան Հայմե 2 կրտսերին, և 1276-1344 թվականներին դարձավ այդ թագավորի և նրա երկու հետնորդների համար որպես մայրաքաղաք։

17-րդ դարում, երբ Ֆրանսիան և Իսպանիան բախվեցին Ռուսիլյոնը գրավելու համար, Պերպինյանը վերափոխվեց ամրոցի։ Ըստ 1659 թվականի Պիրենեյան համաձայանագրի՝ մնաց Լյուդովիկոս 14-րդին։ 19-րդ դարում քաղաքային պարիսպները քանդվեցին։ 1936 թվականին Պերպինյան քաղաք Իսպանիայից եկան փախստականներ, որտեղ կատաղի քաղաքացիական պատերազմ էր ընթանում։ 1960 թվականից հետո այստեղ վերաբնակեցվեցին հյուսիսաֆրիկյան գաղութները լքած ֆրանսիացիները^[3]։

Տեսարժան վայրեր

Պերպինյանի այցեքարտ է համարվում Le Castillet փոքր բերդը, որը կառուցվել է 1368 թվականին և այժմ բաց է զբոսաշրջիկների համար թանգարանի տեսքով։ Ժամանակների հայտնի Պերպինյան միջնաբերդի հիմնասյուների հետևում «խիստ ռեժիմով» պահպանվում է վերջին ժամանակներին վերականգնված Մայլորկի միջնադարի թագավորների ամրոցը։ Սուրբ Հովհաննես տաճարը, հիմնադրված 1324 թվականին Սանչո թագավորի կողմից, կառուցվել է հիմնականում XV և XVI դարերում։ Հնաոճ ծովային տրիբունալը (Loge de Mer) տարիների ընթացքում վերածվել է թատրոնի։

Գեղարվեստական հուշարձաններից զբոսաշրջիկների ուշադրությունը գրավում է Պերպինյան կայարանը, որը զարդարվել է Սալվադոր Դալիի կողմից։ Ռիգո թանգարանում ցուցադրվում են և՛ նկարչի, և՛ կատալոնական վարպետների կտավներ։