Պետրոս Օհանյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պետրոս Օհանյան
ռուս.՝ Пётр Иванович Огановский
Պետրոս Օհանյան.jpg
Դրոշ
(1-ին) 4-րդ Կովկասյան բանակային կորպուսի հրամանատար
հունվարի 24, 1915 - դեկտեմբերի 19, 1915
Հաջորդող Վլադիմիր Դե-Վիտտ (Владимир Владимирович Де-Витт)
Դրոշ
(15-րդ) 3-րդ բանակային կորպուսի հրամանատար
սեպտեմբերի 16, 1916 -
 
Մասնագիտություն՝ զինծառայող
Ազգություն հայ
Դավանանք Հայ Կաթողիկե Եկեղեցի
Ծննդյան օր օգոստոսի 26 (սեպտեմբերի 7), 1851
Վախճանի օր 1917
Զավակներ Նիկոլայ Օգանովսկի
 
Պարգևներ

Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան, Սպիտակ արծվի շքանշան, Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Վլադիմիրի 2-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան և Արիության ոսկե թուր

Պետրոս Հովհաննեսի Օհանյան[1] (Պյոտր Իվանովիչ Օգանովսկի[2], Օհանով[3], Օգանովսքի[4], Օկանէսով[5], ռուս.՝ Пётр Иванович Огановский[6], օգոստոսի 26 (սեպտեմբերի 7), 1851 - 1917), հայազգի ռուսական բանակի հետևազորի գեներալ (1913, դեկտեմբերի 31)[7], ռազմական գրող[8], Ռուսական կայսրության ազնվական[9], Ռուս-թուրքական[10], Ռուս-ճապոնական և Առաջին համաշխարհային պատերազմների մասնակից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պետրոս Օհանյանը ծնվել է 1851 թվականի սեպտեմբերի 7-ին (օգոստոսի 26-ին), այլ աղբյուրների վկայությամբ՝ 1866 թվականին[11] ազնվականի ընտանիքում:

1915 թվականի հունվարի 24-ից եղել է 4-րդ Կովկասյան բանակային կորպուսի հրամանատարը, իսկ 1915 թվականի դեկտեմբերի 19-ից ընդգրկվել է Պետրոգրադի Ռազմական օկրուգի սպայական պահեստազորի աստիճանակարգում: 1916 թվականի սեպտեմբերի 16-ից ստանձնում է Հյուսիսային ռազմաճակատի 1-ին բանակի 3-րդ բանակային կորպուսի հրամանատարությունը[12][13][14][15]:

Մահացել է 1917 թվականին[16]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 129 (Անձնանուններ)
  2. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 129 (Անձնանուններ)
  3. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 129 (Անձնանուններ)
  4. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 129 (Անձնանուններ)
  5. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 129 (Անձնանուններ)
  6. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 129 (Անձնանուններ)
  7. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 29
  8. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 29
  9. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 29
  10. Огановский Петр Иванович
  11. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 29
  12. «Маршалы, генералы и адмиралы армянского происхождения в Санкт-Петербурге». Биографический справочник, Санкт-Петербург, Изд-во «Роза ветров», 2013, с. 181-182:
  13. «1000 հայազգի գեներալներ, ծովակալներ», Տիգրան Պետրոսյանց (Տիգրան Հայազն), Կենսագրական հանրագիտարան, 2009, էջ 321:
  14. «200 հայ զորավարներ», Տիգրան Պետրոսյանց (Տիգրան Հայազն), Երևան, Հեղ. հրատ., 2011, էջ 104:
  15. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 29
  16. «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 29

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Տիգրան Դևոյանցի հետախոզական գործունեությունը», Վանիկ Վիրաբյան, Երևան, 2018, էջ 29-30, 32-33, 42-43, 45, 47-53, 55-56, 58, 60, 68, 70, 75, 77-79, 82, 84, 86-87, 94, 96-97, 116, 129 (Անձնանուններ).
  • «Маршалы, генералы и адмиралы армянского происхождения в Санкт-Петербурге». Биографический справочник, Санкт-Петербург, Изд-во «Роза ветров», 2013, с. 181-182:
  • «1000 հայազգի գեներալներ, ծովակալներ», Տիգրան Պետրոսյանց (Տիգրան Հայազն), Կենսագրական հանրագիտարան, 2009, էջ 321:
  • «200 հայ զորավարներ», Տիգրան Պետրոսյանց (Տիգրան Հայազն), Երևան, Հեղ. հրատ., 2011, էջ 104: