Պետական դրոշ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Պետական Դրոշ պետությունների սուվերենությունն արտահայտող պաշտոնական տարբերանշան։ Նկարագրությունը տրվում է օրենսդրությամբ (սովորաբար սահմանադրությամբ)։ Պետական դրոշ բարձրացվում է պետական հիմնարկությունների, դեսպանատների, պառլամենտական և այլ հաստատությունների շենքերի վրա, ինչպես նաև միջազգային կոնֆերանսների, հանդիսավոր արարողությունների ժամանակ, միջազգային մրցանակներ շնորհելիս ն այլ դեպքերում։ ԽՍՀՄ պետական դրոշի նկարագրի սահմանումը տրված է ԽՍՀՄ Սահմանադրության 144-րդ հոդվածում։ Այն կարմիր կտոր է․ որի վերին անկյունում, ձողի մոտ պատկերված է ոսկյա մուրճ ու մանգաղ, դրանց վերևում՝ հևգաթև աստղ՝ շրջանակված ոսկյա եզրազարդերով։ Լայնության ն երկարության հարաբերությունը 1։2 է։ 1955 թվականի օգոստոսի 19-ի ԽՍՀՄ պետական դշոշի կանոնադրությամբ մանրամասն տրված են դրա նկարագրությունն ու օգտագործման կարգը։ Հանրապետությունների պետական դրոշի նկարագրի սահմանումը տրված է համապատասխան հանրապետությունների սահմանադրություններում։ ՀԽՍՀ պետական դրոշի մասին տեքստը հաստատվել է 1922 թվականի փետրվար 2-ին՝ Հայաստանի սովետների I համագումարում։ Այն կարմիր կտոր է ձախակողմյան վերին անկյունում, ոսկեգույն տառերով գրված է՝ ՀԽՍՀ։ 1952 թվականի դեկտեմբեր 17-ի ՀԽՍՀ գերագույն սովետի Նախագահության հրամանագրով Հայաստանի պետական դրոշի ձևի և գույևի մեջ փոփոխություն է մտցվել։ ՀԽՍՀ պետական դրոշը կարմիր կտոր է մեջտեղից, դրոշի երկայնքով անցնող կապույտ շերտով, որը կազմում է դրոշի լայնքի մեկ քառորդը։ Վերին կարմիր մասում, ձողի մոտ, պատկերված են ոսկյա մուրճ ու մանգաղ և հնգաթև աստղ՝ շրջաևակված ոսկյա եզրազարդերով։ Դրոշի լայնությաև և երկարության հարաբերությունը 1։2 է (ՀԽՍՀ Սահմանադրություն, հոված 121)։ Հին հայկական թագավորական տները (Արտաշեսյան, Արշակունի, Բագրատունի) ունեցել են իրենց պետական դրոշը։ Արտաշեսյանների ու Արշակունիների ծիրանագույն դրոշի վրա եղել է երկու արծիվ, մեջտեղում՝ արնի նշան, Բագրատունիների պետական դրոշի վրա՝ մեկ արծիվ, Կիլիկիայի հայկական պետության պետական դրոշի ծիրանագույն ֆոնի վրա պատկերվել է արքայական գավազանով առյուծ (նույն պատկերը կա նաև Լևոն Ա-ի դրամի վրա)։ Հայ նախարարություններն ունեցել են դրոշներ, որոնցով մասնակցել են կռիվների։ 1773 թվականին լույս տեսած Շահամիր Շաևամիրյանի «Որոգայթ փառաց» աշխատության մեջ նկարագրված է Հայաստանի ապագա պետական դրոշը (կարմիր, կապույտ և դեղիև)՝ ստեղծվելիք բանակի երեք սպարապետությունների զինվորների ևամազգեստների գույներին համապատասխան։ 1789 թվականին Հ․Լազարյանը և Հ․Արղությանը Ռուսաստանին ներկայացվելիք ծրագրում Հայաստանի պետական դրոշը նախատեսել են կարմիր, կանաչ, կապույտ գույներով և Նոյան տապանի նշանով։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 455 CC-BY-SA-icon-80x15.png