Պաբլո Կլարիս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պաբլո Կլարիս Կասադեմուն
Pau Claris Casademunt
Pau claris i casademunt.jpg
Ծնվել էհունվարի 1, 1586(1586-01-01)[1]
ԾննդավայրԲարսելոնա, Իսպանիա
Մահացել էփետրվարի 27, 1641(1641-02-27)[1] (55 տարեկանում)
Մահվան վայրԲարսելոնա, Իսպանիա
ՔաղաքացիությունԿատալոնիա Կատալոնիա
Մասնագիտությունհոգևորական, քաղաքական գործիչ և փաստաբան
Զբաղեցրած պաշտոններPresident of the Generalitat of Catalonia?[2] և Q59773323?
Ստորագրություն
Signature of Pau Claris.svg
Pau Claris i Casademunt Վիքիպահեստում

Պաբլո Կլարիս Կասադեմուն (կատ.՝ Pau Claris Casademunt, հունվարի 1, 1586(1586-01-01)[1], Բարսելոնա, Իսպանիա - փետրվարի 27, 1641(1641-02-27)[1], Բարսելոնա, Իսպանիա), կատալոնացի փաստաբան, հոգևորական, կատալոնական ազգային ազատագրական պայքարի գործիչ և Կատալոնիայի ինքնահռչակ հանրապետության նախագահ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պաբլո Կլարիս Կասադեմունը ծնվել է 1586 թվականին Բարսելոնայում։ Հորական կողմից եղել է Բերգայից։ Նրա հայրը և պապը եղել են հայտնի իրավաբաններ[3]։ Պաբլոն եղել է Կլարիսների ընտանիքի չորս տղաներից ամենակրտսերը[4]։ Նրա մեծ եղբայրը՝ Ֆրանսեսկը, լինելով իրավաբան, մեծապես ներազդել է եղբոր մասնագիտական կողմնորոշման և քաղաքականության մեջ ներքաշման մեջ։ Կլարիսների ընտանիքը պատկանել է Բարսելոնայի բուրժուազիայի դասին և ունեցել է զգալի տնտեսական և վարչական իշխանություն[5]։

Պաբլո Կլարիսը սովորել է Բարսելոնայի համալսարանում և ստացել քաղաքացիական իրավունքի և իրավաբանական գիտությունների դոկտորի կոչում։ Հավանական է, որ նա սովորել է նաև այլ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում, սակայն Պաբլոյի կրթության մասին այլ նյութեր մեզ չեն հասել։

1612 թվականի օգոստոսի 28-ինՊաբլո Կլարիսն աշխատանքի է անցնում Կատալոնիայի եպիսկոպոսության նստավայրում՝ «La Seu d’Urgell»-ում։ Նույն տարվա սեպտեմբերի 25-ին Պաբլոն նշանակվում է Ուրխելի թեմի կանոնիկոս։

Քաղաքական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1626 թվականին Կլարիսն ընտրվում է որպես Կատալոնիայի կորտեսի եկեղեցական ներկայացուցիչ։ Նշյալ միությունը ստեղծվել էր մարտի 28-ին՝ տագնապալի քաղաքական իրադրության ֆոնին։ Քաոսի պատճառն այն էր, որ Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ IV-ը հրաժարվել էր վավերացնել Կատալոնիայի սահմանադրությունը, որի արդյունքում էլ տեղի բնակչության նկատմամբ սկսվել էր իրագործվել հարկային ծանր քաղաքականություն։ Կատալոնական եկեղեցին՝ իսպանական ռոյալիստական արքունիքի հարկերի կուտակումից հոգնած հրաժարվում է մարել ներկայացված գումարները և ներկայացուցչություն ուղարկում Մադրիդ։

1632 թվականին կատալոնական կորտեսը վերականգնվում է նույն կազմով, ինչպես և պլանավորված էր 1626 թվականի հակաիսպանական ապստամբության ժամանակ։ Շուտով Պաբլոն մասնակցում է խորհրդարանական ընտրությունների, իսկ հուլիսի 15-ին գումարվում է տասնութ հոգուց կազմված գործադիր խորհուրդ։

1638 թվականի հուլիսի 22-ին Պաբլո Կլարիսը ընտրվում է եկեղեցական խեներալիտետի պատգամավոր։ Խորհրդի մյուս անդամները առաջադրվում են եկեղեցական աուդիտի կողմից։ Նրանք էին Ժավմե Ֆերանը և Ռաֆաել Սերդան։ Որպես եկեղեցական խորհրդի անդամ, Պաբլոն շարունակում է նախագահել կառավարական հանդիպումները։

Կատալոնիայի հանրապետություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1640 թվականի հունիսի 7-ին Կատալոնիայում բռնկվում է ազգային ազատագրական պայքար, որը հայտնի է դառնում որպես «հնձվորների պատերազմ»[6]։ Պայքարն ուղղված էր Կատալոնիայի երկրամասի նկատմամբ իսպանական գերիշխանությանը։ Շարժման սկիզբն ազդարարում է Իսպանիայի փոխարքայի սպանությունը Բարսելոնայում։ Հաջորդիվ հավաքված ամբոխը Պաբլո Կլարիսին հռչակում է Կատալոնիայի ինքնահռչակ հանրապետության նախագահ՝ Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XIII-ի հովանու ներքո։ Այսպիսով, ֆրանսիան երաշխավորում է կայսերական Իսպանիայի տարածքում նոր պետական կազմավորման առաջացումը՝ ցանկանալով այս կերպ ամրապնդել իր դիրքերը հարակից Պիրենեյան թերակղզու տարածքում։

Ի պատասխան ֆրանս-կատալոնական գործողություններին՝ 1640 թվականի նոյեմբերի 24-ին իսպանական բանակը, ականավոր զորահրամանատար Պեդրո Ֆախարդոյի հրամանատարությամբ, ներխուժում է հարավային Կատալոնիա։ Դեկտեմբերի 23-ին Պաբլո Կլարիսը պատերազմ է հայտարարում Իսպանիայի արքա Ֆիլիպ IV-ին։ Ֆրանսիայի օժանդակությամբ գործող կատալոնական զորքերը հետ մղելով իսպանացիներին կարողանում են ներթափանցել բուն Իսպանիայի հողերը։ Այս հանգամանքը իսպանացիներին ստիպում է գնալ հաշտության։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Real Academia de la Historia Diccionario biográfico españolReal Academia de la Historia, 2011.
  2. http://www.president.cat/pres_gov/president/ca/presidencia/origens-generalitat.html
  3. Història De La Generalitat De Catalunya I Dels Seus Presidents (Catalan)։ Barcelona: Generalitat de Catalunya։ 2003։ էջեր 204–216։ ISBN 84-393-5633-1 
  4. Història De La Generalitat De Catalunya I Dels Seus Presidents (Catalan) 2։ Barcelona: Generalitat de Catalunya։ 2003։ էջեր 204–216։ ISBN 84-393-5633-1։ OCLC 55801061 
  5. Grau, Jaume. Pau Claris. Una vida amb misteris (in Catalan). Sàpiens [Barcelona], núm. 121, octubre 2012, p.54-57. ISSN 1695-2014.
  6. «Bernard Du Plessis-Besançon»։ Enciclopèdia Catalana (Catalan)։ Barcelona։ 2010։ Արխիվացված է օրիգինալից April 1, 2012-ին 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Garcia Càrcel Ricard (1980)։ Pau Claris, La Revolta Catalana։ Pinya de rosa, 36 (Catalan)։ Barcelona: Dopesa։ ISBN 84-7235-450-4։ OCLC 7999620 
  • Simón i Tarrés Antoni (2008)։ Pau Claris, Líder D'una Classe Revolucionària։ Biblioteca Abat Oliva (Catalan)։ Barcelona: Publicacions de l'Abadia de Montserrat։ ISBN 978-84-9883-051-4