Ոսկե կիրճը

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ոսկե կիրճը
All Gold Cañon
ՀեղինակՋեկ Լոնդոն
Տեսակգրական ստեղծագործություն
Ժանրպատմվածք
Բնօրինակ լեզուանգլերեն
Ստեղծման տարեթիվ1905

Ոսկե կիրճը (անգլ.՝ All Gold Cañon), ամերիկացի գրող Ջեկ Լոնդոնի պատմվածքը: Գրվել է 1905 թվականին:

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պատմվածքում իրադարձությունները կատարվում են մի կիրճում[1]:

Կիրճում ոչ մի ձայն չկար, բացի առվակի ձայնից և կիրճում տիրող մթնոլորտից: Բիլ անունով մի մարդ խաթարում է կիրճի լռությունը: Նա մի երգ շշնջալով առաջ է շարժվում կիրճով և հիանում է կիրճի գեղեցկությամբ: Նա այստեղ էր եկել ոսկի որոնելու համար: Սկսում է եռանդով առվի միջից հող հանել և լվանալ: Երբ մի թաս լվանում է, մի շատ փոքր կտոր ոսկի է հանում: Այդպես շարունակ մինչև երեսունհինգ ոսկե փայլ: Երբ մութն ընկնում է, Բիլը խարույկ է վառում, նստում կողքին և սկսում ընթրել: Առավոտյան Բիլը նորից է աշխատում և այնքան ինքնամոռաց, որ չի նկատում, թե ինչպես է մութն ընկնում և սթափվում է միայն այն ժամանակ, երբ էլ չի կարողանում տեսնել ոսկու փայլքը թասի մեջ: Հետո նորից ընթրում է, ծխում ծխամորճ և հանելով կոշիկները պառկում վերմակի տակ: Առավոտյան երբ վեր է կենում, որոշում է թարմացնել իր նախաճաշը և հենց այդ պահին իր ձեռքով կարթ է պատրաստում: Նա որսում է տասը դյույմանոց մի կարմրախայտ: Երեք այդպիսի կարմրախայտ ապահովում են նրա նախաճաշը: Հետո նա սկսում է նորից ոսկի որոնել, բայց այս անգամ արդեն ավելի էր դժվարացել աշխատանքը, քանի որ այս անգամ նա պետք է բարձրանար բլուրը և թասով հողը իջեցներ առվի մոտ ու լվանար: Հետո նա փորում էր դիվահար և շատ մեծ դժվարությամբ, բայց ի վերջո ոչ մի կտոր ոսկի չի հայտնաբերում:

Ու երբ մութն ընկնում է, Բիլը որոշում է քնել, սակայն նրան տանջում են իրեն սպառնացող վտանգի մասին մտքերը: Հաջորդ օրը, երբ արևը դեռ նոր էր ծագել, նա արդեն նախաճաշել էր և բարձրանում էր ժայռն ի վեր: Այդ առավոտ առաջին թասը երկու դոլարից ավելի շահույթ է բերում: Նա մի տեղ է ընտրում և սկսում է այդտեղ փորել: Բիլը շատ ջանասիրությամբ է աշխատում և երբ նա այնքան էր փորել, որ միայն իր գլուխն էր երևում, նրա գործիքը մի կոշտ բանի է դիպում և նա զննում է հողի հատակն ու տեսնում է, որ մի մեծ կտոր կվարց է: Նա կվարցը մաքրում է և ստանում ոսկի: Հետո նրան հանդիպում են ոսկու մեծ-մեծ կտորներ և մարդը ուրախությամբ դրանք հավաքում էր: Եվ այդ կիրճը անվանում «Ոսկե կիրճ»: Երբ հանկարծ նա զգում է, որ իր գլխավերևում ինչ որ մեկը կանգնած է, նա շատ է սարսափում: Այդպես երկար չէր կարողանում շարժվել, որովհետև նրա ամբողջ մարմինը դողում էր և նա չգիտեր, թե ինչ աներ: Որոշ ժամանակ նա այդպես քարացած մնալով մտորում էր, թե ինչ պետք է անի և ի վերջո նա որոշում է ձևացնել, թե չի նկատել այդ անտեսանելի թափառաշրջիկին, որը իրեն վտանգ է սպառնում և շարունակում է հետազոտել իր ոսկին: Եվ հանկարծ այդ անծանոթը կրակում է մարդու ուսին: Իսկ հետո Բիլը ընկնում է գետնին և անծանոթին թվում է, թե նա մեռած է: Նա նստած ծխում էր երկար ժամանակ և երբ ցանկանում է գնալ դեպի Բիլը, Բիլն արդեն հասցնում է բռնել նրա ոտքը և կանգնեցնել նրան: Հետո նրանք սկսում են կռվել: Կռվի ընթացքում Բիլը անծանոթի ձեռքից խլում է զենքը և սպանում նրան՝ փրկելով իր իսկ կյանքը: Հետո Բիլը նրան գցում է մի փոսի մեջ և թաղում:

Բիլն այս ամենից հետո չի մնում կիրճում ու թամբելով իր ձին հեռանում է կիրճից՝ մի երգ շշնջալով: Նա խանգարել էր կիրճի անդորրը, փչացրել բնությունը և երբ նա գնում է, վերադառնում է կիրճի անդորրը[2]:

Կերպարներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բիլ
  • Անծանոթ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]