Շողիկ Սաֆյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Շողիկ Սաֆյան
Ծնվել էօգոստոսի 23, 1916(1916-08-23)
ԾննդավայրԽնձորեսկ, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էօգոստոսի 4, 1995(1995-08-04) (78 տարեկանում)
Վախճանի վայրԵրևան, Հայաստան
Մասնագիտությունբանաստեղծ և գրող
Լեզուհայերեն
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունFlag of Armenia.svg Հայաստան
ԿրթությունԱդրբեջանի պետական մանկավարժական համալսարան
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
ԱմուսինԳարեգին Սևունց
Շողիկ Սաֆյան Վիքիդարանում

Սաֆյան Շողիկ Սերգեյի (օգոստոսի 23, 1916(1916-08-23), Խնձորեսկ, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 4, 1995(1995-08-04), Երևան, Հայաստան), հայ խորհրդային բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանիչ և խմբագիր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1944 թվականից: ԽՄԿԿ անդամ 1948 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1939 թվականին ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտի Պատմության ֆակուլտետը։ 1941-1945 թվականներին աշխատել է Բաքվի «Կոմունիստ» (հայերեն) թերթի խմբագրությունում որպես արվեստի և գրականության բաժնի վարիչ։ 1946 թվականից հաստատվել է Երևանում։ Աշխատել է «Ավանգարդ» թերթում որպես արվեստի և գրականության բաժնի վարիչ, այնուհետև` Հայաստանի պետական հրատարակչությունում որպես խմբագիր։ Ըստ Գրիգոր Չալիկյանի` սիրային կապերի մեջ է եղել հայտնի բանաստեղծ Պարույր Սևակի հետ: 1968-1975 թվականներին աշխատել է Հայաստանի գրողների միությունում որպես գրական խորհրդատու։ Սաֆյանի ստեղծագործությունը, որ համակված է քնարականությամբ ու քաղաքացիական շնչով, ամփոփված է «Կարոտի երգեր» (1947), «Ամենալավ նվերը» (1949, պստմվածքներ), «Մեր երգը» (1953) և այլ ժողովածուներում։ Սաֆյանը թարգմանել է Ռուդաքիի բեյթերից, Լագին Լազարի «Ծերունի Խոտհարիչը» (1953 թ.), Վասիլի Լեբեդևի, Ա․ Տամսաարեի, Սերգեյ Միխալկովի, Միխայիլ Ալեքսեևի, Մ․ Ռահիմի, Վագիֆի ստեղծագործություններից։ Շողիկ Սաֆյանը իր մահկանացուն կնքել է 1995 թվականի օգոստոսի 4-ին Երևանում, 79 տարեկան հասակում:

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կարոտի երգեր (բանաստեղծություններ), Երևան, 1947, 56 էջ:
  • Ամենալավ նվերը (պատմվածքներ), Երևան, 1949, 32 էջ:
  • Մեր երգը (բանաստեղծություններ), Երևան, 1953, 64 էջ:
  • Մի հին հեքիաթ է սա (արձակ բանաստեղծություններ), Երևան, 1963, 160 էջ:
  • Մի հին հեքիաթ է սա, Երևան, 1977, 276 էջ[1]:
  • Հին Խնձորեսկ, իմ Խնձորեսկ (բանաստեղծություններ), Երևան, 1998, 96 էջ:

Թարգմանություններ (ռուսերենից և ադրբեջաներենից)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մամեդխանլի Էնվեր, բաքվի գիշերները, Ե., Հայպետհրատ, 1951, 197 էջ:
  • Ռահիմ Մահմեդ, Հատընտիր (ժողովածուի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Շ. Սաֆյանը), Ե., Հայպետհրատ, 1952:
  • Լագին Լ., Ծերունի Խոտտաբիչը, Ե., Հայպետհրատ, 1953, 344 էջ:
  • Միխալկով Ս., Փոխարինողները, Ե., Հայպետհրատ, 1953, 15 էջ:
  • Մեհթի Հուսեյն, Առավոտ, Ե., Հայպետհրատ, 1960, 762 էջ:
  • Լագին Լ., Ծերունի Խոտաբիչը, Ե., Հայպետհրատ, 1963, 331 էջ:
  • Խոլոպով Գեորգի, Գրենադա, Ե., «Հայաստան», 1973, 507 էջ:
  • Գուբարև Վիտալի, Արտասովոր արկածներ, Ե., «Հայաստան», 1974:
  • Լեբեդև Վ., Կակաչի գույնը (գրքի մեջ մտնող գործերի նի նասը թարգնանել է Շ. Սաֆյանը), Ե., «Հայաստան», 1976, 153 էջ:
  • Տամմսարե Անտոն, Կյանք և սեր, Ե., «Սովետական գրող», 1978, 414 էջ:
  • Թանգրիկուլիև, Դութառը երգում է, Ե., «Սովետական գրող», 1978:
  • Դոստյան Ռիչի, Տագնապ, Ե., «Սովետական գրող», 1979:
  • Ամատունի Պետրոնի, Եթե սֆինքսը խոսեր, Ե., «Սովետական գրող», 1980:
  • Ալեքսեև Միխայիլ, Հացը գոյական է, Ե., «Սովետական գրող», 1980:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Սաֆյան Շողիկ Սերգեյի (1963)։ Թերզյան Մարգարիտ Սիմոնի, ed.։ Մի հին հեքիաթ է սա: Պատմվածքներ։ Երևան: Հայպետհրատ 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 256 CC-BY-SA-icon-80x15.png