Շառլ Լըկոնտ դը Լիլ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Շառլ Լըկոնտ դը Լիլ
ֆր.՝ Leconte de Lisle
Leconte Blanquer.JPG
Ծննդյան անունֆր.՝ Charles Marie René Leconte de Lisle
Ծնվել էհոկտեմբերի 22, 1818(1818-10-22)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՍեն Պոլ, Ռեյունյոն, Ֆրանսիա[4]
Վախճանվել էհուլիսի 17, 1894(1894-07-17)[1][2][3][…] (75 տարեկան)
Վախճանի վայրԼուվեսյեն
ԳերեզմանՄոնպարնաս գերեզմանատուն և Cimetière marin de Saint-Paul
Մասնագիտությունբանաստեղծ, թարգմանիչ, գրող, գրադարանավար և գրական քննադատ
Լեզուֆրանսերեն[1]
Ազգությունֆրանսիացիներ
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1958).svg Ֆրանսիա
ԿրթությունՌենի համալսարան
Գրական ուղղություններպառնասիանիզմ
Ուշագրավ աշխատանքներQ3401060?, Q3401063? և Q3401070?
ԱնդամակցությունՖրանսիական ակադեմիա[5]
ՊարգևներՊատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա[4] Jean Reynaud Prize?[5] Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ[4] և prize Maillé Latour Landry?[6]
Signature Leconte de Lisle.jpg
Charles Marie René Leconte de Lisle Վիքիպահեստում

Շառլ Լըկոնտ դը Լիլ (Leconte de Lisle, հոկտեմբերի 22, 1818(1818-10-22)[1][2][3][…], Սեն Պոլ, Ռեյունյոն, Ֆրանսիա[4] - հուլիսի 17, 1894(1894-07-17)[1][2][3][…], Լուվեսյեն), ֆրանսիացի բանաստեղծ և հասարակական գործիչ-հանրապետական։ Ֆրանսիայի ակադեմիայի անդամ (18861848 թվականի հեղափոխության մասնակից։ «Պառնասի» գեղագիտության հիմնադիրը։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Բարբարոսական բանաստեղծություններ» (1862) գրքում Լըկոնտ դը Լիլը ձգտել է ճշգրտորեն վերստեղծել պատմության դրվագները։ Մերժել է կրոնը։

Գրել է բանաստեղծություններ, որոնք հաստատում են բնության ուժն ու գեղեցկությունը («Փղեր», «Կուսական անտառ»), բանաստեղծականացնում նախնադարյան բարբարոսներին («Հիալմարի սիրտը») , նույնիսկ գազաններին («Հովազը»), ի հակադրություն բուրժուական բարբարոսների (Ժամանակակիցներին»)։ Փարիզյան կոմունայի (1871) նշանակությունը Լըկոտն դը Լիլը չհասկացավ, բայց հանդես եկավ վերսալյան ռեակցիայի դեմ ուղղված պարսավագրերով («Ժողովրդական հանրապետական կատեխիզիս», «Քրիստոնեության հանրամատչելի պատմությունը»)։ Հեղինակել է «Էրինիները» (1873) ողբերգությունը, «Ողբերգական բանաստեղծություններ» (1884) և «Վերջին բանաստեղծություններ» (1895, ետմահու) ժողովածուները։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 594 CC-BY-SA-icon-80x15.png