Շառլ Գունո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Շառլ Գունո
Charles Gounod (1890) by Nadar.jpg
Ծնվել է հունիսի 17, 1818({{padleft:1818|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:17|2|0}})[1][2]
Ծննդավայր Փարիզի նախկին 11-րդ շրջան, Փարիզ, Ֆրանսիա
Մահացել է հոկտեմբերի 18, 1893({{padleft:1893|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:18|2|0}})[3][2] (75 տարեկանում)
Մահվան վայր Սեն Կլու, Ֆրանսիա[4]
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա
Կրթություն Փարիզի երաժշտության ու պարի բարձրագույն դպրոց և Սենտ-Լուիսի լիցեյ
Ստեղծագործություն(ներ) Philémon et Baucis, Իննո է Մարսիա Պոնտիֆիկալե և Ռոմեո և Ջուլիետ
Մասնագիտություն կոմպոզիտոր, երաժիշտ, երաժշտագետ և երաժշտության ուսուցիչ
Աշխատավայր Փարիզի երաժշտության ու պարի բարձրագույն դպրոց
Ամուսին Աննա Զիմերման
Ծնողներ հայր՝ Ֆրանսուա-Լուի Գունո
Պարգևներ և
մրցանակներ
Հռոմեական մրցանակ
Charles Gounod Վիքիպահեստում

Շառլ-Ֆրանսուա Գունո (ֆրանսերեն՝ Charles-François Gounod, հունիսի 17, 1818[1][2], Փարիզի նախկին 11-րդ շրջան - հոկտեմբերի 18, 1893[3][2], Սեն Կլու[4]), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր։ Ֆրանսիայի ինստիտուտի անդամ է՝ սկսած 1866 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1836-1838 թվականներին սովորել է Փարիզի կոնսերվատորիայում։ 1839 թվականին «Ֆեռնան» կանտատի համար արժանացել է Հռոմեական մրցանակի։ 1852-1860 թվականներին եղել է Փարիզի «Օրփեոն» երգչախմբային ընկերությունների միավորման տնօրեն։ Լոնդոնում հիմնադրել է «Գունոյի երգչախումբ» ընկերությունը (այժմ՝ Թագավորական երգչախմբային ընկերություն)։ Գունոն ֆրանսիական քնարական օպերայի խոշոր ներկայացուցիչն է։ Հակադրվելով ռոմանտիկական «մեծ օպերայի» գեղագիտական սկզբունքներին՝ իր օպերաներում ձգտել է պարզության, հերոսների հոգեկան աշխարհի ճշմարիտ բացահայտման, նուրբ, հստակ մեղեդիականության՝ հագեցված քաղաքային երգ պարային բանահյուսության դարձվածքներով։ Գունոյի գեղարվեստական սկզբունքները դրսևորվել եև «Ֆաուստ» օպերայում (ըստ Գյոթեի համանուն ողբերգության, 1859 թվական, «Թեատր լիրիկ», ռեչիտատիվներին «Վալպուրգյան գիշեր» բալետային մասի հավելումով՝ 1869 թվականին, «Գրանդ օպերա»)։ Գրել է 14 օպերա (այդ թվում՝ «Սաֆո», 1850, «Ռոմեո եւ Ջուլիետ», 1865, հայ-հռոմեական պատմությունից վերցված «Պոլինկտ», ըստ Կոռնելի համանուն ողբերգության, 1870-1878 թվականներին, «Գրանդ օպերա», 1878 թվական), կանտատներ, հոգնոր երաժշտություն, սիմֆոնիկ երկեր, ռոմանսներ, երգեր։

«Ֆաուստ»-ը Հայաստանում առաջին անգամ բեմադրվել է 1924 թվականին՝ Գյումրու օպերա-օպերետային թատրոնում (ռեժիսոր՝ Վ․ Վալերիանով-Չիսլյան, դիրիժոր Ա․ Մելիք-Փաշայան, նկարիչ Գ․ Շարբաբչյան, խմբավար Կ․ Զաքարյան)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1911 Encyclopædia Britannica Ստուգված է մարտի 19-ին 2015:
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 data.bnf.fr Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015:
  3. 3,0 3,1 3,2 Record #118718312 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 27-ին 2014:
  4. 4,0 4,1 4,2 Record #118718312 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է դեկտեմբերի 31-ին 2014:
Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են