Շառլ-Ֆրանսուա Դոբինյի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox artiste.png
Շառլ-Ֆրանսուա Դոբինյի
ֆր.՝ Charles-François Daubigny
Charles francois daubigny.jpg
Ծնվել է փետրվարի 15, 1817({{padleft:1817|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1][2][3][4]
Ծննդավայր Փարիզ, Ֆրանսիա[1]
Վախճանվել է փետրվարի 19, 1878({{padleft:1878|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[5][6][2][3][4] (61 տարեկանում)
Մահվան վայր Փարիզ, Ֆրանսիա[5]
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա[7]
Մասնագիտություն նկարիչ և գծանկարիչ
Ոճ Բարբիզոնի դպրոց
Ժանր բնանկար
Ուշագրավ աշխատանքներ Landscape
Ուսուցիչ Էդմի-Ֆրանսուա Դոբինյի, Պիեռ Դոբինյի, Ժան-Վիկտոր Բերտան և Ժակ Ռայմոն Բրասկասա
Աշակերտներ Կառլ Դոբինյի և Albert Charpin
Պարգևներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ[1] և Պատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա[1]
Անդամակցություն Բարբիզոնի դպրոց
Հայր Էդմի-Ֆրանսուա Դոբինյի
Զավակներ Կառլ Դոբինյի
Ազգականներ Պիեռ Դոբինյի
Charles-François Daubigny Վիքիպահեստում

Շառլ-Ֆրանսուա Դոբինյի ( ֆր.՝ Charles-François Daubigny, փետրվարի 15, 1817({{padleft:1817|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1][2][3][4], Փարիզ, Ֆրանսիա[1] - փետրվարի 19, 1878({{padleft:1878|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[5][6][2][3][4], Փարիզ, Ֆրանսիա[5]), ֆրանսիացի նկարիչ, բարբիզոնյան դպրոցի ներկայացուցիչ:

Կյանքն ու ստեղծագործությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոբինյին սովորել է նախ հոր մոտ, ով մանրանկարիչ էր, ապա` ֆրանսիացի գեղանկարիչ, ակադեմիզմի ներկայացուցիչ Պոլ Դելարոշի մոտ: Արդեն 1838 թվականից նա դասական ոճով արված իր բնանկարներով մասնակցել է ցուցահանդեսների, սակայն ճանաչում է ստացել միայն 1850-ական թվականների սկզբին:

Դոբինյին ձգտում էր բնանկարն ազատել բանաստեղծական, սուբյեկտիվ բնույթից, ինչով իր կարծիքով աչքի էին ընկնում ռոմանտիկ նկարիչներ Նարսիս Վիրժիլ Դիասի, Ժյուլ Դյուպրեի և Թեոդոր Ռուսոյի գործերը, և պատկերել բնությունն անմիջականորեն, առանց ավելորդ ներշնչվածության: Նրա կարծիքով նկարչի սեփական ընկալումը չպիտի արտացոլվի բնության մեջ: Չնայած դրան` Դոբինյին սերտորեն կապված էր բարբիզոնյան դպրոցի իր գործընկերների հետ:

Հասարակությունն ու քննադատությունը Դոբինյիի` ջրաներկով արված էսքիզներն անվանեցին «հիասքանչ, գրավիչ և բանաստեղծական»: Չնայած Դոբինյին դրան չէր էլ ձգտում, սակայն այդ էսքիզների հիման վրա ստեղծված բնանկարները նույնպես «բանաստեղծական» համարվեցին: Դոբինյին չէր փորձում դրանց բանաստեղծական շունչ հաղորդել, և որպեսզի ազատվի միտումնավոր բանաստեղծականացման կասկածներից, նա սկսեց ընտրել ամենաանհրապույր թեմաները` ձգտելով բացարձակ ճշմարտացիության:

Ակնհայտ է, որ Դոբինյին իր արվեստում ձգտում է արտահայտել պլեների ինքնաբերականությունն ու անմիջականությունը: Դրա համար նկարիչն իր ժամանակին արժանացել է ինչպես ջերմ համակրանքի, այնպես էլ խիստ քննադատության: Բայց նա հավատարիմ է մնացել իր վրձնին` մեծ ազդեցություն թողնելով 19-րդ դարի 60-ական թվականների իմպրեսիոնիստների վրա: Դոբինյիի էսքիզները մեծ արձագանք են գտել երիտասարդ նկարիչների շրջանում: Առանձնանում է, օրինակ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկի` Կլոդ Մոնեի տեսակետը 1859 թվականի Սալոնի ցուցահանդեսից հետո. «Կեցցե' Դոբինյին. աշխատում է լավ, լավ է հասկանում բնությունը»: Իմիջիայլոց, հետագայում Մոնեն նույնպես պատրաստեց նավակ-վարպետանոց, ինչպիսին ունեցել է Դոբինյին:

Դոբինյիի արվեստին բնորոշ են այնպիսի գծեր, որոնք հարազատ էին երիտասարդ սերնդին: Այսպես, իմրեսիոնիստների նման նա էլ ուշադրություն չի դարձրել ուղիղ գծերին, դետալների ճշգրտությանը` նախընտրելով գեղանկարչության լայն թափը: Նա արտահայտչականության է հասնում ոչ թե մանրամասնությունների պատկերմամբ, ինչպես Ռուսոն, այլ գույնով: Պատահական չէ, որ հենց Դոբինյին է օգնել երիտասարդներին, այդ թվում` Կլոդ Մոնեին, Օգյուստ Ռենուարին, որ իրենց աշխատանքները ներկայացնեն 1868 թվականի Սալոնում:

Դոբինյին թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը:

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Madeleine Fidell-Beaufort et Janine Bailly-Herzberg. La Vie et l'œuvre de Daubigny, éd. Geoffroy-Dechaume, Paris, 1975.
  • Robert Hellebranth. Charles-François Daubigny, 1817—1878, éd. Matute, Morges, 1976.
  • Étienne Moreau-Nélaton. Daubigny raconté par lui-même, éd. Laurens Henri, Paris, 1925.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]