Նիքի Հոփկինս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նիքի Հոփկինս

Նիքոլաս Քրիստիան Հոփկինս (անգլ. Nicholas Christian Hopkins, ավելի հայտնի է որպես Նիքի Հոփկինս, անգլ. Nicky Hopkins,փետրվարի 24, 1944(1944-02-24)[1][2][3], Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն[4] - սեպտեմբերի 6, 1994(1994-09-06)[1][2][3], Նաշվիլ, ԱՄՆ[4] ), բրիտանացի ռոք երաժիշտ, ստեղնահար և երգիչ, որը ճանաչում է ստացել 1960-1970-ականներին բազմաթիվ հայտնի կատարողների, այդ թվում՝ The Beatles և The Rolling Stones հետ համագործակցության շնորհիվ[5]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նիկի Հոփքինսը իր երաժշտական կարիերան սկսել է որպես Սքրիմին Լորդ Սաթչա Savages խմբի դաշնակահար, որտեղ նվագել է նաև Ռիչի Բլեքմորը։ Այնուհետև տեղափոխվել է The Cyril Davies R&B All Stars, Մեծ Բրիտանիայի առաջին ռիթմ-ընդ բլյուզային խմբերից մեկը (մասնավորապես, նվագել է «Country Line Special» դեբյուտային սինգլում)[6]։ Պրոդյուսերներ Շել Թալմիի և Միկի Մոստի հետ աշխատել է The Kinks, the Move, Ալան Դևիսի և Ջոն Մարկի (անգլ. Jon Mark, հետագայում՝ Mark-Almond Band խմբի հիմնադիր): 1965 թվականին Հոփքինսը նվաել է «anyway, Anyhow, Anywhere »-ում, The Who-ի երկրորդ սինգլում, որից հետո խմբի հետ ձայնագրվել է My Generation դեբյուտային ալբոմում, իսկ հետագայում՝ Who's Next-ում (1971) և The Who By Numbers-ում (1975)։

1960-ական թվականներին Նիկի Հոփքինսը ձայնագրվել է The Beatles-ի, The Rolling Stones-ի և Դոնովանի հետ, մասնակցել է Ջոն Լենոնի, Ջորջ Հարիսոնի, Ռինգո Սթարի, Փոլ Մաքքարթնիի, Ջեֆ Բեքի մենահամերգների աշխատանքներին։ 1967 թվականին նա ընդգրկվել է The Jeff Beck Group-ի կազմում և մասնակցել Truth և Beck-Ola ալբոմների ձայնագրություններին[7]։ Նշանակալի դերը է ունեցել Հոփքինսի «Սան Ֆրանցիսկոյի հնչեղության» ձևավորման գործում՝ նվագելով Jefferson Airplane, New Riders of the Purple Sage և Steve Miller Band ալբոմներում  Շատ կարճ է, բայց նա եղել է Quicksilver Messenger Service-ի անդամ, իսկ Jefferson Airplane-ի հետ ելույթ է ունեցել Վուդստոկ փառատոնում[8]։

1969 թվականին Հոփքինսը դարձավ Sweet Thursday ոչ երկար տևողությամբ նախագծի մասնակից, որի կազմում էին նաև Ալան Դևիսը, Քեթ Սթիվենսը, Ջոն Մարքսը, Հարվի Բյորնսը և Բրայան Օջերսը: Խումբը ձայնագրել է դեբյուտային ալբոմը, սակայն Fontana Records լեյբլը չի կարողացել աջակցել նրան և սնանկացել է մինչև Sweet Thursday-ը հասցրել է նույնիսկ դուրս գալ շրջագայության[9]։

The Rolling Stones-ի հետ Նիկի Հոփքինսը աշխատել է 1967-ից (Their Satanic Majesties Request ալբոմ) մինչև 1976 թվականը (Black And Blue)։ Նրան, որպես կանոն, հրավիրվում էին դանդաղ բալլադների մասնակցելու համար։ Իեն Ստյուարտը կատարում էր ավելի կոշտ, ռոք-ն-ռոլի դերերգներ, իսկ Բիլլի Պրեստոնը հայտնվում էր խմբի երաժշտությունը ավելացնել ֆանկի և սոուլի համը: Հոփքինսը նվագել է Jamming With Edward-ում, Rolling Stones ոչ պաշտոնական ալբոմում, որը Միք Ջագերը, Բիլ Ուայմենը և Չարլի Ուոթսը ձայնագրել են Let It Bleed ալբոմի նստաշրջանների ընթացքում՝ ակնկալելով Քիտ Ռիչարդսի ժամանումը վերջինիս փարիզյան բնակարանում: «Էդվարդ» ասելով նկատի ուներ հենց Հոփքինսը. այսպես էին նրան անվանում Rolling Stones-ում ՝ Edward, the Mad Shirt Grinder-ում, Quicksilver Messenger Service-ում ունեցած հայտնի ելույթից հետո։

Հոփքինսը Rolling Stones-ի հետ անցկացրել է 1971 թվականի Good-Bye Britain շրջագայությունը, 1972 թվականի ամերիկյան հյուրախաղերը և 1973 թվականի ձմեռային շրջագայությունը Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում: Կարևոր դեր է խաղացել նաև Exile on Main St ալբոմի ձայնագրությունում։ Մոտավորապես այդ ժամանակ նա պատրաստվում էր սեփական խումբը կազմակերպել Փրեյրի Փրինսի (հարվածային, հետագայում՝ The Tubes-ի թմբկահար) և Փիթ Սիերսի (բաս կիթառ) հետ, բայց ստիպված էր հրաժարվել այդ ծրագրերից։ Թույլ առողջությունն ու անհոգությունը ժամանակ առ ժամանակ ստացիոնար բուժում են անցնում (նա մանկուց Կրոնի հիվանդությամբ է տառապել) Հոպկինսին ստիպել են հրաժարվել ակտիվ գործունեությունից և կենտրոնանալ սեսսիոն ստուդիական աշխատանքի վրա։

Սոլո ալբոմներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նիքի Հոփկինսի առաջին սոլո ռելիզները վերաբերվում են 1966 թվականին․ հենց այդ ժամանակ դուրս եկան «Mr. Big» սինգլը և նրան հաջորդած The Revolutionary Piano of Nicky Hopkins ալբոմը[10]։

1973 թվականին Հոփքինսը թողարկեց The Tin Man Was a Dreamer երկրորդ սոլո ալբոմը։ Հրավիրված երաժիշտների թվում են եղել Ջորջ Հարիսոնը (ձայնագրվել է որպես «George O'Hara»), Միք Թեյլորը Rolling Stones-ից և Փրեյրի Փրինսը, որն ավելի ուշ ընդգրկվել է The Tubes շոկ-ռոք/փանք-խմբի կազմում: Ալբոմը վերաթողարկվեց Columbia-ի կողմից 2004 թվականին։

Երրորդ սոլո ալբոմը՝ No More Changes (1975, Mercury SRM 11028), ձայնագրվել է Դևիդ Թեդսոունի (բաս կիթառ), Մայքլ Քենեդիի (կիթառ), Պիկիկ Ուիլիսի (բաս կիթառ) և Էրիկ Դիլոնի (հարվածային գործիքներ) հետ։ Long Journey Home ալբոմը, որը պատրաստվել է թողարկմանը, այդպես էլ չի թողարկվել։

Վերջին տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վերջին տարիներին Նիկի Հոփկինսը ապրում էր Կալիֆորնիայի Միլլ Վելլիում, նվագելով տեղական խմբերի հետ և ժամանակ առ ժամանակ ձայնագրվելով Սան Ֆրանցիսկոյում: Նա հրաժարվել է թողարկել իր ձայնագրությունները՝ բացատրելով, որ զզվում է երաժշտական բիզնեսից։ Հոփքինսը գրեթե ոչ մի հոնորար չի ստացել իր մասշտաբային սեսիոն գործունեության համար, քանի որ ամեն անգամ ընդունվել է որպես «վարձու աշխատող»: Բացառություն են կազմել Quicksilver Messenger Service-ը և նրանց մենեջեր Ռոն Փոլին, որոնք այն ներառել են հեղինակների թվում և հոնորարներ են վճարել:

Հոփքինսը եղել է սայենտոլոգիայի եկեղեցու անդամ և ստացել է IAS-ի «ազատության մեդալ» մրցանակը (անգլ. International Association of Scientologists) 1989 թվականի հոկտեմբերին։

Նիկի Հոպկինսը մահացել է Նեշվելի Տեննեսիում, 50-ամյա տարիքում, հերթական վիրաբուժական վիրահատությունից հետո բարդությունների հետևանքով: Այն ժամանակ նա աշխատում եր Ռեեմ Քուլմենի հետ իր ինքնակենսագրության վրա։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Person Profile // Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 2,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 Discogs — 2000.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #13441053X // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  5. Chris Welch։ «Obituary: Nicky Hopkins, The Independent»։ www.independent.co.uk։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-06-18-ին։ Վերցված է 2010-04-08 
  6. Bodganov Vladimir և այլք: (2003)։ All Music Guide to the Blues (3rd ed.)։ Backbeat Books։ էջ 140։ ISBN 0879307366 
  7. Hoffmann, Frank W. (ed.) (rev. 2005). Encyclopedia of Recorded Sound, p. 83. CRC Press. ISBN 041593835X.
  8. Fenton Craig (November 22, 2006)։ Take Me to a Circus Tent: The Jefferson Airplane Flight Manual։ Infinity Publishing։ էջեր 155–56։ ISBN 0741436566 
  9. Craig Harris։ «Alun Davies biography»։ Allmusic։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-23-ին։ Վերցված է 2010-04-08 
  10. «Nicky Hopkins biography»։ rocksoff.org։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-23-ին։ Վերցված է 2010-04-08 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]