Սադի Կառնո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Կառնո (այլ կիրառումներ)
Սադի Կառնո
Sadi Carnot
Sadi Carnot.jpeg
Ծնվել էհունիսի 1, 1796(1796-06-01)[1][2][3]
Փարիզ, Ֆրանսիա
Մահացել էօգոստոսի 24, 1832(1832-08-24)[1][2][4][3] (36 տարեկանում)
Փարիզ, Ֆրանսիա
բնական մահով
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մասնագիտությունմաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, combat engineer, գիտնական և ճարտարագետ
Հաստատություն(ներ)Ֆրանսիական բանակ
Գործունեության ոլորտջերմադինամիկա
Ալմա մատերՊոլիտեխնիկական դպրոց, Conservatoire national des Arts et Métiers և Կոնդորսե լիցեյ
Տիրապետում է լեզուներինֆրանսերեն[1]
Գիտական ղեկավարՍիմեոն Պուասոն
ՀայրԼազար Նիկոլա Կառնո
Nicolas Léonard Sadi Carnot Վիքիպահեստում

Նիկոլա Լեոնար Սադի Կառնո (ֆր.՝ Nicolas Léonard Sadi Carnot, հունիսի 1, 1796(1796-06-01)[1][2][3], Փարիզ, Ֆրանսիա - օգոստոսի 24, 1832(1832-08-24)[1][2][4][3], Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ֆիզիկոս, թերմոդինամիկայի հիմնադիրներից։ Լազար Նիկոլա Կառնոյի որդին։

Ավարտել է Փարիզի պոլիտեխնիկական դպրոցը 1814 թվականին։ Վերլուծելով իդեալական շրջանային պրոցեսը՝ Կառնոն առաջինը եզրակացրեց, որ օգտակար աշխատանք կատարում է միայն տաքացված մարմնից սառը մարմնին ջերմության փոխանցման դեպքում։ Հանգեց նաև այն դրույթին, որ աշխատանքի մեծությունը պայմանավորված ջեռուցիչի և սառնարանի ջերմաստիճանների տարբերությամբ և կախված չէ ջերմային մեքենայում բանող նյութի բնույթից (Կառնոյի թեորեմ)։ Կառնոն մոտավորապես որոշել է ջերմության մեխանիկական համարժեքը և ընդհանուր ձևով արտահայտել էներգիայի պահպանման օրենքը (թերմոդինամիկայի առաջին սկզբունք)։

Կառնոյի աշխատանքն արժանիորեն գնահատվել է միայն 1834 թվականին (Բենուա Կլապեյրոն)։ Ավելի ուշ, զարգացնելով Կառնոյի ուսմունքը, Ռուդոլֆ Կլաուզիուսը և Վիլյամ Թոմսոնը հանգեցին թերմոդինամիկայի երկրորդ սկզբունքին։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Մակտյուտոր մաթեմատիկայի պատմության արխիվ
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Magdeburger Biographisches Lexikon — 2002.
  4. 4,0 4,1 4,2 Ռուսական մեծ հանրագիտարանБольшая российская энциклопедия, 2016. — 768 с. — ISBN 978-5-85270-320-0
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 272 CC-BY-SA-icon-80x15.png