Նիկոլայ Վավիլով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Նիկոլայ Վավիլով
Николай Вавилов
Nikolai Vavilov NYWTS.jpg
Ծնվել է նոյեմբերի 13 (25), 1887[1]
Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2]
Մահացել է հունվարի 26, 1943({{padleft:1943|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[2][3][4][5] (55 տարեկանում)
Սարատով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[2]
Բռնի մահ
Գերեզման Voskresenskoye cemetery of Saratov
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union (1936–1955).svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն բուսաբան, կենսաբան, ճանապարհորդ հետազոտող, գենետիկ, աշխարհագրագետ, գիտնական և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Լենինի անվան ՀամԳԳԱ, ԽՍՀՄ Աշխարհագրական ընկերություն, Institute of Plant Industry և Vavilov Institute of General Genetics
Գործունեության ոլորտ կենսաբանություն
Անդամակցություն Լոնդոնի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Ուկրաինայի Ազգային գիտությիւնների ակադեմիա, Կենտրոնական գործադիր կոմիտե և Համառուսական կենտրոնական-կատարողական կոմիտե
Ալմա մատեր Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան Մոսկվայի գյուղատնտեսական ակադեմիա
Գիտական աստիճան կենսաբանական գիտությունների դոկտոր
Տիրապետում է լեզուներին ռուսերեն[6]
Պարգևներ Ն. Մ. Պրժեվալսկու անվան մեդալ ԺՏՆՑ ոսկե մեդալ և Լենինյան մրցանակ
Հեղինակի անվան հապավումը (բուսաբանություն) Vavilov
Nikolai Vavilov Վիքիպահեստում

Նիկոլայ Իվանովիչ Վավիլով (ռուս.՝ Николай Иванович Вавилов, 1887 - 1943), խորհրդային խոշոր գիտնական, ակադեմիկոս, գենետիկ, բուսաբան, աշխարհագրագետ։ Գիտարշավների հիման վրա պարզել է աշխարհում մշակովի բույսերի առաջացման յոթ կենտրոն։ Դրանցից մեկը նա համարում էր Հայաստանը։ Ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ ձերբակալվել է և մահապատժի ենթարկվել իբրև Ժողովրդի թշնամի։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]