Նիկոլայ Վավիլով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նիկոլայ Վավիլով
Николай Вавилов
Nikolai Vavilov NYWTS.jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 13 (25), 1887[1]
Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2]
Մահացել էհունվարի 26, 1943(1943-01-26)[2][3][4][5] (55 տարեկանում)
Սարատով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[2]
Բռնի մահ
ԳերեզմանVoskresenskoye cemetery of Saratov
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
Խորհրդային Ռուսաստան
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունբուսաբան, կենսաբան, ճանապարհորդ հետազոտող, գենետիկ, աշխարհագրագետ, ակադեմիկոս և ուսուցիչ
Հաստատություն(ներ)Լենինի անվան ՀամԳԳԱ, ԽՍՀՄ Աշխարհագրական ընկերություն, Բուսաբուծության համառուսաստանյան ինստիտուտ և Ն. Վավիլովի անվան ընդհանուր գենետիկայի ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտկենսաբանություն
Պաշտոն(ներ)ակադեմիկոս
ԱնդամակցությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա, Կենտրոնական գործադիր կոմիտե և Համառուսական կենտրոնական-կատարողական կոմիտե
Ալմա մատերՄոսկվայի Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիա
Գիտական աստիճանկենսաբանական գիտությունների դոկտոր
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն[3]
Եղել է գիտական ղեկավարQ4415100?, Q12537550? և Aleksandr Negrul?
ՊարգևներՆ. Մ. Պրժեվալսկու անվան մեդալ ԺՏՆՑ ոսկե մեդալ Լենինյան մրցանակ և Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամ
Հեղինակի անվան հապավումը (բուսաբանություն)Vavilov
Nikolai Vavilov Վիքիպահեստում

Նիկոլայ Իվանովիչ Վավիլով (ռուս.՝ Николай Иванович Вавилов, 1887 - 1943), խորհրդային խոշոր գիտնական, ակադեմիկոս, գենետիկ, բուսաբան, աշխարհագրագետ։ Գիտարշավների հիման վրա պարզել է աշխարհում մշակովի բույսերի առաջացման յոթ կենտրոն։ Դրանցից մեկը նա համարում էր Հայաստանը։ Ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ ձերբակալվել է և մահապատժի ենթարկվել իբրև Ժողովրդի թշնամի։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Encyclopædia Britannica
  2. 2,0 2,1 2,2 Бахтеев Ф. Х. Вавилов Николай Иванович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1971. — Т. 4 : Брасос — Веш. — С. 214–216.
  3. 3,0 3,1 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  4. Encyclopædia Britannica
  5. SNAC — 2010.