Jump to content

Նիկոլայ Ագուտին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Warning Ուշադրություն, այս էջը կամ բաժինը այլ լեզվով հոդվածի վատ թարգմանություն է։

Դուք կարող եք բարելավել թարգմանությունը։ Օրիգինալ տեքստը կարող եք գտնել ձախ կողմի «այլ լեզուներով» ենթաբաժնում։
Եթե յոթ օրվա ընթացքում բովանդակությունը չվերանայվի, հոդվածը կջնջվի։
Հոդվածը պիտակողին՝ խնդրում ենք տեղադրել այս {{subst:Ծանուցում/Վատ թարգմանություն|Նիկոլայ Ագուտին}} հաղորդագրությունը հոդվածը ստեղծած մասնակցի քննարկման էջում։
Հոդվածը պիտակվել է՝ 2025,10,9-ին։
Մեքենական թարգմանությունը ենթակա է ջնջման առանց զգուշացման։

Նիկոլայ Ագուտին
Դիմանկար
Ծնվել էապրիլի 15, 1935(1935-04-15) (90 տարեկան)
ԾննդավայրՏամբով, Վորոնեժի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն ԽՍՀՄ և  Ռուսաստան
ԿրթությունՄոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական ուսումնարան
Մասնագիտություներգիչ, երաժշտական քննադատ, ադմինիստրատոր, կոմպոզիտոր, երգերի հեղինակ, բանաստեղծ և կիթառահար
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
ԵրեխաներԼեոնիդ Ագուտին
 Nikolay Agutin Վիքիպահեստում
Արտաքին պատկերներ
Николай Агутин

Նիկոլայ Պետրովիչ Ագուտին (ապրիլի 15, 1935(1935-04-15), Տամբով, Վորոնեժի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս երգիչ, երգերի հեղինակ, կոմպոզիտոր[1][2], համերգների կազմակերպիչ, երաժշտական քննադատ։

«Կապույտ կիթառներ» ՎԻԱ-ի նախկին անդամ։ 30 տարի եղել է Մոսկոնցերտի համերգային տնօրեն՝ և եղել է «Կապույտ կիթառներ», «Ծաղիկներ», «Ջանգ», «Ուրախ տղաներ» (երբ Պուգաչովան էր երգում նրանց հետ), «Երգող սրտեր», «Պեսնյարի» խմբերի անդամ, եղել է նաև Ժենյա Բելոուսովի առաջին համերգային տնօրենը[3][4]:

Երգիչ Լեոնիդ Ագուտինի հայրն է։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ տարիներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է զինվորական Պյոտր Ագուտինի ընտանիքում, Տամբովում, իսկ հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա, Արբատ, որտեղից հայրը տեղափոխվել է Վորոնեժ։ Այդ ժամանակ սկսվել է պատերազմը և Նիկոլայը մոր հետ տարհանվել է Ուզբեկստան՝ Տաշքենդի մերձակա բնակավայր։ Տարհանումից նրանք վերադարձել են Վորոնեժ, որտեղ սկզբում ընտանիքի հետ կառուցել է տուն, ապրել է այնտեղ, իսկ հետո բնակարան է ստացել։ Հայրը բայան է նվագել, իսկ մայրը երգել է եկեղեցում[5]:

Նիկոլայը երգել և պարել է պիոներների տանը։

1953 թվականի նոյեմբերի 11-ից մինչև 1956 թվականի նոյեմբերի 11-ը Ծառայել է բանակում Օրեխովո-Բորիսովոյում ՀՕՊ զորքերում։

Բանակից հետո Նիկոլայը աշխատանքի է տեղավորվել փայտամշակման կոմբինատում, այնուհետև «Աերոպորտ» մետրոյի մոտ գտնվող հեծելազորային գնդում, եղել է ակումբի տնօրեն։ Հաճախել է Թատերական արվեստի ռուսական համալսարանի նախապատրաստական դասընթացներին։ Երկու անգամ փորձել է ընդունվել, բայց արդյունքը եղել է անհաջող: 1959 կամ 1960 թվականին ընդունվել է Գնեսինի անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիայի վոկալ բաժին: Ուսման ընթացքում շաբաթ և կիրակի օրերին երեկոյան երգել է Գորկու անվան զբոսայգու պարահրապարակում։ 1963 կամ 1964 թվականներին ավարտել է ուսումնարանը: Ավարտել է նաև Թատերական արվեստի ռուսական համալսարանը[5]:

Կարիերա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աշխատել է որպես ժողովրդական բարեկամության համալսարանի մշակույթի տան փոխտնօրեն, կազմակերպել է տոներ յուրաքանչյուր երկրի 87 հայրենակցական միությունների համար։

Գնեսինկան ավարտելուց մեկ տարի անց եկավ Մոսկոնցերտ, անցավ մրցույթը, աշխատեց որպես երգիչ։ Կատարել է իր ժամանակակից երգիչների երգացանկից երեք-չորսական երգ, օրինակ՝ Էդուարդ Խիլի։ Երգեր էր գրել, այդ թվում՝ Ի․ Կոբզոնի համար, որի հետ միասին սովորել է Գնեսինի անվան ինստիտուտում։ Հյուրախաղերի պատճառով հետ է մնացել, բայց հետո քննությունները հանձնել է էքստեռն[6]: Աշխատել է որպես նկարիչ-ձևավորող։

Գորկու անվան զբոսայգում ծանոթացել է իր առաջին կնոջ՝ Լյուդմիլայի հետ, ով այնտեղ պարել է պարահանդեսային պարերի խմբակում։

Մոսկոնցերտում դարձել է ԽՄԿԿ անդամ, թողարկել է պատի թերթեր։ Երկու տարի Մոսկոնցերտում աշխատել է որպես մենակատար, հետո երեք տարի աշխատել է երգիչ Նիկոլայ Զայցևի հետ։

1971 թվականին Իգոր Գրանովը նրան հրավիրել է «Երկնագույն կիթառներ» անսամբլին։ 1973 թվականին երգել է «Երկնագույն կիթառներ» ՎԻԱ-ում, եղել է «Բրատիսլավյան լիրա» մրցույթի դափնեկիր[7]:

Հետագայում աշխատել է որպես ադմինիստրատոր «Ուրախ երեխաներ», «Երգող սրտեր» ՎԻԱ-ներում, աշխատել է Նիկոլայ Էրդենկոյի և նրա «Ջանգ» խմբի, Ստաս Նամինի և «Պեսնյարի» խմբերում, և կազմակերպել է համերգներ։

Օրինակ, նա համերգներ է կազմակերպել Սոչիի մարզադաշտում, և նա ուներ 115 արտիստ։ Համերգը տևեց 10 օր։ Նա թռչում էր քաղաք, պատվիրում հյուրանոցներ։ Ամեն ինչ տեղի է ունեցել առողջարանային սեզոնին։ Իսկ Սոչիում այն ժամանակ հյուրանոցներ կային՝ «Ժեմչուժինա», «Լենինգրադկա» և «Չայկա»։ … Նրա մոտ աշխատում էին Վիցինը Մորգունովի հետ, իսկ Սերովը և Լեոնտևը անսամբլի հետ:

Շատ է աշխատել Մուրոմովի և Մալեժիկի հետ, մեկ ու կես ամիս աշխատել է Անտոնովի հետ, աշխատել է նաև Ժենյա Բելոուսովի հետ[8]: Ծանոթացել է Լյուբով Վորոպաևայի հետ Գրողների կենտրոնական տանը, կարդալով նրա բանաստեղծությունները, նրան առաջարկեցել փորձել իրեն երգի մեջ և ծանոթացրեցեց «Երգող սրտեր» ՎԻԱ-ի ղեկավար Վիկտոր Վեկշտեյնի և «Ուրախ տղաներ» ՎԻԱ-ի ղեկավար Պավել Սլոբոդկինի հետ, և նա սկսեց երգերի տեքստեր գրել, իսկ հետո նա դարձել է դարձել է Մոսկոնցերտի արտիստ[3]: Եվգենի Բելոուսովի և Լյուբով Վորոպաևայի հետ աշխատելիս նրա որդին՝ Լեոնիդ Ագուտինը, նրանց հետ մեկնում էր շրջագայությունների և երգում առաջին բաժնում[3]:

Երբ Նիկոլայի որդին՝ Լեոնիդ Ագուտինը, վերադարձավ բանակից, նա սկսեց աշխատել իր հոր հետ։ Վերջին բանը, որ Նիկոլայը արեց շոու-բիզնեսում 1990-ական թվականների սկզբին, եղել է մարզադաշտերով շրջագայություննը՝ Ալմա-Աթա, Կրասնոդար, Տաշքենդ և Սամարղանդ քաղաքներով։ Ավելի ուշ նա զբաղվել է անշարժ գույքով, բայց պարբերաբար օգնել է շատերին համերգային գործունեության մեջ[8]: Ներկայումս երաժշտական քննադատ է[9]:

2018 թվականին մասնակցել է «Ձայնը։ 60+» հաղորդմանը, նրա մարզիչը որդին եղել է Լեոնիդը, հասել է եզրափակիչ[10][11]:

Անձնական կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին ամուսնության մեջ 16 տարի ապրել է Լյուդմիլա Լեոնիդովնա Ագուտինայի հետ (օրիորդական՝ Շկոլնիկովա 1940 հուլիսի 20-ից 2025 թվականի սեպտեմբերի 21[12][13]), ով աշխատել է Մոսկվայի թիվ 791 դպրոցում և աշխատել տարրական դասարանների ուսուցիչ, և դարձել Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր ուսուցիչ,[9]: Ամուսնության մեջ ծնվել է որդի՝ երգիչ Լեոնիդ Ագուտինը ով ծնվել է 1968 թվականի հուլիսի 16-ին, հարսը՝ երգչուհի Անժելիկա Վարումը ով ծնվել է 1969 թվականի մայիսի 26-ին: Լեոնիդին անունը տվել են ի պատիվ Մարիա Իսրայելևնայի՝ Լյուդմիլայի մոր պատերազմում զոհված ամուսնու։ Թոռնուհին՝ Պոլինա Լեոնիդովնա Վորոբյովան ով ծնվել է 1996 թվականի մարտի 12-ին, ապրել է մոր և խորթ հոր հետ Իտալիայում, այնուհետև նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ֆրանսիա: Թոռնուհին՝ Ելիզավետա Լեոնիդովնա Վարումը ով ծնվել է 1999 թվականի փետրվարի 9-ին), 2003 թվականից ապրել է Մայամիում, և ստեղծել է իր «Without Gravity» («Առանց ձգողականության») ռոք խումբը, որի հետ ելույթ է ունենում դպրոցներում կազմակերպվող համերգներին, խմբի համար երաժշտություն է գրում, և նվագում է կիթառ։

Երկրորդ ամուսնությունից լրագրող Ելենա Վիկտորովնա Ժեռնովայի հետ ով ծնվել է 1956 թվականի նոյեմբերի 17-ին ծնվել է երկու դուստր․

  • Դուստրը՝ Քսենյա Նիկոլաևնա Ագուտինան է ով ծնվել է 1980 թվականի սեպտեմբերի 1-ին
    • Թոռը՝ Վիկտորն է
    • Թոռնուհին՝ Ուլյանան է ով ծնվել է 2015 թվականին
  • Դուստրը՝ Մարիա Նիկոլաևնա Ագուտինան է ով ծնվել է 1982 թվականի հունիսի 13-ին
    • Թոռնուհին՝ Ալյոնան է ով ծնվել է 2002 թվականին
    • Թոռը՝ Մատվեյն է ով ծնվել է 2012 թվականի հուլիսի 21-ին և մահացել է 2014 թվականի հունիսի 18-ին[14])
    • Թոռնուհին՝ Ալեքսանդրան է ով ծնվել է 2018 թվականին

Այնուհետև 15 տարի քաղաքացիական ամուսնությամբ ապրել է բուժքույր Տատյանայի հետ ով ծնվել է 1955 թվականի օգոստոսի 1-ին: Երրորդ ամուսնությունը Նատալյայի հետ էր, ով նրանից 45 տարով փոքր էր։ Չորրորդ ամուսնությունը Ալլա Պավլովայի հետ էր, ով Նիկոլայից 50 տարով փոքր էր, բաժանվել է 2014 թվականի նոյեմբերին՝ 10 տարվա ամուսնությունից հետո։ Հինգերորդ ամուսնությունը 2016 թվականից Նինայի հետ է, ով Նիկոլայից 29 տարով փոքր է[15]:

Սկավառակագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • 2014 թվական, Ինչպես են բաբախում սրտերը (երգիչ, բանաստեղծ, կոմպոզիտոր[3])

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ «Новая Волна-2012, Николай и Леонид Агутин «День рождения»». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 18-ին. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 9-ին.
  2. ↑ «Николай Агутин — Блинчики текст песни и слова». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 10-ին. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 9-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 15 (օգնություն)
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 «Песни Николая Агутина переросли в песни «Голоса»». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 18-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 18-ին.
  4. ↑ «Парад ансамблей — музыкант: Николай Агутин (ВИА «Голубые гитары»)». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 10-ին. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 9-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 16 (օգնություն)
  5. ↑ 5,0 5,1 «Николай Агутин. Голос. 60+. Первый канал». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հունիսի 6-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 18-ին.
  6. ↑ «Николай Агутин». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 16-ին.
  7. ↑ Братиславская лира
  8. ↑ 8,0 8,1 «Николай Агутин». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 16-ին.
  9. ↑ 9,0 9,1 «Биография Леонида Агутина // c-cafe.ru». Արխիվացված օրիգինալից 2011 թ․ ապրիլի 8-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 13-ին.
  10. ↑ «83-летний отец Леонида Агутина дебютировал в проекте «Голос 60+» | StarHit.ru». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 18-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 18-ին.
  11. ↑ «Николаю Агутину исполнилось 85 лет! - Статьи - Музыка - РЕВИЗОР.РУ». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 18-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 18-ին.
  12. ↑ ««Скончалась у себя дома»: отец Леонида Агутина рассказал о главной болезни его мамы». www.thevoicemag.ru. 2025 թ․ սեպտեմբերի 22. Վերցված է 2025 թ․ սեպտեմբերի 22-ին.
  13. ↑ «На 86-м году жизни умерла мать Леонида Агутина». РБК Life. Վերցված է 2025 թ․ սեպտեմբերի 22-ին.
  14. ↑ «Мария Агутина о том, что помогло ей вернуться к жизни после смерти ребёнка». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ հոկտեմբերի 11-ին. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 9-ին.
  15. ↑ «79-летний Николай Агутин развелся с женой». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 13-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 13-ին.
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Նիկոլայ_Ագուտին&oldid=10487751» էջից