Նիկիտա Բատաշև

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Նիկիտա Բատաշև
սեպտեմբերի 8, 1854({{padleft:1854|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:8|2|0}}) - 1927
Կոչում գեներալ-լեյտենանտ
Պարգևներ
Սուրբ Աննայի Առաջին Փառքի շքանշան, Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Աննայի 4-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշան, Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Գեորգիի 3-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Գեորգիի 4-րդ դասի շքանշան

Նիկիտա Բատաշև (ռուս.՝ Никита Михайлович Баташев, սեպտեմբերի 8, 1854({{padleft:1854|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:8|2|0}}) - 1927), ռուս զինվորական, գեներալ-լեյտենանտ, 1877-1878 թթ. ռուս-թուրքական, Առաջին համաշխարհային և Քաղաքացիական պատերազմների մասնակից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Սանկտ-Պետերբուրգի 1-ին ռազմական գիմնազիան (1871) և Պավլովյան 1-ին ռազմական ուսումնարանը (1873), որտեղից էլ ստացել է պրապորշչիկի կոչում և գործուղվել 33-րդ հրետանային բրիգադա: 1877-1878 թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի մասնակից:

Կոչումները` պոդպորուչիկ (1874), պորուչիկ (1876), շտաբս-կապիտան (1878), կապիտան (1886), փոխգնդապետ (1891), գնդապետ (գերազանցության համար, 1895), գեներալ-մայոր (գերազանցության համար, 1905), գեներալ-լեյտենանտ (1914):

1887 թվականին ավարտել է Գլխավոր Շտաբի Նիկոլաևյան ակադեմիան 1-ին կարգով և հաշվառման մեջ էր Կիևյան ռազմական օկրուգում: 12-րդ բանակային կորպուսի շտաբի հատուկ հանձնարարությունների գծով օբեր-սպա (1887-1889): 9-րդ բանակային կորպուսի շտաբի հատուկ հանձնարարությունների գծով օբեր-սպա (1889-1891): Վաշտի ցենզային հրամանատարությունը անցել է 132-րդ Բենդերական հետևակային գնդում (1889-1890):

Օդեսայի ռազմական օկրուգի հատուկ հանձնարարությունների գծով շտաբ-սպա (1891-1895): Գումարտակի ցենզային հրամանատարությունն անցել է Լյուբլինյան 59-րդ հետևակային գնդում (1894): Օչակովյան ամրոցի շտաբի պետ (1895-1898): 26-րդ հետևակային դիվիզիայի շտաբի պետ (1898-1902): 152-րդ Վլադիկավկազյան հետևակային գնդի հրամանատար (1902-1905)[1]:

34-րդ հետևակային դիվիզիայի 1-ին բրիգադի հրամանատար (1905-1914): Դիվիզիայի շտաբը գտնվում էր Եկատերինոսլավում, որտեղ Բատաշևը բնակվում էր ընտանիքով, Վոսկրեսենսկի փողոցում գտնվող Աբերմետի տանը[2]: 1914 թվականի հուլիսի 16-ից մինչև օգոստոսի 26-ը եղել է 71-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատարը: 26.08.1914 թվականից մինչև 23.03.1915 թվականը եղել է 34-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատարը (հետագայում պետը): 23.03-18.08.1915 թվականը եղել է 8-րդ բանակային կորպուսի հրամանատարը, Հարավարևմտյան ռազմաճակատի պահուստային զորամասերի հրահանգիչ (19.11.1915 թվականից): Գտնվել է Կիևյան ռազմական օկրուգի ռեզերվային պաշտոնակական հաստիքներում (27.05.1916 թվականից):

1918 թվականին գտնվել է հետմանական բանակում, մասնակցել է Եկատերինոսլավյան արշավին, եղել հետևակային զորամասի հրամանատար: Ռուսաստանում Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ եղել է Սպիտակների բանակում հետևակային զորամասի հրամանատար: Մահացել է 1927 թվականին[3]:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած էր ուկրաինուհի Օլգա Իվանովնա Օրլովայի հետ: Ուներ 9 երեխա, որից 4 տղա ( Միխայիլ, Վոլոդյա, Սերյոժա, Կոլյա) և 5 աղջիկ (Կատյա, Բոբա, Ժենյա, Օլյա, Վարյա) : Նրանցից մեկը, Բատաշև Միխայիլ Նիկիտիչը (03.03.1883 - 1970) թաղված է Տուլայի մարզի Ալեքսինսկի շրջանում, թոռան`Միլլիոնովա Լյուդմիլա Միխայիլովնայի կողքին: Մնացած երեխաների վերաբերյալ հետքեր առայժմ չկան:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պարգևատրվել է Սուրբ Աննայի 4-րդ աստիճանի (1877); Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի (1881); Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի (1889); Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի (1894); Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի ժապավենով (1898); Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի (1899); Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի (1906); Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի (1909); Սուրբ Աննայի 1-ին աստիճանի (1913); Սուրբ Գեորգիի 4-րդ աստիճանի (1914) և 3-րդ աստիճանի (1915); շքանշաններով և Գեորգիևյան զենքով (1915):

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]