Jump to content

Նեոմիցին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Նեոմիցին
խառնուրդ, դեղանյութեր, Էքստրակտներ Խմբագրել Wikidata
Ենթադասամինոգլիկոզիդներ Խմբագրել Wikidata
Մասն էնեոմիցինի նյութափոխանակության գործընթաց, նեոմիցինի կատաբոլիկ գործընթաց, նեոմիցինի կենսասինթեզի գործընթաց Խմբագրել Wikidata
Հղիության կատեգորիաԱՄՆ-ում հղիության «D» կատեգորիա Խմբագրել Wikidata
Բնական տոքսինՍտրեպտոմիցել Խմբագրել Wikidata
Սուբյեկտի նշանակությունսպիտակուցի սինթեզի արգելակիչ, հակաբիոտիկ Խմբագրել Wikidata
ԱՀԿ դասակարգումվերահսկում Խմբագրել Wikidata
Կազմված էՖրամիցետին, նեոմիցին-C, նեամին Խմբագրել Wikidata
Նեոմիցին B և C (կառուցվածքային բանաձև)

Նեոմիցին, (ամինոգլիկոզիդային հակաբիոտիկ), նաև հայտնի է որպես ֆրամիցետին, որը ցուցաբերում է մանրէասպան ազդեցություն՝ գրամ-բացասական աէրոբ և որոշ անաէրոբ բակտերիաների դեմ, որոնց մոտ դեղանյութի նկատմամբ կայունություն դեռևս չի ձևավորվել: Որպես կանոն, այն արդյունավետ չէ գրամ-դրական և գրամ-բացասական անաէրոբ բակտերիաների դեմ: Այն հասանելի է՝ դեղահաբերի, ինչպես նաև տեղային օգտագործման դեղամիջոցների տեսքով, ներառյալ՝ աէրոզոլներ, քսայուղեր և աչքի կաթիլներ: Նեոմիցինը կամ ֆրամիցետինը, պատկանում է ամինոգլիկոզիդային հակաբիոտիկների դասին, որոնք պարունակում են երկու կամ ավելի ամինաշաքարներ, և հետևաբար կապված են գլիկոզիդային կապերով:

Դեղամիջոցի արտաքին օգտագործման դեպքում (օրինակ՝ աէրոզոլ), այն թողում է մանրէասպան ազդեցություն, հատկապես մաշկի՝ բորբոքման օջախներում: Այն նաև ունի չորացնող կամ սառեցնող ազդեցություն: Այս դեղամիջոցի կիրառումը բժշկության մեջ հաստատվել է՝ 1952 թվականին, որը ընդգրկված է «Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության» կարևորագույն դեղերի ցանկում[1]։ Ռատգերսի համալսարանը, «Նեոմիցին» դեղամիջոցի արտոնագիրը ստացել է՝ 1957 թվականին[2]։

Պատմություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նեոմիցինի սուլֆատի սինթեզը կատարվել է 1949 թվականին՝ Ռատգերսի համալսարանում, մանրէաբան՝ Զելման Վաքսմանի և Հուբերտ Լեշևալիեի կողմից։ Այն սինթեզվում է ստրեպտոմիցետ (Streptomyces fradiae) տեսակի բակտերիաների կողմից[3]։ Դեղամիջոցի սինթեզը պահանջում է հատուկ մշակված կայուն լաբորատոր կամ աէրոբ պայմաններ: Այնուհետև միացությունը մեկուսացվում և մաքրվում է բակտերիաներից[4]։

Կիրառումը բժշկության մեջ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Նեոմիցին (ականջի կաթիլներ)

Նեոմիցինի սուլֆատը սովորաբար կիրառվում է, որպես տեղային դեղամիջոց, օրինակ՝ Նեոսպորին (նեոմիցին/պոլիմիքսին B/բացիտրացին): Այն նաև կիրառվում է դեղահաբերի տեսքով՝օրալ կամ բերանացի ընդունման ճանապարհով, որի դեպքում այս դեղամիջոցը ​​երբեմն համակցվում է այլ հակաբիոտիկների հետ: Նեոմիցինը շատ դժվար է ներծծվում ստամոքսաղիքային համակարգում և հիմնականում կիրառվում է որպես կանխարգելիչ դեղամիջոց՝ լյարդային էնցեֆալոպաթիայի և Հիպերխոլեստերոլեմիայի դեպքում:

Դրսևորելով հակամանրէային ազդեցություն, ստամոքսաղիքային համակարգի միկրոֆլորայի վրա՝ նեոմիցինի սուլֆատը, պահպանում է ամոնիակի ցածր մակարդակ և կանխում է լյարդային էնցեֆալոպաթիան: Ստամոքսաղիքային համակարգում վատ ներծծման շնորհիվ, նեոմիցինի դեղահաբերը նաև կիրառվում են մարսողական համակարգի վիրահատություններից հետո՝ հետվիրահատական ​​բարդությունների ռիսկը նվազեցնելու համար[5]։ Վիրաբուժական պրոֆիլակտիկայի համար, նեոմիցինի սուլֆատի դեղահաբերի ընդունման խորհուրդ տրվող դեղաչափը՝ 1000 մգ, որը կիրառվում է էրիթրոմիցինի կամ մետրոնիդազոլի հիմքի հետ համատեղ՝ վիրահատությունից մեկ օր առաջ՝ ժամը 13:00-ին, 14:00-ին և 23:00-ին:

Նեոմիցին՝ լայն սպեկտրի հակաբիոտիկ է, որը արդյունավետ է գրամ-դրական և գրամ-բացասական միկրոօրգանիզմների դեմ, այդ թվում՝ ստաֆիլոկոկեր, պնևմոկոկեր, լեշմանիոզ, աղիքային ցուպիկ, սալմոնելլա և սիբիրախտի հարուցիչը շատ զգայուն են, այս դեղանյութի նկատմամբ[6]։ Նեոմիցինի սուլֆատը ցուցաբերում է մանրէասպան ազդեցություն միկրոօրգանիզմների վրա՝ թե՛ վերարտադրողական, թե՛ ինտակտ փուլերում:

Նեոմիցինի սուլֆատը քիչ է կիրառվում տեղային ներարկման միջոցով, քանի որ այն չափազանց նեֆրոտոքսիկ է (զարգանում է երիկամային ֆունկցիոնալ անբավարարություն), նույնիսկ այլ ամինոգլիկոզիդների համեմատ: Բացառություն են կազմում այն ​​դեպքերը, երբ նեոմիցինը, որոշ պատվաստանյութերում որպես կանխարգելիչ դեղանյութ, ներառված է փոքր քանակությամբ՝ սովորաբար 25 մկգ մեկ դեղաչափի համար[7]։ 2022 թվականին՝ նեոմիցին, դեքսամետազոն և պոլիմիքսին «B» դեղանյութերի համակցումը՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, 274-րդ ամենատարածված դեղամիջոցների կոմբինացիան էր՝ ավելի քան 800,000 դեղատոմսեր[8][9]։

Լուսապատկեր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ինչպես և այլ ամինոգլիկոզիդներ, նեոմիցինը նույնպես դրսևորում է գերազանց ակտիվություն՝ գրամ-բացասական բակտերիաների և երբեմն արդյունավետ է գրամ-դրական բակտերիաների դեմ: Այն համեմատաբար տոքսիկ է մարդկանց համար, իսկ ալերգիկ ռեակցիաները նշվում են որպես հաճախակի հանդիպող կողմնակի ազդեցություն (տե՛ս՝ գերզգայունություն)[10]։

Մասնագետները, երբեմն խորհուրդ են տալիս կիրառել նեոմիցինի սուլֆատ չպարունակող հակաբիոտիկային քսուքներ, օրինակ՝ պոլիսպորին[11]։ Ստորև ներկայացված են մի քանի բժշկական առումով նշանակալի, գրամ-բացասական մանրէների զգայունության նվազագույն արգելակող կոնցենտրացիայի (MIC) տվյալներ[12]։

  • Enterobacter cloacae > 16 մկգ/մլ
  • Escherichia coli – 1 մկգ/մլ
  • Proteus vulgaris – 0.25 մկգ/մլ

Կողմնակի ազդեցություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2005–2006 թվականներին՝ նեոմիցինը, հինգերորդ ամենատարածված ալերգենն էր՝ պրիկ թեստավորման ժամանակ (10.0%)[13]։ 2010 թվականին՝ այն հրապարակվեց, որպես տարվա ալերգեն[14]։ Նեոմիցինը նաև հայտնի է, որպես գամմա-ամինոկարագաթթվի (ԳԱԿԹ) անտագոնիստ և կարող է ջղակծկումների և հոգեկան խանգարումների (փսիխոզ) պատճառ դառնալ[15]։ Ինչպես մյուս ամինոգլիկոզիդները, այս դեղամիջոցի երկարատև օգտագործման հետևանքով կարող են առաջանալ նշանակալի կողմնակի ազդեցություններ, մասնավորապես՝ բորբոքում, աղմուկ ականջներում, լսողության կորուստ և վեստիբուլյար ապարատի խնդիրներ[16]։

Ականջներում աղմուկ կամ լսողության կորուստ ունեցող հիվանդներին, խորհուրդ է տրվում նախքան դեղամիջոցի ընդունումը, խորհրդակցել բուժող բժշկի հետ՝ ապագա ռիսկերի և կողմնակի ազդեցություններին մասին տեղեկանալու կապակցությմաբ[16]։ Պրոֆիլակտիկ դեղաչափերով, տեղային կիրառման դեպքում, այն կողմնակի ազդեցություններ չի դրսևորում: Երբեմն, դեղահաբերի երկարատև ընդունման դեպքում, առաջանում են ալերգիկ ռեակցիաների ախտանիշներ, այդ թվում՝ փսխում, գազերի առաջացում և փորլուծություն: Երկարատև օգտագործման դեպքում կարող է զարգանալ նաև կանդիդոզ (սնկային ախտահարումների զարգացումը կանխելու նպատակով անհրաժեշտ է նիստատինի կիրառում):

Մոլեկուլային կենսաբանություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ակտիվություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նեոմիցինի հակաբակտերիալ ակտիվությունը, պայմանավորված է պրոկարիոտային ռիբոսոմի 30S ենթամիավորի հետ կապվելով, որտեղ այն կանխում է պրոկարիոտային ի-ՌՆԹ-ի տրանսլյացիան[17]։ Այն նաև բարձր կոմպլեմենտարություն է ցուցաբերում ֆոսֆատիդիլինոզիտոլ 4,5-բիսֆոսֆատի (PIP2) համար, որը բջջաթաղանթի ֆոսֆոլիպիդային բաղադրիչ է[18]։

Կայունություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նեոմիցինի սուլֆատի նկատմամբ կայունությունը պայմանավորված է՝ կանամիցին–կինազի երկու գեներից, որևէ մեկով։[1] Այս դեղորայքի նկատմամբ կայունություն ապահովող գեները սովորաբար տեղակայված են ԴՆԹ պլազմիդներում[19]։ Սպիտակուցային էքսպրեսիայով բազմաթիվ պլազմիդներ պարունակում են նեո–ռեզիստենտ գեներ՝ որպես ընտրող մարկերներ: Դեռևս իրականացվում են բազմաթիվ հետազոտություններ՝ պարզելու համար, թե արդյոք նեոմիցինի սուլֆատի ածանցյալներն ունեն նույն մանրէասպան ակտիվություն՝ միաժամանակ արդյունավետ լինելով նեոմիցինի նկատմամբ կայուն բակտերիաների դեմ[20]։

Կենսասինթեզ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Նեոմիցին B (ֆրամիցետին) և C

Նեոմիցինի սուլֆատի կենսասինթեզը առաջին անգամ կատարվել է (Streptomyces fradiae և Streptomyces albogriseus) տեսակի բակտերիաների միջոցով՝ 1949 թվականին[21]։ Այս դեղամիջոցը՝ նեոմիցին B-ի (ֆրամիցետին) և դրա էպիմեր՝ նեոմիցին C-ի խառնուրդ է, ընդ որում վերջինիս բաղադրիչը կազմում է խառնուրդի մոտ մոտ 5-15%-ը[6]։ Ջերմակայուն, ջրում լավ լուծվող միացություն, որը անլուծելի է օրգանական միացություններում[6]։ Այն կանխում է սպիտակուցների սինթեզը՝ ճնշելով տրանսպորտային և մատրիցային ՌՆԹ համալիրների առաջացումը։ Ցածր կոնցենտրացիաներում, այն ​​դրսևորում է բակտերիոստատիկ ազդեցություն (բակտերիալ բջիջներում սպիտակուցի սինթեզի խանգարում), բարձր կոնցենտրացիաներում՝ մանրէասպան ազդեցություն (վնասում է բակտերիալ բջջի ցիտոպլազմային թաղանթը)[22]։ Նեոմիցին B-ն, բաղկացած է չորս հիմնական մասնիկներից՝ D-նեոզամին, 2-դեօքսիստրեպտամին (2-DOS), D-ռիբոզ և L-նեոզամին[23]։ Նեոմիցին A-ն, որը նաև կոչվում է նեամին, պարունակում է՝ D-նեոզամին և 2-դեօքսիստրեպտամին[24][25]։

Նեոմիցին B-ն և C-ն 23 ածխածնային մոլեկուլներ են՝ չորս օղականի կառուցվածքով։ Օղակներից երեքը վեցանդամ են, իսկ մեկը՝ հինգանդամ[26][27]

Նեոմիցին-B (ֆրամիցետին)

[28]։ Նեոմիցին B-ն և C-ն միմյանց ստերեոիզոմերներ են և տարբերվում են միայն մեկ ստերեոկենտրոնով, որոնցից մեկը առաջացնում է՝ R-կոնֆորմացիա, իսկ մյուսը՝ S-կոնֆորմացիա[28]։ Նեոմիցին C-ն կարող է ֆերմենտատիվ սինթեզի ենթարկվել՝ ռիբոստամիցինից[29]։

Կառուցվածք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հասարակ կամ ստանդարտ նեոմիցինի սուլֆատը, բաղկացած է մի քանի փոխկապակցված միացություններից, այդ թվում՝ նեոմիցին-A (նեամին), նեոմիցին-B (ֆրամիցետին), նեոմիցին-C և մի քանի երկրորդական այլ միացություններից, որոնք առկա են շատ ավելի փոքր քանակությամբ: Նեոմիցին B-ն՝ նեոմիցինի ամենաակտիվ բաղադրիչն է, որին հաջորդում են նեոմիցին C-ն և A-ն: Նեոմիցին A-ն՝ C և B իզոմերների ոչ ակտիվ քայքայման արգասիք է[30]։ Նեոմիցինի սուլֆատի կառուցվածքում, այս բաղադրիչների հարաբերական քանակը տարբերվում է իրարից՝ կախված արտադրող դեղագործական ընկերությունից և արտադրական գործընթացից[31]։

Դեղորայքային փոխազդեցություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նեոմիցինի քիմական բանաձևն է՝ C23H46N6O13[32]։ Այն անհամատեղելի է՝ ստրեպտոմիցինի, կանամիցինի, մոնոմիցինի, գենտամիցինի, վիոմիցինի և այլ օտո- և նեֆրոտոքսիկ հակաբիոտիկների հետ (մեծացնում է տոքսիկ բարդությունների զարգացման ռիսկը): Նեոմիցինի հնարավոր դեղորայքային փոխազդեցություններից խուսափելու համար, խորհուրդ է տրվում օգտագործել այլ դեղամիջոցներ՝ միայն բժշկի հետ խորհրդակցելուց հետո: Օտոտոքսիկ և նեֆրոտոքսիկ դեղամիջոցների (ներառյալ՝ գենտամիցին, էթակրինաթթուն, կոլիստին) հետ միաժամանակյա երկարատև օգտագործումը կարող է բերել ծանր ալերգիկ ռեակցիաների առաջացման, ընդհուպ մինչև դիգոքսինային թունավորման[33][34][35]։ Դեղամիջոցը անհրաժեշտ է պահպանել երեխաների համար անհասանելի տեղում, 25°C-ից բարձր պայմաններում:

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery (անգլերեն). John Wiley & Sons. էջ 507. ISBN 9783527607495. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 1-ին. Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 25-ին.
  2. ↑ US 2799620, Waksman SA, Lechevalier HA, "Neomycin and process of preparation", issued 18 July 1957, assigned to Rutgers Research and Educational Foundation.
  3. ↑ «The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1952». Nobel Foundation. Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ հունիսի 19-ին. Վերցված է 2008 թ․ հոկտեմբերի 29-ին.
  4. ↑ «Neomycin». Pharmaceutical Manufacturing Encyclopedia. Vol. 3 (3rd ed.). 2007. էջեր 2415–2416.
  5. ↑ Lewis, R. T. (2002). «Oral versus systemic antibiotic prophylaxis in elective colon surgery: A randomized study and meta-analysis send a message from the 1990s». Canadian Journal of Surgery. Journal Canadien de Chirurgie. 45 (3): 173–180. PMC 3686946. PMID 12067168.
  6. 1 2 3 Waksman SA, Lechevalier HA (1949 թ․ մարտ). «Neomycin, a New Antibiotic Active against Streptomycin-Resistant Bacteria, including Tuberculosis Organisms». Science. New York, N.Y. 109 (2830): 305–7. Bibcode:1949Sci...109..305W. doi:10.1126/science.109.2830.305. PMID 17782716.
  7. ↑ Heidary N, Cohen DE (2005 թ․ սեպտեմբեր). «Hypersensitivity reactions to vaccine components». Dermatitis. 16 (3): 115–20. doi:10.1097/01206501-200509000-00004. PMID 16242081. S2CID 31248441.
  8. ↑ «The Top 300 of 2022». ClinCalc. Արխիվացված օրիգինալից 2024 թ․ օգոստոսի 30-ին. Վերցված է 2024 թ․ օգոստոսի 30-ին.
  9. ↑ «Dexamethasone; Neomycin; Polymyxin B Drug Usage Statistics, United States, 2013 - 2022». ClinCalc. Վերցված է 2024 թ․ օգոստոսի 30-ին.
  10. ↑ New Zealand Dermatological Society dermatitis/neomycin-allergy
  11. ↑ «Your Medicine Cabinet». DERMAdoctor.com, Inc. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հուլիսի 9-ին. Վերցված է 2008 թ․ հոկտեմբերի 19-ին.
  12. ↑ «Neomycin sulfate, EP Susceptibility and Minimum Inhibitory Concentration (MIC) Data» (PDF). TOKU-E. Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2015 թ․ դեկտեմբերի 22-ին. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 31-ին.
  13. ↑ Zug KA, Warshaw EM, Fowler JF, Maibach HI, Belsito DL, Pratt MD, և այլք: (2009). «Patch-test results of the North American Contact Dermatitis Group 2005-2006». Dermatitis. 20 (3): 149–60. doi:10.2310/6620.2009.08097. PMID 19470301. S2CID 24088485.
  14. ↑ McNamara, Damian. (2010). Neomycin Is Named Contact Allergen of the Year Արխիվացված 2015-04-22 archive.today
  15. ↑ Lee C, de Silva AJ (1979 թ․ մարտ). «Interaction of neuromuscular blocking effects of neomycin and polymyxin B». Anesthesiology. 50 (3): 218–20. doi:10.1097/00000542-197903000-00010. PMID 219730. S2CID 13551808.
  16. 1 2 Langman, A. Neomycin ototoxicity. Otolaryngology Head and Neck Surgery 1994, 110, 441-444.
  17. ↑ Mehta R, Champney WS (2003 թ․ սեպտեմբեր). «Neomycin and paromomycin inhibit 30S ribosomal subunit assembly in Staphylococcus aureus». Current Microbiology. 47 (3): 237–43. doi:10.1007/s00284-002-3945-9. PMID 14570276. S2CID 23170091.
  18. ↑ Gabev E, Kasianowicz J, Abbott T, McLaughlin S (1989 թ․ փետրվար). «Binding of neomycin to phosphatidylinositol 4,5-bisphosphate (PIP2)». Biochimica et Biophysica Acta (BBA) - Biomembranes. 979 (1): 105–12. doi:10.1016/0005-2736(89)90529-4. PMID 2537103.
  19. ↑ «G418/neomycin-cross resistance?». Արխիվացված օրիգինալից 2009 թ․ հունիսի 25-ին. Վերցված է 2008 թ․ հոկտեմբերի 19-ին.
  20. ↑ Bera, S.; Zhanel, G.; Schweizer, F. Design, Synthesis, and Antibacterial Activities of Neomycin−Lipid Conjugates: Polycationic Lipids with Potent Gram-Positive Activity | Journal of Medicinal Chemistry. Journal of Medicinal Chemistry 2003, 51, 6160-6164.
  21. ↑ Waksman SA, Lechevalier HA, Harris DA (1949 թ․ սեպտեմբեր). «Neomycin—Production and Antibiotic Properties 123». The Journal of Clinical Investigation. 28 (5 Pt 1): 934–9. doi:10.1172/JCI102182. PMC 438928. PMID 16695766.
  22. ↑ Dewick M (2009 թ․ մարտ). Medicinal natural products: a biosynthetic approach (3rd ed.). The Atrium, Southern Gate, Chichester, West Sussex, United Kingdom: John Wiley and Sons Ltd. էջեր 508, 510, 511. ISBN 978-0-470-74168-9.
  23. ↑ Llewellyn NM, Spencer JB (2006 թ․ դեկտեմբեր). «Biosynthesis of 2-deoxystreptamine-containing aminoglycoside antibiotics». Natural Product Reports. 23 (6): 864–74. doi:10.1039/B604709M. PMID 17119636.
  24. ↑ Kudo F, Yamamoto Y, Yokoyama K, Eguchi T, Kakinuma K (2005 թ․ դեկտեմբեր). «Biosynthesis of 2-deoxystreptamine by three crucial enzymes in Streptomyces fradiae NBRC 12773». The Journal of Antibiotics. 58 (12): 766–74. doi:10.1038/ja.2005.104. PMID 16506694.
  25. ↑ Park JW, Park SR, Nepal KK, Han AR, Ban YH, Yoo YJ, և այլք: (2011 թ․ հոկտեմբեր). «Discovery of parallel pathways of kanamycin biosynthesis allows antibiotic manipulation». Nature Chemical Biology. 7 (11): 843–52. doi:10.1038/nchembio.671. PMID 21983602.
  26. ↑ Kudo F, Fujii T, Kinoshita S, Eguchi T (2007 թ․ հուլիս). «Unique O-ribosylation in the biosynthesis of butirosin». Bioorganic & Medicinal Chemistry. 15 (13): 4360–8. doi:10.1016/j.bmc.2007.04.040. PMID 17482823.
  27. ↑ Fan Q, Huang F, Leadlay PF, Spencer JB (2008 թ․ սեպտեմբեր). «The neomycin biosynthetic gene cluster of Streptomyces fradiae NCIMB 8233: genetic and biochemical evidence for the roles of two glycosyltransferases and a deacetylase». Organic & Biomolecular Chemistry. 6 (18): 3306–14. doi:10.1039/B808734B. PMID 18802637. S2CID 29942953.
  28. 1 2 National Center for Biotechnology Information Neomycin. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/8378 (accessed Nov 5, 2023).
  29. ↑ Kudo F, Kawashima T, Yokoyama K, Eguchi T (2009 թ․ նոյեմբեր). «Enzymatic preparation of neomycin C from ribostamycin». The Journal of Antibiotics. 62 (11): 643–6. doi:10.1038/ja.2009.88. PMID 19713992.
  30. ↑ Cammack R, Attwood TK, Campbell PN, Parish JH, Smith AD, Stirling JL, Vella F (2006). «neomycin». Oxford Dictionary of Biochemistry and Molecular Biology (2nd ed.). Oxford University Press. էջ 453.
  31. ↑ Tsuji K, Robertson JH, Baas R, McInnis DJ (1969 թ․ սեպտեմբեր). «Comparative study of responses to neomycins B and C by microbiological and gas-liquid chromatographic assay methods». Applied Microbiology. 18 (3): 396–8. doi:10.1128/AEM.18.3.396-398.1969. PMC 377991. PMID 4907002.
  32. ↑ Jin Y, Watkins D, Degtyareva NN, Green KD, Spano MN, Garneau-Tsodikova S, Arya DP (2016 թ․ հունվար). «Arginine-linked neomycin B dimers: synthesis, rRNA binding, and resistance enzyme activity». MedChemComm. 7 (1): 164–169. doi:10.1039/C5MD00427F. PMC 4722958. PMID 26811742.
  33. ↑ Kaul M, Pilch DS (2002 թ․ հունիս). «Thermodynamics of aminoglycoside-rRNA recognition: the binding of neomycin-class aminoglycosides to the A site of 16S rRNA». Biochemistry. 41 (24): 7695–706. doi:10.1021/bi020130f. PMID 12056901.
  34. ↑ Arya DP, Coffee RL (2000 թ․ սեպտեմբեր). «DNA triple helix stabilization by aminoglycoside antibiotics». Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters. 10 (17): 1897–9. doi:10.1016/S0960-894X(00)00372-3. PMID 10987412.
  35. ↑ Arya DP, Coffee RL, Charles I (2001 թ․ նոյեմբեր). «Neomycin-induced hybrid triplex formation». Journal of the American Chemical Society. 123 (44): 11093–4. Bibcode:2001JAChS.12311093A. doi:10.1021/ja016481j. PMID 11686727.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նեոմիցին» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Նեոմիցին&oldid=10828898» էջից