Յուլի Շոկալսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Յուլի Շոկալսկի
Юлий Михайлович Шокальский
Դիմանկար
Ծնվել է5(17) հոկտեմբերի, 1856
ԾննդավայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն
Մահացել է26 մարտի, 1940
Մահվան վայրԼենինգրադ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
ԳերեզմանԼիտերատորսկիե մոստկի
ՔաղաքացիությունԽորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
ԱզգությունՌուս
ԿրթությունՆ. Գ. Կուզնեցովի անվան ռազմածովային ակադեմիա
ՄասնագիտությունԱշխարհագրագետ
Քարտեզագետ
Գեներալ-լեյտենատ
ԱշխատավայրՍանկտ Պետերբուրգի համալսարան և Ռուսաստանի աշխարհագրական ընկերություն
Ծնողներհայր՝ Q110575518?, մայր՝ Եկատերինա Կերն
Պարգևներ և
մրցանակներ
ԱնդամությունՌուսաստանի գիտությունների ակադեմիա (1917-1925), ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Թագավորական աշխարհագրական ընկերություն և Լեոպոլդինա
Ստորագրություն
Изображение автографа
Commons-logo.svg Yuly Mikhailovich Shokalsky Վիքիպահեստում

Յուլի Միխայլովիչ Շոկալսկի (ռուս.՝ Юлий Михайлович Шокальский, հոկտեմբերի 5 (17), 1856, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[1] - մարտի 26, 1940(1940-03-26)[1], Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[1]), գիտնական-աշխարհագրագետ, քարտեզագետ, աշխարհագրագետ, գեներալ-լեյտենանտ (1912), Ռուսաստանի աշխարհագրագետների միության նախագահ (1917-1931

Յուլի Շոկալսկին Աննա Պետրովնա Կերնի թոռն է՝ Եկատերինա Երմոլաևնա Կերնի որդին։

Յուլի Շոկալսկու գերեզմանաքարը Սանկտ Պետերբուրգում

Ձեռքբերումներ և պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ռուսաստանի, ապա Խորհրդային հանրապետության Աշխարհագրական կազմակերպության նախագահ 1917-1931 թվականներին
  • Թղթակից անդամ (1923) և ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Պատվավոր ակադեմիկոս (1939)
  • Վաշինգտոնի գիտությունների ակադեմիայի անդամ[2]
  • Լոնդոնի թագավորական աշխարհագրագետների կազմակերպության պատվավոր թղթակից անդամ (1904)
  • Կենտրոնական ջրագրության վարչության պատվավոր աշխատակից (1912)
  • Աշխատանքի հերոս

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Шокальский Юлий Михайлович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. Правда. № 184 (6430). 16 июля 1935. С. 4.