Մորիս Էսթև

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մորիս Էսթև
ֆր.՝ Maurice Estève
Ծնվել էմայիսի 2, 1904(1904-05-02)[1][2][3]
ԾննդավայրCulan
Վախճանվել էհունիսի 29, 2001(2001-06-29) (97 տարեկանում)
Մահվան վայրCulan
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
ԿրթությունԿոլարոսսիի ակադեմիա
Մասնագիտություննկարիչ և փորագրիչ
ստորագրություն
SignatureEstève.jpg

Մորիս Էսթև (ֆր.՝ Maurice Estève, մայիսի 2, 1904(1904-05-02)[1][2][3], Culan - հունիսի 29, 2001(2001-06-29), Culan), Փարիզի դպրոցի ֆրանսիացի նկարիչ:

Կենսագրություն և ստեղծագործական գործունեություն: Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կյուլանի ամրոց

1913 թվականին նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Փարիզ: Հիացած էր Լուվրով, հատկապես՝ Ուչելլոյի (Սան Ռոմանոյի ճակատամարտ), Կուրբեի, Դելակրուայի, Շարդենի նկարներով: Նա սկսել է ինքնուրույն ստեղծագործել 1915 թվականին: Աշխատել է տպարանում, կահույքագործի արհեստանոցում, երեկոները սովորել է նկարել: 1919 թվականին Մորիս Էսթևն իր համար բացահայտել է Սեզանին: 1923 թվականին Բարսելոնայում աշխատել է գործվող նկարների արհեստանոցում: Վերադառնալով Փարիզ՝ ընդունվել է Կոլարոսի մասնավոր ակադեմիա: 1927 թվականին նրա գործերում զգացվում էրսյուրռեալիզմի ազդեցությունը, ամենից առաջ՝ Ջորջո դե Կիրիկոյի գեղանկարչության: Էսթևի աշխատանքների առաջին ցուցադրությունը տեղի է ունեցել 1930 թվականին: Նա տարվել է կինոյով և բեմանկարչությամբ: 1930-ական թվականների երկրորդ կեսին Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ազդեցությամբ՝ ունեցել է էքսպրեսիոնիզմով տարվելու շրջան: Բրաքի առաջարկով 1936 թվականին Մատիսի, Պիկասսոյի, Գրիսի և Լեժեի հետ Ստոկհոլմում մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսի: 1937 թվականին աշխատել է Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում՝ Ռոբեր Դելյոնեի և Սոնյա Դելոնեի հետ ձևավորելով ավիացիայի և երկաթուղային հաղորդակցության տաղավարները:

Պատերազմի սկզբին զորակոչվել է բանակ, զորացրվել է 1940 թվականին: 1942-1943 թվականներին մի քանի անգամ ցուցադրվել է Բազենի, Գիշայի, Մենեսեի, Լյո Մոալի հետ: 1942-1949 թվականներին պայմանագիր է կապել Փարիզի Լուի Կարե պատկերասրահի հետ: 1945 թվականին այդտեղ է անցկացվել Բազենի, Էսթևի, Լապիկի մեծ ցուցահանդեսը, որի կատալոգի ներածական հոդվածները գրել են պոետներ Անդրե Ֆերնոն, Ժան Լեսկյուրը և Ժան Տարդյոն: 1956 թվականին Պիեռ Ֆրանկաստելը Էսթևի մասին մենագրություն է հրատարակել:

Էսթևը, գեղանկարչության հետ զուգահեռ, զբաղվել է նաև գծանկարչությամբ, վիտրաժի և գոբելենի արվեստով: 1955 թվականին նա վերադարձել է հայրենի Կյուլան, որտեղ էլ մահացել է:

Ճանաչում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1970 թվականին արժանացել է Ազգային գեղարվեստի մեծ մրցանակի: 1986 թվականին Ֆրանսիայի փոստը թողարկեց հինգ ֆրանկի նամականիշ՝ Էսթևի աշխատանքներից մեկի՝ Skibet-ի վերարտադրմամբ: 1987 թվականին Բուրժում բացվել է նկարչի թանգարանը: 1989 և 1997 թվականներին նրա հավաքածուն զգալիորեն համալրվել է:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Francastel P. Estève. Paris: Éditions Galanis, 1956
  • Hommage à Estève. Paris: Édition Société internationale d'art du XXe siècle, 1975
  • Harambourg L. Maurice Estève/ Harambourg L. L'École de Paris 1945-1965, Dictionnaire des peintres. Neuchâtel: Ides et Calendes, 1993
  • Prudhomme-Estève M., Maillard R. Catalogue raisonné de l'œuvre peint de Maurice Estève. Neuchâtel: Ides et Calendes, 1995

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]