Մոննա Վաննա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox artiste.png
Մոննա Վաննա
Dante Gabriel Rossetti - Monna Vanna.jpg
տեսակգեղանկար
նկարիչԴանթե Գաբրիել Ռոսսետտի
տարի1866
բարձրություն86,4 սանտիմետր[1]
լայնություն88,9 սանտիմետր[1]
ուղղությունՊրեռաֆայելիտներ
նյություղաներկ[1] և կտավ[1]
գտնվում էԹեյթ Բրիտանիա
հավաքածուԹեյթ և Լոնդոնի ազգային պատկերասրահ
https://www.wga.hu/html/r/rossetti/monnavan.html կայք
Monna Vanna by Dante Gabriel Rossetti Վիքիպահեստում

«Մոննա Վաննա» (նաև «Belcolore», անգլ.՝ Monna Vanna, Belcolore), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1866 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի հավաքածուում։

Տեղեկություն նկարի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Մոննա Վաննան» դարձել է չորս աշխատանքներից մեկը, որտեղ Ռոսսետտին փորձել է ընդօրինակել վենետիկյան հին վարպետների ոճին (Տիցիան, Պաոլո Վերոնեզե և այլք)[2]։ Սկզբնապես Ռոսսետտին նախատեսել է նկարն անվանել Venus Veneta («Վենետիկյան Վեներա»), քանի որ իր իսկ խոսքերով՝ այնտեղ պատկերված է «վենետիկյան գեղեցկության կատարելատիպը»՝ հարուստ ասեղնագործված, սպիտակաոսկեգույն զգեստով տիկինը[3][4]։ Հերոսուհու հանդերձանքի որոշ մանրամասներ ի հայտ են եկել նաև Ռոսսետտիի այլ նկարներում, մասնավորապես՝ զգեստը «Մոննա Ռոզա» նկարի հերոսուհու մոտ[4], մազերի պարուրաձև զարդարանքը հաճախ երևացել է նրա հեղինակած մի շարք դիմանկարներում[2]։ Աշխատանքն ավարտելով՝ նկարիչը որոշել է փոխել անվանումը՝ դարձնելով Monna Vanna (սկզբնապես Ջովաննիիի հերոսուհու անունից, սակայն նկարիչը նաև ցանկացել է ընդգծել Vanna բառի նշանակությունը՝ «սնափառ կին»[2])՝ վերցնելով այն Դանթե Ալիգիերիի բանաստեղծությունների «Նոր կյանք» ժողովածուից[4]։ Ռոսսետտիի կարծիքով՝ նկարը դարձել է իր լավագույն աշխատանքներից մեկը, «ծայրահեղ դեպքում՝ սենյակի ձևավորման համար»[3][4]։ Նկարի համար կեցվածք է ընդունել Ալեքսա Ուայլդինգը[3]։

1873 թվականին նկարիչը կրկին աշխատել է նկարի վրա, բացացրել է հերոսուհու մազերը և փոխել մատանու գույնը (չափազանց վառ գույները բացասական քննադատության են արժանացել), ինչպես նաև ավելացրել է շրջանակ[4]։ Այդ ժամանակ է նա կրկին մտածել անունը փոխել՝ դարձնելով Belcolore՝ որոշելով, որ այն կհնչի ավելի ժամանակակից[4]։ Սակայն հավաքորդների և պատկերասրահների շրջանում, իսկ հետագայում՝ հասարակության մեջ առհասարակ, տարածված մնացել է նախկին անվանումը[4]։

Նկարը հանդիսանում է նկարչի գույների տիրապետման և դրանց սիմվոլիզմի օրինակ. սպիտակ և ոսկեգույն՝ սրբության և անմեղության ավանդական գույները, որոնք հակադրվում են մարջանագույնի և կարմիր երանգներին, ինչի շնորհիվ աղջկա կերպարը դառնում է ավելի երկրային և զգայական[2]։

Առաջին անգամ նկարը հասարակության մեջ ցուցադրվել է 1883 թվականին, ինչից հետո հաջողության է արժանացել այցելուների շրջանում[3]։ Այժմ նկարը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]