Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆ
Mohammad javad zarif in 2021.jpg
 
Կրթություն՝ Նահանգի համալսարան Սան Ֆրանցիսկոյում, Josef Korbel School of International Studies? և Drew School?
Գիտական աստիճան՝ փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր
Մասնագիտություն՝ դիվանագետ և քաղաքական գործիչ
Դավանանք շիա իսլամ
Ծննդյան օր հունվարի 7, 1960(1960-01-07) (61 տարեկան)
Ծննդավայր Թեհրան, Իրան
Քաղաքացիություն Flag of Iran.svg Իրան
 
Կայք՝ mfa.gov.ir/index.aspx?fkeyid=&siteid=1&pageid=2162
 
Ինքնագիր Signature of Mohammad Javad Zarif.svg
 
Պարգևներ

Order of the Condor of the Andes?

Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆ (պարսկերեն՝ محمد جواد ظریف خوانساری, հունվարի 7, 1960(1960-01-07), Թեհրան, Իրան), իրանցի դիվանագետ[1], տեսաբան և Իրանի Իսլամական Հանրապետության արտաքին գործերի գործող նախարար։ 1990-ական թվականներից սկսած նա զբաղեցրել է մի շարք նշանակալի դիվանագիտական պաշտոններ։ Զարիֆը նաև Թեհրանի համալսարանի միջազգային իրավունքի դպրոցի պրոֆեսոր է, դասավանդում է դիվանագիտություն և միջազգային կազմակերպություններ։ Նա 2002 - 2007 թվականներին եղել է ՄԱԿ-ում Իրանի մշտական ներկայացուցիչը[2]։

Արտգործնախարարի պաշտոնը զբաղեցնելու ընթացքում ղեկավարել է նաև իրանական կողմի բանակցությունները 5+1 խմբի երկրների հետ, որը կազմակերպել էր միջազգային համագործակցության կազմակերպությունը 2015 թվականի հուլիսի 14-ին, որն ավարտվեց 2016 թվականի հունվարի 16-ին Իրանի նկատմամբ պատժամիջոցների վերացմամբ[3][4]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Զարիֆը ծնվել է 1960 թվականի հունվարի 7-ին Թեհրանում[5][6]։ Նրա հայրը եղել է Սպահանի ամենահայտնի ձեռնարկատերերից մեկը, իսկ մայրը՝ Թեհրանի ամենահայտնի գործարարներից մեկի աղջիկը։ Զարիֆը եղել է ընտանիքի միակ երեխան։ Ծնողները նրան արգելել են դիտել հեռուստացույց, լսել ռադիո և կարդալ մամուլը։

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1976 թվականին Զարիֆն ավարտել է «Ալավի» հոգևոր դպրոցը, որտեղ ծանոթացել է Ալի Շարիաթիի և Մահմուդ Տալեգանիի ուսմունքներին[7]։

17 տարեկանում միջազգային ուսանողական վիզայով մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ ընդունվել է Սան Ֆրանցիսկոյի Դրյու մասնավոր քոլեջը։ Քոլեջն ավարտելուց հետո ընդունվել է Սան Ֆրանցիսկոյում Կալիֆորնիա նահանգի համալսարանը՝ 1981 թվականին ստանալով հումանիտար գիտությունների բակալավրի աստիճան, իսկ 1982 թվականին՝ միջազգային հարաբերությունների մագիստրոսի կոչում[8]։

1984 թվականին ավարտել է Կոլորադայում Դենվերի համալսարանի միջազգային հարաբերությունների դպրոցը՝ ստանալով միջազգային հարաբերությունների երկրորդ մագիտստրոսական կոչումը, իսկ 1988 թվականին՝ միջազգային իրավունքի և քաղաքագիտության ոլորտում փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի կոչում[9][10]։ Դենվերի համալսարանում 1988 թվականին տպագրված «Ինքնապաշտպանությունը միջազգային իրավունքում և քաղաքականությունում» (Self-defense in International Law and Policy) գրքի հեղինակն է[11]։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մինչև 1989 թվականը եղել է Իրանի արտաքին գործերի նախարար Ալի Ակբար Վելայատիի առաջին օգնականը։ 1989 - 1992 թվականներին եղել է ՄԱԿ-ում Իրանի մշտական ներկայացուցչի տեղակալը։ 1992 - 2002 թվականներին զբաղեցրել է միջազգային հարաբերությունների և իրավունքի հարցերով Իրանի արտաքին գործերի նախարարի տեղակալի պաշտոնը։ 1993 թվականին գլխավորել է Իրաքում Իրանի պատվիրակությունը, որը բանակցություններ էր վարում Իրան-իրաքյան պատերազմից հետո առաջացած վիճելի հարցերի կարգավորման վերաբերյալ։ Միաժամանակ եղել է Թեհրանի համալսարանի միջազգային իրավունքի պրոֆեսոր։

2002 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 2007 թվականի հուլիսի 6-ը եղել է ՄԱԿ-ում Իրանի Իսլամական հանրապետության մշտական ներկայացուցիչը։

2007 թվականից դասախոսում է Թեհրանի համալսարանի միջազգային հարաբերությունների դպրոցում։ 2013 թվականի օգոստոսի 15-ից զբաղեցնում է Իրանի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Zarif Javad (2016-01-14)։ «Javad Zarif, Author at Harvard International Review»։ Harvard International Review։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-02-07-ին։ Վերցված է 2016-01-16 
  2. CV Dr. M. Javad Zarif Unesco
  3. «International sanctions against Iran lifted»։ Washington Post։ 2016-01-16։ Վերցված է 2016-01-16 
  4. Who’s Who in Iranian Politics. Mohammad Javad Zarif Iranian Diplomacy. 13 August 2013
  5. «Minister's Biography: Mohammad Javad Zarif»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-09-30-ին։ Վերցված է 2017-12-21 
  6. Kanbiz Foroohar (օգոստոսի 5, 2013)։ «Rohani Taps U.S.-Educated Minister to End Iran Sanctions»։ Bloomberg։ Վերցված է օգոստոսի 18, 2013 
  7. Ali Alfoneh and Reuel Marc Gerecht (հունվարի 23, 2014)։ «Mohammad-Javad Zarif: Iran's Foreign Minister Is a Religious Zealot»։ New Republic։ Վերցված է 20 января 2017 
  8. Esfendiari Golnaz (օգոստոսի 14, 2013)։ «Iran's 'Olive Branch' Foreign Minister Nominee Makes His Case In Parliament»։ Radio Free Europe։ Վերցված է 20 января 2017 
  9. «Iran's Rouhani unveils cabinet of technocrats»։ The Daily Star։ օգոստոսի 4, 2013։ Վերցված է 20 января 2017 
  10. Kirkpatrick Nick (օգոստոսի 15, 2013)։ «Key figures in the Cabinet of Iran's new president»։ The Washington Post։ AP։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-22-ին։ Վերցված է 20 января 2017 
  11. Self-defense in international law and policy WorldCat